Kedrasa
email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะคะ 🥰🥰🥰

กรงรักฯ # 62 มาอีกจนได้

ชื่อตอน : กรงรักฯ # 62 มาอีกจนได้

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 662

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 29 มี.ค. 2563 02:36 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
กรงรักฯ # 62 มาอีกจนได้
แบบอักษร

 

 

น้องพารัก🍀🍀🍀

 

 

มาอีกแล้วฮะ ไอ้สถานการณ์น่าอึดอัดนี้ คือแบบว่าผมไม่รู้ว่าผมจะไปอยู่ที่ไหนได้อีก เพราะตอนนี้หน้าบ้านของผม มีคนที่ผมไม่อยากเจออยู่นะสิฮะ เฮ้อ...ผมถอนหายใจออกมาเบาๆ

 

" นายน้อย...ว่ายังไงครับ " พี่ไมค์หันมาถามผม ผมคงต้องจัดการให้มันจบๆไปสินะ

 

" เชิญเค้าเข้ามาฮะ รักรอที่ห้องรับแขกนะฮะ "

 

" ครับนายน้อย " พี่ไมค์เดินแยกตัวออกไปหน้าบ้านเพื่อเชิญแขกที่ผมไม่อยากจะเจอเข้าบ้าน ผมเองก็ขยับร่างบางของตัวเองไปที่ห้องรับแขกของบ้าน

 

" เชิญด้านในครับ " เสียงพี่ไมค์ที่เชื้อเชิญคนข้างนอกดังเข้ามาถึงข้างใน ผมถอนหายใจครั้งที่ร้อยได้แล้วมั้ง เอาว่ะ...น้องพารักในชีวิตนี้มันคงไม่มีสถานการณ์ไหนจะย่ำแย่ไปกว่านี้อีกแล้วมั้ง ที่สำคัญเราก็ยังมีพี่ไมค์อยู่ด้วยทั้งคน แล้วประตูก็ถูกเปิดออก ร่างบางของเด็กหนุ่มที่เคยเกือบทำให้ผมต้องสูญเสียสิ่งที่สำคัญที่สุดในชีวิตก็เดินเข้ามา

 

".........." ผมเงียบ เค้าเงียบ

 

" เอ๊า!!!...คุณจะพูดอะไรก็พูด ไม่อย่างนั้นผมคงต้องเชิญคนกลับไป เพราะเจ้านายผมต้องการพักผ่อน " พี่ไมค์พูดตะคอกใส่เค้า หึ....ยังมีหน้ามาทำเป็นสะดุ้ง

 

" อะ.....เอม...เอม..."

 

" เอม...เอมอะไร....เจ้านายผมไม่มีเวลามาฟังเรื่องไร้สาระของคุณนะครับ " ผมนั่งเอามือทั้งสองข้างกอดอกตัวเอง ท่าทางของคุณน้องเอมช่างแตกต่างจากที่ผ่านมา แล้วถ้ามองดีๆ ที่มุมปากของเค้ามีรอยช้ำเล็กๆอยู่ด้วย ผมไม่รู้ว่าเค้าไปเจออะไรมา แต่มันคงไม่สำคัญเท่าสิ่งที่ผมกำลังจะเห็นต่อจากนี้

 

ตุ๊บ..........

 

" เฮ้ย!!!.....คุณทำอะไรนะ...ลุกขึ้น...คุณเอม..." คุณน้องเอม เค้าคุกเข่าลงกับพื้นห้องรับแขกแล้วใช้มือบางพนมขึ้นแล้วกราบลงกับพื้นลงตรงหน้าผมฮะ ผมทำหน้าไม่ถูกเลยกับการที่คนคนหนึ่งจะลดศักดิ์ศรีของตัวเองโดยการคุกเข่าแล้วกราบแบบนี้ ผมไม่ใช่พ่อแม่หรือญาติผู้ใหญ่ของเค้านะ

 

" อึก...เอม..เอมขอโทษ...เอมผิดไปแล้ว..เอมไม่น่าทำเรื่องเลวๆแบบนั้น..อึก..กับคุณเลย...เอมเกือบฆ่าเด็กๆ..ฮือออ...เอมขอโทษ..ฮือออ..." คุณน้องเอมพูดทุกสิ่งที่คิดออกมาพร้อมกับหยดน้ำตาที่ไหลออกมาโดยไม่มีทีท่าว่าจะหยุด เค้ายังคงพนมมือกราบผมอยู่แบบนั้น

 

" พี่ไมค์ฮะ..."

