ปารารินทร์

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : The End

คำค้น : ขอแต่งงาน

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 7.8k

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 26 มี.ค. 2563 11:23 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
The End
แบบอักษร

หลังจากทุกอย่างเริ่มเข้าที่เข้าทางตอนนี้เจด้าน้องสาวผมก็ท้องได้ 6 เดือนกว่าแล้ว ส่วนตัวผมต้องมานั่งคิดหาทางง้อเพียงขวัญ ตั้งแต่วันนั้นเธอเอาแต่หลบหน้าผม แถมให้เก็บเป็นความลับ ลับได้ไงไม่ใช่รู้กันหมดแล้วเหรอข่าวจากไอ้วิตเตอร์ไวจะตาย 

“เจด้า ช่วยเฮียหน่อยสิ”ผมเอ่ยกับน้องสาวที่วันนี้ไม่รู้นึกอะไรมาอยู่ที่บริษัทกับผมตั้งแต่เช้าแล้ว 

“เฮียจะให้หนูช่วยอะไร ใครผูกก็ต้องแก้เอง”เจด้าเอ่ยมาอย่างไม่สะทกสะท้านอะไร 

“แต่นั่นเพื่อนแกนะ”ผมยังคงหวาดล้อมน้องสาวผมเรื่อยๆ 

“เฮียคนเรานะ ถ้ารักก็บอก ถ้าไม่ชอบก็ปฏิเสธไป จะมาหาทางทำอะไรทั้งที่ไม่รู้ใจตัวเอง อีกคนจะเจ็บสุดๆเลยนะเฮีย”และเจด้าก็เอ่ยสอนผมทันที รู้โว๊ยแต่ ก็หวงนี่ ไม่รู้ว่ารักไหม แต่ชอบอยู่นะ 

“ก็รู้ เฮียก็ขอเวลาหน่อย” 

“เฮียจะขอเวลาไปถึงไหน ขวัญมันไม่รอนะถ้านานไป เดี๋ยวก็มีคนมาจีบมันก่อน”เจด้ายังบ่นไปดูวารสารไป เห้ยย  

“มึงคิดเองไม่เป็นหรือไง ถึงลากเมียกูมาช่วยคิด”และบุคคลที่สามก็ปรากฏทีนี้มาทั้งผัวทั้งเมีย 

“กูไม่ได้ลากโว๊ย เจด้ามันมาเอง” 

“เหรอ ได้ข่าวว่าโทรหาเมียกูตั้งแต่เมื่อคืนไม่ใช่เหรอ ไอ้นี่”วิตเตอร์เอ่ยแขวะผม มันก็จริงผมโทรหาเจด้าตั้งแต่เมื่อคืน ด้วยความที่คิดไม่ออกนอนไม่หลับ ไม่เป็นอันจะทำอะไรไม่รู้จะไปง้อยังไง เกิดมาเป็นเสือผู้หญิงที่มีแต่ผู้หญิงมาง้อ ทีนี่จะให้ผมาไปง้อผู้หญิงผมก็ไม่รู้จะทำไง 

“เออ”เมื่อผมปฏิเสธไม่ได้เลยจำนนต่อหลักฐานที่มันแขวะผมมา “แล้วมึงมาทำไม” 

“อ้าว ก็มาตามเมียสิ ถามมาได้ เจด้ากลับบ้านเราดีกว่า”ไม่พูดเปล่ามันเดินไปนั่งออดอ้อนเจด้า ไอ้นี่มีเมียแล้วเปลี่ยนชิบหาย เลี่ยน 

“ไม่ได้โว๊ย กูยังคิดไม่ออกอยู่ด้วยกันนี่แหละ”ผมโวยวายขึ้นจะหนีผมไปได้ไง 

“เอางี้เฮีย ไม่ต้องเครียด ตอนนี้เพียงขวัญกำลังมา เจด้านัดมันมาเอง เราจะปล่อยให้คุยกันนะแล้วเคลียร์กันเอานะ โอเคร”พูดจบเจด้ากับวิตเตอร์ก็ลุกเดินออกไป อ้าวนี่ไม่คิดจะถามกูบ้างเลยเหรอ ไอ้น้องคนนี้ 

ก๊อกๆ 

“เข้ามา”ผมรีบวิ่งไปนั่งที่โต๊ะทำงานแทบจะทันที 

“บอสค่ะ คุณเพียงขวัญมาแล้วค่ะ”เลขาผมเดินเข้ามา ก่อนผมจะเห็นร่างบางตามเธอเข้ามา  

“สวัสดีค่ะ พอดีขวัญมาหาเจด้าคะ เจด้าอยู่ไหนค่ะ”เธอเอ่ยทักทายผมและทำตัวนิ่งๆเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น พูดซะห่างเหินเชียว ที่วันนั้นยังครางแบบสุดๆอยู่เลย มันน่านัก 

