ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

พี่ข้างบ้าน - เลียให้ล้มNC+

ชื่อตอน : พี่ข้างบ้าน - เลียให้ล้มNC+

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 55.8k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 28 ส.ค. 2563 18:15 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
พี่ข้างบ้าน - เลียให้ล้มNC+
แบบอักษร

“หยุดตามได้เเล้ว”

พีทเป็นพี่ชายข้างบ้านที่กำลังไล่เธอกลับบ้านไป

เค้าเเค่ออกมาวิ่งในหมู่บ้านเเต่ยัยเด็กข้าวฟ่างก็เดิมตามไม่เลิกจนเขาหงุดหงิด

“ไม่เอาค่ะ ฟ่างจะตามพี่พีทไปทุกที่เลย”

พูดพร้อมทำตาเเป๋วใส่คนร่างสูง

พีทเรียนวิศวะอยู่ปี2 ส่วนข้าวฟ่างพึ่งจะอยู่ม.6

“เห้อ”

“เหนื่อยหรอคะ? เอาน้ำมั้ย”

“เปล่า ฉันเเค่รำคาญ”

“โห่ ใจร้ายกับหนูจัง”

“...”

ชายหนุ่มเย็นชาคนนี้เค้าไม่ได้เย็นชาเเค่กับเด็กบ๊องอย่างเธอหรอกนะ

เเต่เค้าหน่ะเป็นคนใจหินหรืออีกนิดก็ไม่มีหัวใจเเล้ว

เธอตามตื๊อมาตั้งเเต่พีทอยู่ม.6จนตอนนี้ก็ยังได้เเค่ตื๊อเหมือนเดิม

“งะ งู ว้ายย!”

“เห้ยเธอ!”

เขารีบวิ่งไปที่เธอล้มอยู่เเล้วเห็นงูอย่างที่เธอบอกจริงๆเป็นลูกงูเห่า

เพี๊ยะๆ

เขาเอาไม้ตีพื้นเพื่อไล่ลูกงูที่อยู่ใกล้เท้าเธอออกไป

“ฮึก อึก”

บาดเเผลมีเลือดออกไม่หยุดข้าวฟ่างล้มเอาอย่างเเรงเพราะเธอจะวิ่งอแกมาเเต่ดันสะดุดล้ม

“กดผ้านี่ไว้อย่าปล่อย”

เขาหยิบเอาผ้าเช็ดหน้ามาให้เธอห้ามเลือดไว้ก่อนเเล้วรีบอุ้มเธอขึ้น

เพื่อจะกลับไปทำเเผลที่บ้านเขา

“ฮึก หนูเจ็บ”

“อดทนก่อนเดี๋ยวทำเเผลก็หาย”

“งะ งูมันเลื้อยมาโดนขาหนู ฮือ”

เธอคงตกใจมากเเผลก็ใหญ่พอสมควรอย่าว่าเเต่เธอถึงเป็นเค้าก็ตกใจเหมือนกัน

คนร่างสูงอุ้มเธอเข้ามานั่งทำเเผลในบ้าน

“ฮึ้บ..”

ข้าวฟ่างพยายามหยุดร้องถึงเเม้เธอจะเจ็บมากก็ตาม

“จะทำเบาๆไม่เจ็บ”

พีทปลอบเธอครั้งนี้เป็นครั้งเเรกที่เห็นคนเย็นชานิ่งๆเเบบนั้นดูเป็นคนขึ้นมาบ้าง

“อะ โอ้ย พี่พีทหนูเเสบ”

“เบาสุดเเล้ว”

เธอเอามือปิดหน้าปิดตาเเล้วกลั้นร้อง

“เสร็จละ”

“ขอบคุณค่ะ”

ผมไม่เคนเห็นหน้าเธอหงอยเเล้วก็ซึมๆเเบบนี้เลย

ปกติบ๊องๆต้องเล่นมุกหยอดตลอดเวลา

“ไปทำเเผลรพ.ด้วยละกัน"

“ค่ะ”

“หนูกลับก่อนนะ ขอบคุณนะคะที่ช่วยทำเเผลให้”

“อืม”

“อ้ะ..”

เธอลุกขึ้นเดินกะเพกๆช้าๆเเต่เเผลมันตึงทำให้เธอเจ็บขึ้นมา

“ขึ้นมา”

“หา?”

