skyeyama/ปิยมาณ/อเวกษา
email-icon facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon

หวงที่สุด หยุดที่เธอ หนูอิศ×โมนา ซีรีส์สมาคมสยบรัก

กลไม่ได้มีไว้ให้หลง แต่มีไว้ให้แก้

ชื่อตอน : กลไม่ได้มีไว้ให้หลง แต่มีไว้ให้แก้

คำค้น : ตอนที่19 หวงที่สุดหยุดที่เธอ

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 11

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 26 มี.ค. 2563 18:58 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
กลไม่ได้มีไว้ให้หลง แต่มีไว้ให้แก้
แบบอักษร

ร่างร้อนที่นอนหลับอยู่บนระเบียงดาดฟ้าของเรือถูกเขายกอุ้มลงมาที่ห้องนอนวีไอพีขนาดใหญ่ ใบหน้าที่สะบัดส่ายไปมาเพราะพิษไข้ทำให้ใจของเขาเจ็บปวดเจียนตาย ไม่นานเสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นป้าวรรณ แม่บ้านที่ดูแลเขาตั้งแต่ยังเด็กตามมาดูแลเขาจนถึงเรือไม่เคยห่างกาย 

“อ่างน้ำกับผ้าเช็ดตัวที่คุณหนูขอ ป้าเตรียมให้แล้วนะคะ อีกอย่างป้าขอโทษจริงๆ ค่ะที่ทำเรื่องกับว่าที่ภรรยาของคุณหนู” 

“หืม….อะไรกันครับป้าวรรณ ทำไมต้องมาขอโทษหนูด้วย” 

“ก็ขอโทษที่ป้าดันไปสมรู้ร่วมคิดกับคุณวิกกี้น่ะสิคะ ตอนป้าผ่านไปเห็นก็เห็นคุณวิกกี้กำลังลากตัวของคุณโมนากับผู้ชายคนหนึ่งเข้าไปในห้องนอน ตอนป้าเข้าไปถาม เธอก็บอกว่าคุณหนูอิศของป้าจะเซอร์ไพรส์คุณโมนา แล้วบอกว่าคุณโมนาเมามาก ให้ป้าช่วยถอดเสื้อผ้าออกให้ แล้วเธอก็เลยให้ป้าไปตามคุณมา แถมยังให้เช็คเงินสดนี่กับป้าอีก ไม่นึกเลยว่าจะเป็นแผนการชั่ว” ป้าวรรณอธิบายและส่งเช็คเงินสดที่มีลายเซ็นของวิคตอเรียให้อิศณะ 

“แต่ป้าเข้าใจว่าเป็นคำสั่งผมนี่ครับ วิกกี้เห็นป้าและผมมานาน รู้ว่าป้ามักจะฟังผม คงคิดว่าถ้าเธออ้างชื่อผม ยังไงป้าก็ต้องทำให้” 

“ค่ะ ยังไงคุณหนูก็ดุแลคุณโมนาให้ดีนะคะ ป้าขอตัวก่อน” 

“ครับ” 

ความจริงที่ป้าวรรณ คนเก่าแก่ที่ดูแลเขาและไอริสมาเสมือนคนในครอบครัว บอกว่าเห็นวิคตอเรียกับแฟนคลับหนุ่มของโมนาร่วมมือกัน เขาก็รู้สึกละอายใจขึ้นทุกครั้งที่นึกถึง ถ้าหากว่าการจัดฉากกลายเป็นเรื่องจริงที่ยัยเจ๊ของเขาถูกย่ำยีด้วยฝีืมือผู้ชายคนอื่น รับรองได้ว่าไอ้หน้าตัวผู้ตัวเมียที่ไหนที่บังอาจทำกับผู้หญิงของเขาคงต้องกลายเป็นผีเฝ้าหลุม 

แก้มแดงระเรื่อเด่นชัดขึ่้นทุกครั้งที่เขาซับผ้าขนหนูเปียกเพื่อไล่ความร้อนออกจากร่างกาย ดวงตาหนักปรือขึ้นอย่างลำบาก มองดูใบหน้าที่บรรจงเช็ดเนื้อเช็ดตัวให้เธออยู่อย่างนิ่งเงียบ 

“ไปให้พ้น!” 

