คุณหญิงทริกา
email-icon facebook-icon Instagram-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ของขวัญชิ้นสุดท้าย

ชื่อตอน : ของขวัญชิ้นสุดท้าย

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย Yuri

คนเข้าชมทั้งหมด : 19

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 26 มี.ค. 2563 16:51 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ของขวัญชิ้นสุดท้าย
แบบอักษร

"หะ......." ครูนารีอ้ำอึ้งและเริ่มเขินหน้าแดงที่สกุณยืนแพนเค้กมาให้กิน 

"อ่าวครู! เป็นอะไรเหรอคะ!" สกุณตกใจที่เห็นใบหน้าของครูนารีแดงก่ำ และครูนารีเผลอยิ้มออกมา 

"โอ้ยยย ยัยเด็กบ้าเอ้ย" 

"หะ?" 

"เปล่าๆ ไม่มีอะไร" ครูนารีรีบเปลี่ยนเรื่องคุยและเริ่มกินแพนเค้กที่สกุณยืนมาให้อย่างเขินอาย 

"วันพรุ่งนี้เป็นวันเกิดของครูแล้วสิน้าาาา" สกุณพูดลอยๆ แต่ก็เหมือนการบอกถามให้อีกฝ่ายตอบ "แถมพรุ่งนี้เป็นวันวาเลนไทน์ด้วยสิน้าาา" 

"จะให้ของขวัญครูเหรอ?" 

"ไม่บอกค่ะ คิคิ" สกุณตอบออกไปและเริ่มกินแพนเค้กอย่างเอร็ดอร่อย 

"ขอบคุณนะคะที่เลี้ยงหนู" สกุณยื่นหน้าเข้าไปใกล้ๆ ครูนารีแล้วกระซิบเบาๆ 

"อืมครูก็ดีใจที่สกุณชอบนะ" ครูนารีเริ่มเก็บและนั่งมองเด็กสาวน่ารักที่กำลังกินแพนเค้กและเริ่มคิดไปต่างๆ นานาอย่างไร้ที่สิ้นสุด 

"ครูนารีคะ หนูกินเสร็จแล้วกลับบ้านกันเถอะ" สกุณรีบเก็บจานและเริ่มเตรียมที่จะเดินออกไปจากคาเฟ่ 

"อืม ไปกันเถอะ" 

  

  

  

  

"วันนี้สกุณกลับบ้านคนเดียวได้เหรอ" 

"ครูนารีก็เป็นห่วงหนูเหมือนเด็กเลย แต่ครูไม่ต้องกังวลหนู" สกุณตอบออกไปและยิ้มให้ครูนารี 

"ให้ครูไปส่งไหมล่ะ" 

"แต่บ้านหนูไกลนะ" 

"ไม่เป็นไรหรอกเพื่อความปลอดภัยของสกุณ" 

"งั้นก็ได้ค่ะ" สกุณตอบกลับไป แต่ก็แอบมีความเกรงใจอยู่ 

  

  

30 นาทีต่อมา 

  

  

"ถึงแล้วนะสกุณ" ครูนารีทักสกุณที่กำลังเหม่อลอยอยู่เหมือนสกุณคิดอะไรบางอย่าง 

"อ้อ ขอบคุณนะคะที่มาส่งหนู" สกุณกล่าวขอบคุณ 

"สกุณอยู่ที่บ้านคนเดียวเหรอ?" ครูนารีเอ่ยถามในสิ่งที่ครูนารีสงสัยมานานแล้วว่าทำไมสกุณสามารถกลับบ้านเย็นได้ขนาดนี้ 

"อ้อ ใช่ค่ะ หนูอยู่บ้านคนเดียวค่ะ" สกุณตอบกลับไปและเริ่มเอ่ยอะไรบางอย่าง "พ่อแม่หนูเสียไปเมื่อ 2 ปีที่แล้วค่ะ" 

บรรยากาศในบริเวณรอบๆของทั้ง 2 ฝ่าย เริ่มกดดันและวังเวงอย่างบอกไม่ถูก และน้ำตาของสกุณเริ่มไหลออกมาพร้อมร้องไห้โฮ่ออกมาอย่างไม่ทันตั้งตัว 

"ไม่เป็้นไรนะ ครูอยู่ตรงนี้แล้ว" ครูนารีเดินออกจากรถและเดินเข้าไปกอดสกุณ "ไม่ร้องนะคนดีของครู" ครูนารีเริ่มปลอบและลูบหัวสกุณ "เธอเก่งมากเลยนะ รู้ไหม" 

"อืม" สกุณส่ายหัวและเริ่มมองหน้าครูนารีและฝืนยิ้มให้ 

"เข้าบ้านเถอะนะ เดี๋ยวโดนยุงกัดนะ" 

"ค่ะ........" สกุณตอบกลับและเดินเข้าบ้านไปโดยไม่มีการหันมามองครูนารีเลย...... 

"ฉันเนี่ยไม่น่าไปถามเลย...." ครูนารีรู้สึกผิดมากที่ไปถามเรื่องที่ไม่ควรถามอย่างไม่ได้ตั้งใจ... 