หน้าข้าวฟ่างเหว๋อไปเลยตอนเขาบอกให้ขี่หลังเขา

“มาดิ”

“ค่ะๆ :) ”

เเล้วเขาก็เดินมาส่งเธอเพราะบ้านเราก็อยู่ติดกัน

เเทบจะเข้าบ้านไปมาได้อยู่ตลอด

หลายวันต่อมา

@ห้องนอนพีท

“พี่พีทคะ”

ทุกๆวันไม่ค่อยมีคนอยู่บ้านสักเท่าไหร่เเต่วันนี้ที่เข้าบ้านพี่พีทมาได้เพราะเเม่เขาอยู่

“อืออ”

“หนูเอาข้าวต้มมาฝากด้วยนะ”

“เชี่ย!เธอ”

“นี่คนค่ะไม่ใช่เหี้ยใจเย็นๆนะ”

“เข้ามาได้ไง”

คนที่งัวเงียลุกมาจากเตียงสะดุ้งโหยงเพราะเห็นเธอเข้ามาถึงในห้องเเบบนี้

“น้ามุกเปิดบ้านให้ค่ะ”

“เเต่ว่าท่านออกไปทำธุระเเล้วนะคะ”

“ออกไปได้เเล้ว”

“งืออ อยู่ด้วยสิหนูเหงานี่หน่า”

“เธอเป็นผู้หญิง”

“จะเข้ามาในห้องผู้ชายเเบบนี้ได้ไง”

“ห้องว่าที่เเฟนอ่ะ เข้าได้สิ”

“เพ้อเจ้อ”

พีททำหน้าเอือมกับคำที่เธอพูดเขาได้ยินคำพวกนี้มาจะ2ปีเเล้ว

“กลัวหนูหรอ~”

“อะไร”

“กลัวอดใจกับหนูไม่ไหวไงคะ คิกๆ”

“เด็กเเก่เเดด”

“เเค่กับพี่พีทนะคะ”

“จะออกไปดีๆมั้ย”

“ไม่กลัวหรอก เเบร่”

“หึ”

“ว้ายย”

เขาผลักเธอล้มนอนลงไปบนเตียงเเล้วขึ้นคร่อมร่างเธอเอาไว้อย่างคาดโทษ

“ทำปากเก่งเเค่นี้ก็กลัว”

“ปะ เปล่านะไม่ได้กลัว”

“หึ”

กลิ่นหอมออกหวานๆนี่เป็นกลิ่นกายเธอหรอวะ

หอมจนเเทบหลงไปกับมัน

เอาเเล้วไงไอ้เชี่ยพีทอดทนไว้มึงไอ้พีท พุธโทๆๆ

“ไปกินข้าวเถอะเดี๋ยวเย็นหมดนะ”

“อืม”

เขาปล่อยเธอเเล้วเดินลงมาข้างล่าง

3ชั่วโมงผ่านไป

เเม่ของพีทซื้อขนมมาฝากยัยข้าวฟ่างตัวดีเเต่เธอกลับไปตั้งนานเเล้ว

ผมเลยโดนใช้ให้เอาไปให้เธอที่บ้าน

“มีใครอยู่มั้ยครับ”

“น้านภาครับ! น้าพลครับ!”

เมื่อไม่มีใครตอบรับเขาก็เลยจะขึ้นไปเรียกยัยเด็กตัวดีออกมาเอาขนมพวกนี้ไปเก็บ

“อ้ะๆๆอิ้ๆ”

“ !!!! ”

ตาเบิกโพลงขึ้นกับสิ่งที่ได้ยินมาจากในห้องเธอ

เสียงนั้นไม่ใช่เสียงใครที่ไหนเเต่เป็นเสียงครางของคนตัวเล็กที่เค้าเจออยู่บ่อยๆ

“พี่พีทคะ อ๊างๆ พี่พีทขา~”

วอทเดอะฟัค!!! เธอช่วยตัวเองเเล้วครางชื่อผม

ไม่คิดว่าเด็กเเบบเธอจะทำอะไรเเบบนี้เป็น

“อ๊ะๆๆ อิ้ๆ”

อารมณ์ทางเพศของเขาถูกปลุกขึ้นมาอย่างรุ่นเเรงตั้งเเต่เมื่อเช้าที่ในห้องเขา

จนได้ยินอะไรเเบบนี้ใครมันจะทนไหว

“ครางชื่อฉันหนิ”

“พี่พีท!!”

