facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : BAD RICH 2 Friends

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 294.5k

ความคิดเห็น : 98

ปรับปรุงล่าสุด : 04 เม.ย. 2563 01:38 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
BAD RICH 2 Friends
แบบอักษร

BAD RICH 2

 

ตื้ดดด ตื้ดดด

ติ้ด!

(ว่า...)

"อยู่ไหนอะ"

(อู่ มีอะไรรึเปล่า)

"ไปทำไร ทำงานหรอ"

(อืม)

"โอเคๆ งั้นฉันไม่กวนแล้ว" ว่าแล้ว ฉันก็กดวางสายไปหลังจากที่คุยโทรศัพท์กับเมษาจบ

"เบื่อชะมัด..." ไม่มีอะไรทำเลย ไปหาพวกดีนดีกว่า

.

.

.

ตึกตึก ตึกตึก

@ห้องพักเซน

แอดดดด เสียงฉันเปิดประตูเข้าไปในห้องด้วยท่าทีสดใส

"ฮายยยยย" ฉันยิ้มเดินทักทายพวกนั้นออกไป

"..." ซึ่งทุกคนก็นิ่งไม่ได้สนใจกับการมาของฉันเลยแม้แต่น้อย

"นี่!! ไม่คิดจะสนใจฉันกันเลยรึไง" ฉันถามออกไปอย่างหัวเสีย นี่คือรีแอคของเพื่อนๆฉันงั้นหรอ...ชิ๊!

"มาทำไม ที่นี่ไม่มีคนชื่อโรม"

"เงียบไปเลย!" จะมีใครที่ชอบพูดจากวนประสาทฉัน ถ้าไม่ใช่ดีน! หมอนี่เนี่ยจะเรียกว่าคู่กัดฉันเลยก็ว่าได้ ไม่ว่าฉันจะทำอะไรหรือยังไง หมอนี่มักจะเป็นพูดจากวนประสาทฉันอยู่ตลอด แต่เห็นกวนๆแบบนี้ หมอนี่เป็นถึงไอดอลหนุ่มสุดฮอตอันดับต้นๆของประเทศเลยนะ เอาจริงฉันก็ไม่แปลกใจหรอก ดีนน่ะหน้าตาดี หน้าใส สมเป็นไอดอล แต่ถ้ารู้จักจริงๆ บอกตามตรงฉันคงปลื้มหมอนี่ไม่ลงอะ กวนประสาท

พรึ่บ! ฉันล้มตัวลงไปนั่งแทรกกลางระหว่างติณณ์กับซีเคทันที และสองคนนี้...เป็นคนที่ฉันอยากแนะนำทุกคนมาก ติณณ์เป็นเพื่อนผู้ชายที่ฉันภูมิใจนำเสนอมากๆ เพราะหมอนี่ทั้งหล่อ...หล่อมาก แถมยังมีความร้ายกาจแบบที่ผู้หญิงหลายคนต้องการ อารมณ์ชอบผู้ชายแบดๆ ติณณ์คือยืนหนึ่งมากสำหรับฉัน พูดแล้วก็เสียดาย ถ้าตอนนั้นไม่มาเป็นเพื่อนกันนะ ฉันคงคว้าติณณ์มาทำแฟนแล้ว...ล้อเล่นหรอกนะ! อย่าคิดจริง เพราะถึงติณณ์จะหล่อ ดูดี และรวยแค่ไหน ฉันก็ไม่สามารถเอาหมอนี่ทำแฟนได้ เอาง่ายก็เหมือนผีเห็นผีตั้งแต่แรก อย่างติณณ์น่ะเป็นเพื่อนดีที่สุด หล่อมากแต่ก็ร้ายมากเช่นกัน ถึงฉันจะชอบอะไรที่ดูท้าทาย...ก็ขอเว้นหมอนี่ไว้คนนึงแล้วกัน

"นั่งที โซฟายุบ..."

