รักเอ๋ยรัก

เมื่อยื้อจนสุดแรง การจากไปไม่ใช่เพราะหมดรัก แต่เพราะหัวใจมันล้าเกินกว่าสู้ต่อไปไหว รู้ว่าเขาไม่รักรั้งไว้ก็มีแต่เจ็บปวด สู้อวยพรเหมือนครั้งหนึ่งที่เขาเคยอวยพรให้เธอแล้วจากไป ความทรงจำคงสวยงามกว่า รู้ว่าตัวเองเห็นแก่ตัวแค่ไหน แต่เธอขอชีวิตน้อยๆ เป็นตัวแทนของเขายามที่เธอตัดสินใจเดินจากไป

ชื่อตอน : ปะทะ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 81

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 30 มี.ค. 2563 05:38 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ปะทะ
แบบอักษร

“จะลำบากอะไรนัก ผมจะจัดการเขาให้เร็วที่สุด ถ้าไม่มีเขา เราก็จะได้อยู่ด้วยกัน”  

​​​​​​​“อย่านะ ห้ามทำอะไรเขาเด็ดขาด ฉันไม่อยากให้เราทำผิดมากไปกว่านี้”  

“แต่ผมทำทุกอย่างเพื่อเรา”  

“เวนน์” นาตาชาเรียกเขาด้วยความอ่อนใจ ทำไมเขาเป็นคนที่คิดแต่จะใช้กำลัง 

วรุณาปิดปาก หมายความว่าไง จัดการ พวกเขาสองคนคงไม่ได้วางแผนที่จะกำจัดเมฆาโดยการฆ่าเขาใช่ไหม 

“พี่ฝน อยู่ในนี้หรือเปล่าคะ” เลขาเธอส่งเสียงเรียกมาแต่ไกล ทำให้เสียงสนทนาหยุดลง แล้วเธอก็เดินเข้ามาเห็นชายหนุ่มและหญิงสาวสวยในห้องเก็บของ จึงกล่าวขอโทษบอกว่าเธอตามหาวรุณาอยู่ ทั้งสองบอกว่าไม่เห็น วรุณาเดินวนออกไปอีกทางแล้วจึงกลับเข้ามาใหม่เหมือนเพิ่งเดินมาถึง เอ่ยทักทุกคนแล้วจึงไปหยิบของ มือเธอสั่นเล็กน้อยหันไปทักลูกค้าก่อนรีบชวนเลขาเดินจากไปเหมือนไม่ได้ยินอะไรทั้งนั้น 

สองหนุ่มสาวได้แต่มองหน้ากันหวังว่าคงไม่มีใครได้ยินเรื่องที่พวกเขาคุยกัน 

วรุณาได้แต่คิดเรื่องที่ได้ยินมา ไม่น่าเชื่อว่าคนใกล้ตัวเมฆาสองคนจะคิดร้ายกับเขา เธอต้องเตือนเขา แต่เขาจะเชื่อเธอหรือ อีกทางคือเมฆาต้องแต่งงานกับคนอื่น จะเป็นวาสนา หรือใครก็ได้ เขาจะได้ไม่เป็นเป้าทำร้ายของสองคนนั้น 

วรุณาไม่เป็นอันทำงาน คิดแต่เรื่องของเมฆาและนาตาชา วันรุ่งขึ้น สื่อก็ลงข่าวในหน้าสังคมถึงชายหนุ่มกับสาวสวยของกองทุนโรมานอฟ ยิ่งเห็นภาพข่าวเธอยิ่งคิดมาก พวกเขาเหมาะสมกันจริงๆ และเธอก็จะดีใจกับเมฆาถ้านาตาชาจะรักเมฆา วาสนาโวยวายใหญ่โต ต่อว่าเพื่อนว่าไม่ยอมบอกว่ามีสาวสวยมาประกบเขาในงาน วรุณาได้แต่บอกว่าเธอยังไม่แน่ใจในความสัมพันธ์ของพวกเขาจะให้เธอพูดอะไรได้ วันต่อมา มีข่าวน่าตกใจกว่านั้น เพราะมีภาพหลุดที่เมฆากอดเธอตอนเธอตกลงมาจากบันได จริงอยู่ว่ามีการเบลอร์ภาพ แต่จากสถานที่ ตัวอักษรย่อชื่อ และการบรรยายอาชีพ คนส่วนใหญ่ที่อยู่ในแวดวงก็รู้ว่าเป็นใคร วาสนาเป็นคนแรกที่วิ่งมาหาเพื่อน วรุณาจึงเล่าเรื่องให้ฟัง กันภัยเป็นอีกคนที่วิ่งโร่มาหาที่บริษัททันที วรุณาต้องอธิบายเรื่องเดิมซ้ำอีกครั้ง คนอื่นเธอไม่สนใจแต่พอเลขาของเจ้าสัวโทรมามือเธอเย็นเฉียบ จริงอยู่ว่ามันเป็นอุบัติเหตุ แต่เมื่อท่านรู้เรื่องความสัมพันธ์ของเธอและเขา มันทำให้คิดเป็นอื่นได้ลำบาก 

