เตรียมทะนา

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ขุดหลุม.. ปลูกต้นเกดถวา..

ชื่อตอน : ขุดหลุม.. ปลูกต้นเกดถวา..

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.2k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 01 เม.ย. 2563 19:30 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ขุดหลุม.. ปลูกต้นเกดถวา..
แบบอักษร

....

 

 

คนที่ไม่เคยเรียนการแสดง​มาก่อนอย่าง​ เกดถวา​ แต่ไม่รู้เพราะเหตุใด​ ผู้กำกับแค่ให้ถือขวดครีมอาบน้ำ​ และพรีเซนต์​สินค้านิดหน่อยเท่านั้น​ และมันคืองานถนัด​ที่เคยทำ​

"โอเค​ ครับ​"

เกด​ถวา​ เปิดประตู​ห้องออกมาส่งกำลังใจให้อาม

"สู้ๆพี่​อาม"

"ขอบใจ"

ในห้อง​อามเข้าไปไม่ถึงห้านาทีก็​ออกมา

"เป็น​ไงบ้าง​พี่อาม?"

"ง่ายกว่าที่คิดมาก"

"นั่นนะสิเนอะ"

"เด็กๆกลับกันเถอะ​ อามแวะที่พักพี่นั่งเล่นก่อนมั้ย?

" ได้สิครับไม่มีอะไรทำอยู่​แล้ว"

ห้องพักโรงแรม​ขนาดกลาง

" อามตอนนี้ใครดูแล​งานของอามเหรอ?"

" ผมดูแลตัวเองครับ​ คอยดูว่าที่ไหนเปิดรับสมัคร​ก็ไปแคส ได้บ้างไม่ได้​บ้าง​ แต่ก็สนุก​ดี​ พ่อกับ​แม่​อยาก​ให้​ตั้งใจ​เรียน​ก่อน"

"หวา​ อาม​ เราสามคนมาเริ่มกันเถอะ​ พี่จะพาเราทั้งสองให้เป็นที่รู้จัก​ในวงการให้ได้ แต่เราต้องรักกันไว้ใจกัน​ ไม่มีเรื่องที่ต้องปิดบัง​ ดีมั้ย? พี่พอจะรู้จักคนในวงการอยู่บ้าง​ พี่จะเป็นคนหางานดิวงานให้"

" ผมตกลง"

" หวาก็ตกลง"

" เดี๋ยว​ๆๆนี่ไม่คิดกันสักนิดเลยเหรอ? "

" หวา​ รู้​จัก​พี่หนิงมาสามปีแล้วนะ​ น้ำใจพี่หนิงทำไมหวาจะไม่รู้ล่ะคะ"

" ส่วนผมใช้ความรู้สึก​"

" เฮ้อ!.. นี่เราจะไว้ใจคนอื่นแบบนี้ไม่ได้นะในวงการนี้หน้ากากเนื้อทั้งนั้น"

" พี่หนิงก็สอนเราสิ"

" ตอนนี้เราเริ่มจากหนึ่ง.. พี่จะไม่บอกว่าเราเริ่มจากศู​นย์เพราะมันบั่นทอน​จิตใจ​เกินไป"

" ครับผมเข้าใจ"

" หวา​ มาเรียนกรุงเทพฯ​ให้ได้และต้องเรียนให้จบเท่านั้น​ อามก็ต้องเรียนให้จบถ้าเปิดเทอมเอาตาราง​เรียนมาให้พี่​ พี่จะหาบ้านเช่าเราจะอยู่ด้วยกัน​ ส่วนรายได้​ หักค่าภาษี​แล้วเราก็เอาไป80เปอร์เซ็นต์​พี่ยี่สิบ​ พอใจมั้ย? "

" พี่หนิงของ​ หวา​ เอา50เหมือนโมอื่นก็ได้"

" ผมก็คิดเหมือนหวานะพี่หนิงเราเริ่มก็ต้องเดินไปด้วยกัน"

หนิงกลืน​ความรู้สึกดีลงคอ

" งั้นเอาแบบนี้​ เราเอาไป60พี่40ค่าใช้จ่ายพี่รับผิดชอบตกลงตามนี้"

" ก็ได้ขอบคุณ​พี่หนิงนะคะที่ดีกับหวามาตลอด"

" ฮ่าๆๆๆพูดไปแล้วเรายังไม่ทันดังกันเลยเนอะ"

อามเปิดเสียงหัวเราะลั่นห้อง​ หนิงยิ้มนึก​ถึงตอนที่ยังเป็นวัยรุ่นโดนแย่งงานเพราะไว้ใจคน​ ต้องมาเป็นพริตตี้​ปลายแถว