"...ตัวหนัก"

"นี่!!" หมอนี่ก็เป็นอีกคนที่ฉันอยากจะนำเสนอมากๆ ซีเคมีดีทุกอย่าง...ยกเว้นปาก ใช่! หมอนี่เป็นคู่กัดของฉันอีกคนรองมาจากดีน ถ้าไม่ติดว่ากวนประสาทไม่ต่างจากดีน ฉันก็คงชอบหมอนี่ไปแล้ว พูดแบบเปิดใจเลยแล้วกัน เชื่อไหมว่า...ครั้งนึงฉันเคยแอบชอบซีเค ฮ่าๆๆ ได้ยินแล้วมันดูตลกใช่ไหม แต่ว่า...มันเป็นเรื่องจริงนะ ก็ไม่เชิงว่าชอบหรอก คือมันต้องมีความหวั่นไหวกันบ้าง ก็หมอนี่น่ะ...ตรงสเปกฉันเลยนี่หน่า ฉันเป็นคนชอบผู้ชายนิ่งๆแต่แฝงไปด้วยอะไรบางอย่าง ซึ่งก็คือความร้ายกาจที่ไม่ต้องแสดงอะไรออกมาก็สามารถรู้ได้ว่าผู้ชายคนนี้...น่ากลัว ซีเคตรงตามที่ฉันบอกทุกอย่าง เขาเป็นผู้ชายที่เคร่งขรึมและมีความน่าเกรงขามอยู่ในตัว มันเลยทำให้ฉันรู้สึกแพ้ผู้ชายแบบนี้ ผู้ชายน่าค้นหา...มันทำให้ดูมีอะไรท้าทายดีสำหรับฉัน แต่สุดท้ายทุกอย่างก็ต้องจบลง เพราะสุดท้ายฉันก็ค้นพบแล้วว่า ฉันกับซีเคเองก็ควรเป็นแค่เพื่อนกันจริงๆ หมอนั่นมีหลายอย่างที่ฉันชอบนะ แต่ว่าพออยู่ๆด้วยกันไป ความรู้สึกทุกอย่างก็เหมือนมันหยุดลงไปเอง โดยที่ฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม รู้ตัวอีกทีก็รู้สึกว่า ฉันกับซีเคเหมาะที่จะเป็นแค่เพื่อนกันแบบนี้แหละ และ...

"ไม่ไปง้อมันหรอ" เสียงดีนหันมากระซิบถามฉันผ่านตัวติณณ์

"ง้อ? ง้ออะไร" ฉันถามกลับไปด้วยสีหน้างุนงง

"มันไง" ว่าแล้ว ดีนก็พยักหน้าไปยังใครอีกคนที่นั่งนิ่งอ่านเอกสารในมืออยู่

"จะง้อทำไม เซนโกรธอะไรฉัน" งงนะเนี่ย

"หึ ก็ที่เธอติดผู้ชาย ไม่ยอมมากินข้าวกับมันไง"

"นี่! ฉันไม่ได้ติดผู้ชายซะหน่อย"

"หรออออ" หมอนั่นพูดพร้อมกับทำหน้ากวนประสาทใส่ฉัน

"จิ๊ กวนประสาท" ไม่กวนฉันสักวัน สงสัยหมอนี่คงนอนไม่หลับ

"ไปง้อมัน"

"ทำไมฉันต้องง้อ" ฉันไม่ได้ทำอะไรผิดไหม อีกอย่าง...นี่ก็ไม่ใช่ครั้งแรกที่ฉันทำแบบนี้ซะหน่อย

"ก็แล้วแต่เธอนะ" พูดจบ ดีนก็เบะปากยักไหล่ใส่ฉัน

"..." ฉันก็นั่งนิ่งหันไปมองยังชายอีกคนที่ยังคงนั่งอ่านเอกสารในมือด้วยสีหน้านิ่งเรียบ

เห้อ!! ง้อก็ง้อ...

