facebook-icon Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : CATCHY LOVE : EP 32 (END)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.8k

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 03 เม.ย. 2563 23:46 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
CATCHY LOVE : EP 32 (END)
แบบอักษร

“ อ้วนมึงใจเย็นนะ ใจเย็นๆ...”ซอลพูดพร้อมกับบีบมือฉันเบาๆ

“ แล้ว แล้วพี่คิงส์รู้ได้ไง...”

“ ก็รีสอร์ทที่พี่ขุนไปพักเป็นรีสอร์ทของพี่ชายพี่คิงส์อะมึง ”

ฉันใจหวิวไปหมด ความรู้สึกมันชาๆ อย่างบอกไม่ถูก มันเหมือนกับว่ายืนๆ อยู่แล้วมีคนผลักฉันลงเหว...

พี่ขุน เขาทำแบบนั้นกับฉันจริงๆงั้นหรอ

แต่หลายๆ วันที่ผ่านมา ก่อนที่พี่เขาจะไป เขาไม่ได้มีอาการแบบนั้นกับฉันเลยสักนิด...

หรือว่าพี่เขาทำตอนที่ฉันไม่อยู่....

 

“ มึงหรือที่พี่เขายังไม่พูดถึงงานแต่งมึงกับพี่เขาเพราะแบบนี้วะ ?” ซอลมีท่าทีครุ่นคิดก่อนจะมองมาที่ฉัน...ฉันใจสั่นไปหมด มันรู้สึก็สับสน รู้สึกแย่ รู้สึกว่าหูอื่อไปหมด

“ มึง พากูไปเขาใหญ่ที....”ฉันบอกซอลกับเพลงพร้อมกับมองหน้าเพื่อนอย่างจริงจัง...

ฉันต้องรู้ความจริง ต้องเห็นกับตาตัวให้ได้ว่าพี่เขาทำแบบนั้นกับฉันจริงๆ...

ถ้าเขาทิ้งสันดานเดิมตัวเองไม่ได้ ทันก็ไม่มีประโยชน์อะไรที่ฉันต้องมีเขาอยู่ในชีวิต....

หลังจากที่ซอลมันลองชุดอะไรเสร็ตเรียบร้อย มีแก้ไขนิดหน่อย เดี๋ยวค่อยกลับมาลองอีกทีอาทิตย์หน้า...

ส่วนฉันก็รีบขับรถมุ่งหน้าไปที่เขาใหญ่ทันที โดยที่มีซอลกับเพลงนั่งไปด้วย...เพื่อนๆ ก็พยายามพูดปลอบใจฉัน พูดให้ฉันใจเย็นลง เพราะมันอาจจะไม่ใช่อย่างที่ฉันคิดหรือเป็นอย่างที่พี่คิงส์บอก

มันอาจจะมีการเข้าใจผิดกันก็ได้ และฉันก็หวังให้เป็นแบบนั้น...

กว่าพวกฉันจะขับรถมาถึงทางขึ้นเขาใหญ่ ฟ้าก็ใกล้จะตกดินเข้าไปทุกที...แต่ฉันก็ไม่ได้ละความพยายามที่จะขับไปต่อนะ วันนี้ฉันต้องไปเจอพี่ขุนให้ได้...

 

“ มึง...มึงว่าน้องช้างจะเข้าป่านอนยังวะ ?!”

“ อิซอลล ! เข้าป่าเขาห้ามพูด !...” เพลงพูดเสียงหลงพร้อมกับรีบเอามืออุดปากซอล...

“ มึงห้ามพูดถึงสัตว์อะไรก็ตามแต่ในเขาใหญ่ ห้ามพูดเด็ดขาด...” ฉันพูดเสริมอีกคน...โบราณเขาถือกันพอสมควรว่าไม่ควรพรูดถึงสัตว์อะไรก็ตามเวลาที่เราขึ้นเขาใหญ่แบบนี้

เพราะมันเหมือนเป็นการเรียกเขาออกมา....

พวกฉันขับรถกันมาตาม GPS ที่เพลงได้โลเคชั่นมาจากพี่คิงส์ พวกฉันแทบไม่ได้พูดอะไรกันเลย เพราะต่างใช้สมาธิในการขับรถไปตามเส้นทาง...