“ค่ะ คุณป๋า”  

“เกิดอะไรขึ้น เล่าให้ป๋าฟังหน่อย”  

แล้วเธอก็ต้องเล่าเรื่องนี้เป็นครั้งที่สาม  

“อยากให้ป๋าช่วยหรือเปล่า”  

“คงไม่เป็นไรค่ะ อีกไม่นานคงเลิกพูดกันไปเอง” เธอมองในแง่ดี  

“ถ้ามีอะไรก็บอกป๋าได้นะลูก” เสียงอาทรนั้นทำให้เธอตื้นตัน ท่านไม่ดุแล้วยังเป็นห่วงเธออีก เธอรู้สึกผิดที่ไม่สามารถทำให้วีรวัฒน์กลับมาเป็นอย่างที่ท่านหวังได้ แล้วเธอยังช่วยเขาปกปิดท่านอีกหลายเรื่อง แต่ทำอย่างไรได้ เธอทำสิ่งที่คิดว่าดีที่สุดสำหรับทุกคนแล้ว 

“ฝนขอบคุณมากในความกรุณาของคุณป๋ามากค่ะ ถ้าเหลือบ่ากว่าแรงจริงๆ ฝนจะติดต่อไปทันทีค่ะ”  

เมื่อวางสายเสร็จเธอเห็นควรว่าต้องโทรไปอธิบายกับที่บ้านด้วย ฝ่ายนั้นค่อนข้างจะเกรงใจเธอตั้งแต่ออกเรือนไป จะได้ไม่ต้องห่วง วันนั้นเธอแทบไม่ต้องทำงานรับแต่โทรศัพท์จนต้องบอกเลขาว่าไม่ต้องโอนสายใครมาให้อีก แต่เลขาก็ยังโอนมาให้อีกสาย 

“ผมเอง” แค่เสียงเธอก็จำได้ 

“เอ่อ ค่ะ ว่าไงคะ” เธอไม่รู้จะพูดอะไร  

“เรื่องข่าว ผมจะจัดการเอง”  

“ไม่จำเป็นหรอกค่ะ ไม่นานทุกคนก็ลืม”  

“คนเราไม่ลืมง่ายขนาดนั้นหรอก หรือคุณลืมง่าย” แล้วเขาก็วางสายไป เธอไม่แน่ใจว่าเขาหมายถึงเรื่องอะไร แต่น้ำเสียงนั้นออกจะเยาะๆ แทนที่จะสบายใจที่เขาจะจัดการให้ กลับทำให้ไม่สบายใจเหมือนเขายังไม่พอใจอะไรสักอย่าง 

แล้วหน้าข่าวนั้นก็หายไปภายในชั่วโมง แต่เรื่องก็ยังไม่จบแค่นั้น อีกสายที่โทรเข้ามาแบบที่เธอไม่คิดก็คือสายของนาตาชา ซึ่งเป็นสายที่ทำให้เธอหงุดหงิดที่สุด นาตาชาบอกว่าเธอรู้มาว่าเธอและเมฆาเคยเป็นแฟนกันมาก่อน 

“แล้วยังไงคะ คำว่าเคยก็แปลว่าตอนนี้ไม่ได้เป็น” วรุณาไม่ค่อยพอใจนักที่ถูกกล่าวหาเหมือนเธอจงใจให้เกิดเรื่องขึ้น 

“วรุณา โปรดจำไว้ด้วยว่า เมฆาเป็นว่าที่คู่หมั้นฉัน”  

วรุณาไม่เข้าใจผู้หญิงคนนี้ ดูเหมือนเธอจะเก็บผู้ชายหลายคนไว้ในใจเธอได้ เพราะเธอเองก็ดูจะรักกับเวนน์ แต่กลับทำหวงก้างเมฆา 

“ถ้าใครควรจะจำ ควรจะเป็นคุณมากกว่า ถ้าคุณยังหลายใจและเมฆาจับได้ เขาจะไม่มองคุณอีก” วรุณาพูดเพื่อให้นาตาชาได้คิด  

“ถ้าคิดว่าแน่ก็ลองดู เมฆาชอบฉันไม่น้อย คุณไม่เห็นเหรอว่าเขาไม่มองหญิงอื่นหลายปี เพราะเขาบอกว่าเขารักฉัน” นาตาชาพูดอย่างเป็นต่อ 

“หึๆ” วรุณาหัวเราะเสียงต่ำ “ถ้าเขาพูดกับคุณแบบนั้นจริงๆ ก็ยินดีด้วย” เมฆาไม่เอ่ยคำว่ารัก เขามักแสดงออกแทน เขาบอกว่าการกระทำสำคัญกว่าคำพูด แน่ล่ะเธอไม่รู้หรอกว่าเขาพูดแบบนั้นกับนาตาชาหรือเปล่า แต่ตอนนี้เธอจะไม่ยอมให้เมฆาแต่งกับผู้หญิงคนนี้เด็ดขาดถ้ายังมีเรื่องคาราคาซังกันแบบนี้ เธอจะช่วยเมฆาเองไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไรก็ตาม

ความคิดเห็น