“ไปแล้ว” 

“ไปแล้ว ไปไหนคะ”เธอถามออกมาด้วยความงุนงง 

“รู้สึกเจด้าจะวางแผนให้เธอมานะ”ผมพูดพร้อมกับเดินอ้อมไปข้างหลังเธอ 

“งั้น ขวัญกลับนะคะ”เพียงขวัญจะเดินออกไปก่อนผมจะคว้าเอวบางไว้ก่อน 

“เดี๋ยวสิ จะรีบไปไหน ยังไม่ได้คุยกันเลย”ผมดึงเธอมากอดไว้ ก่อนเธอจะขัดขืนเล็กน้อย ทำเป็นเล่นตัว เดี๋ยวพ่อจับกดเลยนิ 

“เออ ปล่อยค่ะ เดี๋ยวมีใครมาเห็น” 

“ทำไม เห็นแล้วใครมันจะทำไม”ผมถามออกไปในขณะที่เอาคางวางไว้ที่บ่าของเพียงขวัญ กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆที่ผมได้สูดดมเมื่อวันนั้น วันนี้ยังหอมเหมือนเดิมเลย 

“ปล่อยก่อนค่ะ นั่งคุยกันดีๆก็ได้”ความบื้อของยัยนี่ไม่มีลดเลยนะ นี่ทำขนาดนี้แล้วนะเนี่ย เมื่อเห็นอาการเกร็งของเธอผมเลยตัดสินใจปล่อยเธอก่อนจะคว้าแขนเธอจูงไปนั่งที่โซฟา 

“นั่งก่อนสิ” เพียงขวัญไม่พูดอะไรก่อนจะนั่งรถโซฟา นี่ผมน่ารังเกียจขนาดนั่นเลยเหรอ นี่นั่งห่างกันอย่างกับจะมาคุยธุรกิจ “ขยับมานี่”ผมตบลงเบาๆที่ข้างๆผม เธอไม่พูดเอาแต่ส่ายหัวไปมา “จะมาไม่มา นับ1-3” 

“1”เพียงขวัญยังเอาแต่ก้มหน้าไม่ขยับ 

“2”นิ่ง 

“3” 

พรึบ!!!!  

0-0  

และผมก็ไวกว่าผมขยับประชิดตัวเธอทันที 

“จ..จะ ทำอะไรค่ะ”เธอเอ่ยตะกุกตะกักด้วยความตกใจ 

“ดื้อนักต้องสั่งสอนสิ” 

“อืมมมม0-0”พูดจบผมก็จู่โจมประกบปากเธอทันที เพียงขวัญขัดขืนเล็กน้อย ก่อนจะอ่อนลงเธอเผยอปากออกเล็กน้อย ก่อนนผมจะรีบสอดลิ้นเข้าไปในโพรงปากเธอ ปากหวานเหลือเกินเพียงขวัญ ก่อนผมจะบดขยี้ปากเธอ เพิ่มแรงจูบขึ้น มืออีกข้างก็ยกไปกอบกุมหน้าอกผ้าเสื้อยืดของเธอ “พอแล้วค่ะ”ทันทีที่ปากเธอเป็นอิสระเธอก็เอ่ยขึ้นทันที ก่อนผมจะยอมผละออก เกรงใจสถานที่ซักหน่อย แต่ก็ยังกอดเธอไว้ 

“ทีนี่ยอมคุยกับเฮียดีดีแล้วใช่ไหม”ผมเอ่ยถามออกไปพร้อมจ้องไปที่ใบหน้าเพียงขวัญ เพียงขวัญไม่ตอบแต่พยักหน้ารับ  

“มีอะไรจะพูดค่ะ” 

“เฮียขอโทษ”ผมพูดออกไป “เฮียจะรับผิดชอบเอง” 

“ไม่เป็นไรค่ะ หนูไม่เป็นไร ถ้าเฮียเจเจไม่อยากรับผิดชอบ ไม่ได้รู้สึกอะไรกับขวัญ ขวัญก็ไม่อยากทำให้เฮียลำบากใจ อีกอย่าง.../ใครบอกไม่คิด”ผมรีบดักคอเพียงขวัญก่อนที่เธอจะพูดอะไรไปมากกว่านี้ 

“อะไรนะคะ” 

“ใครบอกว่าเฮียไม่คิด”ผมถามออกไป นี่ทำไมชอบคิดเองเออเอง 

“หมายความว่าไงค่ะ”เธอเงยหน้าถามผมด้วยความงง ดูทำหน้าเข้า 

“เอาเป็นว่าเฮียอยากรับผิดชอบเรื่องที่เกิดขึ้น ด้วยความรู้สึกดีจากข้างใน แต่ยังไม่อยากพูดอะไรไปมากกว่านี้ ขอเวลาเฮียสักนิดนะ”ผมเอ่ยขึ้น พร้อมกระชับอ้อมกอดแน่นขึ้น เพียงขวัญหน้าแดงเป็นลูกตำลึง ยัยบ๊องเอ่ย หึ 

“...............” 