และบอกตามตรง ฉันเองก็กลัวมากๆ ด้วย เพราะในป่าในเขาเวลามันมืดมันแทบไม่มีแสงไฟอะไรเลย T^T

 

.

 

.

“ โอ้ยยยยย ถึงสักที !!” หลังจากที่มาถึงจุดหมายปลายทาง ซอลมันก็ตะโกนออกมาเสียงดังลั่นรถ...พวกฉันถอนหายใจออกมาพร้อมๆ กันคล้ายกับว่าโล่งอกที่มาถึงกันอย่างปลอดภัยก่อนจะรีบเปิดประตูลงจากรถ แล้วให้คนเอากระเป๋าไปเก็บบนห้องพักให้

ส่วนเพลงก็รีบพาพวกฉันไปเจอพี่คิงส์ที่รอกันอยู่ตรงล็อบบี้...

“ มากันแล้วหรอ ?” พี่คิงส์เดินมาหาเพลงพร้อมกับมองมาที่พวกฉัน ฉันกวาดสายตามองไปรอบๆ แต่ก็ยังไม่เจอพี่ขุน....

“ พี่ขุนละคะ ?” ฉันถามอย่างร้อนใจ...

“ ใจเย็นก่อนนะครับน้องอีฟ...ไอ้ขุนมัน...”

“ พี่ขุนทำไมคะพี่ธัน ?!?”

“ พี่ว่าอีฟไปดูเองให้เห็นกับตาดีกว่าครับ...”พี่ธันพูดเสียงเบาพร้อมกับหันไปมองหน้ากับพี่คิงส์

“ อีฟ ใจเย็นๆ นะ ถ้าเจอขุนก็ลองคุยกันดีๆ ก่อน...” พี่เบลล์แฟนพี่ธันเดินมาลูบไหล่ฉันเบาๆ ฉันพึ่งสังเกตว่าพวกเพื่อนๆ พี่ขุนมากันหมดเลย..

และยิ่งพวกพี่ๆ เขาพูดกันแบบนั้นใจฉันยิ่งสั่นไปหมด น้ำตาที่มันแห้งหายไปนานมากๆ แล้วตอนนี้มันคอยแต่จะคลออยู่ที่ขอบตาฉัน...

“ พี่ขุนกับผู้หญิงคนนั้น อยู่ตรงไหนคะ...” ฉันถามออกไปอย่างยากลำบาก...

“ ทางนั้นค่ะ...”พี่เจ้าจอมพูดพร้อมกับชี้ไปที่ทางเดินที่น่าจะออกไปตรงสวนของรีสอร์ท ฉันสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะเดินไปตามทางที่พี่เจ้าจอมชี้...

ฉันเดินไปตามทางเรื่อยๆ บรรยากาศรอบๆ ตลอดทางที่เดินมันเงียบจนได้ยินเสียงเท้าฉันเหยียบเข้ากับใบไม้ที่พื้นอย่างชัดเจน ลมเย็นๆ ก็คอยพัดมากระทบตัวฉันคล้ายกับว่าเขากำลังบอกให้ฉันใจเย็น...

 

พี่เขาจะทำร้ายใจฉันอีกครั้งจริงๆ งั้นหรอ เขาทำจริงๆ ใช่ไหม ถ้าฉันต้องเจอภาพที่ทำให้ฉันเจ็บ ฉันจะยืนมองไหวหรือเปล่า

แค่คิดฉันก็รู้สึกหมดแรงไปหมด หยดน้ำใสๆ ค่อยๆ ไหลออกมาจากดวงตาฉันช้าๆ ฉันกลัว กลัวไปหมด

ฉันเดินมาจนสุดทาง แต่ก็ไม่ได้เจอพี่ขุนกับผู้หญิงของเขาอยู่ตรงนี้ ทุกอย่างรอบๆ ตัวฉันมันมืดสนิท ไม่มีแม้แต่แสงไฟใดๆ ทั้งนั้น...

และแล้ว...

พรึบ !!!

