Pasunna Zacrifa

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตำรวจสาวสืบคดีเสียว - เปิดโปงค่ะ! -79

ชื่อตอน : ตำรวจสาวสืบคดีเสียว - เปิดโปงค่ะ! -79

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย เรื่องสั้น

คนเข้าชมทั้งหมด : 1k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 26 มี.ค. 2563 05:09 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตำรวจสาวสืบคดีเสียว - เปิดโปงค่ะ! -79
แบบอักษร

"และผู้ชนะได้แก่....!!

มิสเตอร์หมาป่า!!"

กรี๊ดด! วิ้ววว! แปะ!ๆๆๆ!

เสียงหวีดร้องและปรบมือดังเกรียวกราว 

พร้อมกับที่แสงไฟสาดส่องไปหาชายคนหนึ่งที่ใส่หน้ากากหมาป่าสีเทาขาว?

"หาา?"

ส่วนฉันได้แต่อ้าปากหวอ... เหมือนคล้ายจะร้องอ๋อ

ว่าทำไมไอ้สารวัตรเลวมันถึงจัดโชว์ให้ฉันโชว์เอากับหมาจนหอยคาว?

ฟึ่บ!... หึหึหึ...

เจ้าของเงินประมูลฉันยิ้มกริ่ม

และค่อยๆเดินชูมือขึ้นเวทีมาราวกับเป็นเรื่องของเกียรติยศหาใช่เรื่องอื้อฉาว?

"ไงครับคุณหมาป่า? ถูกใจสินค้าของผมมากมั้ยครับ?"

"ฮ่าฮ่าฮ่า! ถูกจาย...สิถูกจายย!"

"?"

เมื่อเห็นชายผู้อยู่ใต้หน้ากากหมาป่าอย่างใกล้ๆ

เขาเป็นคนตัวสูงใหญ่บึกบึนมาก หน้ากากหมาป่ามันปิดต่ำลงมาไม่ถึงปาก

จึงเห็นหนวดเคลาบางๆเท่ห์ๆของเขาอย่างชัดเจน 

โครงหน้าเขาดูหล่อเหลาคล้ายกับพวกนักฟุตบอลสเปน?

คำพูดคำจาของเขาบ่งบอกว่าพูดไทยได้ไม่ชัดไม่ค่อยเก่ง

แต่อย่างน้อยเขาคงเป็นเศรษฐี ถึงได้มีเงินขนาดนี้

มาซื้อผู้หญิงสวยๆไปโดนดุ้นหมาเอาเล่นๆ?

.

หมับ...อื๊อ?

ชายคนนั้นลูบศรีษะฉันที่นั่งแบะหอยอยู่บนพื้นด้วยฝ่ามือ

มันใหญ่หนาและแข็งแกร่งแบบแปลกๆจนทำให้ฉันรู้สึกขนลุกซู่!

"เธอยอดเยี่ยมมาก... เธอทั้งงดงาม...ทั้งเร่าร้อน..." 

"...?"

ตอนที่เขาพูดมาสายตาคมๆในหน้ากากหมาป่าที่เขามอง...

แฉะ....ฉ่า...? อื๊อ...?

แปลกแต่จริงแคมหอยของฉันถึงกับน้ำปริ่มเยิ้มออกมาอีกครั้งแบบรุ่มร้อน?

น้ำเสียงของเขาเซ็กซี่สุดๆ บรรยากาศของเขาราวกับไม่ใช่เพียงแค่มนุษย์ผู้เมียงมอง?

พรืด...ฟึ่บ? อือ?

ก่อนที่เขาจะลูบระลงมาบนแก้มสาว

แล้วเชยคางที่เปรอะเปื้อนไปด้วยน้ำดุ้นหมาของฉันขึ้นมามองตาจ้อง

.

"ในขณะเดียวกันก็มีความใสซื่อบริสุทธิ์...ความไร้เดียงสา...

อา...เธอทำให้ผมนึกถึงโบ... สินค้าอีกคนที่ผมซื้อไปจากที่นี่..."

โบ!!?

ชื่อของโบทำให้ฉันตื่นจากภวังค์ในทันที

ชื่อของแฟนสาวของลูกชายที่นำพา

ให้ฉันต้องมาตกระกำลำบากสืบคดีจนพลาดท่าหอยบานตูดบานขนาดนี้!?

"บะ...โบ...?"+

"หืม?"

ฉันเผลอเอ่ยพูดคำออกมา และชายหนุ่มหน้ากากหมาป่า

ก็เอียงคอมองจ้องย้อนกลับเข้ามาในนัยตาอย่างสนใจในท่าที

"หึหึ... เธอ...เนี่ยพิเศษจริงๆเลยนะ?"

"เอ๋?"

"ผมยิ่งอยากรู้จักเธอให้มากขึ้นไปอีก?"

"อึก?"

