Spain93
Twitter-icon Instagram-icon

อย่าลืมคอมเมนต์และกดติดตามด้วยนะค้าาา [19/11/61]

FIREROSE•Special02 [เกลิน]

ชื่อตอน : FIREROSE•Special02 [เกลิน]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 677

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 30 มี.ค. 2563 19:54 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
FIREROSE•Special02 [เกลิน]
แบบอักษร

FIREROSE•KYRIE

​📌คำเตือน! เนื่องจากนิยายเรื่องนี้มีคำหยาบอยู่เยอะมากรับไม่ได้โปรดกด❌ค่ะจึงเรียนมาเพื่อทราบSpain93

_______________♡_______________

KYRIE TALK

ฉันโทรหาเรย์ตะแล้วบอกว่าวันนี้จะกลับค่ำหน่อยเพราะจะเข้าไปตรวจคาสิโนก่อนเห็นว่ามีปัญหานิดหน่อย เขาก็ไม่ได้มีปัญหาอะไรฉันเลยมาตรวจงานก่อนค่อยจะกลับบ้าน

"ทุกอย่างเรียบร้อยดีใช่มั้ยเซน" ฉันถามเซนที่ได้เลื่อนตำแหน่งมาเป็นผู้คุมคาสิโน ธุรกิจของฉันกับเรย์ตะมันเยอะมากแต่เราสองคนไม่ไว้ใจให้คนอื่นมาบริหาร เลยบริหารกันเองสองคนโดยให้แฟรงค์กับเซนมาช่วยคุมคาสิโนกับผับให้ส่วนงานบริษัทสองคนนั้นก็มีมาช่วยบ้างแต่ก็ไม่ได้ทำประจำ

"เรียบร้อยครับนายหญิงจะกลับเลยมั้ยครับผมจะได้เตรียมรถให้" ฉันพยักหน้าเบาๆก่อนจะเดินตามเซนไปที่หน้าคาสิโน

"ถ้ามีปัญหาอะไรนายจัดการได้เลยนะไม่ต้องรอฉัน"

"ครับ" ฉันเข้ามานั่งในรถก่อนจะสตาร์ทแล้วขับออกไปจากคาสิโน ป่านนี้เด็กๆคงจะทานข้าวกันเเล้วเวลาลูกอยู่กับเรย์ตะทีไรฉันไม่รู้ว่าจะสบายใจหรือว่าหนักใจดีเขาชอบเอาความคิดแปลกๆมายัดใส่หัวลูกอะบางทีฉันก็เพลียนะชอบสอนเเต่เรื่องแปลกๆเด็กวัยนี้ยิ่งเรียนรู้เร็วซะด้วยสิคนเป็นแม่อย่างฉันก็ได้แต่กุมขมับ

 

ฉันใช้เวลาประมาณครึ่งชั่วโมงก็มาถึงบ้านพอจอดรถเสร็จก็รีบเดินเข้าไปในบ้านทันที

"หม่าม้า~" ทอร์แรนซ์เรียกฉันมาแต่ไกลคือสภาพลูกฉันตอนนี้คือแบบพร้อมนอนแล้วอะนี่มันพึ่งจะทุ่มครึ่งเองนะลูก

"ว่าไงครับสุดหล่อคิดถึงหม่าม้ามั้ยครับไม่เจอกันทั้งวันเลย" ฉันหอมแก้มลูกชายที่เต็มไปด้วยแป้งฟอดใหญ่

"คิดถึงครับผมไปนอนก่อนนะครับวันนี้ผมง้วงง่วงหม่าม้าก็รีบๆอาบน้ำแล้วก็ไปทำน้องให้ผมนะครับผมไปนอนแล้วฝันดีครับคนสวย~" พูดจบคุณทอร์แรนซ์เขาก็วิ่งขึ้นบันไดไปเลยอะไรของเขานะ หลังจากที่ทอร์แรนซ์เข้าห้องนอนของตัวเองไปฉันก็เดินขึ้นมาที่ชั้นสองของบ้านก่อนจะตรงไปที่ห้องนอนของตัวเอง

"เรย์ตะทำไมวันนี้ลูกไปนอนห้องตัวเองอะปกติไม่เห็นจะอยากไปนอนห้องของตัวเองเลย" ฉันถามเรย์ตะที่นอนเล่นโทรศัพท์อยู่บนเตียงทำไมวันนี้เรย์ตะดูอารมณ์ดีแปลกๆคือเอาจริงๆมันแปลกตั้งลูกไม่นอนห้องนี้ละหรือว่าพ่อกับลูกเขาจะมีแผนอะไรกัน