จู่ๆ บรรยากาศรอบๆ จากตอนแรกที่มันมืดสนิทตอนนี้มันสว่างไสวไปด้วยแสงไฟจากรอดไฟดวงเล็กๆ มากมายที่ห้อยอยู่ตามต้นไม้...

ดวงไฟค่อยๆ ไล่ติดขึ้นจนสุด สายตาฉันก็ไปสะดุดเข้ากับร่างสูงที่ยืนอยู่ตรงจุดที่แสงไฟจุดสุดท้ายสว่างขึ้น...

 

พี่ขุน...

 

ร่างสูงยืนมองมาที่ฉัน รอยยิ้มบางๆ ค่อยๆ ปรากฏขึ้นที่ไม่หน้าพี่ขุน ฉันมองพี่ขุนสลับกับบรรยากาศรอบไ ก่อนจะรู้สึกร้อนที่ขอบตาตัวเองขึ้นมาอีกครั้ง

มันมีความรู้สึกมากมายที่ผสมปนเปกันไปหมด...

ฉันมองไปที่พี่ขุนอีกครั้งก่อนจะเม้มปากตัวเองเน้นพร้อมกับปาดน้ำตาตัวเองออกอย่างรวดเร็ว...

 

พี่ขุนเดินเข้ามาหยุดอยู่ตรงหน้าฉันก่อนจะส่งยิ้มกวนๆตามสไตล์พี่เขามาให้

“ อ้วน...” พี่ขุนเรียกฉันเสียงละมุนก่อนจะเอื้อมมือมาจับมือฉันไว้...

“ ที่ผ่านมาพี่กับอีฟ เราเริ่มต้นด้วยคำว่าไม่ใช่ และก็คงไม่มีทางรักหรือเกิดความรู้สึกดีๆ ต่อกันได้...”

“ ซึ่งที่ผ่านมาทุกๆ อย่างมันคือบทเรียนที่แสนแพงสำหรับพี่ พี่เคยเป็นผู้ชายเจ้าชู้ เคยทำอะไรไม่นึกถึงใจใคร แต่พอมีอีฟเข้ามาในชีวิตพี่...”

“ พี่ยอมรับว่าทุกอย่างในชีวิตมันดูเปลี่ยนไป ทุกอย่างในชีวิตพี่มันเริ่มมีความหมาย อีฟทำให้พี่อยากเป็นผู้ชายที่ดีขึ้น ทำให้พี่อยากเป็นผู้ชายที่ดีพอจะได้อยู่ข้างๆ อีฟ...”

“ และอีฟทำให้พี่รู้สึกว่าการที่ผู้ชายไม่เอาไหนคนนึง ได้รับความรักดีๆ จากผู้หญิงคนนึงมันวิเศษมากแค่ไหน...”

“ พี่อยากจะขอโทษอีฟสำหรับทุกสิ่งทุกอย่าง และพี่ก็ขอบคุณที่อีฟรักผู้ชายแบบพี่ พี่รู้ว่าพี่ไม่ใช่ผู้ชายที่ดีนัก....”

“แต่จะเป็นไรไหม....ถ้าต่อจากนี้ไปพี่จะขอดูแลอีฟตลอดชีวิตนับจากนี้...”

“ แต่งงานกับพี่นะ....”

เหมือนจักรวาลทั้งหมดหยุดหมุนหลังจากที่ฉันได้ยินประโยคสุดท้ายที่ออกมาจากปากพี่ขุน...

ฉันมองหน้าร่างสูงที่สบตาฉันอย่างไม่ไหวติ่ง ในตาของพี่เขาบอกฉันทุกอย่างว่าสิ่งที่เขาพูด เขาพูดออกมาจากใจของเขาจริงๆ....

ฉันร้อนผ่าวไปทั้งขอบตาก่อนที่น้ำตาจะไหลออกมาในที่สุด...