ฝ่ามือที่กำลังบิดน้ำออกจากผ้าหยุดกลางคัน เงยหน้ามองคนป่วยแสนดื้อดึงพลางถอนหายใจ 

“ผมจะถอดเสื้อผ้าคุณออกจะได้เช็ดตัวง่ายๆ หน่อย” 

อิศณะเอื้อมมือเลิกปลายเสื้อยืดแต่ดันโดนมือของโมนาปัดออกไป น้ำตาของเธอคลอหน่วย ทุกครั้งที่นัยน์ตากลมโตสีเฮเซลนัทกระพริบหยดน้ำใสก็ไหลอาบดวงหน้าแดงก่ำ เธอหยัดตัวขึ้น เขาจึงรีบประคองเธอขึ้นมา แต่ก็ถูกกำปั้นร้อนทุบลงมาที่แผงอก 

“ไอ้เด็กบ้า” 

อิศณะไม่พูดอะไรยอมให้โมนาทุบอยู่แบบนั้น จนกระทั่งเธอเหนื่อยไปเอง เขาก็หน้าด้านหน้าทนนั่งบิดผ้าขนหนูเช็ดตัวให้เธอต่อ ฝ่ามือหนาค่อยๆ ถอดเสื้อยืดตัวเล็กออก ใบหน้าซีดเซียวก็ยอมให้เขาทำตามอำเภอใจ และปล่อยให้เธอนอนพัก เขาก็ออกไปคุยธุระกับแคสซี่เป็นการส่วนตัวเพราะเธอติดต่อเข้ามากลางดึก 

สภาพของแคสซี่ที่อยู่ตรงหน้าอิศณะแทบเป็นคนละคน เพราะเธอมีร่องรอยฟกช้ำดำเขียวอยู่เต็มร่างกาย เธอนั่งร้องไห้สะอึกสะอื้นขณะที่ด้านข้างมีจอนห์นี่คอยจับมือให้กำลังใจอยู่ไม่ห่าง ก็ทำให้เดาได้ง่ายขึ้นว่าสองคนนี้คงเจอเรื่องร้ายมาและสุดท้ายก็เห็นอกเห็นใจกันเอง 

“เกิดอะไรขึ้น จอนห์นี่” 

“เมื่อสองวันก่อนแคสซี่โทรมานัดให้ผมเอาเหรียญ์บาร์เบอร์ไปให้ในย่านสถานบันเทิงแห่งหนึ่่งใกล้กับท่าเรือแถวนี้ แต่พอผมไปถึงก็เจอเธอกำลังโดนผู้ชายสองคนรุมซ้อมอยู่ ผมก็เลยอัดไอ้พวกนั้นจนหมอบ คงต้องขอบคุณวิชามวยไทยที่พี่โมนาสั่งให้นายแบบในค่ายคอยไปเรียนกับครูฝึก ผมก็เลยจับพวกมันมัด แล้วก็มีผู้ชายผมสีเงินโผล่มา แต่เขาใส่หน้ากากสีดำปิดปากไว้ ผมจำไม่ค่อยได้ว่าเขาเหมือนใคร แล้วเขาก็เอากุญแจมือใส่พวกมันแล้วก็ซักประวัติพวกมันอยู่นาน เขาบอกผมว่า คุณอิศเป็นพี่รองของเขา แล้วเขาก็เอาตัวพวกมันไป” 

“อีริคมันกำลังจะมาเล่นงานคุณ โดยที่คุณไม่รู้ตัวเลยด้วยซ้ำ ที่ฉันโดนซ้อมเพราะฉันขอออกจากงานนี้ มันก็เลยจะฆ่าปิดปากฉัน แต่ฉันบอกว่าฉันจะเอาเหรียญ์บาร์เบอร์ของจอนห์นี่มาให้ แต่พวกมันก็ไม่ยอม” แคสซี่บอกด้วยน้ำเสียงอ่อนแรง 

