มณีภัทรสร/ สไบนาง นามปากกา
facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ผู้หญิงปริศนา

ชื่อตอน : ผู้หญิงปริศนา

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 11.1k

ความคิดเห็น : 22

ปรับปรุงล่าสุด : 29 มี.ค. 2563 07:55 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ผู้หญิงปริศนา
แบบอักษร

ระหว่างทางทั้งสองไม่ได้พูดคุยอะไรกันอีก เมื่อเผ่าเพชรต้องใช้สมาธิในการขับรถ เพราะถนนค่อนข้างคดเคี้ยว แถมต้องขึ้นเขาลงเขาอีกด้วย ตอนแรกลลนาก็ไม่สนใจอะไร แต่พอเห็นทิวทัศน์ข้างทาง อารมณ์ที่ขุ่นมัวก็เริ่มดีขึ้น  

 

ลลนาสังเกตว่ารถวิ่งอยู่บนถนนที่สูงชัน ข้างทางเป็นไร่องุ่นบ้าง ไร่ส้มบ้าง บางจุดเป็นไร่ข้าวโพด บางจุดเป็นฟาร์มวัว แล้วแต่ว่าเจ้าของจะเลือกทำอะไร แต่ที่แน่ๆทุกจุดมันดูสวยงามไปหมด ไร่เผ่าเพชรว่าสวยแล้ว พอขึ้นมาบนนี้บรรยากาศรอบๆ กลับดูสวยขึ้นไปอีกเท่าตัว หลายครั้งที่ลลนายกมือถือขึ้นมาถ่ายรูป เมื่อเห็นบางสิ่งที่สวยถูกใจ เก็บภาพไว้ก่อน ถ้ามีโอกาสกลับมาอีกเธอจะพาพีทพลมาด้วย นังนั่นชอบสถานที่แบบนี้ที่สุด ภาพเพื่อนรักลอยเข้ามาในหัว เมื่อตากลมโตมองเห็นทุ่งดอกไม้ที่กว้างจนสุดลูกหูลูกตาข้างทาง

 

เผ่าเพชรเหลือบมองดูคนนั่งข้างๆ ที่ตอนนี้ยิ้มจนแก้มปริ เมื่อเขาขับรถผ่านทุ่งดอกไม้ ผู้หญิงหน้าบึ้งที่เขาลากขึ้นรถมาหายไปไหน เพราะคนที่นั่งอยู่ข้างๆ กลายร่างเป็นสาวน้อยขี้สงสัยไปแล้ว เพราะเขาเห็นเธอยกมือถือขึ้นมาถ่ายรูปทุกๆสองนาที ผู้หญิงคนนี้มีหลายอารมณ์ ที่เขาเองก็ตามไม่ทัน เธอเหมือนเด็กๆ ที่สามารถเปลี่ยนอารมณ์ได้ตลอดเวลา ร้องไห้เมื่อถูกขัดใจ และก็ยิ้มจนหน้าบานเมื่อได้ของที่ถูกใจ แต่ทั้งหมดที่รวมเป็นเธอ กลับทำให้หัวใจเขาทำงานหนักขึ้น เพราะต้องแต่เธอเหยียบเข้ามาในไร่ ชีวิตเขาก็เปลี่ยน หลายครั้งที่เผ่าเพชรคิดว่า ถ้าคนที่เขาพามาเป็นคู่หมั้นตัวจริงของเขา ชีวิตเขาจะเป็นแบบนี้หรือเปล่า ลันลดาจะทำให้เขามีความสุขได้ขนาดนี้ไหม

 

เผ่าเพชรตกใจกับความคิดของตัวเอง เมื่อเผลอคิดไปว่าลลนาคือความสุขของเขา และที่น่าโมโหก็คือ หัวใจเขายอมรับว่า เธอคือความสุขของเขาจริงๆ ใบหน้าสวยหวานนั่นอีก ที่คอยตามมากวนใจ จนทำให้เขาไม่ได้หลับได้นอน เพราะตามันคอยแต่จะมองไปที่กระท่อมหลังน้อย หลายครั้งที่เขาพาตัวเองไปเดินวนบ้านเหมือนคนบ้า ใช่เขาบ้า เพราะตั้งแต่ที่เธอมาอยู่ที่ไร่ เขาก็นอนตากน้ำค้างบนระเบียง เพื่อเฝ้าดูเธอทุกวัน

 

“เราจะไปไหนกันหรอคะ”เสียงหวานๆที่ลอยมาเข้าหู ปลุกชายหนุ่มให้ตื่นจากภวังค์ความคิด ตาคมเข้มหันมามองซีกหน้าหวาน ก่อนจะนึกอะไรบางอย่างได้

 

“เอาไปขายชายแดน”เผ่าเพชรตอบห้วนๆ นึกโมโหตัวเอง ที่พักนี้เขาจะหลงเธอมากเกินไปแล้ว หลงจนแทบจะไม่เป็นตัวของตัวเอง ยิ่งเวลาที่เห็นเธอคุยกับคนอื่นเขาก็แทบคลั่ง 

 