“ แต่งค่ะ...” ฉันพูดออกไปพร้อมกับยิ้มให้พี่ขุน พี่ขุนยิ้มออกมาก่อนจะหยิบกล่องแหวนออกมาจากกระเป๋ากางเกงพร้อมกับสวมแหวนให้ฉันอย่างเบามือ

“ เย้ !! / วี๊ดวิ้ว !!” เสียงเพื่อนพี่ขุน และเพื่อนฉันดังขึ้นจากทางด้านหลัง ฉันหันไปมองก่อนจะเห็นเพื่อนๆ ของตัวเองและเพื่อนพี่ขุน ยืนยิ้มอยู่ด้านหลัง

เอาละ ฉันโดนต้มจนเปื่อยแล้วเปื่อยอีกเลยละ T^T

ฉันหันกลับมองหน้าพี่ขุนอีกครั้งก่อนที่จะร้องไห้ออกมาอย่างกลั้นไม่อยู่ มันทั้งดีใจ และโล่งใจ หลายๆ อย่างมันผสมกันอยู่ในความรู้สึกฉัน

“ ฮึกก ! นึกว่าจะไม่ขอแต่งงานกันแล้ว...” ฉันร้องไห้ออกมาอย่างหนัก ก่อนจะโผล่เข้ากอดพี่ขุนเอาไว้แน่น

“ ที่ร้องไห้นี่เพราะดีใจ หรือโล่งใจที่พี่ไม่ได้มากับกิ๊ก ?” เสียงทะเล้นถามฉันพร้อมกับมือหนาที่เลื่อนขึ้นมาเช็ดคาบน้ำตาให้ฉัน...

“ ทั้งสองอย่างเลย ฮึก !”

“ โห้ไรอะ นึกว่าร้องไห้เพราะดีใจจะได้แต่งงาน...”

“ มันก็ทั้งสองอย่างนั่นแหละ ! ฮึกก อีฟรักพี่ขุนนะ..”ฉันพูดพร้อมกับโผล่กอดพี่ขุนอีกครั้ง....

“ พี่ก็รักอีฟนะ รักมากจริงๆ...” พี่ขุนพูดพี้อมกับสวมกอดฉันไว้แน่นก่อนจะพี่เขาจะกดจูบลงที่หน้าผากฉันเบาๆ

ส่วนพวกพี่ไนท์ และพวกซอลก็เดินเข้ามาหาพวกฉัน ก่อนที่ทุกคนจะเล่าแผนการของพี่ขุนให้ฉันฟังอย่างรวดเร็ว...

สรุปก็คือนี่คือการจัดฉากขอแต่งงานฉัน และทุกๆ คนรู้เห็นเป็นใจกันหมด....

ฉันมองไปที่ร่างสูงที่ยังคงโอบเอวฉันไว้ในขณะที่ตัวเองก็กำลังคุยกับเพื่อนๆ ไปด้วย...

มันเหมือนฝันที่ฉันไม่เคยนึกฝันว่ามันจะมีวันนี้ มีวันที่ฉันกับพี่ขุนจะได้รักกัน

มีวันที่ผู้ชายคนนี้ขอฉันแต่งงาน...

ย้อนกลับไปเมื่อตอนนั้น ตอนที่ฉันยังเป็นแค่อีฟสาวอ้วนที่ไม่กล้าแสดงออกอะไร ที่แอบรักพี่เขาอยู่เงียบๆ แบบนั้น กลัวอะไรไปซะทุกอย่าง ขี้ขลาดตาขาว จนต้องพาตัวเองไปซ่อนอยู่หลังรูปคนอื่น...

มันแย่มากเลยละ...

และพอมองย้อนกลับไปแบบนั้นมันทำให้ฉันรู้ว่า การเป็นตัวเองมันดีที่สุดแล้ว เราไม่ควรฝืนเป็นอะไรที่มันไม่ใช่เรา

และมันก็ต้องมีสักวันนึงที่จะมีคนที่รักเราที่เราเป็นเรา

อย่างฉันกับพี่ขุนในตอนนี้ :)

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

หลายปีต่อมา

 

“ อีฟฟฟฟฟ !!” ฉันที่ยืนปอกผลไม้ให้พี่ขุนในห้องครัวถึงกับสะดุ้งตัวโย่งหลังจากที่ได้บินเาียงพี่ขุนตะโกนเรียกมาแต่ไกล

และไม่นานก็ปรากฏร่างสูงที่เดินเข้ามาในห้องครัวด้วยท่าทีขึงขัง

“ อะไรคะพี่ขุน ทำไมตะโกนเสียงดังแบบนั้น...” ฉันถามพี่เขาพร้อมกับหันไปมอง

“ ครูที่โรงเรียนโทรมาบอกว่ายัยหนูไปหอมแก้มเพื่อน !”