พรึ่บ สุดท้ายฉันก็ตัดสินใจลุกขึ้นเดินเข้าไปยังเซนที่นั่งอยู่

"เซน" ฉันเอ่ยทักทายเขาออกไปด้วยน้ำเสียงสดใส

"อืม" ซึ่งเซนก็เงยหน้าตอบฉันกลับมาเสียงนิ่ง ก่อนจะก้มลงไปอ่านเอกสารในมือต่อ

"..." ไม่ชินกับเซนโหมดนี้เลย ปกติเขาจะไม่ค่อยนิ่งใส่ฉันแบบนี้ เอาจริงๆเซนก็คือว่าเป็นคนนิ่งๆคนนึงเลย เขานิ่งพอๆกับซีเคเลยก็ว่าได้ แต่...เซนไม่เหมือนซีเคตรงนี้ เขาเป็นคนอบอุ่นและใจดีมากก ยิ่งกับฉัน เขาจะใจดีมากเป็นพิเศษ...เพราะอะไรนะหรอ ฉันว่าทุกคนก็พอจะเดาออก ใช่...เซนชอบฉัน มันคือเรื่องจริงที่ทุกคนในกลุ่มรู้ดีแม้กระทั่ง เซนไม่เคยบอกฉันตรงๆหรอกนะ แต่ว่าเขาทำทุกอย่างผ่านการกระทำของตัวเอง ไม่ว่าจะอะไร เซนชัดเจนมากว่ารู้สึกยังไงกับฉัน ซึ่งฉันก็ชัดเจนมากเหมือนกันว่าสำหรับเรา เป็นเพื่อนกันมันดีกว่า ถ้าถามว่าทำไมฉันไม่ปฏิเสธไปตรงๆก็เพราะเซนไม่เคยบอกฉันตรงๆเหมือนกันไง แต่ฉันคิดว่าเป็นแบบนี้มันก็ดีนะ ถ้าพูดกันตรงๆฉันกับเขาอาจจะไม่ได้เป็นเพื่อนกันจนถึงทุกวันนี้แล้วก็ได้ อย่างตอนนี้แม้ว่ามันจะมีความอึดอัดอยู่บ้างในบางครั้งแต่มันก็ไม่ได้เยอะแยะอะไร ฉันยังโอเคกับมันอยู่ ถามว่าทำไม...ฉันถึงไม่ชอบเซนกลับ อันนี้ฉันตอบไม่ได้จริงๆ เซนเป็นผู้ชายที่ดีมาก เขาทั้งหน้าตาดี ฐานนะทางบ้านก็ดี ดีกว่าฉันด้วยซ้ำ แต่ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน ฉันถึงได้อยากให้เขาอยู่ข้างฉันในฐานะเพื่อนมากกว่า ฉันรู้สึกว่าฉันไม่อยากเสียคนดีๆแบบเซนไป เซนใจดีและคอยดูแลฉันเป็นอย่างดีตลอด อาจจะดูเห็นแก่ตัวนะ แต่ว่า...

ฉันอยากให้เซนดูแลฉันแบบนี้ในฐานะนี้ไปเรื่อยๆ

"เซน...โกรธฉันหรอ" ฉันถามพร้อมกับมองหน้าผู้ชายตรงหน้าไปด้วยแววตาอ้อนๆ

"เปล่า"

"แล้วทำไมไม่มองหน้ากันละ"

"ฉันอ่านเอกสารอยู่"

"เอกสารตรงหน้า มันสำคัญกว่าฉันหรอ" แล้วฉันก็ทำสีหน้าโกรธปนน้อยใจใส่เขาไป

"มีอะไร" เซนจึงเงยหน้าขึ้นมาถามฉัน

"ก็นายไม่คุยกับฉัน"

"ฉันทำงานอยู่"

"ไม่อะ นายโกรธฉัน"

"..."

"เซน"

"ฉันจะมีสิทธิ์อะไรไปโกรธเธอ" คนตรงหน้าถามฉันออกมาเสียงนิ่ง

"..." คำพูดของเขาทำเอาฉันชะงักนิ่งไป

"ฉันไม่ได้โกรธอะไรหรอก..."

