เตรียมทะนา

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

จุดเริ่มต้นของ​ เกดถวา..

ชื่อตอน : จุดเริ่มต้นของ​ เกดถวา..

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 9k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 30 มี.ค. 2563 23:31 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
จุดเริ่มต้นของ​ เกดถวา..
แบบอักษร

 

....

เสร็จ​งานแล้วรีบเปลี่ยนเสื้อผ้า​ เช็ดหน้าเอาเครื่องสำอางออกยังรู้สึกหงุดหงิด​กับรอยยิ้มล้อเล่น​ กับสายตาที่มองมายังกวนอารมณ์​ให้โมโห​ไม่หาย

"เป็นอะไร.. หวา.. เช็ดเบาๆเดี๋ยว​หน้าได้ช้ำกัน"

"ป่าวค่ะพี่หนิงจะหกโมงแล้วหวารีบว่าจะไปหายายที่ตลาดก่อนเข้าบ้านค่ะ"

"เออ.. พี่โอนเงินเข้าบัญชี​ให้แล้วนะพี่เพิ่มให้อีกสองร้อย"

"ขอบคุณ​ค่ะ​ใจดีจัง​ ถ้ามีงานก็เรียกใช้หวาอีกนะคะ​ หวาไปก่อนนะพี่หนิง​ สวัสดี​ค่ะ"

" อือ... ขับรถดีๆแล้วพี่จะโทรหา"

เกดถวา​ ขับมอเตอร์ไซค์​ออกไป​ ไม่ได้รู้เลยว่ามีรถหรูจอดมองอยู่ตั้งแต่เธอหายเข้าไปในรถและออกมาด้วยชุดนักเรียน

ในตลาดตอนเย็นคนครึกครื้น​จับจ่ายของสดของกิน​ มีแผงขายดอกไม้พวงมาลัย​กำลังขายดีเพราะวันพรุ่งนี้​เป็นวันพระ

" ยาย.. สวัสดี​เจ้า... หวามาแล้ว"

"เออๆ.. สอบเป๋นจะไดทำได้กู้ข้อก่อ"

"ได้ก่าเจ้าเพราะปอนของยายน่ะก้า​ ท่าจะได้เกรดสี่อยู่หนาอิอิอิ"

ยายยิ้มลูบหัวหลานสาวเบา​ ไม่นานดอกไม้ที่มีก็ขายหมด​ สองยายหลานช่วยกันเก็บกวาด​แผงขายของ​ ยกตะกร้า​ใส่หลังรถกระบะ​กลางเก่ากลางใหม่​ที่ยายขับมาตลาดทุกเช้าเย็น​

บ้านกับตลาดไม่ได้​ไกลขับรถไม่ถึงสิบห้านาทีก็ถึง​ กลิ่นหอมของกับข้าวลอยมาจากในครัว​ เรียกน้ำลายสอไม่น้อย​ รอให้ยายเอารถจอดในโรงจอดที่มุงด้วยกระเบื้องราคาถูก​ เกดถวา​ ถึงได้เอารถมอเตอร์ไซค์​เข้าไปจอดข้างๆ

"ตาท่าจะท่าจะคั้วแคไก่​ หวาไปอาบน้ำก่อนลูกจะได้มากิ๋นข้าวแลง"

"เจ้ายาย"

เกดถวา​ แยกเข้าห้องนอนส่วนตัวของบ้านไม้หลังเล็ก​ มีสองห้องนอน​ ตัวบ้านเปิดประตู​เข้าไปก็เป็นห้องรับแขก​ม้านั่ง​เป็นไม้ตัวยาวสองตัวจัดวางตามมุมเหลี่ยม​ของบ้าน โต๊ะ​กลางเป็นไม้มีผ้าถักลายสีขาวคลุม​ รีโมต​วางทับ​ บ้านสะอาดสะอ้าน​เป็นระเบียบ​ ห้องนอนทั้งสองแยกจากกันคนละฝั่งแบ่งทางเดินไปด้านหลังเป็นห้องครัว​และห้องน้ำ​ ด้านหลังเป็นสวนดอกพุดซ้อนกว้างสามไร่แบ่งครึ่งหนึ่งที่ปลูกลงดินเพื่อเก็บดอกขาย​ อีกครึ่งเพาะชำลงถุงเพื่อส่งขายร้านต้นไม้ที่มารับถึงที่