วันต่อมา

เสียงมือถือดังขึ้นหนิงรีบวางช้อนลงจานส้มตำ

" ฮัลโหล! สวัสดี​ค่ะ​ หนิงค่ะ"

" คุณ​หนิง​ ว่างเข้ามาคุย​งานที่บริษัท​หน่อยมั้ย ตอนบ่ายนี้นะ ที่บริษัท​เทเรทเเอม​เบิร์ต​ พาน้องทั้งสองคนมาด้วยนะคะ"

"ค่ะๆบ่ายโมงตรงนะคะ"

วางสายแล้วหันมาสบตา​ เกดถวา​ พยักหน้ายิ้ม

"หวา​ ไปอาบน้ำเตรียมตัว​เราจะไปคุยงานกันเร็ว​ พี่จะโทรให้อามมันเตรียมตัวรอ"

" จริงหรอพี่หนิงเราได้งานนี้จริงเหรอคะ? "

" จริงเร็ว"

ทั้งสามมาถึงก่อนเวลาที่นัดไว้แต่ก็ช้ากว่าเจ้ฟ้า

" ต๊าย.... สวัสดี​ค๊าาาลูกๆ"

ทั้งสองยกมือสวัสดี​ ส่งยิ้มจริงใจอย่างที่หนิงสอนมา

" สวัสดี​ครับ... สวัสดี​ค่ะ​"

" สวัสดี​จ้า.. เออ.. หนิงจ๊ะ.. ตอนนี้มีเด็กกี่คนล่ะ? มาช่วยเจ้ดูแลเด็กๆมั้ย? เอาน้องๆมาอยู่ด้วยเป็นไงดีมั้ย?"

"ขอบคุณ​ค่ะ​เจ้​ แต่หนิง​ ชอบอยู่แบบนี้ค่ะ"

" แหมๆๆยังโกรธ​เจ้อยู่เหรอ? ก็เด็กๆมันมาของานเจ้​ หนิงก็รู้เจ้เป็นคนเห็นเด็กมันลำบาก​ไม่ได้ก็ต้องช่วยเหลือ​"

" ขอบคุณ​เจ้ที่ช่วยเอาเด็กไม่รู้จักบุญ​คุณ​ไปจากหนิงนะคะ"

พนักงานเข้ามาตัดบทสนทนา​พอดี​ ทำให้บรรยากาศ​ค่อย​สงบลง

" เชิญ​ทุกคนเข้าพบคุณ​ คริส ค่ะ"

เกด​ถวา​ เดินคู่อามตามหนิงเข้าไปทั้งๆที่ไม่อยากเจอ​ คนขี้หลีเจ้าชู้ด้วยสายตาคนนั้น​ แต่เมื่องานที่เธอต้องการมันเป็​นของเขา

ความตื่นเต้นยังไม่หมดเมื่อ​คนที่นั่งอยู่มีดาราชื่อดังอยู่ด้วยพร้อมผู้จัดการ​คนดังเป็นที่นับหน้าถือตา​ในวงการ​บันเทิง​

"มาพร้อมแล้วใช่มั้ยเชิญ​นั่ง​ครับ "

อุเทนเลขาเอาแฟ้มเอกสาร​ มาให้หนิงและเจ้ฟ้า

"นักแสดงสมทบที่จะได้รับงานนี้มีแค่สองคนที่จะได้ทำงานร่วมกับคุณ​ ภารดา​ ที่เชิญ​คุณ​ทั้งสองมาวันนี้​ เพื่อเปิดซองค่าตัวของเด็กในสังกัด​ของคุณ เสนอค่าตัวมาแล้วผมจะตัดสินใจเอง​ อ้อ.. ผมจะไม่เปิดเผย​ค่าตัวนะครับคุณ​ทั้งสองไม่ต้องกังวล"

หนิงสบตากับ​ เกดถวา​และอาม​ ทำใจแล้วว่างานนี้คงไม่ได้แน่แล้ว​ เพราะรู้นิสัยจ้ฟ้าดี​ ว่าคงต้องตัดราคาแน่นอน​ เขียนเสนอราคาไป​ พร้อมที่จะเดินออกไปและพากันกลับเชียงใหม่​ถ้าประกาศ​ผล

คริส เปิดเเฟ้มดูหันขึ้นมองหนิงแล้วตั้งคำถาม

" คุณ​หนิง​ ค่าตัวที่คุณเสนอมานี่ต่อคนหรือ​สองคน?"

"ต่อคนคะ"

เกด​ถวา​ เห็นเขาวางแฟ้มและดูแฟ้มของเจ้ฟ้าแล้วมองไปที่เจ้ฟ้าเพื่อเอาคำตอบ

"สองคนคะ"

"โอเค.. ผมเลือกคุณ​หนิง"

หนิงกลืนน้ำลายที่เริ่มเหนียว​ลงคออย่างลำบาก​ มองไปทางเจ้ฟ้า​ งง​ๆไม่คิดว่าเจ้ฟ้าจะเสนอราคาที่สุงกว่าแน่ๆ

" ดีใจด้วยนะหนิง... เอ่อ..คุณ​คริส​ ค่ะดิฉันต้องขอตัวพาน้องๆกลับก่อน​ หวังว่าคราวหน้าคงมีโอกาส​ได้ร่วมงานกันนะคะ​... ไปเด็กๆกลับ"

เจ้ฟ้าพาเด็กในสังกัดออกไปเก็บอารมณ์​ไว้ข้างใน

"ยินดี​ที่ได้ร่วมงานกันนะครับคุณ​หนิง​ พรุ่งนี้เริ่มถ่ายทำใช้เวลาสองวันไหวหรือเปล่า​ คุณ​ทั้งสองด้วย​ เพราะคุณ​ภารดา​ ล็อกคิวได้เท่านี้​ "

" ได้ค่ะ.. ไหวค่ะ.. ไหวครับ"

ทั้งสามพร้อมใจตอบตกลงโดยไม่ได้นัดหมาย

หลังจากนัดสถานที่​ถ่ายทำกันแล้ว​ ทั้งสามก็ออกมา​เจ้ฟ้าไม่ได้กลับแต่รออยู่หน้าบริษัท​ เพราะรู้ว่าทั้งสามต้องมารอแท็กซี่​

" หนิงเจ้ไม่คิดเลยนะว่าหนิงจะเสนอราคาตัดหน้าเจ้"

" หนิงเสนอไปตามความเหมาะสม"

" เท่าไหร่? "

" บอกไม่ได้เพราะหนิงทำสัญญา​กับบริษั​ทว่าจะไม่บอกตัวเลขลานะคะเจ้ฟ้า​ แท็กซี่​มาแล้ว​ หวา​ อาม​ เราไปกันเถอะ"

เจ้ฟ้ามองตามแท็กซี่​ด้วยความไม่พอใจ

"พี่หนิง​ เสนอไปเท่าไหร่​เหรอ? "

" สอง"

" โห! ตั้งสองหมื่นเลยเหรอทำงานแค่สองวันเอง"

" สองแสน"

" อะไรนะ!! "

ทั้งสองตกใจจำนวนตัวเลขที่ได้ยิน

" สองเเสนไม่ผิด​ และ​ คนละสองแสนนะจ๊ะ​ "

" ฮ้า!! คนละสองแสน! "

และเป็นอีกครั้งที่ทั้งสองตกใจ

"เดี๋ยว​ๆๆๆแล้วเจ้ฟ้าเค้าเสนอไปเท่าไหร่นะถึงไม่ได้? "

" เราจะรู้ไปทำไม​ หวา​ เขาเลือกเราก็ดีแล้ว​ บริษัท​ ของคุณคริส ถ้าเสนอต่ำไปก็เหมือนไม่ให้เกียรติ​เขา​ มันไม่ใช่งานพริตตี้​นำเสนอสินค้าในห้างหรือข้างถนนนะ​ เอาจริงๆพี่ก็ไม่ได้มั่นใจหรอกว่าจะได้วันนี้พี่กะจะพาเรากลับบ้านแล้วรู้มั้ย? "

คริส​ เเอมเบิร์ต​ หมุนปากกา​เล่น​

" อุเทนเอาเเฟ้มเสนอราคาไปทำลายทิ้งอย่าให้เล็ดลอด​"

" ครับคุณ​คริส"

อุเทนออกไปแล้ว​ คริส​ คิดถึงมือนุ่มกับใบหน้าตกใจและสีหน้าที่ระงับความ​โกรธ​ คราแรกก็กะว่าจะไม่อะไรแล้ว​แต่เหมือนพระเจ้าจะไม่ยอมให้เขาเป็นคนดีสักเท่าไหร่​เพราะเขาไม่ชอบเด็กน้อยเพราะมันไม่ถึงใจและต้องมาบิบน้ำน้ำตาเสียดายพรมจ​รรย์​ แต่เมื่อต้องตา​ ชวนไปดูงานถ่ายแบบวันนั้น.....เขาก็จะสนองความต้องการ​ของพระเจ้าสักหน่อย

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น