น้ำสุวรรณ

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 21ผิดแผน (1)

ชื่อตอน : บทที่ 21ผิดแผน (1)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ตลก,คอมเมดี้

คนเข้าชมทั้งหมด : 298

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 26 มี.ค. 2563 10:02 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 21ผิดแผน (1)
แบบอักษร

Love story of The Summer season

เรื่อง : คิมหันต์

ผู้แต่ง : บุหงันอสุเรศ

บทที่ 21ผิดแผน (1)

จากศาลาริมทางเดินทางผ่านภูเขาลูกใหญ่ใจกลางเกาะใช้เวลาประมาณยี่สิบนาที ชายหญิงที่เดินทางมาหลายต่อก็ถึงบ้านพักกลางสวนของคิมหันต์แล้ว บ้านไม้กึ่งปูนสองชั้นขนาดกลางรายล้อมไปด้วยต้นไม้ดอกไม้นานาพันธุ์ เนื่องมาจากปู่เป็นคนชอบต้นไม้มาก ท่านมักจะหาต้นไม้พรรณไม้หายากมาปลูกไว้ที่บ้านนี้เสมอ

“บ้านน่าอยู่จังเลยคุณ” ชลาชลลงจากท้ายรถกระบะสีแดงคันเก่าของป้าแสงคนดูแลบ้าน ดวงตาของเธอกวาดมองดูบรรยากาศรอบบ้านอย่างพอใจ

“ปู่ชอบปลูกต้นไม้น่ะ ที่บ้านก็เลยมีแต่ต้นไม้ ถ้าไม่ได้ป้าแสงช่วยดูแลก็คงไม่สวยแบบนี้” คิมหันต์กล่าวก่อนจะเดินนำเข้าไปในบ้าน  ซึ่งก่อนจะออกไปรับคิมหันต์กับชลาชลป้าแสงได้เข้าไปปัดกวาดรอไว้แล้ว

“ทำไมนายน้อย ไม่โทรบอกป้าก่อนคะว่าจะมา” ป้าแสงเอ่ยถามนายน้อย แรกเริ่มนั้นป้าแสงทำงานเป็นคนดูแลบ้านมาตั้งแต่สมัยคุณปู่ คิมหันต์เองก็แวะเวียนมาที่นี่อยู่บ่อยครั้ง ทำให้ป้าแสงคุ้นเคยกับคิมหันต์ไม่ต่างกับตอนที่ดูแลคุณปู่

“ไม่ได้วางแผนล่วงหน้าน่ะครับ พอดีมัน....กะทันหัน” คิมหันต์บอกกับสาวใหญ่ที่เดินตามหลังมา

“แล้วนี่....ใครคะ แฟนเหรอ” ป้าแสงเอ่ยถามด้วยความสงสัย

เพราะไม่เคยเห็นผู้หญิงคนนี้มาก่อน หากเป็นจิรักษ์ก็จะไม่แปลกใจเลยเพราะรายนั้นมาพักที่นี่บ่อยครั้ง แม้จะเคยแอบลุ้นว่าจะลงเอยกับนายน้อย แต่ดูเหมือนจะไม่มีทางเป็นไปได้เลย หรือหากเป็นคุณหนูเรนช่างพูดของป้าแสงยิ่งจะคุ้นเคยใหญ่ เพราะเห็นกันมาตั้งแต่ยังเล็ก ตั้งแต่เข้ามหา’ลัยพิรุณทิพย์ก็ไม่ได้มีเวลาแวะมาเยี่ยมป้าแสงของเธออีกเลย

“ไม่ใช่ค่ะ” / “ไม่ใช่ครับ” ต่างฝ่ายต่างรีบปฏิเสธ  

ป้าแสงเห็นท่าทางของทั้งคู่แล้วก็ตกใจที่เผลอพูดออกไปอย่างไม่คิดแบบนั้น “ตายจริง ป้าขอโทษนะคะ ป้า...ป้าไม่ได้ตั้งใจ ป้าแค่....” 