“ตกลงไหม” 

“ตกลงเรื่อง”เพียงขวัญทำไมได้ซื้อบื้อแบบนี้ 

“เป็นเมียเฮียนะ”หึหึ 

“เอ๊ะ ไม่ขอเป็นแฟนก่อนค่ะ”เธอเอ่ยขึ้น ไม่อ่ะ รีบบบบ 

“เดี๋ยวไม่ทัน เจด้ากับวิตเตอร์มัน หึ” 

“บ้า”พูดจบผมก็ก้มลงไปจูบที่ริมฝีปากเธอเบาๆ  

“มัดจำไว้ก่อน คืนนี้เฮียจัดให้ 1 ดอก5555” 

“เฮีย ทะลึ่งอ่ะ”เพียงขวัญก้มหน้าลงหลบหน้าผมด้วยความอาย จะอายทำไม มันเรื่องธรรมดา5555 

 

 

พาทเจด้า 

หลังจากที่ฉันวางแผนให้เฮียปรับความเข้าใจกับพี่สะใภ้ฉันแล้ว ฉันเลยรีบซิ่งออกมา เพราะถ้าอยู่เพียงขวัญก็กับเฮียคงไม่กล้าคุยกันแน่ ฉันเลยรีบโทรหาพี่วิตเตอร์เพื่อให้มารับนี่แหละ สาเหตุที่เขามา 

“ร้ายนักนะเรา เมียใครเนี่ย”พี่วิตเตอร์เอ่ยขึ้นขณะที่ขับรถ 

“แล้วกลัวไหมค่ะ”ฉันหันไปถามพี่วิตเตอร์ ก่อนเขาจะส่ายหัวไปมา ชิ ไม่กลัวงั้นเหรอ 

“กลัวทำไม แค่เมีย ไม่ใช่แม่”ดูพูดเข้า 

“เหรอค่ะ อย่าให้ร้ายขึ้นมานะคะ จะจับตัดเลย”ฉันเอ่ยแขวะพี่วิตเตอร์หมั่นใส้ 

“ตัดแล้ว ไม่กลัวว่าจะไม่มีอะไรช่วยเหรอ หึ”พี่วิตเตอร์เอ่ยออกมาก่อนจะแสยะยิ้มเล็กน้อย หมั่นใส้หน้ามาก  

“ไม่ค่ะ หาใหม่ได้ อิอิ” 

“ก็ลองดู จะไปฆ่าล้างโคตรไอ้ที่มายุ่งกับพี่เมียให้ดู” 

“โห กลัวจังเลย”ฉันทำท่าทีหยอกล้อกับพี่วิตเตอร์ก่อนเขาจะเอื้อมมือมาโยกหัวฉันเบาๆอย่างเอ็นดู “วันนี้จะไปไหนค่ะ” 

“เดี๋ยวเข้าบริษัทก่อน เดี๋ยวพี่จะพาไปที่ที่นึง” 

“ที่ไหนค่ะ” 

“ยังไม่บอกหรอก เดี๋ยวก็รู้”เขาไม่ได้บอกอะไร แต่ตั้งหน้าตั้งตาขับรถ เจ้าเล่ห์นักนะ 

หลังจากเข้าไปเคลียร์งานที่บริษัทเรียบร้อยแล้ว พี่วิตเตอร์ก็พาฉันขับรถออกมาเรื่อยๆ สองข้างทางเป็นต้นสนเรียงราย ริมฝั่งทะเลทิวทัศน์ในขณะที่ตะวันจะลับขอบฟ้า มันดูสวยมาก ชอบสุดๆ ก่อนรถจะเคลื่อนตัวมาจอดที่บ้านพักตากอากาศที่ฉันเคยมากับพี่วิตเตอร์ครั้งหนึ่ง ที่ทำให้ฉันเข้าใจเป็นตุเป็นตะว่าเขายังลืมแฟนเก่าเขาไม่ได้ ก่อนเขาจะให้เดินเข้ามาก่อน ส่วนเขาเอาของที่รถตามมา ฉันเดินตามทางมาเรื่อยๆ ก่อนจะเห็นแสงเทียนที่วางไว้เป็นทาง นี่มันอะไรกัน 