"วันนี้ลูกอยากเปลี่ยนบรรยากาศไปนอนห้องตัวเองบ้างไม่เห็นจะแปลกตรงไหนเลย" ไม่แปลกเลยจ้าสุดหล่อของฉันติดกลิ่นเรย์ตะจะตายไม่มีทางที่ลูกจะไปนอนห้องตัวเองแบบง่ายดายขนาดนั้นนอกซะจากพ่อลูกเขาจะแอบไปวางแผนอะไรกันมา

"แน่ใจหรอไม่ใช่ว่าแอบไปวางแผนอะไรกันมานะ" ฉันหรี่ตามองเรย์ตะอย่างจับผิด

"ยอมรับก็ได้วันนี้เราจะปั๊มลูกสาวตัวน้อยกันลูกชายสุดที่รักทั้งสองคนจึงไปนอนที่ห้องของตัวเองเพื่อให้โอกาสเราสองคนทำน้องให้น่ะ" ทำน้องเนี่ยนะ?

"แล้วลูกโอเคหรอ"

"โอเคสิแถมตั้งชื่อไว้แล้วด้วยนะ" ถึงกับตั้งชื่อไว้เเล้วด้วยสงสัยจะอยากมีน้องจริงๆ

"นี่เรย์ตะฉันมีอะไรจะบอกแหละ" ฉันเดินไปนั่งลงบนตักของคุณสามีก่อนจะกอดคอเขาไว้หลวมๆ

"วันนี้น่ะฉันพึ่งไปโรงพยาบาลมา"

"เป็นไร!" เรย์ตะพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงตกใจ

"ไม่ได้เป็นไรฟังให้จบก่อนสิ ฉันรู้ว่านายอยากมีลูกแล้วช่วงหลังๆเราก็เริ่มทำการบ้านกันบ่อยขึ้นแล้วเมื่อประมาณสองอาทิตย์ก่อนมันถึงกำหนดประจำเดือนฉันพอดีแต่ประจำเดือนฉันไม่มาเลยแวะไปตรวจกับมี้" เรย์ตะตั้งใจฟังแบบสุดๆก็เขาอยากมีลูกสาว

"นายอยากได้ลูกสาวใช่มั้ยล่ะแต่ฉันไม่รู้นะว่าตอนนี้ตัวเล็กในท้องเป็นเพศไหน"

"เธอท้องแล้วใช่มั้ยไครีย์วู้วววว" เรย์ตะกอดฉันไว้แน่นก่อนจะซบหน้าที่ซอกคอของฉัน วันนี้ก่อนจะไปคาสิโนฉันแวะไปตรวจมาเพราะประจำเดือนไม่มาสองอาทิตย์แล้ว พอตรวจเสร็จผลออกมาก็คือท้องจริงๆ

"ดีใจเกินเหตุไปละแล้วลูกโอเคใช่มั้ยไม่ได้แอบน้อยใจที่เราจะมีลูกใช่มั้ย" ฉันกังวลเรื่องนี้มาสักพักละฉันกลัวลูกน้อยใจ

"ลูกโอเคพวกเขาคุยกับฉันแล้วเธอสบายใจได้เลย ฉันว่าตอนนี้เรามาทักทายตัวเล็กในท้องก่อนดีกว่า~" พูดจบเรย์ตะก็ผลักฉันให้นอนลงบนเตียงก่อนจะคล่อมร่างฉันไว้

"ฉันยังไม่อาบน้ำเลยนะ"

"ไม่เป็นไรเดี๋ยวทักทายลูกเสร็จฉันอาบให้เอง" ไอ้คนหื่น เรย์ตะถอดกางเกงฉันออกก่อนจะตามด้วยแพนตี้

"มองแบบนี้ฉันก็เขินเป็นนะ>///<" คุณสามีของฉันจ้องร่างกายฉันตาไม่กระพริบขนาดนี้ใครจะไม่เขินล่ะ

"เรามาทักทายลูกสาวตัวน้อยในท้องกันเถอะ อ่าาห์~แม่งยังแน่นเหมือนเดิมเลยว่ะ"