"...อย่าคิดมากเลย" พูดจบ เซนก็ก้มลงอ่านเอกสารตรงหน้าต่อทันที ทิ้งให้ฉันยืนนิ่งอยู่อย่างนั้น

ตึกตึก ตึกตึก สุดท้ายฉันก็ต้องเดินกลับมานั่งที่เดิมด้วยสีหน้าหงอยนิดหน่อย ไม่ชินกับเซนโหมดนี้เลยจริงๆ

พรึ่บ!

"หึ สมน้ำหน้า"

"เงียบไปเลย" ฉันพูดใส่หน้าซีเคไปด้วยความหงุดหงิด

"ครั้งนี้...ง้อไม่สำเร็จวะ" ดีนพูดพร้อมกับหัวเราะเยาะฉัน

"ยุ่ง" กวนประสาทอยู่ได้ คนยิ่งหงุดหงิดๆอยู่

และ...

ขณะที่ฉันกำลังนั่งหน้ามุ่ยอยู่ เสียงโทรศัพท์ฉันก็ดังขึ้น

ครืดดด ครืดดด

"..." ฉันชะงักไปเล็กน้อยกับชื่อปลายสายที่โทรเข้ามา

ติ้ด!

"ว่าไงคะ...พี่เชน"

(อยู่ไหน ไปกินข้าวเย็นกันไหม)

"ได้ค่ะ ที่ไหนดี..." ว่าแล้ว ฉันก็ลุกเดินออกไปคุยโทรศัพท์ด้านนอกทันที

 

 

ปึง...

ทันทีที่เสียงประตูถูกปิดลง ทุกคนก็หันไปมองหน้าเซนที่เอาแต่นั่งนิ่งอยู่

"เจ็บพอยัง" ดีนถามออกไป

"..." เซนก็นั่งนิ่งไม่ตอบ

"กูว่า...มึงเลิกชอบยัยเฟียร์เถอะวะ ชอบมาตั้งแต่ปีหนึ่งแล้ว จนจะปีสี่แล้ว...จนยัยนั่นเปลี่ยนคู่ควงไปไม่รู้เท่าไหร่ ทำไมมึงยังไม่มูฟออกมาวะ"

"มันไม่ง่าย" เซนตอบกลับมาเสียงเรียบ

"แต่มันก็ไม่ยากปะวะ ถ้ามึงพยายาม..."

"...ไอ้เซน กูพูดในฐานะเพื่อนนะเว้ย ยัยเฟียร์ไม่มีทีท่าจะชอบมึงเลย หยุดความรู้สึกมึงเถอะวะ"

"..."

"กูไม่อยากต้องมาเห็นมึงเป็นแบบนี้ ยัยเฟียร์แทบไม่ได้แคร์ความรู้สึกอะไรมึงเลย...เปลี่ยนคู่ควงเป็นว่าเล่น"

"มันเป็นสิทธิ์ของเฟียร์"

"กูรู้ กูถึงบอกให้มึงหยุดความรู้สึกตัวเองไง...มึงเจ็บ กูรู้"

"ทำไงได้ กูรักเฟียร์"

"เจอคำนี้...ไปไม่เป็นเลยกู" ดีนเอ่ยออกมาโดยที่ติณณ์กับซีเคเองก็เอาแต่นั่งนิ่งไม่พูดหรือเอ่ยอะไรออกมา

"..." เซนเองก็พยายามสลัดความรู้สึกทุกอย่างโฟกัสอ่านเอกสารตรงหน้าของตัวเองต่อด้วยสีหน้านิ่งเรียบ แม้ในใจของเขาตอนนี้มันจะไม่ได้นิ่งเหมือนสีหน้าของตัวเอง...ก็ตาม

 

 

Spoil next ep.

"นายนี่ก็...หุ่นดีเหมือนกันนะ"

 

 

**อย่าลืมกดหัวใจ

คอมเม้นให้กันด้วยน้าาาา**

 

 

ความคิดเห็น