  

วันต่อมา 

  

"ครูนารีอยู่ไหมคะ?" สกุณเอ่ยถามครูคนหนึ่งที่ชื่อว่า 'ครูมาริสา' แต่กลับครูมาริสาที่ส่ายหัวบงบอกให้รู้ว่าตอนนี้ครูนารีอยู่ 

"ครูนารีติดประชุมของโรงเรียน แถมไม่รู้ว่าจะประชุมจะจบตอนไหนด้วยสิ" ครูมาริสาบอกสกุณและเดินไปที่โต๊ะทำงานของตัวเอง 

"ของขวัญวางตรงโต๊ะของครูนารีก็ได้นะ และเขียนข้อความแปะทิ้งไว้" ครูมาริสาได้หยิบกระดาษข้อความยื่นมาให้สกุณ 

"อ้อขอบคุณค่ะ" สกุณกล่าวขอบคุณและเริ่มเขียนใส่ในกระดาษข้อความไปว่า 'แฮปปี้เบิร์ดเดย์ นะคะครูนารี ขอให้สุขภาพแข็งแรงและขอให้สิ่งที่ครูนารีหวัง หนูก็ขอให้ประสบความสำเร็จในสิ่งนั้นนะคะ และหนูขอบคุณที่ครูนารีปลอบหนูเมื่อวานนะคะ อ้อ! และก็แฮปปี้วาเลนไทน์นะคะ........หนูรักครูนารีนะคะ' 

ในขณะที่สกุณเขียนข้อความเสร็จแต่มีครูมาริสาแอบมองข้อความที่สกุณเขียน 

"แหมมมมมมมมม มีการบอกรักกันด้วย" 

"เห้ยยยย! " สกุณตกใจที่หน้าของครูมาริสามาอยู่ใกล้สกุณ ทำให้สกุณได้เห็นความสวยของครูระดับท็อปของโรงเรียน....ไม่สิ ไม่มีใครเทียบได้เลยนอกจากครูนารี.......โอ้ยยยฉันคิดอะไรอยู่เนี่ย! 

"ที่รักคะ เค้ากลับมาแล้วน้าาา" 

"อ้าวกลับมาแล้วเหรอจ้ะ คุณภรรยา" ครูมาริสาได้ตอบกลับอีกเสียงหนึ่ง ที่ต้นเสียงมาจาก หญิงสาวมหาลัยปี 1 ผมยาวปลายผมแดงอมชมพูใส่เสื้อคลุมฮาโอริยาว มีความสูงราวๆ 164 ซม. และแต่งหน้าโทนหวานอมชมพู ดูรวมๆ แล้วเรียกได้ว่า สามารถสวยโดยไม่ต้องใช้เครื่องสำอางก็ได้ สวยพอๆ กับครูมาริสาเลย......แต่เอ้ะ...ภรรยาเหรอ 

"เรียกหนูว่ากิ๊กเหอะ ครูเรียกว่าภรรยา หนูไม่ค่อยชินเลย" หญิงสาวมหาลัยที่มีชื่อว่า 'กิ๊ก' ได้ตอบกลับพร้อมกลับหยิบของขวัญมาเซอร์ไพรส์ครูมาริสา 

"เอิ่มคือว่าฝากบอกครูนารีด้วยนะคะ ว่าหนูเอาของมาให้...." 

"อ้อๆ ได้" ครูมาริสาได้ตอบกลับและรีบเดินไปหาแฟน 

สกุณเดินออกจากห้องพักครูและยืนทบทวนตัวเองว่าสาวมหาลัยที่ชื่อว่า 'กิ๊ก' เขาเป็นใครกันแน่ และไม่นานสกุณก็นึกออกว่าเขาเป็นใคร สาวมหาลัยที่ชื่อว่า 'กิ๊ก' เคยเป็นดาวโรงเรียนนี้มา 3 ปีซ้อน และมีผลงานที่โดดเด่นอยู่มากมาย แต่ก็มีข่าวลือด้านลบอยู่มากมายไม่ว่าจะเป็น เคยชกต่อยกับดาวโรงเรียนสมัยที่กิ๊กยังไม่ได้มารับตำแหน่งกับเรื่องแอบคบกับครูสาวสวยระดับท็อปของโรงเรียน หรือจะเรียกง่ายๆว่า พี่คนนั้นแอบคบกับครูมาริสา แต่เรื่องข่าวลือถูกลบเลือนหายไปตั้งแต่ที่เขาเริ่มทำผลงานสร้างชื่อเสียงจนทำให้ทุกคนเปลี่ยนความคิดไปได้เกือบหมด แต่ก็มีคนบางกลุ่มที่เกลียดอยู่ 

"ครูนารีจะชอบของขวัญเราไหมนะ" สกุณที่ตอนนี้กำลังยืนอยู่ตรงทางเดินเพื่อที่รอรถแท็กซี่อย่างเป็นประจำ.....ถ้าไม่นับของเมื่อวานนะ 

ในขณะที่สกุณยืนรออยู่ตรงทางเดิน แต่ก็ได้เสียงอะไรบางอย่างมาจากที่ไกลๆ เสียงเหมือนการเบรกของรถเก๋งที่มาในความเร็วสูงมากและเสียงนั้นกำลังมาใกล้ขึ้นเรื่อยๆ และสิ่งที่ไม่คาดคิดคือสกุณเป็นคนเดียวที่ยืนอยู่ตรงทางที่รถเก๋งกำลังจะพุ่งไป 

"กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!" เสียงกรี๊ดร้องสกุณดังลั่นขึ้น เพราะก็รู้ว่าตัวเองไม่สามารถหลบรถเก๋งได้ 

เอี๊อดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด! โครมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม! 

ร่างกายของสกุณกระเด็นตามแรงที่รถเก๋งชน ทำให็กระเด็นไปไกลและเริ่มมีของเหลวสีแดงกลิ่นคาวเหล็กไหลออกมาและสิ่งสุดท้ายที่สกุณคิดก่อนที่ตัวเองจะสิ้นลมหายใจ 

"คะ..ครู..นา......รี............" 

  

ติดตามตอนต่อไป 

  

ความคิดเห็น