อีอ้วนจ๋า

อยากได้ฉาก NC ดีๆ ต้องรับมี่หน่อยนะคะ มี่งานชุกชุมมากๆ

ตอนที่ 19 คบกับกูนะ

ชื่อตอน : ตอนที่ 19 คบกับกูนะ

คำค้น : ัy

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 9

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 26 มี.ค. 2563 16:41 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 19 คบกับกูนะ
แบบอักษร

ตอนที่ 19 คบกับกูนะ 

 

...ณ หอพักชาย… 

...เวลา 23.10 น. ... 

 

ก๊อกๆ ก๊อกๆ ก๊อกๆ  

 

เสียงเคาะประตูดังขึ้นเป็นจังหวะที่คุ้นหู ของคนสองคนที่รู้จักกันดี  

 

ปัง!! ปัง!! ปัง!! 

 

และตามมาด้วยเสียงทุบประตูที่ดังสนั่น จนคนที่กำลังนอนอยู่ภายในห้องตื่นขึ้นมานั่งมองหน้ากัน 

 

“เลิฟ มึงลุกไปเปิดประตูดิ๊ ว่าใครมาเคาะประตูดังขนาดนั้น ถ้าปล่อยให้เคาะนานกว่านี้มีหวังคนทั้งหอต้องตื่นมาด่าพวกเราแน่ๆ” 

 

แล้วเลิฟก็เดินตรงไปที่ประตู… 

 

พอเปิดประตูออกก็พบเข้ากับ… 

 

“พี่แตงโม.. มาได้ไงเนี้ย” 

 

“มึงช่วยกูเอามันเข้าไปไว้ข้างในก่อน ไอ้เชี้ยนี้โคตรหนัก…” 

 

“ไปเมามาจาากไหนเนี้ยพี่กู๊ดดดด” 

 

แตงโมกับเลิฟช่วยกันแบกปีกกู๊ดที่เมาเป็นหมา แล้วทำตัวอ่อนเป็นผักต้ม ไปทิ้งไว้บนเตียงนอนของเม่น 

 

“ฝากดูแลมันต่อด้วยนะเม่น” 

 

“แล้วทำไมพี่ไม่เอาไปไว้ห้องเขาล่ะ เอามาไว้ที่ห้องผม และบนเตียงของผมด้วย” 

 

“ก็ไอ้เวียร์มันกำลังจัดปาร์ตี้หนังโป๊อยู่น่ะสิ” 

 

“หอพี่ไง เอาไปไว้กับพี่เลย” 

 

“ไม่ว่ะ! เพราะห้องกูก็มีแขก ไปกันเถอะเลิฟ” 

 

แล้วแตงโมก็เกาะคอเลิกออกไป… 

 

“งั้นกูไปนอนห้องพี่แตงโมนะ โชคดี…” 

 

. 

. 

. 

. 

. 

 

เม่นเอาแต่นั่งมองหน้าคนขี้เมาที่อยู่ตรงหน้า ที่เอาแต่นอนหลับปุ๋ยแบบไม่รู้เรื่องอะไรเลย  

 

“เมาแล้วยังจะมาเป็นภาระให้คนอื่นเขาอีก”  

 

ถึงแม้ว่าจะหงุดหงิดในใจแค่ไหนที่เห็นเขาอยู่กับผู้หญิงคนอื่น แต่ก็ยังมีใจเป็นห่วงหาน้ำหาผ้ามาเช็ดตัวให้ และเปลี่ยนเสื้อผ้าให้เขาได้นอนหลับอย่างสบายตัว  

 

 

“ถ้ารู้ว่าเมาแล้วจะเป็นภาระให้คนอื่นแบบนี้จะกินทำไมวะ เชี้ย!!” 

 

แต่แล้วจู่ๆ ฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ในตัวของอีกคน ก็ทำให้จิตใต้สำนึกของกู๊ดทำในสิ่งตัวเองอยากทำจะมาตั้งนานแล้ว 

 

กู๊ดที่มึนเมาอยู่นั้นก็ได้ดึงแขนของเม่น ให้ล้มลงแล้วดึงเขาเข้ามากอด จนใบหน้าของเม่นมุดอยู่ใต้แผ่นอกหนา พยายามดิ้นยังไงก็ไม่ยอมหลุดออกจากพันธนาการของเขา แล้วกู๊กก็บ่นพึมพำในลำคอ เสียงเบามากจนแทบไม่ได้ยิน แต่ก็พยายามจับใจความได้ว่า… 

 

“กูชอบมึงนะ… กูชอบมึงมาก… มึงคือคนแรก และครั้งแรกของกู” 

 

พอเม่นได้ฟังก็คิดว่าเขาเมามากจนเพ้อ 

 

“กูจะไม่ยอมปล่อยมึงหลุดมือไปเด็ดขาด..” 

 

“เมาแล้วเพ้อเจ้อนะ… ไอ้บ้าเอ้ยยย” เม่นพยายามดิ้น 

 

“กู… ระ… อ้วก!!”  

 

“โอ้ยยย หัวกู!!” 