“คุณไม่คิดเหรอแคสซี่ว่า ต่อให้พวกมันได้เหรียญ์นั่นไป มันจะไว้ชีวิตคุณ แล้วต่อจากนี้คุณจะทำยังไงต่อไป ผมรู้ว่าคุณกำลังเดือดร้อน พ่อแม่คุณโดนขู่ฆ่าทุกวัน ไหนจะน้องชายที่ยังเรียนอยู่อีก 

“ฉันคงเป็นแคสซี่คนเดิมไม่ได้อีกแล้วค่ะ” 

“ผมจะช่วยคุณ ถ้าคุณให้ข้อมูลทุกอย่างกับผม เดอะเทเนเชียสจะรับประกันความปลอดภัยให้ครอบครัวคุณ และตัวคุณด้วย” เขาบอกพร้อมกวักมือเรียกบอดี้การ์ดให้เดินมาหา บอดี้การ์ดเดินมาพร้อมกับกระเป๋านิรภัยฉุกเฉิน” 

“ในนี้มีเงินหนึ่งล้านดอลลาห์ที่จะเป็นเครื่องมือคุณและครอบครัวในยามวิกฤตินี้” 

“ตกลงฉันจะให้ข้อมูลกับคุณ” 

การสารภาพเรื่องเน่าคาวคลุุ้งของเอียนและอีริคสองพ่อลูกอาชญากรล่าสมบัติเกี่ยวโยงไปยังคนหลายกลุ่มที่มีอำนาจมากกว่าและน่ากลัวมากกว่า ไม่ว่าจะเป็นสารวัตเฟิ่ง อดีตสารวัตตำรวจฮ่องกง และนาเดีย ฟิชเชอร์ ทหารหญิงรับจ้างที่ผันตัวมาเป็นนักฆ่า ซึ่งเลดี้ มาร์กาเร็ต เพื่อนของน้องสาวในหน่วยโฮลี่กำลังตามล่าตัวอยู่ และยิ่งกว่านั้นข้อมูลเกี่ยวกับ บุตรสาวบุญธรรมของซาลาส ที่แท้คือ ผู้หญิงของอิริค 

อิศณะให้บอดี้การ์ดของเขาพาแคสซี่กับจอหน์นี่ไปยังเซฟเฮ้าส์เพื่อซ่อนตัวสักพัก ส่วนเขาก็เริ่มเกมเค้นความจริงจากวิคตอเรีย ทันที ด้วยมิตรภาพที่เขากับวิคตอเรียเคยมีต่อกันสมัยมหาวิทยาลัย แต่ไม่เคยล่วงรู้มาก่อนเลยว่าอะไรที่ทำให้เธอต้องเขามาพัวพันกับสองพ่อลูกนั่น ทำเรื่องชั่วช้าสามานย์แบบนี้ 

ชายหนุ่มนัดวิคตอเรียมาที่ห้องวีไอพีของเขาเพื่อจงใจให้เธอเห็นว่าโมนายังอยู่ดีกินดีภายใต้การปกป้องดูแลจากเขา และเธอจะมีไม่วันทำเรื่องที่คิดอยู่สำเร็จ ริมฝีปากเคลือบลิปแมทสีชมพูกระดกขึ้นเล็กน้อยเมื่อเห็นร่างเกือบเปลือยของเจ้าของนิตยสารคนดังนอนหลับซุกผ้าห่ม อิศณะผายมือเชิญให้เธอนั่งโซฟาฝั่งตรงข้าม 

“นี่คุณกะว่าจะคุยกับฉันตรงนี้เลยใช่ไหมคะ อิศ” 

“ใช่ คุยตรงนี้ เพราะว่าผมไม่ต้องการคุยในที่ลับตาให้โมนาต้องเข้าใจผิด” 

“แล้วถ้าเกิดว่าฉันยั่วยวนคุณ แล้วเกิดคุณอดใจไม่ไหวขึ้นมา” เธอพยักเพยิดหน้าไปยังเตียงนอนใหญ่ที่มีร่างเมียรักของเขานอนหลับอยู่ “เตียงนั่นใช้มันกับฉันได้หรือเปล่า” 

“สำหรับคุณตรงโซฟานี่ก็พอมั้ง เพราะผมคงไม่หลงกลคุณอีก” 