 

" ครับ..นายน้อย "

 

" พยุงเค้าขึ้นมานั่งคุยกันดีๆฮะ "

 

" ครับนายน้อย...คุณลุกขึ้นครับ.." พี่ไมค์จับร่างบางที่ร้องไห้สะอึกสะอื้นขึ้นนั่งบนโซฟาข้างผม ผมมองเค้า จากเด็กผู้ชายที่ดูหยิ่งทะนง ก้าวร้าว ไม่สนใจความรู้สึกใคร ตอนนี้กลับเหลือเพียงเด็กผู้ชายตัวเล็กๆที่ไม่มีสง่าราศรี และแลดูน่าสังเวชใจ

 

" อึก...คุณพารัก...เอมขอโทษ...อึก...ก็เอมไม่เคยมีใครที่ใส่ใจเอมมาก่อน...พะ..พี่ออยเค้าใจดีกับเอม...อึก..เอม...เอมก็เลย...อยากได้...แล้วคืนนั่น..เอมเมามากจริงๆ...อึก..เอมไม่รู้เลยว่า..ฮือออออ..ไมใช่พี่ออย...ฮืออออ....คุณยังไม่ต้องยกโทษให้เอมตอนนี้ก็ได้..แต่เอม...เอมอยากให้คุณรู้ไว้..อึก..ว่าเอมเสียใจกับสิ่งที่เอมทำกับคุณจริงๆ " มือบางของเค้าขยับมาหามือของผมที่ตอนนี้มันขยับมาวางซ้อนกันบนหน้าขา ผมไม่ได้อยากเป็นคนใจร้ายที่ไม่รู้จักคำว่าให้อภัย แต่ที่ผ่านมาสิ่งที่เค้าทำ มันเกือบจะทำให้ผมเสียลูกไป ซึ่งมันไม่ใช่แค่คนเดียว ผมเบือนหน้าหนีพร้อมขยับมือออกมา

 

" เอาเป็นว่า...ผมขอรับคำขอโทษของคุณไว้แล้วกันนะฮะ แล้วผมก็หวังว่าคุณจะไม่ไปทำเรื่องแบบนี้กับใครอีก คุณเอมฮะมนุษย์เราทุกคนเป็นสัตว์สังคม โดยส่วนใหญ่แล้วเรามักจะอยู่ตัวคนเดียวไม่ได้ แต่มันก็ไม่ได้หมายความว่า เราต้องไปแย่งของของคนอื่นมาเป็นของตัวเองนะฮะ คุณอายุยังน้อย ยังต้องเจอผู้คนอีกมากมาย คุณก็ควรใช้สติในการดำรงชีวิต ผมหวังว่าคุณจะเจอคนที่เค้ายอมรับในตัวตนของคุณนะฮะ " ผมหันไปหาพี่ไมค์ พี่ไมค์ขยับเข้ามาแล้วพยุงร่างบางที่ยังคงร้องไห้สะอึกสะอื้นของคุณน้องเอมออกไป

 

" เดี๊ยวฮะ...อึก...คุณพารักฮะ...อึก...คุณช่างเป็นคนที่โชคดีนะฮะที่มีครอบครัวที่รักคุณขนาดนี้..อึก...เอม..ขอ...ขอโทษอีกครั้งนะฮะ "

 

" คุณเอม...เชิญครับ..." ผมไม่ได้หันกลับไปมองคุณน้องเอมอีก จนเสียงทั้งหมดเงียบลง

 

" เฮ้อออ....." ผมยกมือบางขึ้นมานวดขมับตัวเองสักพัก แล้วผมก็ขยับร่างที่มีท้องโตอุ้ยอ้ายเดินมานั่งที่ข้างบ้านเพื่อรับลมเย็น แล้วก็อยากให้สมองที่หนักอึ้งจากเหตุการณ์เมื้อกี้ได้ผ่อนคลายลงบ้าง ผมไม่คิดเลยว่าคุณน้องเอมจะทำถึงขนาดนี้ มันทำให้คนอย่างผมที่เป็นผู้ถูกกระทำ พอเห็นสภาพเค้าแบบนั้น คำว่าให้ อภัย มันก็เลยไม่ใช่สิ่งยากที่ผมจะให้กับเค้า

 

" นายน้อยครับ "

 

" อะไรอีกฮะพี่ไมค์ วันนี้รักเหนื่อยมากเลยฮะ "

 

" คุณออยฝากผลไม้มาให้นายน้อยครับ...แล้วคุณออยก็ฝากจดหมายมาให้นายน้อยด้วยครับ " พี่ไมค์วางซองจดหมายสีฟ้าลงบนโต๊ะตรงหน้าผม แล้วพี่ไมค์ก็ถือกระเช้าผลไม้เข้าไปในครัว ผมขยับมือบางไปหยิบซองจดหมายขึ้นมา ผมเปิดซองออกแล้วหยิบกระดาษข้างในออกมาแล้วค่อยๆเปิดออกอ่าน

 

ถึงมี๊พารัก

สิ่งแรกที่ป๊ะอยากบอกกับมิ๊พารักก็คือ ป๊ะขอโทษ ขอโทษที่ป๊ะรักษาสัญญาไว้ไม่ได้ ป๊ะเคยสัญญาว่าป๊ะจะไม่ทำให้มิ๊ต้องเสียน้ำตาอีก แต่ป๊ะเองกลับเป็นคนคนนั้น คนที่ทำให้มิ๊พารักเสียน้ำตา เสียใจ ทุกข์ใจ ป๊ะไม่อยากพูดว่า ขอโอกาสอีกครั้ง แต่ป๊ะจะทำทุกอย่างให้มิ๊พารักได้รู้ว่า ทั้งชีวิตนี้ของป๊ะ ป๊ะมีให้แค่มิ๊พารักและลูกๆเท่านั้น นับจากนี้ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ป๊ะจะขอเป็นคนที่ปกป้อง ดูแล มี๊พารักตลอดไป