"อื้อ! เบาๆหน่อยลูกยังไม่แข็งเดี๋ยวก็ได้หลุดกันพอดีซี้ดดดด" เรย์ตะขยับเอวช้าๆแต่ทุกท่วงท่าที่เขาขยับตัวมันทำให้ฉันเสียวจนอยากจะร้องออกมาให้สุดเสียงไม่ว่าจะผ่านไปกี่ปี ลีลาของสามีฉันก็ยังคงเด็ดถึงพริกถึงขิงอยู่เหมือนเดิมสินะ

พับๆๆๆๆๆ

"อ๊าาา อื้อ! บะ เบาหน่อยอ๊ะๆ" ฉันใช้มือดันหน้าท้องเเกร่งของเรย์ตะไว้เมื่อคุณสามีกระแทกเข้ามาแบบไม่ปราณีลูกในท้องเลยสักนิด

"ซี้ดดดดดลูกสามแล้วยังแน่นเหมือนตอนเปิดซิงเธอใหม่ๆเลยว่ะ"

พับๆๆๆๆๆ

"อ๊ะๆๆอ๊าาา อื้อคุณสามีเบาหน่อยตัวเล็กในท้องยังไม่แข็งแรงขนาดนั้นนะอ๊าาๆ" กระแทกเหมือนกลัวลูกไม่รู้อะว่ากำลังทักทายเขาอยู่

"เรย์เบาหน่อยอ๊าาๆๆ"

พับๆๆๆๆๆ

"ลูกเก่งจะตายไม่เป็นไรง่ายๆหรอกที่รัก"

"อ๊ะๆๆอื้อ ซี้ดดดดดอ๊าๆ"

"จะเสร็จแล้วเรย์ตะจะเสร็จแล้วอ๊ะๆ" เสียวเกินจะบรรยายจริงๆของสามีฉันทั้งใหญ่ทั้งยาวแหนะ>///<

"พร้อมกันอ่าห์"

พับๆๆๆๆ

"อ๊ายยยย"

"อ๊าสสสส์!" เรย์ตะซบหน้ากับอกฉันก่อนที่คุณเขาจะอุ้มกระเตงฉันเข้าไปในห้องน้ำทั้งที่ตรงนั้นเรายังเป็นหนึ่งเดียวกันคงไม่ต้องบอกก็รู้นะคะว่าวันนี้ตัวเล็กในท้องคงได้สำลักน้ำปะป๊าของเขาที่ทักทายไม่หยุดสักทีตายแน่ๆฮือ~ไอ้ผัวดุเอ้ย!

[KYRIE TALK END]

 

 

2ปีต่อมา...

TEXAN TALK

"อ้วนกินข้าวยังครับ" ทอร์แรนซ์ที่พึ่งเดินลงมาจากบนห้องถามเด็กอ้วนเกลินน้องสาวสุดที่รักของผม

"มะอ้วนเกลินจ๋วย~" พูดจบยัยตัวเล็กก็ยิ้มหวานส่งให้พี่ชายตัวเองทันที เกลินอายุเพียงแค่ขวบเศษๆเองแต่ความน่ารักของน้องสาวผมก็ใช่ย่อยนะครับ

"ค้าบๆสวยก็สวยว่าแต่วันนี้คนสวยของผมอยากกินอะไรเป็นพิเศษมั้ยครับแล้วปะป๊าไปไหนทำไมคนสวยถึงเล่นอยู่ตรงนี้คนเดียวล่ะครับ" เกลินส่ายหน้าเบาๆก่อนจะล้มตัวลงนอนบนโซฟา จริงๆแล้วป๊าก็อยู่ในห้องนี้แหละครับแต่เดินไปหยิบขนมให้เกลิน ทอร์แรนซ์เลยไม่เห็นเฉยๆ

"คนสวยของเฮียวันนี้ได้ดื่มนมยังครับหืม" ผมถามน้องเสียงนุ่มตัวเล็กค่อนข้างจะอ่อนแอน้องป่วยบ่อยมากอาบน้ำเย็นก็ป่วย อากาศเย็นเกินไปก็ป่วย

"ยังมะจินเยย~"

"หมูน้อยยังไม่กินนมอีกหรอเนี่ย หว้า~มิน่าล่ะพุงป่องๆถึงได้แฟ้บแบบนี้" ผมพูดแล้วก้มลงไปฟัดพุงป่องๆของน้องเล่น จนคนตัวเล็กหัวเราะเอิ้กอ้ากเสียงดัง

