primyne

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : หวาน 1 nc 25+

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 357

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 26 มี.ค. 2563 11:48 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
หวาน 1 nc 25+
แบบอักษร

“พี่มิกิคะ เค้กอันนี้เรียบร้อยแล้วนะคะให้หนูเอาเข้าตู้เลยมั้ยคะ” 

“อื้อ ฝากหน่อยนะ พี่ยังติดทำบัญชีอยู่ ยังปล่อยมือไม่ได้น่ะ” 

“ได้เลยค่าาาา เสร็จแล้วหนูเอาน้ำมาให้นะคะ” 

“ขอบคุณมากนะ” 

 

ฉันหันไปขอบคุณพนักงานในร้านก่อนจะหันกลับมาทำบัญชีต่อ จริงๆแล้วฉันเปิดร้านนี้มาได้สักพักใหญ่ๆแล้ว แต่ว่าวันนี้ ฝ่ายบัญชีดันมาป่วยเอาซะดื้อๆ บัญชีของเดือนนี้ฉันก็เลยต้องเป็นคนเคลียเองทั้งๆที่ปกติจะมีคนคอยช่วยแท้ๆ 

 

“ที่รักครับ ผมลองทำเค้กสูตรใหม่อยากให้ที่รักลองทาน” 

“ไม่ต้องมาเรียกพี่ว่าที่รักเลยนะ” 

 

ฉันหันไปพูดกับเชฟขนมประจำร้าน ที่มักจะชอบมาหยอกเล่นทีเล่นทีจริงแบบนี้กับฉันตลอด แถมยังชอบเรียกฉันว่าที่รักเล่นเอาคนอื่นๆเข้าใจผิดไปหมด 

 

“ทำไมล่ะครับ ก็พี่น่ารัก ผมก็เลยอยากเรียกที่รักนี่ครับ” 

“พอเลยเคนจิ” 

 

ฉันดันอกเค้าเบาๆ เมื่อเคนจิก้มหน้าลงมาใกล้ฉันมากเกินไป  

 

จริงๆแล้วเค้าก็ถือว่าเป็นคนที่หน้าตาดีมากๆเลยทีเดียว ร้านของฉันเอง ที่เริ่มมีชื่อเสียงขึ้นมาได้ส่วนหนึ่งก็ต้องของคุณเค้าด้วย เพราะทั้งหน้าตาและฝีมือของเค้าทำให้ทั้งสาวเล็กและสาวใหญ่ แวะเวียนกันมาเข้าร้านของฉันไม่ขาดสาย 

 

“ผมทำเค้กโยเกิร์ตผลไม้รวมมาให้พี่ลองชิม ถ้าพี่โอเค ผมจะได้เอาเข้าตู้เลยครับ” 

 

เคนจิพูดพร้อมกับใช้ช้อนตัดเค้ก และยื่นมาทางฉัน ฉันขยับเข้าไปใกล้ขึ้นเล็ดน้อย ก่อนจะอ้าปากยอมให้เค้าป้อนเค้กนั่นเข้ามาด้วยท่าทางพอใจ 

 

“อร่อยมั้ยครับ” 

“อื้อ อร่อยนะ ไม่หวานไป แบบนี้สาวๆที่กำลังลดความอ้วนน่าจะทานได้” 

 

ฉันตอนเคนจิหลังจากเคี้ยวเค้กหมด แต่รู้สึกได้ว่ามีครีมเลอะที่มุมปากเลยพยายามจะหยิบทิชชู่ที่อยู่หน้าเคาน์เตอร์มาเช็ด แต่ก้ไม่ทันมือของเคนจิที่เอื้อมมาใช้นิ้วโป้งปาดครีมที่ติดที่มุมปากของฉันออกไปซะก่อน แถมเค้ายังส่งครีมที่เลอะนิ้วนั่นเจ้าปากตัวเองอีก 

 

“นายนี่มัน…” 

“ผมมันอะไรครับ” 

 

ฉันชะงักไปเล็กน้อย เพราะเคนจิยื่นหน้าเข้ามาใกล้อีกแล้ว 

 

กริ๊ง กริ๊ง 

 

เสียงสวรรค์มาช่วยฉันไว้ เมื่อกริ่งคนเข้าร้านดังพร้อมกับลูกค้าประจำที่เดินเข้ามา 

 

“อ้าว คุณชิน วันนี้มาเร็วจังเลยค่ะ” 

 

ฉันได้โอกาสดันตัวเคนจิออกไป ก่อนจะยืนขึ้นต้อนรับคุณชิน ลูกค้าประจำที่มักจะเข้ามาที่ร้าน 

 

“วันนี้เอาเหมือนเดิมมั้ยคะ” 

“ครับ เอากาแฟเย็นแก้วนึง กับ บราวนี่ครับ” 

 

คุณชินยิ้มให้ฉันก่อนจะยื่นเงินที่พอดีกับราคาน้ำและเครื่องดื่มมาให้ฉัน  

 

“ผมว่าคุณชินอาจจะเข้าใจอะไรผิดนะครับ” 

“ครับ?” 