 

รักมิ๊พารักเท่าชีวิต

ป๊ะออย

 

ผมวางจดหมายในมือลงบนโต๊ะอีกครั้ง น้ำตาของผมมันไหลออกมาโดยที่ผมไม่รู้ตัวอีกแล้ว ส่วนเด็กๆก็ดากันเตะท้องของผมกันใหญ่

 

" ลูกจ๋า....มี๊ทำถูกแล้วใช่มั้ย...ก็ป๊ะโกหกมี๊...มี๊เจ็บ...มี๊เสียใจ...แล้วลูกๆก็ดูสิ...ส่งของกินมาอยู่ได้...ไอ้พี่ออยบ้า...รู้มั้ยว่ารัก....อึก...รัก..." ผมกลั้นเจ้าก้อนสะอื้นลงคอ ผมไม่อยากเป็นคนอ่อนแอแบบนี้เลย มันคงเป็นเพราะฮอร์โมนสินะ ฮอร์โมนของความเป็น...แม่

.

.

.

.

 

03:15 am.

 

" งื้อออ....อย่ากวนสิฮะ....รักจานอน....งึมงัม...อืมมม..." ผมรู้สึกว่ามีอะไรมากวนผมอีกแล้ว มันคงเป็นเจ้าตัวฝันร้ายแน่ๆ ผมเป็นแบบนี้มา 3-4 วันแล้วฮะ แต่ผมไม่สนอะไรแล้ว เจ้าตัวฝันร้ายอยากกวนก็กวนให้พอใจเลย รักจะนอน...งื้ออ..แต่พอผมไม่บ่นอะไรเหมือนมันยิ่งเอาใหญ่ ผมรู้สึกถึงมืออุ่นที่กอดรัดตัวผมและริมฝีปากหนาที่ซุกไซร้แถวๆหลังคอขาวของผม

 

" อื้อออ....อ่า.......ไม่เอา...อื้อออ..." ก็เจ้ามือแสนซน มันไม่ได้กอดผมอย่างเดียวแล้วนะสิฮะ มันล้วงเข้าไปในกางเกงนอนของผมด้วย ส่วนอีกข้างก็เคล้าคลึงยอดอกของผมไปด้วย ตอนนี้ความรู้สึกรำคาญมันแปรเปลี่ยนเป็นความเสียวซ่านเข้ามาแทน จนผมต้องส่งเสียงครางออกมา

 

" ซี้ดดด....รักเสียว...อ้า...เสียวจังเลยฮะ...อ้า...." เจ้าริมฝีปากหนามันกดจูบลงที่หลังคอผมอย่างแรง ลิ้นหนาดูดดุนจนผมต้องเอียงคอหลบให้มันทำได้สะดวก ผมพยายามลืมตาแต่มันลืมไม่ขึ้นจริงๆ มันต้องเป็นเพราะยาลดอาเจียนที่หมอจ่ายมาให้ผมกินก่อนนอนแน่ๆเลย แล้วความคิดทั้งหมดของผมก็ต้องหยุดลงเมื่อเจ้าฝันร้ายได้....

 

" อ้า.....ซี้ดดดด.....รักเสียว...อ้า....." เจ้าฝันร้ายใช้มือแกร่งจับเข้าที่แกนกายร้อนของผมแล้วเริ่มชักรูดมันเบาๆ และค่อยๆเพิ่มความแรงขึ้น

 

สวบๆๆ.....สวบๆๆ....ปลายนิ้วบดขยี้ลงรรงส่วนหัวเห็ด ผมกลั้นเสียงครางไว้ไม่ไหวแล้ว มันเสียวเหลือเกิน ไม่รู้ว่าเป็นเพราะผมความรู้สึกไวหรือมันเป็นเพราะสัมผัสที่แสนจะคุ้นเคย

 

" อ้า.....รักเสียว...อื้ออออ...รักจะเสร็จ...อ๊ะ....อ้ายยยย!!! " ร่างบางของผมปลดปล่อยน้ำรักสีขาวขุ่นออกมาเต็มมือแกร่งไปหมด ผมรู้สึกสบายตัวที่ได้ปลดปล่อย สักพักเสียงลมหายใจของร่างบางอย่างผมก็เข้าออกอย่างสม่ำเสมอ ใช่ฮะ...ผมเข้าสู่ห้วงนิทราอีกครั้งจนได้ เจ้าฝันร้ายฝากไว้ก่อนนะ คืนนี้น้องพารักไม่มีแรงสู้แล้วอ่า...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

**** หึ หึ เจ้าตัวฝันร้ายยยยย😆😆😆

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น