วาโยเย

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Boss talk

คำค้น : February of love, เนสกับบอส, รักเพื่อนไม่ผิด, ทีมกับดิน

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 60

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 26 มี.ค. 2563 11:11 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Boss talk
แบบอักษร

Boss talk 

พวกเราอยู่ในชุดฟอร์มพละของโรงเรียนครับ เสื้อแดงกางเกงวอร์มสีดำแถบขาว สีประจำโรงเรียนนั่นแหละครับแดงขาว ไวท์มีหมวกแก๊ปสีขาวสวมทับอยู่บนหัวในมือถือกระดาษรายชื่อเพื่อนอยู่ หัวหน้าห้องต้องเป็นคนเช็คชื่อสมาชิกก่อนขึ้นรถทั้งไปทั้งกลับ ขลุ่ยดูชิวที่สุดมันยังมีแก่ใจแบกอูคูเลเล่ตัวโปรดไปด้วย ในขณะที่ขงเบ้งกับผัดไทแบกกระเป๋าแฟบๆ ไปคงเอาแค่ชุดไปเปลี่ยนง่ายๆ พวกเรามายืนจับกลุ่มกันอยู่ข้างร้านถ่ายเอกสารเพื่อทำข้อตกลงกันก่อนขึ้นรถ

“ตกลงมึงอยากได้เนสมาเข้ากลุ่มกับเราด้วยจริงๆ เหรอบอส” ไวท์เป็นคนเปิดฉากเพราะต้องรีบไปเตรียมความพร้อม

“ก็...” ตอนแรกผมแค่อยากแกล้งไอ้ดินที่มันทำหวงเพื่อนเกินเหตุ แต่ตอนนี้ผมไม่รู้เหมือนกันว่าตัวเองเป็นอะไรอยากแต่จะหาทางเข้าใกล้เนสอยู่เรื่อย

“กลุ่มเรามีห้าคนกันมาตั้งแต่แรกแล้วนะ นี่ก็ม.6 เทอมสองแล้วมึงจะชวนคนอื่นเข้ามาทำไมวะเดี๋ยวก็ต้องแยกย้ายกันอยู่ดี”

ผัดไทพูดครับ นานๆ ทีพูดเล่นผมไปต่อไม่ได้เลย มันพูดมาก็ถูกผมไม่เคยรับใครเข้ากลุ่มเพิ่ม

“นี่พวกมึงดูไม่ออกเหรอว่าตั้งแต่บอสมันไปสนิทกับเนสไอ้ดินมันดูกระวนกระวายจะเป็นจะตายให้ได้ บอสมันก็ทำไปเพื่อเหตุผลนี้” ขงเบ้งพูดบ้างซึ่งผมก็คิดว่าเหตุผลใช้ได้ทีเดียว

“เออไวท์มึงจัดให้นั่งแบบบั๊ดดี้นะ กูอยากแกล้งคน” ผมเสนอ

“ไม่เอาแล้วกูไม่อยากอยู่ใกล้ไอ้ดิน แค่นี้กูก็น่วมแล้วเนี่ย” ขลุ่ยแย้ง

แน่ล่ะเพราะมันต้องคู่กับไอ้ดิน โดนไล่เตะทุกครั้งที่เข้าใกล้ ช่วยไม่ได้ก็ขลุ่ยน่ะกวนบาทาที่สุดในกลุ่มแล้ว ก็มีแต่มันนี่แหละที่จะรับมือไอ้ดินได้ ผมก็อยากจะรู้นักว่าดินมันคิดยังไงกับเนส สองคนนี้มันดูยังไงๆ กันมานานแล้ว

“ทำๆ ไปเถอะน่ายังไงมึงก็ต้องทำงานส่งอาจารย์คำศิลป์อยู่ดี” ผมกล่อม ยังไงซะการไปเที่ยวรอบนี้อาจารย์วิชาศิลปะก็สั่งงานคู่ให้ไปทำด้วยกันอยู่ดี หลีกเลี่ยงชะตาบั๊ดดี้ไม่ได้หรอก

“ก็พวกมึงนั่นแหละผลักไสไล่ส่งกูให้ไปคู่กับมัน” ขลุ่ยบ่นทำหน้างอนใส่

“งอนเป็นผู้หญิงไปได้มึง อยู่ต่อหน้ามันกูเห็นนะหน้ามึงนี่ระรื่นเชียว อย่าเรื่องมากขลุ่ยเพื่อนบอกให้ทำอะไรก็ทำเดี๋ยวกูไปละ จะไปคุยกับอาจารย์หน่อย”

ไวท์ตบบ่าขลุ่ยทีหนึ่งแล้ววิ่งไปหาอาจารย์ประจำชั้น ขลุ่ยได้แต่บ่นคนเดียวเพราะเพื่อนต่างก็แยกย้ายกันไปขึ้นรถ