“ อ๋อค่ะ...” ฉันตอบยิ้มๆ ราวกับว่าฉันไม่รู้สึกอะไร แต่จริงๆ ฉันก็ไม่ได้รู้สึกอะไรมากนะ เพราะนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ ลิลิน ลูกสาวฉันกับพี่ขุน แอบหอมแก้มหนุ่มน้อยในโรงเรียนเดียวกัน...

ฉันไม่อยากพูดหรอกนะ ว่าลิลินน่ะ นิสัยเหมือนพี่ขุนราวกับโคลนนิ่งยังไงยังไง

 

แววสาวเจ้าชู้มาแต่ไกลเลยละ

 

“ แต่อีฟ ลิลินเป็นผู้หญิงนะ จะไปหอมแก้มแบบนั้นไม่ได้....”

“ พี่ขุนเด็กๆ เขาก็เล่นกันไปตามประสาเด็กนั่นแหละ...”

“ มันไม่ได้ลิลินเป็นผู้หญิงนะอ้วน...”

“ แหน่ะ ตอนเด็กๆ พี่ขุนไม่เคยหอมแก้มเด็กผู้หญิงคนไหนหรอไง ?” ฉันถามพี่เขาก่อนจะอดขำกับหน้าตาที่แสนจะซีเรียสของพี่เขาไม่ได้

เรียกง่ายๆ ว่า ตั้งแต่มีลิลิน พี่ขุนเป็นคุณพ่อที่หวงลุกสาวมาก ขนาดพวกเพื่อนๆ พี่เขาที่มีลูกกันแล้วขอจอง พี่ขุนยังขู่เป็นแมวเลย...

แต่ก็นะ ตัวเองเคยเจ้าชู้เอาไว้เยอะไง พอมีลูกก็กลัวลูกจะเจอผู้ชายไม่ดีไง - -‘

“ แต่พี่เป็นผู้ชาย แล้วตอนนั้นพี่ก็เด็กมากๆ ด้วย...”

“ แล้วตอนนี้ลิลินไม่เด็กหรอคะคุณพ่อ...” ฉันพูดแซวพี่ขุนอย่างต้องการจะแกล้ง

“ อีฟ มันไม่ใช่เรื่องตลกนะ พี่จริงจัง มันไม่ได้...”

“ พี่ขุนก็คิดมากเกินไป เด็กๆ เขาเล่นๆ กันไปตามประสา”

“ ไม่รู้อะ...เอาบัตรผู้ปกครองมาให้พี่เลย พี่จะไปรับลูกเอง” พี่ขุนพูดหน้าตาอย่างจริงจัง แต่น้ำเสียงพี่เขาแอบติดงอแงเหมือนเด็กอะ

 

ฉันจะบ้าตาย มีสามีหรือมีลูกอะ

แม่เป็นงง - -‘

 

.

 

.

 

.

 

@ Shrewsbury international school

เวลา 14.10 น.

 

“ พี่ขุนนน ทำหน้าดีๆ สิคะ..” ฉันหันไปบอกร่างสูงที่ยืนกอดอกหน้านิ่วคิ้วขมวดอยู่หน้าประตูห้องที่ให้ผู้ปกครองมารอรับลูก...

ปกติจะเป็นฉันกับพี่เลี้ยงที่มารับลิลิน ส่วนพี่ขุนเขาไม่ค่อยได้มาเพราะเขาต้องเข้าบริษัทแทบจะตลอด

แต่ช่วงนี้พ่อคุณเกิดนึกอะไรไม่รู้จู่ๆ ก็อยากหยุดอยู่บ้านบ้างซะงั้น..

“ เผื่อไอ้หนุ่มที่ลูกหอมเจอหน้าพี่จะได้กลัวไง...”

