หอหมื่นอักษร
facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon

"ผมจะให้คุณได้ชดใช้ในส่วนของอีอีอย่างสาสม!"

ตอนที่ 60 ให้ฉันเอาเด็กออก

ชื่อตอน : ตอนที่ 60 ให้ฉันเอาเด็กออก

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 8.3k

ความคิดเห็น : 16

ปรับปรุงล่าสุด : 26 มี.ค. 2563 16:05 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 60 ให้ฉันเอาเด็กออก
แบบอักษร

 

           เสียงที่ยังคงแหลมสูงของไป๋หลิงเมื่อครู่ในตอนนี้กลายเป็นอ่อนนุ่ม เสียงที่หวานจนเลี่ยนกำลังเอ่ยวาจาเสียดแทง 

           ทำให้แยกไม่ออกว่าตัวเองอยู่ในสถานะอะไร 

           เผยหนานเจวี๋ยยิ้มเยาะในใจ เมื่อสักครู่เขาก็เห็นเหตุการณ์ทั้งหมดแล้ว เขาไม่รู้ว่าทำไมตัวเองต้องเดินมา 

           ฉู่เจียเสวียนผู้หญิงคนนี้ช่างโง่เสียจริง 

           “ร่างกายของพี่ยังอ่อนแอจริงๆ นะ” ใบหน้าไป๋หลิงเย้ยหยัน 

           ฉู่เจียเสวียนเจ็บจนคิ้วพันกันยุ่ง ผลักไป๋หลิงออก ต้องการไปให้ไกลจากสองคนนี้ คิดไม่ถึงว่าจู่ๆ ขาก็อ่อนแรง 

           เผยหนานเจวี๋ยคว้าเอวของเธอไว้ได้ จึงไม่ได้ล้มลงไป เขารู้สึกถึงความเหนียวเหนอะหนะบนมือ จึงตระหนักฉับพลันว่าหลังของเธอเต็มไปด้วยเลือด 

           ไป๋หลิงอ้าปากค้าง เงียบไปในทันที 

           “ไสหัวไป!” เผยหนานเจวี๋ยโกรธจัด 

           “ฉัน…ฉันเหรอ?” เธอแทบไม่อยากจะเชื่อ 

           เมื่อเห็นสายตาที่เขามองเธอ เธอสั่นเทาด้วยความตื่นตระหนก ได้แต่กระแทกเท้าจากไปด้วยความ 

ไม่พอใจ 

           ฉู่เจียเสวียนไม่อยากจะเชื่อเหมือนกัน แต่ไม่ช้าเธอก็เจ็บจนไม่สามารถคิดอะไรได้แล้ว 

           เผยหนานเจวี๋ยอุ้มฉู่เจียเสวียนมาที่ข้างเตียง คุณหมอสองสามคนพร้อมที่จะแต่งบาดแผลของเธอแล้ว 

           “ถ้าเธอไม่หายดี พวกคุณก็เตรียมโดนโรงพยาบาลไล่ออกได้เลย” 

           เขาแค่พูดประโยคเดียวแล้วหันหลังจากไป 

           เช้าวันต่อมา 

           “คุณเข้าไปไม่ได้นะคะ คนไข้กำลังพักผ่อนอยู่ คุณทำแบบนี้จะรบกวนเขานะคะ” 

           “คุณเข้าไปได้ ทำไมฉันจะเข้าไม่ได้ คุณถอยไปเดี๋ยวนี้ ฉันจะเข้าไปเยี่ยม” ผู้หญิงคนนั้นร้อนใจมาก 

           “ฉันเป็นพยาบาลนี่คะ” พยาบาลสาวพูดไม่ออกบอกไม่ถูก 

           ฉู่เจียเสวียนถูกเสียงนี้ปลุกให้ตื่น 

           เธอยกแขนขึ้นอย่างอ่อนแรง เสียงคุ้นหูมาก 

           “ถังถัง?” 

