น้ำสุวรรณ

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 7 อยากเป็นคนในสายตา (2)

ชื่อตอน : บทที่ 7 อยากเป็นคนในสายตา (2)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ตลก,คอมเมดี้

คนเข้าชมทั้งหมด : 132

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 26 มี.ค. 2563 15:43 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 7 อยากเป็นคนในสายตา (2)
แบบอักษร

Love story of The rainy season

เรื่อง : พิรุณทิพย์

ผู้แต่ง: ผ้ายับที่พับไว้

บทที่ 7 อยากเป็นคนในสายตา (2)

LINE!!

พรหมมินทร์ : พี่ไม่สบายอ่า เอายามาให้กินหน่อยสิ

พรหมมินทร์ : ----โลเคชั่น-----

“แล้วทำไมต้องเจาะจงเป็นฉันด้วยล่ะเนี่ย” พิรุณทิพย์อ่านข้อความก่อนจะบ่นกับตัวเอง เช้านี้เธอไม่มีเรียนและหมายมั่นตั้งใจจะนัดจิราไปเดินเลือกซื้อของ แต่มารหัวใจอย่างพรหมมินทร์ก็ตามมาขัดได้ทุกเวลา ไม่รู้ว่าเขาแอบติดกล้องอะไรไว้กับเธอไหม จะทำอะไรเป็นต้องรู้ต้องเห็นไปหมด

“บ่นอะไรเรน ปะ! ไปซื้อของกัน เมื่อวานเจอของน่ารักเพียบเลย!”

“ไปไม่ได้แล้วอ่า” พิรุณทิพย์พูดเสียงอ่อน

แม่สาวหัวชมพูหันหน้าจอโทรศัพท์ให้เพื่อนดู เพียงเพื่อนได้อ่านข้อความจนเข้าใจก็ปรี่เข้ามาประชิดตัว อีกทั้งยังจ้องตาเพื่อนระยะใกล้แบบจะรวมเป็นหนึ่งกันให้ได้

เพราะความสนิทสนมของพรหมมินทร์กับพิรุณทิพย์ดูจะมากขึ้นทุกวัน เมื่อเช้าตอนที่เจอกันก็ยังพกร่มทั้งที่ฟ้าปลอดโปร่ง ถามจนได้ความก็รู้ว่าเป็นร่มที่อาจารย์มินทร์ซื้อ เพราะเป็นสีที่ไม่ชอบจึงยกให้กับเธอ มาตอนนี้ก็อ้อนอยากจะได้ยากิน  

“ไม่ต้องมองอย่างนั้นเลย มันไม่มีอะไร ก็ไอ้พี่มินทร์อยากแกล้งเรนไง เอารูปมาขู่ตลอด แล้วนี่ถ้าเรนไม่ไปก็ต้องเอารูปไปฟ้องพี่ซัมแน่” คนถูกจับผิดอธิบาย สำหรับเธอกับพรหมมินทร์ไม่มีอะไรในกอไผ่ทั้งนั้น แต่หากถามถึงความโกรธเกลียดตอนนี้ก็ไม่มีแล้ว แถมยังเรียกคำว่าพี่ได้สนิทปากไปโดยไม่รู้ตัว

“งั้นเรนก็ไปซื้อของ เราจะเอายาไปให้พี่มินทร์เอง” จิราเสนอความคิด เธอต้องการจับไต๋ว่าเพื่อนจะทำอย่างไร

“ไม่ได้หรอก!! ทำแบบนั้นพี่มินทร์ก็เอารูปไปฟ้องพี่ซัมเมอร์พอดี”

“จิจัดการได้ จิจะบอกว่าเรนนี่ขู่เอาไว้ว่าจะเลิกคบ และจะทำทุกวิถีทางที่จะไม่ให้พี่มินทร์เอารูปไปฟ้องพี่ซัม!!” คนอยากจับผิดพูดด้วยเสียงแน่วแน่

คนฟังมีท่าทีครุ่นคิด ข้อเสนอที่เพื่อนให้มาดูจะน่าสนใจ ถึงเธอจะรู้ว่าพรหมมินทร์อยากจะเอาชนะและกลั่นแกล้ง แต่ก็พอมองออกว่าหากจิราอ้างว่าเพื่อนจะเลิกคบ หรืออ้อนวอนเขาก็ต้องยอม

แต่คิดไปคิดมาหญิงสาวก็คิดขึ้นมาได้ เมื่อวานนี้เขายอมตากฝนไปสอนอีกอาคาร ให้เธอเอาร่มเพื่อไปเรียน แถมตอนเย็นยังได้ยืนตากฝนจนตัวเปียกอีกรอบ ที่เขาไม่สบายวันนี้ก็เป็นเพราะเธอส่วนหนึ่ง

ถ้าจะปัดความรับผิดชอบให้เพื่อนไปก็ดูจะไม่ดีเอาเสียเลย!