ก่อนจะขึ้นรถพวกเราถูกเรียกให้ไปจัดแถวรวมเป็นห้อง ผมนั่งอยู่ระหว่างขงเบ้งกับขลุ่ย ไวท์อยู่กับอาจารย์กำลังเรียกชื่อเพื่อนอยู่ ส่วนผมมองหาคนคนเดียวแหละครับ เนสนั่งอยู่หลังแถวกับไอ้ดินกำลังกินแซนวิสกันอยู่ ไอ้ดินแย่งกัดแซนวิสของเนสด้วยผมล่ะอยากเอาแซนวิสยัดปากมันจริงๆ ทำผมอารมณ์เสียแต่เช้า

“เดี๋ยวทุกคนนั่งแบบบั๊ดดี้นะครับ” ไวท์ตะโกนบอกแล้วปล่อยให้เพื่อนเดินขึ้นรถ

ผมรีบเดินตามหลังเนสไปดินบีบไหล่เนสก่อนที่มันจะเดินแยกไปเหมือนกำลังหลบหนีใครอยู่ ผมว่ามันน่าจะหนีขลุ่ยนั่นแหละ

“มึงจะนั่งตรงไหนเลือกได้เลย” ผมว่าเนสหันมามองหน้าผมท่าทางตื่นๆ ทำไม หน้าผมมีอะไรแปลกไปจากทุกวันเหรอ ทำไมต้องดูตกใจขนาดนี้ด้วย

“อือ...”

เนสนั่งชิดหน้าต่างผมก็ไม่ค่อยเข้าใจนักว่าทำไมเนสไม่ชอบสบตากับผมแต่ผมก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรมากเอากระเป๋าเก็บในช่องใว้กระเป๋าด้านบนแต่ดันมีเพื่อนวิ่งมาเบียดทำให้ผมล้มคะมำลงไป

จมูกผม...ชนเข้ากับจมูกของเนสเต็มๆ มือผมเท้าเบาะไว้ทั้งสองข้าง ตาของเนสเบิกกว้างด้วยความตกใจไม่แพ้ผม ตาสีน้ำตาลกับขนตายาวหนา ผิวขาวจัดตัดกับเสื้อพละสีแดง กับปากสีแดงเรื่อไม่แพ้เสื้อของโรงเรียน

ผมรู้แล้วล่ะทำไมผมถึงอยากอยู่ใกล้เนส

“อ้าวเห้ย! พวกมึงจะจูบกันบนนี้เลยเหรอวะ” เสียงเพื่อนคนหนึ่งที่นั่งอยู่เบาะข้างๆ แซวขึ้น ผมเลยต้องรีบดันตัวเองขึ้นมายืนเต็มความสูง

“กูล้มไหมล่ะ” ผมก็พูดไปตามความจริง ผมล้มจริงๆ

“เหรอวะ”

เพื่อนๆ เฮฮากันอีกสักครู่แล้วเงียบไปไม่ได้สนใจเรื่องของผมกับเนสต่อ ผมนั่งลงข้างๆ เนสที่ตอนนี้แก้มทั้งสองข้างขึ้นเป็นสีแดงเรียบร้อยแล้ว

ตอนแรกผมก็ไม่เข้าใจว่าทำไมหน้าเนสแดงบ่อยๆ แต่พอได้อยู่ด้วยกันผมถึงได้รู้ว่าหน้าเนสจะแดงตอนอยู่ใกล้ๆ ผมกับไอ้ดิน

ผมไม่รู้ว่าดินมันทำอะไรให้เนสถึงหน้าแดงได้

“เมื่อกี้กูขอโทษที่ล้มใส่ มึงเจ็บตรงไหนหรือเปล่า” ผมถาม เนสเหลือบตามองผมแล้วหลบอีก

“ไม่...ไม่เจ็บ” เนสพูดตะกุกตะกักแล้วเอาหูฟังขึ้นมาเสียบหูทั้งสองข้างเหมือนต้องการจะหนีผม

ผมไม่รอให้ใครอนุญาตดึงหูฟังข้างหนึ่งมาฟังด้วยหน้าตาเฉย เนสรับรู้การกระทำของผมแต่ไม่หันมามอง แต่ก็ไม่ได้ว่าอะไร

Sonata in D major ดังขึ้นอย่างแผ่วเบาแต่ก็ชัดเจนมากพอที่จะทำให้ผมรู้ว่าเนสชอบเพลงที่ผมเปิดให้ฟัง

และมันก็ชัดเจนมากพอที่จะทำให้หัวใจของผมเต้นแรงขึ้นเช่นกัน...

ความคิดเห็น