           “เจียเสวียนเธอตื่นแล้วเหรอ?” ผู้หญิงคนนั้นที่หน้าประตูผลักนางพยาบาลออกแล้วรุดเข้ามา เธอก็คือถังถังนั่นเอง 

           พยาบาลสาวก็ตามเข้ามาด้วยสีหน้าร้อนรน “คุณฉู่ตื่นแล้วเหรอคะ? ฉันคือคนที่โรงพยาบาลจัดมาดูแลคุณ แล้วก็คุณผู้ชายเมื่อคืนบอกว่าใครก็ห้ามเข้ามา” 

           “โรงพยาบาลจัดมาเหรอ? ฉันว่าเป็นคนที่เผยหนานเจวี๋ยจัดมามากกว่า” เธอส่งเสียง ‘หึๆ’ ออกมาด้วยสีหน้าไม่พอใจ อย่างไรก็ดีใบหน้าที่น่ารักของพยาบาลคนนี้ทำให้ความโกรธของเธอเจือจางลงมาบ้าง 

           “ฉันรู้แล้ว ถังถังเธอเป็นเพื่อนสนิทของฉัน ขอบคุณมาก คุณออกไปก่อนเถอะ” 

           “ได้ค่ะ ฉันอยู่หน้าประตู คุณมีอะไรก็เรียกฉันได้” 

           “พยาบาลสมัยนี้ทุ่มเทแบบนี้ทุกคนหรือเปล่า…” ถังถังประชดประชัน “คิดว่าคนตระกูลเผยคงจ่ายไม่เบา” 

           “แต่ว่าเธอเป็นอะไรไปอีกล่ะ? ครั้งที่แล้วเพิ่งออกจากโรงพยาบาลไม่นานเอง โทรหาเธอตั้งหลายครั้งก็ไม่ติด ก็เลยโทรไปที่โรงพยาบาลประจำเมือง คิดไม่ถึงว่าเธอจะอยู่ที่นี่จริงๆ” 

           “ฉัน…” 

           “หลังของเธอบาดเจ็บ เพราะเผยหนานเจวี๋ยใช่ไหม…” ถังถังมีสีหน้าเจ็บปวด 

           “เพราะฉันไม่ระวังเอง…” 

           “เฮ้อ เธอนี่มันโง่จริง” ถังถังจับมือของเธอ “ดูเธอสิ ไม่ถนอมตัวเองแบบนี้ ผอมจนขนาดนี้แล้ว” 

           “ถังถัง” จู่ๆ เสียงของฉู่เจียเสวียนจริงจังเล็กน้อย ทำให้ถังถังชะงักไปทันที 

           เธอเงียบ ถังถังก็เงียบไปด้วย 

           ผ่านไปสักพัก เธอหลับตาแน่น เอ่ยปากว่า “ฉันท้อง” 

           ตอนแรกถังถังอึ้งไป แล้วสีหน้าก็ยินดีโดยพลัน 

           “พระเจ้า! เธอท้องแล้ว! เธอจะมีลูกแล้ว!” ถังถังลุกขึ้นยืนด้วยความตื่นเต้น ดีใจเป็นอย่างยิ่ง 

           “ลูกของเธอฉู่เจียเสวียน ต่อไปต้องให้ฉันเป็นแม่บุญธรรมนะ” 

           “…” จู่ๆ ถังถังหยุดพูด เพราะเธอเห็นว่าฉู่เจียเสวียนไม่มีความสุขเลย ตระหนักได้ถึงบางอย่างในทันที 

           “เจียเสวียน…” 

           “ถังถัง เผยหนานเจวี๋ยไม่เชื่อฉัน” ทันใดนั้นฉู่เจียเสวียนก็ควบคุมความเสียใจไว้ไม่อยู่ “เผยหนานเจวี๋ยไม่เชื่อว่าฉันตั้งท้องลูกของเขา” 

           “เขาอยากให้ฉันเอาเด็กออก” 

           “ต่อให้เป็นลูกของเขาก็จะให้เอาออก…” 

ความคิดเห็น