เกดถวา​ หอบเสื้อผ้าเข้าห้องน้ำ​ด้านหลัง​ ตาสิงห์​จัดแจงกับข้าววางไว้บนโต้ะ​เรียบร้อยแล้ว

"หอมขนาดเลยตา"

"ตาคั้วแคไก่​ รีบอาบจะได้กิ๋นข้าว"

"เจ้า​ ขอไข่​ต้มสองแก่น​ หวา​ อาบน้ำก็สุกปอดี"

ไล่หลานสาวไปอาบน้ำแล้วก็ต้มไข่ตามคำขอทันที​ มื้อเย็นของทุกวันเกือบสองทุ่ม​ เพราะทุกคนต้องทำงาน​ ตื่นตั้งแต่ตีห้าเพื่อเก็บดอกไม้​ ไปขายและบางส่วนก็รอให้แม่ค้าดอกไม้มารับไปขายอีกทอด​ พอสายก็กินข้าวที่ทำเผื่อไว้เมื่อคืน​ กิจวัตร​การใช้ชีวิต​จะเป็นแบบนี้ทุกวัน

"สอบเสร็จ​แล้ว​ ได้ผ่อตี้เรียนมหาลัยผ้องกา?"

"ผ่อตี้เจียงใหม่ไว้แต่ก่อเผื่อตี้กรุงเทพ​ไว้เจ้า"

"จะเรียนตี้ไหนก่อได้ตาส่งได้ขอฮื้อตั้งใจ๋เรียนหนาฮู้ก่อ"

"เจ้า​ หวา​ ว่าจะทำงานพิเศษ​เสริมจะได้ช่วยเบาแฮงตากับยายเจ้า"

"แ​ล้วจะเรียนตันเพื่อนๆกานั่น?

"นี่หลานใผ? หลานตาสิงห์​กับยายจั๋นแก้ว​หนาเจ้าเก่งขนาดนี้รับรองได้เกียรตินิยม​มาฝากแน่ๆอิอิอิ"

ยายนั่งคิดเลขแต่หูฟัง​ ตากับหลานคุยกันก็ขำ​ เมื่อเกือบ20ปีที่แล้วนางกับสามีพาลูกสาว​ ที่ท้องอ่อนๆหนีอายจากลำปางมาเช่าที่ดินผืนนี้ปลูกดอกพุดซ้อนเลี้ยงชีพ​มาจนปัจจุบัน​นี้​

ตอนนี้ที่ดินข้างเคียงได้กลายเป็นหมู่บ้านจัดสรร​ห้อมล้อม​ที่ดินผืนนี้หมดแล้ว​ นางแและสามีแอบหวั่นใจ​กลัวว่าเจ้าของจะไม่ให้เช่าต่อ​ แต่ก็ภาวนา​ให้หลานสาวเรียนจบมหาวิทยาลัย​ก่อน

เสียงมือถือ​ชาร์ต​แบตไว้ในห้องดังเรียกเจ้าของอยู่​ เกดถวา​ จึงขอตัวไปรับสาย

"ฮัลโหล.. พี่หนิง​ มีอะไรคะ?"

"พรุ่งนี้​มีงานหวามาได้มั้ย?ต้องสอบหรือเปล่า?"

"ได้ๆพี่ปิดเทอม​แล้วงานอะไรคะกี่โมง?"

"งานถ่ายแบบเสื้อผ้าห้องเสื้อต้องตา​"

"ฮ้า! ห้องเสื้อต้องตาเลยเหรอคะ? รับๆพี่หนิงให้​หวาไปที่ไหนคะ?"