“ฮ่ะๆ หลงกลอะไรกันคะ” 

“คุณจ้างแฟนคลับโมนาให้มาเป็นคู่นอนหลอกๆ แถมจัดฉากว่าผู้หญิงของผมกำลังทำเรื่องอย่างว่ากับแฟนคลับของเธอเอง แถมคุณยังแอบตัดสายกล้องวงจรปิดไม่ให้บันทึกภาพที่โมนากำลังเดินกลับมาที่ห้อง เพราะตอนนั้นคุณวางแผนมอมยาเธอแล้วให้แม่บ้านบนเรือของผมช่วยถอดเสื้อผ้าจัดท่าทางให้เธอนอนอยู่ข้างๆ กับแฟนคลับหนุ่มคนนั้น แล้วคุณก็ไปตามผมให้มาดูฉากเล่นตลกโกหกของคุณ” 

“คุณเอาอะไรมาพูด ฉันไม่เห็นรู้เรื่อง” 

“แล้วนี่อะไร!!” อิศณะชูเช็คเงินสดในมือของเขา แล้วขยำมันจนยับยู่ยี่ พร้อมกับปาใส่หน้าของวิคตอเรีย “ความเป็นเพื่อนของเรามันเคยมีอยู่บ้างไหมวิกกี้ ถ้าซาลาสรู้ว่าลูกสาวบุญธรรมของเขาไปเป็นเมียของศัตรู เขาจะเจ็บปวดขนาดไหนกัน” 

“เขาจะเจ็บปวดยังไงฉันไม่แคร์ ที่ฉันแคร์คืออำนาจในมือเท่านั้น ในเมื่อพ่อไม่เคยมีให้ลูกสาวของเขา ฉันก็จะไปหาอำนาจจากที่อื่นเอง” 

“มิน่าอิีริคถึงเลือกคุณ เพราะคุณมันไม่รู้จักพอ” 

“ฉันรักอิริค แต่ฉันก็รักคุณนะอิศณะ รักมานานมาก แต่คุณไม่เคยชายตามองฉันสักนิด ใจของคุณมีแต่มัน” 

“ใช่ ใจของผมมีแต่โมนาคนเดียว และจำไว้ด้วยว่ามารยาหญิงร้ายเท่าไร ก็ไม่อาจสู้เล่ห์เหลี่ยมของผู้ชายได้หรอกวิกกี้ อิริคอาจจะหลอกใช้คุณเพื่อให้ตัวเองบรรลุเป้าหมายเท่านั้นเอง” 

“คุณอิศครับ คนของสมาคมมารับตัวคุณวิคตอเรียแล้วครับ ให้ผมพาตัวไปเลยไหม” 

“พาเธอไป แล้วเรื่องอะไรที่พวกเขาจะสอบสวนก็ให้ถามจากเธอโดยตรง” ลูกน้องของอิศณะเข้ามาประกบตัววิคตอเรียออกไปจากห้อง เธอแข็งขืนและพยายามจะพูดบางอย่างกับอิศณะ 

“ระวังตัวให้ดีล่ะกัน อิศณะ ภวัตกวินันท์ เพราะเรื่องที่ใหญ่กว่านี้กำลังรอคุณอยู่” 

เธอบอกทิ้งท้ายด้วยน้ำเสียงเย็นยะเยือก แม้เขาไม่สบตาก็รับรู้ได้ว่าปัญหาที่หนักหนากว่ากำลังคืบคลานเข้ามาเรื่อยเรื่อย 

อิศณะเดินลุกไปหยิบน้ำเปล่ามากระดกดื่มอักอักอย่างคนกระหาย เวลาที่เขาต้องเคลียร์สารพัดเรื่องเขามักจะมีอาการคอแห้งและหมดแรงอยู่เรื่อย ทว่าเมื่อเขาหันไปมองคนที่เตียงกลับพบกับดวงตากลมที่กระพริบปริบปริบมองเขาอยู่ก่อนแล้ว 

“คุณตื่นแล้วเหรอ” 