“เราว่า... เราไม่รบกวนจิดีกว่า เราเอายาไปให้พี่มินทร์ไม่นาน แล้วเราไปเจอกันที่ห้างฯ โอเคไหม รับรองว่าครั้งนี้ได้เลือกซื้อของขวัญให้พี่อาเทอร์แน่นอน!”

‘ไม่รบกวนจิดีกว่า!!’ จิรายอกย้อนเพื่อนในใจ ตอนนี้ของขวัญของพี่อาเทอร์ไม่ได้สำคัญสำหรับพิรุณทิพย์สักเท่าไหร่ เพื่อนหญิงของเธอคงไม่รู้ตัวว่าเดี๋ยวนี้ไม่ค่อยได้ชวนเธอไปนั่งกินขนมและมองรุ่นพี่ทำงานแล้ว เพราะมัวแต่สนใจรบราฆ่าฟันกับอาจารย์หนุ่มขวัญใจสาว ๆ

“งั้น แยกกันตรงนี้นะ เราแวะไปซื้อยาก่อน”  

พิรุณทิพย์โบกมือให้กับเพื่อนก่อนที่จะเดินแยกออกมา เธอดูจากโลเคชั่นที่เขาให้มาอยู่ไม่ไกลมากนัก  หลังจากที่ซื้อยาเป็นที่เรียบร้อยจึงให้วินขับไปส่งยังเส้นทางที่ได้มา

และสิ่งที่พิรุณทิพย์พบก็คือบ้านหลังใหญ่สวยหรูเต็มไปด้วยสาวใช้ แล้วแบบนี้เหรอที่เขาจะหายากินไม่ได้ ขนาดมีแรงส่งข้อความมาบอกเธอก็ไม่น่าจะเป็นเรื่องยากที่จะบอกคนในบ้านให้ไปซื้อยาให้

“คุณเรนนี่หรือเปล่าคะ คุณมินทร์รออยู่ด้านในค่ะ” สาวใช้คนหนึ่งเปิดประตูและวิ่งเข้ามาหา เธอได้รับคำสั่งว่า หากมีผู้หญิงผมสั้นสีชมพูมาที่หน้าบ้านให้พาเข้ามาทันที

“ฝากยาเข้าไปละกันนะคะ ฉันมีธุระต่อ” หญิงสาวบ่ายเบี่ยง หากไม่มีสาวใช้วิ่งมาตามเธอคิดจะเอายาในมือทิ้งและไปอย่างไม่ไยดีเลย นี่เป็นการหลอกให้เธอมาบ้านแท้ ๆ

“ไม่ได้ค่ะ คุณมินทร์บอกว่าถ้าหนูพาคุณเรนนี่เข้าบ้านไม่ได้ ไล่ออกสถานเดียวค่ะ” สาวใช้บีบน้ำตา เธอเล่นบทบาทตามที่พรหมมินทร์สอนได้อย่างดี แสนซนอย่างเธอมันต้องเขาเท่านั้นที่จะดัด

“เขาป่วยจริงเหรอคะ”

“จริงค่ะ หลังจากกลับเข้ามาที่บ้านเมื่อวานก็นอนซมในห้อง เช้ามาจะเอายาไปให้กินก็ไม่กิน บอกว่าคุณเรนนี่จะเป็นคนเอามาให้” สาวใช้ตอบคำถาม

‘แหม!! มันน่าจะปล่อยให้ตายนัก ยามี!  แต่ไม่กิน’ พิรุณทิพย์กำยาในมือแน่น เธอจะต้องเอาคืนคนชอบกลั่นแกล้งให้จงได้

หญิงสาวยอมที่จะตามแม่บ้านเข้าไปด้านใน เธอถูกพาตรงไปยังห้องนอนของพรหมมินทร์ที่แม่บ้านคนหนึ่งเพิ่งจะเดินสวนออกมา ได้ความว่าเอาข้าวต้มเข้าไปให้แล้วแต่ไม่ยอมกิน จะกินเมื่อพิรุณทิพย์มาแล้ว และก็จะกินยาที่เธอเอามา

คนนอนป่วยหนักหัวยกตัวไม่ขึ้น เขาตัวร้อนและป่วยจริง ๆ แต่เพราะคิดขึ้นมาได้ว่ามันจะเป็นวิธีการที่จะทำให้แม่หัวเห็ดเห็นอกเห็นใจได้ เขาจึงไม่ยอมกินยา กลัวว่ากินแล้วจะทำให้ไข้ลดและเธอมาจะกลายเป็นคนโกหก

ความคิดเห็น