ลลนามองบน เธอตั้งใจจะสงบศึกกับเขาชั่วคราว แต่ดูคำตอบที่เขาย้อนกลับมาสิ มันหาเรื่องกันชัดๆ นับหนึ่งถึงสิบในใจ ก่อนจะหันมามองหน้าชายหนุ่ม ใบหน้าซีกซ้ายถึงจะมีแผลเป็น แต่มันไม่ได้ทำให้ผู้ชายคนนี้ดูแย่อย่างที่คิด แผลเป็นกลับทำให้เขาดูลึกลับ และน่าค้นหายิ่งขึ้น ตากลมโตกระพริบถี่ๆ เมื่อตกใจกับความคิดตัวเอง จำได้ว่าเมื่อห้าวันที่แล้ว เธอยังเรียกเขาว่าคนหน้าผี แถมยังกลัวเขามากอีกด้วย ลลนารีบปรับสีหน้า เมื่อตาคมเข้มหันมามองหน้าเธอ

 

“ขายแล้วอย่ามาเสียดายทีหลังนะคะ”ลลนาจงใจยั่วเขา เมื่อรู้สึกหมั่นไส้ที่เขาตอบกลับมาแบบนั้น 

 

เผ่าเพชรไม่พูดอะไร เพราะรู้ว่าผู้หญิงคนนี้เป็นคนประเภทเถียงคำไม่ตกฟาก และเขาต้องใช้สมาธิขับรถ จึงปล่อยเธอไปก่อน

 

เมื่อเขาเงียบ ลลนาก็เงียบ ตากลมโตมองไปข้างหน้า เมื่อเผ่าเพชรเลี้ยวรถเข้ามาตามทางแยก ที่มีรั้วสีขาวล้อมรอบพื้นที่เอาไว้ มีป้ายขนาดใหญ่เขียนติดไว้ด้านหน้าว่า ‘ขวัญใจฟาร์ม’ 

 

ระหว่างทางมีรถโฟรวิลสี่ประตูสีขาวขับสวนออกมา จังหวะที่รถจะสวนกัน รถทั้งสองคันต่างชลอความเร็ว เผ่าเพชรเปิดกระจก คนในรถคันนั้นก็ทำเช่นเดียวกันกับเขา รถสองคันจอดนิ่ง แต่ไม่มีใครพูดอะไรกัน ลลนาสัมผัสถึงความไม่พอใจ ที่เผ่าเพชรแสดงออกมา มือใหญ่กำพวงมาลัยแน่น จนเส้นเลือดปูดโปน กรามขบเข้าหากันจนเป็นสันนูน ลลนารู้สึกถึงความน่ากลัวกระจายอยู่รอบๆตัวเขา อาการของเผ่าเพชรตอนนี้ เหมือนกับครั้งแรกที่เขาไปรับเธอมาจากกรุงเทพไม่มีผิด

 

เป็นกระบะคันนั้นที่ขับออกไปก่อน หญิงสาวไม่เห็นคนขับเพราะไม่กล้ามอง เดาว่าน่าจะเป็นคนที่เผ่าเพชรไม่ชอบขี้หน้า เพราะตอนนี้เผ่าเพชรกำลังโกรธจัด ร่างบางนั่งตัวเกร็ง เมื่อชายหนุ่มกระชากรถออกไปเร็วๆ ไม่มีใครพูดอะไร ลลนาก็ไม่ถาม เพราะถามไปก็คงไม่ได้คำตอบ ดีไม่ดีไปทำให้เขารำคาญ จะพาลโกรธไปกันใหญ่

 

เผ่าเพชรพารถมาจอดที่หน้าบ้านไม้สองสีชั้นสีขาวขนาดใหญ่ ลลนามองไปรอบๆ เมื่อเผ่าเพชรเปิดประตูลงไปโดยไม่บอกอะไรเธอสักคำ หญิงสาวกลืนน้ำลายลงคอ เพราะไม่รู้จะทำยังไงดี จะเปิดประตูตามลงไปก็ไม่กล้า จึงนั่งอยู่ในรถ เพื่อรอดูสถานการณ์ไปก่อน 

 

ไม่นานก็มีผู้หญิงเดินยิ้มหวานออกมาต้อนรับเขา ลลนาตัวชา เมื่อเห็นใบหน้าของผู้หญิงคนนั้น เธอสวยอย่างนี้นี่เล่า ตอนสวนกับรถคันนั้น เผ่าเพชรถึงได้โกรธ เดาว่าคนในรถน่าจะเป็นผู้ชาย คงจะเป็นศัตรูหัวใจของเขาแน่ๆ แล้วผู้หญิงคนนี้เป็นใครกัน ทำไมถึงได้ดูสนิทสนมกับเขาขนาดนี้ และที่ทำให้ลลนารู้สึกเจ็บบริเวณหน้าอกก็คือ มือที่ทั้งสองจับกัน ใช่เธอมองไม่ผิด เธอเห็นเขาสองคนกำลังจับมือกัน แถมเผ่าเพชรยังทำหน้าบูดบึ้งไม่เลิก ขณะที่ผู้หญิงคนนั้น กำลังพูดอะไรบางอย่างให้เขาฟัง ลลนาไม่รู้ว่าเขาคุยอะไรกัน แต่ความรู้สึกมันบอกให้รู้ว่า เผ่าเพชรกำลังงอน และเธอคนนั้นกำลังง้อเขา

 

.......................................

 

ตำตาตำใจเกินไปแล้ว โกรธเฮีย:( พาน้องมาเจอใคร หมอวา นวลแพร แล้วนี่ใครอีกล่ะเฮีย โอ้ย! เบื่อคนหล่อแบบผีๆ

 

ฝากเฮียด้วยน๊า ใครที่ยังไม่ได้กดถูกใจให้พี่ กดให้หน่อยน๊าจุ๊บๆ😘😘😘

 

 

 

ความคิดเห็น