“ พี่ขุนน นั่นเด็กนะคะ...” ฉันหลุดขำออกมาให้กับคำตอบพี่เขา..แล้วหน้าตาพ่อคุณช่างจริงจังเหลือเกิน

“ นั่นแหละ ให้กลัวพี่ตั้งแต่เด็กนี่แหละ จะได้ไม่มีใครมายุ่งกับยัยหนู...”

“ อีฟว่าพี่บอกผิดคนแล้วแหละ...” ฉันพูดก่อนจะชี้ให้พี่ขุนดูลูกสาวของฉันที่เดินคล้องแขนออกมากับหนุ่มน้อยที่หน้าตาหล่อเหลาตั้งแต่เด็ก...

“ ลิลิน...” พี่ขุนอุทานเสียงหลง ก่อนจะก้าวเท้าเข้าไปหาลูก แต่ฉันก็ดึงแขนพี่เขาไว้ก่อน...

“ คุณพ่ออออ คุณแม่ ~~~~” เสียงเจื้อยแจ้วตะโกนเรียกฉันกับพี่ขุนมาแต่ไกล แล้วลูกสาวตัวเล็กของพวกฉันก็รีบวิ่งมาหาทันที

 

แต่ยังวิ่งมาไม่ถึงฉันกับพี่ขุน จู่ๆ ยัยตัวเล็กก็วิ่งกับไปคว้ามือหนุ่มหน่อยให้วิ่งตามมาด้วยกัน...

 

“ เห็นยังคะ ว่าสรุปแล้วลูกเราหรือหนุ่มน้อยคนนั้นที่กำลังโดนจีบ...” ฉันพูดยิ้มๆ ส่วนพี่ขุนก็หน้าเหว่อไปเลยเหมือนกัน

“ คุณพ่อออ ทำไมวันนี้คุณพ่อมารับลิลินได้ละคะ ?” เสียงใสเอ่ยถามอย่างสงสัยก่อนจะเอียงคอมองพี่ขุนเล็กน้อย.

“ วันนี่คุณพ่อคิดถึงลิลินมากๆ นะสิครับเลยอยากมารับลิลินด้วยตัวเอง...”

“ ง่า แล้วปกติคุณพ่อไม่คิดถึงลิลินหรอ~~~~”

“ ปกติคุณพ่อก็คิดถึงลิลินค่ะ แต่วันนี้คุณพ่อเขาคิดถึงลิบินเป็นพิเศษ...” ฉันย่อตัวลงไปคุยกับลูกก่อนจะเงยหน้าขึ้นไปมองหน้าพี่ขุน...

“ ลิลินครับ พ่อว่าหนูปล่อยมือเพื่อนหนูก่อนดีกว่าไหมเอ่ย...”พี่ขุนเอ่ยยิ้มๆ พร้อมกับย่อตัวตามลงมา

“ ไม่ค่ะ ไม่ใช่เพื่อนนะคะ...” ลูกสาวตัวเล็กพูดอย่างจริงจังก่อนจะมองหน้าฉันกับพี่ขุน...

“ นี่ชื่ออคินค่ะ เป็นแฟนลิลินเอง คิคิ”

“ ห๊าาาาาา !!” พี่ขุนอุทานเสียงหลงก่อนจะมองหน้าลูกสาวตัวเองอย่างคาดไม่ถึง ส่วนลูกสาวฉันก็หัวเราะชอบใจซะเหลือเกิน

 

ส่วนอคินก็ยืนยิ้มเขินอย่างเดียว ตายจริง ฉันเริ่มกลัวลูกสาวตัวเองแล้วนะ...

 

“ เอ่อลิลินลูก เป็นเพื่อนกันก็พอแล้วมั้งครับ...”

“ ไม่พอค่ะคุณพ่อออ..ลิลินน่ะรักอคินมากกก เราเป็นแฟนกันแล้วด้วย...”

“ งั้นหรอคะลิลิน อคินขอลิลินเป็นแฟนแล้วหรอคะ ?” ฉันเอ่ยถามลูกราวกับว่าฉันสนใจและอยากรู้สิ่งที่ลูกกำลังพูด...

