Thanatcha

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : #1

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 236

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 26 มี.ค. 2563 19:28 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
#1
แบบอักษร

.

.

.

.

part ดริฟท์

ตอนนี้ผมก็มาเดินเที่ยวที่ห้างสรรพสินค้า แต่ผมก็ไม่ได้มาซื้ออะไร แค่มาเดินไปงั้นละ คนมันว่าง ถ้าถามว่าทำไมผมไม่ทำงานหรอ ทำอะมันก็ทำ แต่ส่วนมากจะไม่ทำมากกว่า เพราะขี้เกียจ!เหนื่อยใจกับตัวเองเหมือนกัน

อ่ะตอนนี้ผมเจอของดีเข้าให้แล้ว เจออะไรอะหรอ ไอ้เติ้ลไง มาเดินคนเดียวซะด้วย ไปแกล้งมันดีกว่า อิอิ ~<

part เติ้ล

“Hi~~ คนสวย ทำไรอยู่จ๊ะ”

“อยู่ดีๆก็มาทักกัน ผมไม่รู้จักคุณ”

“แหมม ลองดูหน้าผมแล้วนึกสิพี่ เดี๋ยวพี่จะรู้เลยละ นี่นามบัตรผมจำได้แล้วก็ทักมานะ ไปละ”

“อ้าวเฮ้ยย ใครจะไปจำได้วะ”

ตอนนี้ผมกำลังเลือกซื้อของที่จะกลับไปทำเป็นอาหารเย็นสำหรับวันนี้ แต่มันก็มีเรื่องกวนใจให้ผมเรื่องหนึ่งคือไอ้ผู้ชายคนนั้นมันเป็นใคร ใครแม้งจะไปจำได้วะ โครตเห^**

................................................

part ดริฟท์

ผมลืมนึกว่าถ้าเกิดเติ้ลรู้ว่าเขาเป็นที่ไปเป็นคนทำให้เขาละ เติ้ลจะเกลียดเขาไหม เติ้ลจะมาให้เรายอมรับรึป่าวว่าเราคือพ่อของเด็ก ได้แต่คิดแล้วก็หนักใจ แต่ยังไม่ผ่านอีกด่านหนึ่งคือด่านป๊ากับแม่นี่สิ ป๊านะไม่เท่าไหร่ แต่แม่นะ โหดยิ่งกว่าอะไรดี เขาไม่ค่อยชอบพวกผิดเพศเท่าไหร่ เนี่ยแหละความคิดคนแก่ เดี๋ยวนี้โบกไปไหนแล้ว แต่ว่าแม่เขานี่สิยังโบราณอยู่เลย

เลิกคิดได้แล้วไอ้ดริฟท์ มึงต้องทำงานสิ มึงเลิกคิดถึงเรื่องสิ ผมก็ได้แต่นั่งปลอบใจตัวเอง ถ้าถามว่าตอนนี้ผมทำงานอะไรหรอ ผมเปิดรีสอร์ตอยู่ภาคเหนือ ผมเลือกที่จะไม่ดูแลธุรกิจของป๊า ให้พี่ชายผมดูแลไป ส่วนผมก็มาเปิดรีสอร์ต เพราะผมรู้สึกชอบบรรยากาศแบบนี้ ธรรมชาติ แถมอากาศยังดีกว่าเมืองหลวงของประเทศ

 

 

ความคิดเห็น