"สามพี่น้องเล่นอะไรกันอยู่เอ่ย" ป๊าเดินเข้ามาหาพวกเราพร้อมกับขวดนมของเกลินที่อยู่ในมือ

"ป๊ะหม่ำๆ"

"อยากหม่ำนมแล้วหรอครับนางฟ้าตัวน้อยของปะป๊าไหนใครอยากหม่ำๆนมมาจุ๊บแก้มปะป๊าก่อนเร็ว" เกลินลุกขึ้นจากโซฟาก่อนจะไปจุ๊บที่แก้มป๊าเบาๆ

"น่ารักจังเลยครับ คุณเท็กกับคุณทอร์แรนซ์วันนี้พวกคุณมีเรียนพิเศษใช่มั้ยครับเดี๋ยวป๊าไปส่ง" ผมกับทอร์แรนซ์พยักหน้ารับก่อนจะเดินขึ้นไปเอากระเป๋าบนห้องนอน

[TEXAN TALK END]

 

 

RAYTA TALK

"เกลินลูกหนูหิวยังครับ" ผมถามลูกสามคนสวยอีกครั้งด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนจริงๆลูกผมก็พึ่งกินนมไปไม่นานแต่ผมกลัวลูกจะหิวอีก วันนี้หม่าม้าเขาไม่อยู่หรอกครับไปทำงานตั้งแต่เช้าแล้วจะเข้ามาหาลูกอีกทีก็ตอนบ่ายๆนู่นแหละ

"ป๊ะ"

"ว่าไงครับอยากให้ป๊าเล่นด้วยหรอไอ้อ้วน" ผมยื่นมาไปจิ้มที่พุงป่องๆของลูกสาวอย่างหยอกล้อ

"เกลินมะอ้วนเกลินจ๋วย~" ฮ่าๆๆไอ้เด็กอ้วนเอ้ย

"ป๊าผมเสร็จแล้วครับ" ลูกชายสุดหล่อของผมทั้งสองเดินลงมาจากชั้นสองของบ้านก่อนจะมาหยุดอยู่ตรงหน้าน้องสาวตัวเอง

"อ้วนคุณจะไปส่งพวกผมมั้ย" ทอร์แรนซ์แหย่น้องอีกแล้วไอ้เด็กแสบนี่

"ป๊ะเกลินมะอ้วนฮึกๆ" เกลินเบะปากก่อนที่น้ำตาเม็ดเล็กๆจะค่อยๆไหลลงมาอาบแก้ม

"โอ๋เอ๋นะครับไม่อ้วนก็ไม่อ้วนเนอะใครว่าลูกสาวปะป๊าอ้วนเดียวหักค่าขนมเลยดีมั้ย เราไปส่งเฮียไปเรียนพิเศษกันดีกว่านะครับ" ผมอุ้มน้องเกลินขึ้นแนบอกก่อนจะพาเด็กๆเดินไปขึ้นรถ ผมวางลูกสาวตัวน้อยลงบนคาร์ซีทก่อนจะรัดเข็มขัดนิรภัยให้เรียบร้อยลูกชายตัวเเสบทั้งสองจึงเข้าไปนั่งประกบข้างน้องสาวสุดรักสุดหวงของเขาเอาไว้

"แอ๊ะ! ม้ะหาม้ะ" ขับรถออกมาจากบ้านได้ไม่นานเกลินก็เริ่มงอแงหาหม่าม้าเขาทันที

"ม้าไปทำงานเดี๋ยวตอนเย็นก็กลับแล้วคุณเกลินอย่างอแงดิขนาดผมกับคุณเท็กยังไม่งอแงเลย" ทอร์แรนซ์ลูบหัวน้องเบาๆก่อนจะจุ๊บที่หน้าผากเกลินเบาๆผมเห็นหมดแหละครับการกระทำของลูก ก็ผมมองกระจกอยู่ไงไม่เห็นสิแปลก

"เดี๋ยวเลิกเรียนเฮียซื้อขนมมาฝาก" คุณเท็กสายเปย์ประจำบ้านพูดกับคุณน้องสาวเสียงนุ่ม

"ฮึกๆคิดเถิงม้ะ"

"อะ โทรหาให้ละเห็นหน้าด้วยหยุดร้องไห้ก่อนไม่งั้นเฮียไม่ให้คุยกับหม่าม้านะ" เข้าใจแก้ปัญหาจังเลยนะเด็กแสบ เกลินเช็ดน้ำตาออกจากพวงแก้มเบาๆก่อนจะรับโทรศัพท์มือถือของผมที่โดนเด็กแสบขโมยไปตอนไหนไม่รู้มาถือเอง

[คนสวยของหม่าม้าร้องไห้ทำไมคะลูก หนูร้องไห้แบบนี้หม่าม้าเป็นห่วงนะคะกลัวหนูจะไม่สบายเอานะ]

"คิดเถิงม้ะ"

[โอ๋เอ๋นะคะเดี๋ยวหนูมาหาม้าที่บริษัทโอเคมั้ยคะ] เกลินพยักหน้าเบาๆก่อนที่แม่ลูกเขาจะคุยกันอีกสองสามประโยคก่อนจะยอมกดวางสาย

 

 

หลังจากส่งลูกชายทั้งสองคนเสร็จผมก็พาคุณหนูเกลินมาที่บริษัทหาม้าเขาทันที คุณเขาก็จะดูอารมณ์ดีเป็นพิเศษหน่อยๆ

"ม้ะ" เกลินพอเห็นหน้าแม่หน่อยก็ร้องหาใหญ่เลยลืมป๊าซะละเด็กแสบ

"ว่าไงคะคนสวยเราไปนั่งเล่นที่โซฟากันดีกว่าเนอะ" ไครีย์อุ้มตัวเล็กจากมือผมก่อนจะพาลูกไปนั่งที่โซฟา

"คิดถึงว่ะจุ๊บ" ผมก้มลงไปจุ๊บหนักๆที่ริมฝีปากของไครีย์

"ป๊ะจุ๊บๆเกลิน" เกลินใช้มือเล็กๆของตัวเองตีที่แก้มผมเบาๆน่ารักน่าเอ็นดูจริงๆเลยลูกสาวผมหน้าตาได้แม่มาเต็มๆเลยน่ารักน่าฟัดเป็นที่สุด~

"ไม่จุ๊บหรอกปะป๊าจะรักกับหม่าม้าสองคนพอ" พูดจบผมกับไครีย์ก็จุ๊บปากกันอีกครั้ง แต่เหมือนจะมีเด็กน้อยใจนะครับฮ่าๆๆ

"ฮึก...ป๊ะไม่ยักเกลิน~" น้ำตาที่ไม่รู้มาจากไหนไหลอาบแก่มลูกสาวคนสวยของผมอย่างน่าสงสาร

"โอ๋ๆปะป๊ารักเกลินด้วยครับ คนนี้รักที่สุดเลย" ผมอุ้มไอ้อ้วนมานั่งบนตักก่อนจะจูบที่หน้าผากเขาเบาๆพร้อมกับเช็ดน้ำตาออกจากพวงแก้มป่องด้วยความอ่อนโยน

"หม่าม้าก็รักเกลินเหมือนกันค่ะไม่ร้องนะคะคนเก่ง" ไครีย์ลูบหัวลูกเบาๆคิดถึงไอ้เจ้าลูกชายเลยว่ะ ถ้าวันนี้เด็กๆไม่มีเรียนพิเศษต้องตามมาป่วนที่บริษัทแน่ๆ

"เดี๋ยวเธออยู่กับลูกนะงานที่เหลือเดี๋ยวฉันจัดการต่อเอง ตัวเล็กอยู่กับหม่าม้านะครับปะป๊าไปทำงานหาเงินซื้อขนมให้หนูก่อน" ผมวางไอ้อ้วนลงบนตักไครีย์ก่อนจะเดินมานั่งลงบนเก้าอี้แล้วเริ่มเคลียร์เอกสารต่างๆให้เสร็จ ลูกผมกินเก่งครับขอตัวไปหาเงินซื้อขนมให้ลูกก่อนนะครับ😉

 

 

 

______________________________

ชื่อน้องอ่านว่า เก-ลินนะคร้าบบบจะกลับมาอัปนิยายแล้วแหละ อ่านจบแล้วอย่าลืมคอมเมนต์ให้ผมด้วยนะฮะต้องการกำลังใจมากๆเลย😥

วันนี้ส่งน้องเกลินเข้าประกวดฮะ😉

ความคิดเห็น