เธอไม่พูดแต่หยัดตัวลุกขึ้น ขณะที่ผ้าห่มคลุมผิวกายร่นลงกองอยู่กับเอวคอด กล่องดวงใจของเขาก็แทบกระตุกวูบ 

“แค่ก แค่ก” 

ชายหนุ่มเกิดอาการสำลักน้ำของเขาเพราะเห็นภาพติดเรทอย่างไม่ได้เตรียมใจ นิยัยเจ๊ไม่รู้ตัวหรือไงว่าตัวเองโป๊อยู่ เขาเลิ่กลั่กรีบเดินไปกดล็อคประตูห้องอย่างเร็ว กลัวว่าลูกน้องคนใดคนหนึ่งจะสู่มสี่สุ่มห้าเข้ามาอีก 

อิศณะทำเป็นเดินถอยหลังเขยิบไปที่เตียงแล้วล้วงกระเป๋ากางเกงคุยกับเธอ ตอนนี้เขายังไม่อยากหันไปคุยหรือแม้แต่จะบอกว่าเธอเปลือยเปล่าอยู่ 

“หิวน้ำหรือเปล่า” 

“หิวข้าว” 

“งั้นผมไปหาอะไรให้กิน คุณรอแป๊ปนึง” 

เขาบอกและรีบร้อนเดินจากไปราวๆ ครึงชั่วโมงและกลับมาพร้อมกับอาหารสารพัดและวางลงที่โต๊ะกินข้าว เขาเดินหาโมนา และเห็นเธอกำลังสวมเสื้อไหมพรมครึ่งตัว ตอนเธอสวมมันใส่หัว เสื้อไหมพรมดันไปเกี่ยวกับกิ๊บม้วนเก็บผมเข้า ทำให้เขาต้องรีบเข้ามาดึงมันออกจากหัวเธอ 

“หายป่วยแล้วแน่นะ” 

“อืม” 

เขารีบวางหลังมือทาบลงบนหน้าผาก ก็ไม่เห็นถึงความผิดปกติในร่างกาย ทำไมโมนากลายเป็นคนถามคำตอบคำไปได้ยังไง ทั้งที่ปกติจะต่อปากต่อคำน้ำไหลไฟดับ แต่ตอนนี้คุยกับเขาไม่ถึงสิบคำด้วยซ้ำ เขารู้สึกไม่ชอบเลยที่เธอเป็นแบบนี้ 

“คุณจะทำโทษผมหรือไง” 

“เปล่า ฉันหิวแล้ว” 

บอกแต่ไม่สบตาแล้วเดินตรงไปยังโต๊ะที่มีมื้ออาหารอันโอชะ หญิงสาวนั่งลงแล้วสวาปามทั้งหมดอย่างเอร็ดอร่อย 

“ผมทำเองเลยนะ ครั้งก่อนเข้าครัวควงตะหลิวกะว่าจะทำอาหารมื้อพิเศษให้คุน แล้วก็คุยเรื่องสำคัญไปด้วย” 

“ก็คุยตอนนี้สิคะ” 

“ตอนนี้เหรอ ไม่อ่ะ บรรยากาศไม่ได้” 

เขาบอกแล้วรีบหั่นสเต็กกินเพื่อกลบเกลื่อนเรื่องครั้งก่อน อิศณะกระกดไวน์ขาวลงคออย่างยากเย็น แม้เขาจะเป็นคนอ่านใจคนทัน แต่ก็คออ่อนเป็นที่หนึ่ง ขี้หึงและขี้หวงระดับที่ยังรำคาญตัวเอง 

“อิ่มแล้ว ฉันจะไปว่ายน้ำ” 

“ห๊ะ คุณเพิ่งจะหายไข้นะ นี่มันก็จะสองทุ่มแล้วด้วย แล้วก็เพิ่งจะอิ่ม เดี๋ยวก็จุกหรอก” 

“คุณจะทำไม” เธอดุเสียงแข็ง 

“ไม่ทำไมครับผม” ดวงตากลมที่ตวัดมองเขาอย่างเฉือดเฉือด ทำอิศณะแปลงร่างเป็นหนุ่มน้อยวัยอนุบาลไปโดยปริยาย 

ความคิดเห็น