 

ไม่ทันจะได้ยินประโยคสุดท้าย กู๊ดก็อ้วกใส่หัวเขาเสียแล้ว บทสรุปสุดท้ายคือ เม่นต้องมานั่งเช็ดอ้วกให้เขากู๊ดคืน แถมกู๊ดมีอาการตัวรุมๆ ด้วย เหมือนจะมีไข้ 

 

“เมาหนักมากสินะ คงจะดื่มเยอะสิท่า ถึงได้ตัวร้อนแบบนี้” 

 

เม่นเหลือบไปมองดูนาฬิกาบนผนังเวลาก็ปาเข้าไป 03.50 น. แล้ว ซึ่งเขาก็ง่วงมาก แล้วเขาก็มองไปที่ใบหน้าของตัวต้นเหตุ 

 

แล้วเขาก็เผลอหลับไป ในท่านั่งข้างๆ กู๊ด ด้วยความอ่อนเพลีย.. 

 

...zzzZZZzzz… 

 

 

อืดดด!! อืดดด!! อืดดด!! 

 

เสียงโทรศัพท์มือถือดังขึ้น มีมือของใครบางคนเอือมไปรับสายที่โทรเข้ามา 

 

“ฮัลโหล..” น้ำเสียงอันแหบผล่าของคนที่พึ่งตื่นรับสาย 

 

[ไอ้โชคดี... มึงอยู่ไหนนนนนนน?]  

 

“ฮึ? ใครพูดครับ” 

 

[เอ้าไม่ใช่ไอ้กู๊ดหรอ? แล้วใครพูดวะ?] 

 

แล้วเขาก็ยกมือถือขึ้นมาดูหน้าจอ ถึงกับทำตาโต 

 

“เชี้ย!!!!!” 

 

[เสียงคุ้นๆ ไอ้เม่นหรอ? แล้วโทรศัพท์ไอ้โชคดีอยู่กับมึงได้ไงวะ หรือว่า...] 

 

“มะ มันไม่ใช่อย่างที่พี่คิดนะ พี่ไผ่!!!” 

 

“อื้ออออ” ขณะที่เม่นกำลังแก้ตัวกับไผ่อยู่นั้น กู๊ดออกกอดเขาแน่นขึ้นกว่าเดิมม 

 

“ไอ้พี่กู๊ดดดด จะกอดทำไมเนี้ยย” 

 

[มีกง มีกอดกันด้วยเว้ยยย 555+] 

  

“มันไม่ใช่แบบนั้นนะพี่..” 

 

[งั้นกูไม่กวนล่ะ ถ้ามันตื่นแล้ว ฝากบอกมันด้วยนะ ว่ากูรอมันอยู่ร้านเดิมตามที่นัดไว้ อย่าหนักหน่วงมากนะมึง พวกกูเป็นห่วง 555+] 

 

ตื้ดๆๆๆๆๆๆ 

 

“เดี๋ยวพี่… พี่ไผ่ พี่ไผ่!!” 

 

เม่นวางสายโทรศัพท์แล้วพยายามแงะมือปลากหมึกของกู๊ดออกจากตัวเขา แต่เขาก็ยิ่งรัดแน่นกว่าเดิม 

 

“ถ้าไม่หยุดกอดจะถีบแล้วนะพี่กู๊ด ปล่อยยยย” 

 

“ขู่กูหรอ?” 

 

“ไม่ได้ขู่แต่จะถีบจริงๆ ถีบจริงจังด้วย ปล่อยยย” 

 

“กูขออยู่แบบนี้อีกนิดนึงไม่ได้หรอเม่น” 

 

“ไม่ได้” 

 

“นะ นะ เม่นนนน” 

 

“5 นาทีพอนะ” 

 

“10” 

 

“2 นาที” 

 

“5 นาทีก็ได้วะ” 

 

ที่เม่นยอมให้กู๊ดทำตามอำเภอใจ ก็เพราะว่าหัวใจของเขานั้น มันหลงรักเขา เข้าแล้วสิ 

 

“คบกับกูนะเม่น” 

 

“พี่พูดอะไร?” 

 

“คบกับกูนะ นะ นะ นะ” 

 

กู๊ดใช้น้ำเสียงออดอ้อนเต็มที่ เผื่อเขาคนนั้นจะยอมใจอ่อน… 

 

“อื้อออ” 

 

“ห๊ะ!?” 

 

“เอ้อออ คบก็คบไง” 

 

“จริงนะ?” 

 

“ถ้าพี่ถามผมอีกครั้ง ผมจะปฏิเสธแล้วนะ”  

 

กู๊ดฉีกยิ้มกว้างและคว้าต้นคอของเม่นแล้วโน้มลงมา แล้วจูบเขาที่หน้าผากเบาๆ  

 

แล้วริมฝีปากหนากำลังเคลื่อนเข้าหากันอย่างช้าๆ เม่นได้แต่หลับตาด้วยความเขินและนึกถึงสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น ทั้งๆ สิ่งนี้ไม่ใช่สิ่งแรก 

 

กู๊ดได้โอบกอดเธอเอาไว้แน่น เมื่อปากนั่นประกบเข้าหากัน เขาสอดลิ้นนั่นเข้าไปราวกับอยากจะโลดแล่นภายในร่างกายของอีกคน มืออันแสนนุ่มนวลของเม่น ชายหนุ่มร่างบางกอดชายหนุ่มเอาไว้บ้าง รสหวานเล็กๆ นุ่มละมุนละใมจากปาก ทำให้ทุกอย่างมันเป็นไปตามความต้องการของทั้งสองฝ่าย 

 

ตัดภาพไปหาปลาทองเลยเนาะ... 

 

 

 

>>รอติดตามกันต่อไป<< 

ความคิดเห็น