นิยา เบรานี่

มาอัพทุกวันจ้า รอติดตามกันได้เลยนะคะ ฮิฮิ

ชื่อตอน : ตอนที่ 26

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 133

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 26 มี.ค. 2563 17:06 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 26
แบบอักษร

‘นี่แกรู้ไหม ความรู้สึกตอนที่พี่นุเขาจับมือฉันอะมันวิเศษมากเลย ฉันรู้สึกเหมือนฉันลอยได้ วิเศษสุดๆ ’ 

ตอนแรกพลับพลึงก็คิดว่าเพื่อนของเธอโอเวอร์ จนกระทั่งได้ฟังความรู้สึกของเพื่อนอีกสองสามคนในยามที่ได้ทำอะไรทำนองนี้กับแฟนหนุ่ม จึงได้รู้ว่าสาวๆ ทั้งหลายต่างก็รู้สึกไปในทิศทางเดียวกัน นั่นก็คือใจเต้นแรงและตื่นเต้น 

เธอคิดมาตลอดว่าตนเองจะต้องมีความรู้สึกเช่นนั้นด้วย จนกระทั่งวันของเธอ... พลับพลึงไม่ได้มีความรู้สึกพิเศษอะไรเลย มีแต่ความกังวล กลัวว่าจะประเจิดประเจ้อ และกลัวว่าใครจะมาเห็นเข้าแล้วเอาไปพูดต่อๆ กันในทางเสื่อมเสียแล้วแม่ของเธอจะพลอยเสียใจเอาได้ 

‘แกนี่มันโบราณมาก’ ศิริวรรณว่า ‘อายุมีเลขสองนำหน้าแล้วนะพลับพลึง แกจะมากลัวทำไมกับแค่การจับมือ’ 

พลับพลึงเองก็คิดว่าเช่นนั้น จนกระทั่งเหตุการณ์ในร้านอาหารเมื่อคืนก่อน ตอนที่เขาเข้ามาทำรุ่มร่ามกับเธอ กลิ่นกายแปลกๆ กับทีท่าของเขาทำให้เธอหัวใจเต้นแรง และรู้สึกไม่ต่างจากครั้งที่บรรดาเพื่อนๆ ออกเดตกับแฟนหนุ่มหนแรกเลยสักนิด 

...บ้าไปแล้ว เธอต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ เธอจะรู้สึกแบบนั้นกับเขาได้อย่างไร ในเมื่อเขาไม่ใช่แฟนของเธอ อีกทั้งเธอยังเกลียดเขามากๆ ตื่นๆ ๆ  

พลับพลึงพยายามสลัดตัวเองให้ออกจากการมโน แล้วจังหวะนั้นเองเธอก็ชนกับใครคนหนึ่ง แรงกระแทกทำให้เธอเสียหลักลงไปนอนแอ้งแม้งอยู่บนฟุตบาตนั่นเอง 

         “โอ๊ย!คุณเดินประสาอะไรของคุณ ทำไมถึงไม่ดูตาม้าตาเรือเลย” คนที่ถูกชนบ่นออกมาอย่างหัวเสีย 

         พลับพลึงที่ขณะนี้กำลังล้มลงไปนอนแอ้งแม้งอยู่บนพื้นยกมือไหว้พร้อมกล่าวขอโทษด้วยสำนึกในความผิดของตนเอง 

         “ขอโทษนะคะ ฉันผิดเอง ขอโทษจริงๆ คุณเจ็บตรงไหนบ้างรึเปล่าคะ” พร้อมช่วยปัดเศษฝุ่นบนชุดเขาให้ ระหว่างที่ปัด เธอก็อดคิดไม่ได้ว่าผู้ชายคนนี้มีกลิ่นตัวเหมือนๆ กับตาบ้านั่น แล้วก็ต้องพยายามบอกตัวเอง คงไม่ใช่หรอก คงแค่คนใช้น้ำหอมกลิ่นเดียวกัน 

ความคิดเห็น