ทางที่ทอดยาวมีเทียนหอมวางไว้ตลอดทาง ฉันหันกลับไปมองด้านหลัง ก็ไม่เห็นพี่วิตเตอร์ ก่อนฉันจะเดินไปตามทางเรื่อย ก่อนจะเปิดประตูบ้านเข้ามา ในบ้านที่ตกแต่งไปด้วยแสงเทียนและลูกโป่ง กุหลาบสีขาวที่ฉันชอบ ก่อนฉันจะมองไปรอบๆและเดินไปหยุดที่โต๊ะหนึ่งซึ่งมีกล่องของขวัญวางอยู่ ก่อนฉันจะหยิบมันขึ้นมาดูและเปิดดูออก 

“แหวน” 

ก่อนพี่วิตเตอร์จะเดินมาตั้งแต่เมื่อไหร่ฉันไม่รู้ แต่เขาเดินมากอดฉันจากข้างหลัง และเอื้อมมือไปหยิบแหวนขึ้นมา 

“พี่ไม่รู้ว่ามันจะช้าไปไหม ที่จะทำที่จะเอ่ยออกมา แต่พี่อยากให้ทุกนาทีมันเป็นความทรงจำดีๆที่เรามีร่วมกัน มันอาจจะไม่ได้โรแมนติกมากมาย สำหรับพี่พี่พยายามทำดีที่สุดแล้ว ขอบคุณที่เข้ามาในชีวิตพี่นะ ขอบคุณที่อยู่ข้างๆพี่มาเสมอ”พูดจบเขาก็จับฉันหันหาไปหาเขา ทำไมต้องทำอะไรแบบนี้ด้วย เขินนะ 

“.........” ฉันจ้องไปที่ใบหน้าหล่อเหลาตรงหน้า 

“แต่งงานกับพี่นะ” 

“-//-พี่วิตเตอร์”ฉันเอ่ยออกมาได้แค่นั้น ก่อนจะน้ำตาคลอเล็กน้อย ยิ่งอ่อนไหวง่าย ยิ่งทำอะไรก็ไม่รู้ ขนาดท้องโตแล้วคือฉันยังกล้าเขิน โอ๊ยยยย พี่วิตเตอร์ส่งยิ้มอ่อนๆให้ฉัน เขาจ้องมาหน้าฉันเพื่อรอคำตอบ 

“ว่าไงคะ แต่งไหม” 

“ปฏิเสธได้เหรอค่ะ” 

“แน่นอนว่าไม่ หึ” 

“ค่ะ”ฉันพูดจบพี่วิตเตอร์ก็สวมแหวนให้ฉันก่อนจะจูบลงที่ริมฝีปากฉันเบาๆ ก่อนจะเลื่อนไปจูบที่หน้าผาก “ขอบคุณนะคะ” 

พี่วิตเตอร์กระชับอ้อมกอดขึ้นก่อนฉันจะซบลงที่อกเขา ขอบคุณสำหรับทุกสิ่งทุกอย่าง ขอบคุณที่กลับมา ขอบคุณที่ทำใหฉันรักได้มากขนาดนี้ ขอบคุณที่เข้ามาเติมเต็มกันและกัน 

“พี่รักหนูนะ รู้ไหม หึ” 

“เจด้าก็รักพี่ค่ะ” ฉันผละออกเล็กน้อยก่อนยื่นหน้าไปหอมแก้มพี่วิตเตอร์ แก้มสามีใครเนี่ย หอมและนุ่มมาก ก่อนพี่วิตเตอร์จะโน้มตัวมาหอมแก้มฉันเบาๆ 

“เมียใครเนี่ย หอมจัง” 

“เมียพี่วิตเตอร์ไง อิอิ” 

ต่อให้วันเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหนเธอยังคงจะรักและทำกับเขาแบบนี้เสมอ ต่อให้อนาคตที่ไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรกัน แต่เธอจะพยายามเพื่อให้ทุกอย่างเป็นแบบนี้ไปเรื่อย ความรักของเธอที่ทลายกำแพงหัวใจของเขาลง เปลี่ยนเขาให้เป็นคนใหม่ และได้เปลี่ยนหัวใจให้ฝั่งลึกลงไปตลอดกาล 

“ขอบคุณที่รักพี่นะ” 

 

The End 

จบแบบน่ารักปุ๊กปิ๊ก รอติดตามเรื่องใหม่ด้วยนะคะ ไม่รู้จะได้เพิ่มตอนพิเศษหรือเปล่ารอโอกาสและความคิดออกของไรท์บางวันสมองไม่แล่น แต่ฝากเอาใจช่วยไรท์และติดตามเรื่องใหม่ของไรท์ด้วยนะคะ รักนะ-3- 

 

ฝากเรื่องใหม่ “รักนะคะคุณหมอ” ด้วยนะคะ 

ความคิดเห็น