“ ไม่ค่ะ ลิลินขอเอง เนอะอคินเนอะ” ลิลินพูดอย่างอารมณ์ดีก่อนจะหันไปยิ้มกับอคิน...

“ ไม่ครับไม่ลิลิน ไม่ได้ๆ หนูยังเด็กเกินไปนะครับ...”

“ ไม่เด็กค่ะคุณพ่อ ไม่เด็กกกก...” เสียงใสเอ่ยเถียงพี่ขุน ส่วนฉันทำได้แต่ขำกับสิ่งที่ฉันกำลังเจออยู่ ณ ตอนนี้ มันเหมือนกับว่าฉันกำลังมองพี่ขุนทะเลาะกับตัวเองยังไงยังงั้น..

“ ไม่ครับลิลิน ลิลินยังมีแฟนไม่ได้นะครับ...”

“ ทำไมละคะ ทำไมยังมีไม่ได้ คุณพ่อยังมีคุณแม่เลย...”

“ ก็คุณพ่อกับคุณแม่เรารักกัน แล้วเราก็โตแล้วด้วยนะครับ...”

“ ง่าาาส ลิลินก็รักอคินนะคะคุณพ่อ อีกไม่กี่เดือนลิลินจะขึ้น grade 1 แล้วด้วยนะคะ

“ อีฟฟฟ อีฟบอกลูกสิว่าลูกยังเด็กเกินไป...” พี่ขุนหันมาขอความช่วยเหลือจากฉัน ฉันทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ก่อนจะยิ้มกวนๆ ใส่พี่เขา...

“ งั้นถ้าลิลินเด็ก คุณพ่อก็เด็กค่ะ แค่คุณพ่อตัวใหญ่กว่าลิลินแค่นั้นเอง อ่าโถ้ววววว...”

“ -0- !! แต่คุณพ่อกับคุณแม่เราอายุเยอะแล้วนะครับ...”

“ อีกไม่กี่ปี ลิลินกับอคินก็จะอายุเยอะแล้วค่ะคุณพ่ออ ~~~”

“ โอ้ ! พระเจ้า ! หนู แล้วแม่หนูไปไหนครับ ไม่กลับบ้านหรอ ?” พี่ขุนเปลี่ยนมาถามอคิน อคินมองพี่ขุนเขินๆ ก่อนจะตอบ...

“ อยู่ทางนั้นค้าบบบ...” อคินตอบพร้อมกับชี้ไปที่ผู้หญิงที่กำลังเดินเข้ามา...

“ งั้นอคินไปหาแม่ก่อนนะครับ...”

“ ค้าบบ สวัสดีค้าบคุณพ่อ สวัสดีค้าบคุณแม่...” อคินเอ่ยสวัสดีฉันกับพี่ขุน พร้อมกับยกมือไหว้

“ เดี๋ยวน้าาา อคิน....” เสียงลิลินเอ่ยขึ้นมาพร้อมกับเดินเข้าไปใกล้อคินก่อนจะ...

 

จุ๊บ !!

 

“ พรุ่งนี้เจอกันน้า...”ลิลินจุ๊บแก้มอคินเบาๆ ก่อนที่ทั้งคู่จะมีท่าทางที่เคอะเขินกันพอสมควร

“ -0- !!!” หน้าพี่ขุน

 

ฉันเริ่มคิดแล้วนะว่าลูกฉัน 5 ขวบจริงหรือเปล่า ฮ่าๆๆ

 

“ ลิลินนนนนน ไม่ได้ ไม่ครับ ไม่ได้...” พูดขุนร้องห้ามเสียงหลงอีกครั้งก่อนจะรีบไปจับตัวลิลินไว้...

“ อะไรละคะคุณพ่อ ~~~~”

“ หนูจะไปหอมผู้ชายแบบนั้นไม่ได้นะครับ..”

“ ได้ค่ะ คุณพ่อยังหอมคุณแม่เลยยยย...”

“ แต่คุณพ่อกับคุณแม่เราแต่งงานกันแล้วครับ...”