 

ทั้งฉันและคุณชินหันไปมองหน้าเคนจิพร้อมกัน เป็นอะไรของเค้าขึ้นมาอีก ทำไมอยู่ๆถึงพูดอะไรแบบนั้น 

 

“ที่ร้านเราขายกาแฟกับเบเกอรี่นะครับ ไม่ได้ขายขนม ‘จีบ’ ” 

“งั้นเหรอครับ บังเอิญผมชอบทานขนม ‘จีบ’ ด้วยสิครับ...ขอบคุณมากนะครับคุณมิกิ” 

 

ฉันมองทั้งสองคนสลับไปมา หลังจากส่งเครื่องดื่ม และขนมให้คุณชินแล้วถึงได้หันไปหาเคนจิ 

 

“อะไรของนายห้ะ ไปหาเรื่องคุรชินเค้าทำไม” 

“นี่พี่ดูไม่ออกเอง หรือ พี่โง่กันแน่เนี่ย”  

 

เคนจิไม่ยอมพูดอะไรต่อ แต่กลับเดินกลับเข้าห้องครับไปด้วยท่าทางหงุดหงิด จริงๆแล้วนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่สองคนนั้นปะทะกัน และฉันเองก็ไม่เข้าใจว่าทำไมเคนจิต้องทำท่าโมโหทุกครั้งที่คุณชินเค้าเข้ามาในร้าน วันนี้ต้องคุยให้รู้เรื่อง 

 

“พิ้งค์ พี่ฝากร้านก่อนนะ เดี๋ยวมา” 

 

ฉันฝากร้านกับพนักงานต้อนรับอีกคน ก่อนจะเดินตามเคนจิเข้าห้องครัวไป 

 

“เคนจิ นายเป็นอะไรของนายมาคุยกับพี่ให้รู้เรื่องเดี่ยวนี้” 

 

พอเปิดประตูครัวเข้าไปฉันก็เห้นเคนจิยืนอยู่ที่เคาน์เตอร์ทำขนมด้านใน กำลังตีครีมสดอยู่ ฉันก็ไม่รอช้าเดินเข้าไปถามในสิ่งที่ตัวเองสงสัยทันที  

 

เงียบ 

 

เคนจิไม่ยอมตอบอะไรฉัน ยังคงตีครีมต่อไปเหมือนฉันเป็นแค่อากาศที่ลอยไปมาอยู่ทางด้านหลังเค้าเท่านั้น 

 

“นี่!!! ที่ฉันถามไม่ได้ยินรึไง” 

 

หมับ ตึง! 

 

เคนจิปล่อยมือจากที่ตีครีมจนวิกส์ตกลงไปที่พื้นก่อนจะหันมาคว้าข้อศอกฉันและดันฉันไปกระแทกกับเคาน์เตอร์ที่เค้าใช่ตีครีมอยู่เมื่อกี้ 

 

“โอ้ยยย นี่พี่เจ็บน….” 

“พี่ไม่รู้รึไงว่ามันเข้ามาจีบพี่!!”  

 

เคนจิขึ้นเสียงใส่ฉันทันที เค้าไม่เคยเป็นแบบนี้เลย ปกติก็มันจะเป็นเด็กขี้เล่น ที่ชอบหยอกคนอื่นเล่นเป็นประจำ แต่ตอนนี้น้ำเสียงเค้าเต็มไปด้วยความจริงจัง ไหนจะดวงตาที่มองจ้องเขม็งมาทางฉันอีก  

 

“นี่พี่เจ็บนะ ปล่อยสิ” 

 

 

หมับ ตึง! 

 

 

ฉันพยายามใช้มือดันเคนจิมให้ขยับออกห่างไป แต่คราวนี้เค้าใช้มือขวารวบมือฉันทั้งสองข้างขึ้นไปตรึงไว้เหนือหัวแทน 

 

“แล้วพี่ไม่รู้รึไงว่าผมชอบพี่!!” 

 

ฉันมองหน้าเคนจิทันทีหลังจากเค้าพูดประโยคนั้นจบ เคนจิชอบฉันงั้นเหรอ ทั้งๆที่เค้าเด็กกว่าฉันตั้งหลายปี ไม่ได้ แบบนี้มันไม่ถูก  

 

“อย่ามาล้อเล่นกับความรู้สึกคนอื่นเค้านะ นี่มันเกินไปแล้ว อุีบ” 

 

เคนจิประกบจูบฉันทันทีระหว่างที่ฉันกำลังปรามเค้า ไม่ให้เล่นกับความรู้สึกของคนอื่น พอฉันอ้าปาก พยายามจะหาช่องทางหนี ลิ้นร้อยของเคนจิที่ตอนแรกดุนดันอยู่ที่ริมฝีปากของฉันก็สอดเข้ามาทันที 

 

ลิ้นร้อนนั้นเกี่ยวกระหวัด หยอกล้อกับลิ้นเล็กของฉัน มืออีกข้างของเคนจิที่ไม่ได้ตรึงข้อมือฉันเอาไว้ก็เริ่มปลดกระดุมเสื้อเชิร์ตของฉัน  

ความคิดเห็น