“ไม่เป็นไรค่ะป้า คือหนูเป็น....ผู้ช่วยของคุณคิมหันต์เขาน่ะค่ะ ชื่อลำนำ” ชลาชลรีบแนะนำตัวเอง

“อ๋อ พอดีป้าไม่เคยเห็นนายน้อยพาผู้หญิงที่ไหนมาเลย นอกจากคุณจิรักษ์กับคุณหนูเรนนี่” ป้าแสงพูดขึ้น

“พอดีลำนำคงต้องมาพักอยู่ที่นี่สักพักใหญ่ ๆ ถ้ายังไงฝากป้าแสงช่วยดูด้วยนะครับ”

“อ๋อ ได้ค่ะ แต่หนูลำนำจะเบื่อหรือเปล่า เพราะไม่ค่อยมีอะไรให้ทำ”

“ป้าก็พาไปกรีดยาง ไปลงเรือก็ได้นะครับ เขาเก่งอยู่แล้ว” ชายเพียงคนเดียวในตอนนี้เอ่ยบอกอย่างคิดสนุก 

ป้าแสงนอกจากจะมีหน้าที่ดูแลบ้านที่เป็นงานค่อนข้างสบายแล้ว ก็ยังมีสวนยางอยู่ 4-5 ไร่ ลูกชายก็มีเรือหาปลา งานดูแลบ้านพักถือเป็นงานเสริมที่ไม่ใช้แรงมาก และทำมานานผูกพันกับนายจ้างจนไม่อยากทิ้ง

“จะบ้าเหรอ ฉันทำเป็นที่ไหนเล่า” ชลาชลหันไปต่อว่าเจ้านาย

“ของแบบนี้มันฝึกกันได้ จริงไหมครับป้าแสง” คนออกความคิดหันไปหาพวก  

ป้าแสงยืนมองดูหนุ่มสาวเถียงกันไปมาก็ยิ้มออกมาด้วยความชอบใจ นายน้อยของป้าแสงจะรู้ตัวหรือเปล่าว่าแววตายามที่มองผู้ช่วยสาวน้อยคนนี้มันต่างไปจากแววตาที่มองพิรุณทิพย์ด้วยความเอ็นดู อีกทั้งยังต่างไปจากแววตาที่มองจิรักษ์ราวกับเธอเป็นผู้ชายด้วยกัน

“ป้าไปทำกับข้าวให้คุณ ๆ ก่อนดีกว่า ทานอะไรดีคะวันนี้” เห็นหนุ่มสาวจู๋จี๋กันก็ไม่อยากจะยืนเป็นก้างขวางคอ ป้าแสงรีบออกตัวหาข้ออ้าง เพื่อที่จะปล่อยให้ทั้งคู่ได้อยู่ด้วยกันสองคน

“อยากกินอะไรเป็นพิเศษไหมคุณ” คิมหันต์เอ่ยถามผู้ช่วยของเขา

“อะไรก็ได้ค่ะ หนูกินได้ทุกอย่างค่ะป้า” 

“ของผมก็อะไรก็ได้ แต่ถ้าจะให้ดีขอแกงไตปลาถ้วยนึงนะครับ” ถ้าเป็นอาหารฝีมือป้าแสง แกงไตปลาคือสิ่งที่ไม่ควรพลาดที่สุด คิมหันต์คือคนที่รู้เรื่องนี้ดี เพราะไม่ว่ามากี่ครั้งเขาก็ต้องได้กินแกงไตปลาของป้าแสงทุกครั้ง

“อะไรก็ได้ แต่ขอแกงไตปลา” ชลาชลทำเสียงล้อเลียนหัวหน้าของเธอ ยิ่งทำให้ป้าแสงหัวเราะชอบใจใหญ่

“ลองกินแล้วจะรู้ว่าทำไม” คิมหันต์ตอบเสียงเรียบ

“เอาไอติมกะทิด้วยไหมคะ เดี๋ยวป้าให้ไอ้ย้อยมันมาส่ง” ของโปรดอีกอย่างของคิมหันต์ก็คือไอติมกะทิมะพร้าวอ่อน มากี่ครั้งก็ไม่เคยพลาด

“ถ้าได้ก็ดีครับ” คนฟังตอบยิ้ม ๆ

“งั้นป้าขอตัวนะ เดี๋ยวจะออกไปซื้อของ”

“ไกลไหมคะป้า ให้หนูช่วยอะไรไหม” ชลาชลเอ่ยถาม พื้นฐานของชลาชลเป็นคนมีน้ำใจอยู่แล้ว และยิ่งรู้ว่าป้าแสงต้องลำบากทำกับข้าวให้กินก็ยิ่งรู้สึกเกรงใจ

“ไม่เป็นไรค่ะ มีร้านขายของหน้าหาดขายทุกอย่าง ไม่ต้องกลัว นั่งเรือกันมาเหนื่อย ๆ พักผ่อนเถอะนะ”

“แต่ว่า....”

“ถ้าว่างมากก็มากับผม จะพาไปเก็บห้อง” คิมหันต์เห็นคนมีน้ำใจอยากจะช่วยเหลือป้าแสงใจแทบขาด เลยเสนองานให้กับเธอเพื่อเป็นการช่วยแบ่งงานส่วนหนึ่งของป้าแสง

ความคิดเห็น