“ คุณแม่ข๋า...คุณพ่ออะพูดไม่รู้เรื่องเลยค่ะคุณแม่ ~~” ลิลินเดินมาเกาะแขนฉันพร้อมกับทำท่าทางคล้ายกับเหน็ดเหนื่อยกับพี่ขุน...

เอาอีกแล้วลูกสาวฉันขยันทำฉันหัวเราะจริงๆ...

“ ลิลินนน มาคุยกับพ่อก่อนครับ มาคุยกันก่อนนน..”

“ ไปกันเถอะค่ะคุณแม่ คุณพ่อพูดไม่รู้เรื่องเลยอะ คิคิ...” ลูกสาวตัวเล็กกระซิบกับฉัน ก่อนจะดึงให้ฉันเดินไปกับเขา แถมระว่างทางยังนินทาคุณพ่อตัวเองไปตลอดทางเดิน...

“ ลิลินหนูจะไปหอมแก้มผู้ชายคนอื่นนอกจากคุณพ่อไม่ได้นะครับ...”

“ ลิลินนนนนนนนน &)-(/&:”:”&/&/&/@)฿(:@“ พี่ขุนยังคงไม่ละความพยายามที่จะพูดห้ามลูกสาว พูดตามหลังมาตลอดทาง ส่วนลิลินก็แกล้งพ่อตัวเองไม่หยุดเหมือนกัน...

 

ฉันมองพี่ขุนที่วิ่งมาอุ้มลิลินขึ้นไปพร้อมกับเถียงกับลูกสาวอย่างเอาเป็นเอาตาย แล้วคิดว่าใครจะชนะละคะ

ก็ต้องเป็นลิลินอยู่แล้ว พี่ขุนอะเถียงกับลิลินก็เหมือนเถียงกับตัวเอง ห้ามลิลินก็เหมือนห้ามตัวเองสมัยก่อนนั่นแหละ...

 

พอขึ้นมาบนรถได้คนขับรถก็ออกรถทันที....พี่ขุนก็อุ้มลิลินให้ขึ้นไปนั่งที่ตักพร้อมกับลูกนอนซบที่อกตัวเองเหมือนสมัยที่ลิลินยังอายุได้ไม่กี่ปี...

 

ฉันมองภาพตรงหน้าก่อนจะอดยิ้มออกมาไม่ได้

 

พี่ขุนรักลิลินมากแค่ไหนฉันรู้ดี เขารักฉัน และลูกมากอย่างที่เขาคอยบอกฉันเสมอ...

 

เขาพยายามเป็นหัวหน้าครอบครัวที่ดี พยายามทำหน้าที่ทุกอย่างไม่ให้ขาดตกบกพร่อง....

 

ทุกอย่างที่เขาสัญญากับฉันไว้ก่อน และหลังแต่งงาน พี่เขาทำได้ทุกอย่างจริงๆ...

 

บางที่ฉันก็คิดนะว่าการที่ฉันมีพี่เขาอยู่ในชีวิต มันคือสิ่งที่วิเศษที่สุดเลยก็ว่าได้...

 

การที่มีเขาเป็นรักแรก และรักสุดท้ายของฉันมันดีมากๆ เลยละ....

 

 

- THE END -

 

 

❤️จบแล้วนะคะสำหรับเรื่อง เจ้าขุนกับอีฟ ❤️

เรื่องนี้ไรท์ตั้งใจไม่ให้มันดราม่ามากเหมือนเรื่องก่อนๆ

พยายามไม่ให้มันซับซ้อนอะไรกันมากเกินไป

แต่เรื่องต่อไป ไรท์ขอดราม่าเหมือนเดิมนะ อิอิ

ขอบคุณสำหรับกำลังใจจากทุกๆ คนนะคะ

ขอบคุณมากจริงๆ หากมีสิ่งใดที่ไรท์ทำไม่ดี

ไรท์ก็ขอโทษด้วยนะคะ ขอบคุณที่ติดตามกันน้า

อยากให้ติดตามกันตลอดไปเลยนะคะทุกคนนน 5555

รักมากๆ เลยนะคะ ❤️🤍

.........................................

ฝากเรื่องต่อไปด้วยนะคะ

วาโย ลูกดาวเหนือกับนารามาแล้วจ้ะ 🥳

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว