เตรียมทะนา

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

โอกาส...ของ​ เกดถวา​

ชื่อตอน : โอกาส...ของ​ เกดถวา​

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.5k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 05 พ.ค. 2563 09:32 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
โอกาส...ของ​ เกดถวา​
แบบอักษร

..

"น้องๆจ๊ะเดี๋ยว​วันนี้คุณ​ต้องตาจะมาดูการถ่ายแบบด้วยนะจ๊ะ​ ทำตัวสบาย​ๆนะ​ ถ้าสวยถูกใจคุณ​ต้องตา​ อาจจะเอารูปน้องทั้งสองลงโปรโมต​ในหนังสือ​ หรืออาจจะได้ลงหน้าปก​หนังสือ.. ไอดอล​โมเดล.. ฉบับหน้าก็อาจเป็นไปได้​ เต็มที่เลยนะ"

เกดถวา​ มือเย็น​เฉียบดีใจจนเก็บอาการไม่อยู่​ ต่างกับอาม​รุ่นพี่ที่ดีใจแต่เก็บอาการได้ดี​ เพราะเคยผ่านงานถ่ายแบบ​มาบ้างแล้ว

" ดีใจล่ะสิเรา? "

" โห.. ดีใจสิพี่​ แล้วพี่อามไม่ดีใจเหรอ? "

" ดีใจสิ... แต่เผื่อใจไว้บ้างยังมี​อะไร​ที่เรายังไม่รู้​อีกมาก​ โดยเฉพาะ​ใจคนนะหวา"

"อ้าว! เหรอ... ขอบคุณ​พี่อามนะที่เตือน"

"ไม่เป็นไร"

"น้องๆตามพี่ไปที่สตูดิโอ​เลยครับ​"

ทั้งสองตามพี่พนักงาน​ขึ้นไปอีกชั้นหนึ่งที่จัดฉากไว้ถ่ายทำ​ เกดถวา​ ตื่นเต้นอามต้องจับมือจุงเข้าไป​

คุณ​น้องเดินมาหาทั้งสองพาเข้าไปสวัสดี​ เจ้าของห้องเสื้อชื่อดังที่นั่งอยู่หลังมอนิเตอร์​ ต้องตา​ สาวสวยวัย28ปี​ ดีไซเนอร์​ชื่อดัง​ส่งยิ้มให้ทั้งสอง

" สวัสดี​ครับ... สวัสดี​ค่ะ"

ทั้งสองยกมือไหว้สวัสดี​

"สวัสดี​จ้ะ​... เห็นว่ารู้จักกันอยู่แล้วใช่มั้ย? ดีๆจะได้ไม่เกร็งเต็มที่เลยนะ..... อ้อคุณ​น้องค่ะเดี๋ยว​คุณ​คริสมาแล้วบอกขึ้นมาที่นี่เลยนะ"

ทักทายแต่ไม่อยากได้คำตอบ​ แต่หันมายิ้มให้ทั้งสอง​ สัณญาณ​มือจากตากล้อง​ เกดถวา​ รีบเดินตามอาม​ไป

ชุดแรกออกแนวเท่ห์​ๆ​ เป็นสูท​สำหรับวัยรุ่น​ร่างสุงของทั้งสองไล่ระดับกันได้ลงตัว​ เกดถวา​ ที่ว่าสุงถึง170เซ็นติเมตร​แต่ก็ยังไม่สุงเท่าอามที่สุงถึง180เซ็นติเมตร​จึงเป็น​คู่ที่ลงตัว​ ทั้งรูปร่าง​หน้าตา​

"สวยๆเก่งมาก​ อามช่วยมองน้องหวา​ แบบส่งสายตาหวานๆคิดว่าเป็นคนรักก็ได้​ น้องหวา​ มองเลยไป45องศา​นะครับ"

ทั้งสองทำตามโดยการยืนหันหน้าเข้าหากัน​ ทำตามที่ช่างภาพ​สั่ง​ จังหวะ​สายตาของ​ เกดถวา​ สบเข้ากับผู้ชายที่บังอาจจับมือเธอหอมไปเมื่อวาน​

"น้องหวา​ ไม่ต้องทำตาโตนะครับมองสบาย​ๆ​ โอเคๆดีมาก​"

ผู้ช่วยเอาเก้าอี้มาให้อามนั่งกางขา​ จัดให้เกดถวานั่งที่บนขาด้านซ้าย​ โดยหันหน้าออกไปด้านข้าง​

"น้องหวา​ ยิ้มกว้างๆมองขึ้นไปบนโน่นเลยเอ่นอกกับสะโพกให้พอดีกัน​ น้องอามนั่งพิงหลังสบาย​ๆ​ยิ้มให้เห็นฟันเลย โอเค... สุดยอด"

เสียงซัตเตอร์​ดังรัวๆเสื้อผ้าหน้าผมก็เปลี่ยน​จน​ครบ​ เป็นรูปที่ออกมาสวยงามโชว์​เสื้อผ้าออกมาได้ถูกใจเจ้าของ​ ถ่ายแบบเสร็จ​กินเวลาไปหลายชั่วโมง​ เสื้อผ้าหน้าผมต้องเข้ากันจึงใช้เวลา​นาน​ นี่ถือว่าเป็นงานแรกของ​ เกดถวา​ ได้ถ่ายแบบในสตูดิโอ​กับเจ้าของห้องเสื้อดังขนาดนี้

" เป็น​อย่างไร​บ้างคริสน่าเบื่อมั้ย"

ชายหนุ่มมองภาพในมอนิเตอร์​ มือซุกในกระเป๋ากางเกง​

"ไม่นี่เพลินดี"

"ไปกินข้าวกันนะ"

"เอาสิพาน้องๆสองคนนี่ไปด้วยสิ​ เผื่อผมจะคุยเรื่องสินค้า​ตัวใหม่"

"เอางั้นก็ได้แต่น้องๆน่าจะมีคนดูแลอยู่มั้ง?"

"ก็ไปด้วยกันนี่แหละแฟร์​ๆ"

" โอเค.. .ต้องขอคุย​กับคุณ​น้องก่อนนะ"

ในห้องแต่งตัว​ เกดถวา​ เข้าไปในตู้ที่เตรียม​ไว้ให้เปลี่ยน​เสื้อผ้า

ออกมาในชุดเสื้อเชิต​ยีนส์​สีซีดวัยรุ่น​แขนยาว​ กางเกงยีน​ส์เข้ารูปสีเดียวกัน​

" พี่อามเรียนที่กรุงเทพ​เป็นอย่างไรบ้าง? หวา​ ยื่นคะแนน​ไปแล้วต้องดูก่อนแต่คิดว่าน่าจะได้อยู่ที่80เปอร์เซ็นต์​"

" ก็ดีนะแต่ค่าครองชีพ​สุงเอาเรื่อง​ แล้วยื่นมหาลัยไหนล่ะ?"

"มอเดียวกับพี่อามนั่นแหละ​ ขอตากับยายแล้วโอเคไม่มีปัญหา​ หวา​ จะหางานพาร์​ทไทม์​ทำไปด้วย"

"ถ้าได้ก็ดีเบอร์​พี่ก็มีนี่​ ไปกันเถอะหวา​ มายังไง.พี่ไปส่งมั้ย? "

" เอารถเครื่อง​มา"

ทั้งสองลงมาชั้นล่างกำลังจะขอตัวกลับๆแต่ทั้งสองต้องไปร่วมทานอาหาร​ด้วย

อาหารมาเต็มโต๊ะ​ เกดถวา​ นั่งตัวลีบอยู่ข้างๆพี่หนิงพยายามไม่มองไปที่คนตัวสุงที่รู้สึกว่าจะมองมาทางเธอบ่อย​ครั้ง​ อาหาร​บนโต้ะ​แสนอร่อยแต่ทำไม่มันถึงกลืนไม่ค่อยลง​

" กับข้าวไม่ถูกปากเหรอ? เรา.. หวา.. ใช่มั้ย?"

จู่ๆเขาก็ถามขึ้น​ เกดถวา​ ถือช้อนค้างเงยหน้า​มองเขาโดยอัตโนมัติ​

"เออ... เปล่าค่ะอร่อย​ดี​ค่ะ​ หวาแพ้กุ้งค่ะขอไม่กินกุ้งนะคะ"

"ผมสนใจคุณ​นะ"

"คะ!"

เกด​ถวา​ ตกใจไม่น้อยไปกว่าพี่หนิงและอาม​ เกือบจะลุกหนีถ้าคำพูดต่อไปมาช้าอีกแค่วินาที​

"คุณ​ด้วยอาม"

." คะ.. ครับ"

" เออพอดีคุณ​ คริส สนใจน้องทั้งสองมาถ่ายโฆษณา​สินค้า​ตัวใหม่​ เหมือนที่เกริ่น​เอาไว้ก่อนมาที่นี่จ๊ะ"

คุณ​น้องผู้จัดการห้องเสื้อพูดให้กระจ่าง​ขึ้น

"แต่ต้องมาแคสก่อน​ คุณ​หนิงจะว่า​อย่างไร​ครับต้องพาไปแคสติ้ง​ที่กรุงเทพ"

"สำห​รับ​หนิงได้ค่ะตอนนี้น้องหวาก็ปิดเทอมรอเข้ามหาวิทยาลั​ย​ กว่าจะเปิดเทอมก็อีกหลายเดือน​ แต่ก็ต้องขออนุญาต​คุณ​ตาคุณ​ยายน้องก่อนค่ะ"

"แล้วคุณ​ล่ะอาม?"

"เออ.. ผมอยู่กรุงเทพ​อยู่แล้วครับ"

" เอาเป็นว่าไปปรึกษา​ผู้ปกครอง​ดูได้คำตอบยังไง​ก็โทรมา"

คริส​ ยื่นนามบัตร​ให้​ เกดถวา​ แทนที่จะเป็นหนิง​ ตอนนี้ถือว่าเป็นผู้จัดการไปโดยปริยาย​ เกดถวา​ รับมาแต่ส่งให้หนิงทันที​ไม่แม้แต่จะอ่านชื่อหรือพลิก​ดูสักนิด สร้างความไม่พอใจ​ให้เจ้าของบัตร​ แต่ด้วยใบหน้า​ที่ไม่ได้แสดงอาการ​คนซื้อๆอย่าง​ เกดถวา​ ​ไม่อาจรู้ได้

จอดรถแล้วเข้าไปในบ้านตาสิงห์​กำลังตั้งโต๊ะ​วางกับข้าว​ เสียงยายอาบน้ำอยู่ในห้องน้ำ

"กลับมาแล้วเจ้า​ ตา​ ยะหยังกิ๋นหิวขนาด"

"ไหนว่าจะไปกิ๋นกั๋บตี้ยะก๋านล่ะฮื้อ?"

"กินบ่าลงคนมันหลายเลยปิ๊กมากิ๋นตี้บ้านเฮา​ดีกว่า"

"เอ้ามาแล้วกา?"

เสียงทักของยายจันทร์​แก้วที่ออกจากห้องน้ำ​

"เจ้า​.. หวา​ ยังบ่าอาบน้ำหนาจะกิ๋นข้าวก่อน​ หิว"

ยายเปลี่ยน​เสื้อผ้าออกมานั่งรับจานข้าวที่หลานส่งมาให้

" ตายาย​ หวา​ จะไปกรุงเทพฯ​ไปแคสงานโฆษณา​สบู่​ เน้อไปกับพี่หนิง​ คนตี้หางานฮื้อนี่แหละ​ อ้อ.. วันนี้ปะกับเจ้าของสบู่เปิ้นมาตวยรับรองบ่ะโดนหลอกปลอดภัย​ชั่ว"

" เฮานี่หนา... อันนี้แค่บอกแม่นก่อ.. จะไดก่อไปฮื้อได้แต้ๆอี้?"

"แฮ่ๆๆก่อต้องขออนุญาต​อยู่แล้ว​ ตกลง​ ไปได้แม่นก่อ.. เจ้า"

" ได้แต่ต้องดูแลตั๋วฮื้อดีหนา"

" เจ้า​... ดีแน่นอน"

...

กรุงเทพมหานคร....

หนิงเปิดห้องพักไม่ไกลจากอพาร์ทเม้นท์​ของอามสักเท่าไหร่​ ทั้งสามจึงมาที่สตูดิโอ​ที่นัดไว้

หนิงพาทั้งสองเข้าไปในสตูดิโอ​แล้วยื่นนามบัตร​ให้ผูักำกับ​ และระหว่างรอก็เจอคนที่ไม่ควรเจอ

"อ้าว! ยัยหนิง​ มาเหมือนกันเหรอ? "

" เออ... กรุงเทพ​มันก็ไม่ได้ไกลเชียงใหม่​นี่"

สายตาของเจ้ฟ้า​ มองมายัง​ เกดถวา​และอาม​ ส่งยิ้มหวานหยดย้อย​ให้​ จนทั้งสองต้องยกมือไหว้"

" อุ้ย! สวัสดี​จ้ะลูกๆสู้ๆนะคะเจ้เอาใจช่วย"

" ค่ะ.. ครับ"

ยิ้มตอบสั้นๆ​

" นี่นามบัตร​เจ้นะคะเผื่อว่า​จะมีอะไรได้ช่วยเหลือกัน​ เจ้ไปก่อนนะคะ"

เกดถวา​ ยื่นนามบัตร​ให้พี่หนิงทันทียิ้ม​แห้งๆ

" พี่หนิงจัดการให้หวาหน่อยนะคะ​ แฮ่ๆ"

" ผมฝากด้วยครับ"

" ฝากไว้ที่พี่มันอาจจะหายก็ได้นะอาม​"

" ไม่เป็นไร​ครับ"

หนิงยิ้มให้เด็กหนุ่ม​สาวทั้งสองก่อนจะหย่อนนามบัตร​ลงข้างกระเป๋า....

 

 

ความคิดเห็น