"มาที่ห้องเสื้อเลยนะก่อนเที่ยง​ หรือจะให้พี่ไปรับ"

" ไม่เป็นไร​ค่ะหวาเอารถเครื่อง​ไปเองดีกว่าค่ะ"

เกดถวา​ แทบไม่เชื่อกับสิ่งที่เพิ่ง​เกิดขึ้นกับตัวเองเพราะชื่อเสียง​ของห้องเสื้อต้องตา​ มีคนรู้จัก​ทั่วประเทศ​ที่เชียงใหม่​เป็นหนึ่งในสาขาในเมืองใหญ่​ จึงรู้สึกตื่นเต้น​ดีใจ​ จึงรีบเอาแผ่นมาร์คมาแปะหน้า

พามอเตอร์ไซค์​สีแดงเพื่อนเดินทาง​จอดในบริเวณ​ของห้องเสื้อ

"หวาๆทางนี้"

เกดถวา​ หันไปตามเสียง​เรียก

"สวัสดี​ค่ะ​พี่หนิง​ มานานแล้วเหรอ​คะ"

"เพิ่ง​มาถึง​ เข้าไปกันเถอะ"

เกดถวา​ เดินตามหลังพี่หนิงเข้าไปในตัวร้าน​

"สวัสดี​ค่ะ​คุณ​น้อง​ หวา​ สวัสดี​คุณ​น้องสิจ๊ะคุณ​น้องเป็นผู้จัดการห้องเสื้อต้องตา"

"สวัสดี​ค่ะ​คุณ​น้อง"

"สวยรูปร่างดีนะเราชื่อ​ หวา​ ไม่ค่อยได้ยินชื่อแบบนี้สักเท่าไหร่​ อะไรหวาจ๊ะ​ ยิหวา​ หรือเปล่า? "

น้ำเสียง​ทักทายเป็นกันเองทำให้​ เกดถวา​ คลาย​ความประหม่า​ไปได้เยอะ

" เกดถวา​ ค่ะ​ ที่แปล​ว่า​ ดอกพุดซ้อน​ ค่ะ​ คุณ​น้อง"

" อ้อ... เหรอ​ ดอกพุดซ้อน​ หอมมากพี่ชอบ​ เรียกพี่น้องดีกว่าอย่าเรียกคุณ​เลยมันห่างไป​ เรามาคุย​เรื่องถ่ายแบบวันนี้ดีกว่าว่าจะแบบไหน​ มาตามพี่มา"

"ไปหวา"

หนิงจับมือเกดถวา​ ให้กำลังใจและดีใจที่ผู้จัดการห้องสื้อให้ความเอนดูเด็กของเธอ

ห้องลองเสื้อผ้าที่จะต้องใส่ถ่ายแบบมีนายแบบรออยู่แล้วหนึ่งคน​ และ​ เกดถวา​ ก็รู้จักเพราะเป็นรุ่นพี่ที่โรงเรียน​

" อ้าว.. หวา.. ไม่เจอกันนานเลยนะ"

" สวัสดี​ค่ะ​พี่อาม"

เกดถวา​ แสดงสีหน้าดีใจเพราะสนิทกับรุ่นพี่พอสมควร​ครั้งเมื่อรุ่นพี่ยังเรียนอยู่ที่โรงเรียน​

"อ้าว.. นี่รู้จักกันเหรอจ๊ะ"

"ครับพี่น้อง​ หวา​ เป็นรุ่นน้องที่โรงเรียน​ครับ"

"ดีเลยจะได้ไม่ตื่นกล้อง​ ยังไงก็ช่วยน้องหน่อยนะอาม"

" โอเคครับ"

" น้องหวาจ๊ะมาให้ช่างแต่งหน้า​ทำผมก่อนนะ​ คุณ​หนิง​ค่ะเชิญ​ที่ห้องพี่สักครู่​นะคะ"

หนิงลูบบ่า​ เกดถวา​ เบาๆให้กำลังใจ​ก่อนจะออกไป....

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น