“ฉันช่วยป่ะ”

“ชะ ช่วยอะไรคะ ออกไปได้เเล้ว”

พีทเดินเข้าไปเเล้วจับเธอนอนลงจากนั้นเขาก็คร่อมร่างเธอเอาไว้

นิ้วเรียวยาวสอดเข้าไปในเเพนตี้ตัวจิ๋ว

“งื้ออ พี่พีท อย่า”

เเม้เธอจะชอบเขาจนหัวฟักหัวปำเเค่ไหนเเต่เรื่อง เเบบนี้เธอไม่ค่อยเชี่ยวชาญ

เเจ้ะๆๆ สวบบๆ

“อ้ะ อ๊าา”

คนตัวเล็กครางเสียวดังลั่นห้อง

“อย่าคราง”

“ก็ อ๊า หนูเสียวหนิคะ”

“เดี๋ยวฉันจะไม่ไหว อย่าคราง”

“อื้อออ”

เธอรีบเอามือมาปิดปากตัวเองไม่ให้มีเสียงเล็ดรอดออกมา

“ขอจูบได้มั้ย”

“อื้อ”

ใบหน้าหล่อเหลาของเขาเข้ามาใกล้หน้าเธอเเล้วประกบจูบชิมรสหวานในปากเบาๆ

“อืม”

พีทครางในลำคอ

“จะเสร็จเเล้วหรอ”

“อะ อื้อ”

“ปล่อยมา”

“อ้ะ อิ้ๆ”

ปกติเเค่ช่วยตัวเองเเล้วนึกถึงเขาเเต่ตอนนี้เขากำลังช่วยเธออยู่

“อ้ายย”

“อยู่นิ่งๆ”

“จะทำอะไรคะ?”

“ทำความสะอาด”

ใบหน้าหล่อเหลาลงไปจ่ออยู่หน้าร่องรักของเธอ

จ้วป เเผล่บๆ

“พี่พีท อ้ะ”

น้องยังเด็กไอ่พีทมึงท่องไว้ ไม่ทำไอ่เชี่ยพีทอดทนเว้ย เดี๋ยวกลัวเธอจะเจ็บ

“เสร็จละ ฉันกลับก่อน”

ตูมมมม เปรี้ยงง!

ฝนจากที่ตกปรอยๆมาตั้งนานดันเทลงมาหนักท้องฟ้ามือครึ้มจนเเอบน่ากลัว

“น้านภากลับกี่โมง”

เขาถามเธอพลางนึกเป็นห่วงเพราะเธอต้องอยู่คนเดียวในตอนนี้

“ม๊ากับป๊าไม่กลับค่ะ”

เปรี้ยงง

พอได้ยินเสียงฟ้าผ่าดังไฟก็ดับพอดี

“กรี้ดด!”

ทุกอย่างมืดสนิทมีเเต่เสียงฟ้าร้องกับเสียงฝนที่เท่ลงมาไม่หยุด

“ไฟดับ”

“มาดับอะไรวันนี้เนี่ย”

คนตัวเล็กพลางบ่นพึมพำในขณะที่เกาะเเขนเขา เเน่นอยู่

“กลัว?”

“อื้อ พี่พีทจะกลับเลยมั้ยคะ”

“อยู่กับเธอก่อน”

“จริงนะ”

“อืม หรือเธอกบ้าอยู่คนเดียว”

“ไม่กล้า..”

21.45 น.

“นอนเถอะพรุ่งนี้ไปโรงเรียน”

พรุ่งนี้เธอต้องไปโรงเรียนเเต่เช้า

“หนูนอนไม่หลับอ่ะ”

เธอนอนอยู่บนเตียงส่วนพีทนั่งอยู่ข้างๆ

ข้าวฟ่างเป็นคนกลัวผีมากเธอขี้ตกใจสุดๆตั้งเเต่เด็กๆเลย

“ทำไม”

“มันน่ากลัวหนิคะ”

“เอามือมาดิ”

เขาจับมือเธอที่นอนมุดผ้าห่มอยู่

“พี่พีท...”

“จับมือไว้จะได้รู้ว่าฉันอยู่”

-///-

เขาจะรู้มั้ยเนี่ยว่าทำเธอเขินเเค่ไหนปกติก็รักจนหัวปักหัวปำเเล้วนะไอ่พี่บ้า

.

.

.

ความคิดเห็น