บวมบวม1488

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่1

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 190

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 29 มี.ค. 2563 19:53 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่1
แบบอักษร

 

 

มือขาวเลียเลือดที่เปื้อนข้อมือออกตาสวยมองที่ร่างไร้ชีวิตเบื้องหน้าตนอย่างคาดโทษที่ทำให้ตนแปดเปื้อนในวันดีๆแบบนี้

 

"ช้าง ช่วยจัดการที่เหลือต่อที"นิก หันไปเอ่ยกับลูกน้องหนุ่มข้างกายก่อนจะรีบหยิบช่อดอกไม้วิ่งออกไปจากโกดัง โดยไม่วายตะโกนขอบใจคนที่ยืนนิ่งอย่างงงงวย

 

'เราไปตกลงตอนไหนกันนะ?'ช้างคิดในใจ สุดท้ายก็ได้แต่ลงมือจัดการจัดฉากร่างไร้วิญญาณ​อยู่ดี

 

ตัดมาที่นิก

 

 

เด็กหนุ่มรีบขับรถมุ่งหน้ามาที่บ้านหลังเล็กของแฟนสาวของเขา ตากลมเงยขึ้นมองบ้านตรงหน้าพลางนึก แฟนของเขาเธอชื่อฟาง อยู่โรงเรียนตรงข้ามกะเขา ฟานเป็นเด็กกำพร้า เขาคบกับเธอมาราวปีกว่าได้ เธอมีรอยยิ้มที่ทำให้เขาตกหลุมรัก ทว่าด้วยความที่คนในโรงเรียนมีตรรกะเพี้ยนๆนิสัยแย่ เธอเลยมักโดนกลั่นแกล้งจนเขาได้ช่วยเธอครั้งนั้น เราคุยกันจนคบกัน และวันนี้คือวันครบรอบสองปีของเรา

 

นิกอมยิ้มวันนี้เขาซื้อช่อดอกไม้มาให้เธอและยังมีแหวนหมั้นราคาแพงที่เขาเก็บตังค์ซื้อ เขาตั้งใจจะมาเซอไพร์ ทว่าขาที่ก้าวเข้าไปหน้าห้องเธอกลับชะงัก เสียงครางหวานภายในห้องช่างเซอไพร์ซะยิ่งกว่ารอยยิ้มกว้างที่เคยประดับใบหน้าค่อยๆเลือนลางลง

 

 

'ไม่ใช่อย่างที่ผมคิดใช่ไหม ฮะๆ อาจจะเป็นเสียงหนังที่แฟนสาวเปิดขึ้นเพราะความอยากรู้อยากลอง'​ขอให้เป็นอย่างนั้น นิกคิด

 

อย่างไรซะดูเหมือนคำขอของเขาจะไม่เป็นจริง ประตูบานไม้เปิดออก เสียงมันดังมากพอจะเรียกความสนใจจากร่างสองร่าง​ที่กำลังโรมรันกันบนเตียงได้ ช่อดอกกุหลาบสีขาวหล่นลงที่รองเท้าผ้าใบราคาแพง

 

 

"ทะ ทำไม" น้ำตาหยดแรกพลันเอ่อคลอก่อนจะหยดแมะลง เขาไม่ไหวแล้ว ขาที่เคยยืนหยัดพลันอ่อนแรงล้มลง นิกนั่งคุกเข่าร้องไห้ มือทั้งสองข้างค้ำยันพื้นเพื่อไม่ให้ร่างอันอ่อนแรงของตนเสียหลัก

 

หญิงสาวร่างเล็กที่นั่งอยู่บนเตียงมองหน้าอีกคนอย่างตื่นตระหนก ก่อนที่พิ้งจะลูบหัวและดึงคนตัวเล็กในอ้อมกอดและเอาผ้าห่มไว้

 

'กูขอโทษ​ กูรักฟาง'​

 

มันเบลอไปหมดภาพตรงหน้าไม่ชัดเอาซะเลย เห็นเพียงภาพเลือนราง ไม่ได้ยินเสียงที่หญิงสาวบนเตียงพูดแม้แต่น้อย ภาพฟางกับพิ้ง

เเฟนกับคู่หูที่ร่วมทำงานกันมาอยู่บนเตียงฉายซ้ำราวกับเทปหนัง ความทรงจำในอดีตผุดขึ้นมา

 

'ไอ้นิกมึงโครตโชคดีเลยอะ ที่ได้แฟนน่ารักแบบนี้'​

'เฮ้ย มึงคิดอะไรกับแฟนกูปะเนี้ย อย่านะเว้ยย'​

'กูเป็นเพื่อนมึงนะ ของเพื่อนอะกูไม่คิดไรหรอก'​

'เออๆกูเชื่อมึงนะพิ้ง'​

 

"555555" นิกเงยหน้าหัวเราะทั้งน้ำตา เพื่อนกับแฟน รวมหัวกันหักหลังเนี้ยนะ เจ็บ เจ็บไปหมด

 

นิกลุกขึ้นปาดน้ำตาออกแล้วยิ้มแม้หัวใจเจ็บแปร๊บเกินทน

 

"เลิกกันนะ แล้วก็บ้านหลังนี้ผมให้ถือเป็นของยินดีนะครับ"ชายหนุ่มพูดจบก็เดินหันหลังจากไปทิ้งคนทั้งสองเอาไว้เบื้องหลัง ก้าวเดินออกไปจากความเจ็บปวด

 

ทิ้งหญิงสาวสองคนมองตามแผ่นหลังอันโดดเดี่ยวและอ่อนล้า ที่ยังยืดตรง ด้วยสายตารู้สึกผิด

 

 

นิกยกมือถือขึ้นมากดโทรออกอย่างช้าๆ"พ่อครับ เราคงไม่ต้องช่วยเหลือหลี่กรุ๊ปแล้วละครับ"นิกยังคงยิ้ม ยิ้มทั้งน้ำตาแม้ปลายสายจะบอกว่า ถ้าเราไม่ช่วยหลี่กรุ๊ปคงล้มละลาย

พิ้งก็หมดทุกอย่าง

 

"ดีแล้วละครับ ผมให้ของขวัญที่เธอต้องการไปแล้ว แค่นี้นะครับ รักพ่อนะ"ของขวัญที่เคยสำคัญสำหรับเขาที่เธอแย่งไป นิกนั่งลงบนเบาะสีแดงก่อนจะวางโทรศัพท์​ลง ใบหน้าที่เคยยิ้มกับเศร้าราวกับจิ๊กซอที่ทะลายลงมา สุดท้ายก็จบที่การนั่งเงียบๆ กับน้ำตาที่แห้งเหือดไปพร้อมหัวใจที่แตกสลาย

 

นิกนั่งมองถนนจนพอใจก็ได้ยินเสียงแชทดังจนเขาหยิบขึ้นมาดู

'ไปห้างกันมึ๊งงงง ไอ้ฟานก็อยู่ไอ้นิ่งด้วย มาๆๆ ฉลองให้กูที่สอบผ่านหน่อยยย'​

 

อย่างน้อยก็ไม่แย่เสมอไป รอยยิ้มสวยปรากฏ​ขึ้นบนใบหน้า

 

'เออ'​

 

 

ไรท์:ในวันแย่ๆยังมีเรื่องดีๆเสมอ เราเป็นกำลังใจให้ทุกคนนะ fightingนะ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น