ฉันไม่เข้าใจบางอย่างที่พิเศษภายใต้หน้ากากและรอยยิ้มของผู้ชายคนนี้

ทุกๆท่าทีของเขานั้นแฝงไว้ด้วยพลังงานบางอย่าง 

พลังงานที่ไม่อาจละสายตาหรือความรู้สึกจับจ้องให้ทิ้งขว้าง

.

"อ้า... ขอโทษด้วยนะครับ... เราใช้เวลามากเกินไปแล้ว

เดี๋ยวจะต้องนำสินค้าชิ้นต่อไปขึ้นมาประมูลนะครับ"

หือ?x2

แล้วการรู้จักกับผู้ซื้อของฉันก็ถูกขัดจังหวะไปในไม่นาน

"อึก...ฮึก...ฮิฮิฮิ...โอยย...ฮิฮิ...ฮึฮึ"

เฮือกก!?

เมื่อสินค้าชิ้นต่อมาปรากฏตัวขึ้นมาบนเวทีด้วยสภาพสุดน่าอนาถ

เธอเป็นเด็กผู้หญิงหรือว่าเด็กผู้ชายฉันยังไม่อาจทราบ?

ด้วยผมยาวสลวยกลับหน้าตาจิ้มลิ้มแสนน่ารัก 

แต่หน้าอกนั้นแบนราบพร้อมสวมใส่เสื้อยืดตัวใหญ่มอมแมมและขาดๆ 

ผิวกายที่โผล่พ้นออกมาเต็มไปด้วยร่องรอยการทุบตีและข่วนจิก

ไปจนถึงร่องรอยของการโดนของมีคมบาดน่ากลัวมาก!

"ฮิฮิ... ใครจะซื้อผมไปเหรอครับ? อูย...โอย...ฮิฮิฮิ..."

ดวงตาของเธอไร้แววและยิ้มแสยะ

ทว่ามันกลับดูออกว่าปนมากับการพยายาม?

เธอกลบซ่อนเสียงครวญครางอย่างเจ็บปวดจนปากคอมันสั่นไปทั่วร่างขนาดนั้น

ตัวเธอคงสูงไม่ถึงราวนมของฉันด้วยซ้ำ? นี่เด็กคนนี้มีอายุสักเพียงเท่าไหร่กัน?

"ใครก็ได้... ฉันไม่สนหรอก...

แต่ถ้าแกทำให้คนที่ซื้อไปไม่พอใจจนฉันต้องมีปัญหาล่ะก็!"

"มะ! ไม่มีทาง! ไม่มีทางแน่นอนครับเจ้านาย! โอย! ฮิฮิ!! ฮิฮิฮิ!!"

เฮือกก!?

นอกจากเสียงหัวเราะอันแสนหลอนของเธอ

ฉันกลับรู้สึกโคตรคุ้นเคยกับเสียงของนายทาสคนนี้?

รูปร่างเขาสะโอดสะองค์ ทั้งความสูงก็ไล่เลี่ยกับลูกชายฉันแบบพอดี?

แถมผิวแก้มที่โผล่พ้นหน้ากากยักษาน่ากลัวสีดำทมึฬออกมาก็ดูอ่อนวัยมากมายเลยนี่?

.

"อ้า... คุณหมาป่าครับ มาจัดการเรื่องเงินกันทางนี้นะครับ"

"?"

ทว่าฉันก็ไม่มีเวลาจะสนใจได้ถนัดถนี่

เมื่ออีกด้านหนึ่งกำลังมีการจัดแจงจ่ายเงินซื้อกรรมสิทธิ์ในชีวิตของฉันคนนี้?

"ต่อไปเป็นการประมูลน้องนิ่ม! หนุ่มน้อยหน้าหวาน!

ราคาเริ่มต้นอยู่ที่ 10 ล้านครับ!"

"อึ๊ก...โอ๊ย...ฮิฮิฮิ..."

10 ล้าน?! 

นั่นคือราคาชีวิตของเด็กหนุ่มที่ถูกทารุณกรรมพร้อมกับจับแต่งหญิงผู้นี้?

11 ล้าน!

12 ล้าน!

15 ล้าน!!

อึก...กรอด

ตอนที่ฉันถูกประมูล ฉันรู้ว่ามันเป็นส่วนหนึ่งของปฏิบัติการ 

จึงไม่ได้รู้สึกเดือดดาลสักเท่าไหร่ และสามารถกดซ่อนความรู้สึกหรือท่าทีเอาไว้

แต่กับเด็กหนุ่มตรงหน้า ที่อาจไม่ยังไม่จบม.ต้นด้วยซ้ำไป

"น้องนิ่มต้องเป็นของฉัน! ฉันขอทุ่มเลย! 25 ล้าน!!"

"ฮิฮิฮิ! ก็พูดไป! เด็กนี่ต้องเป็นของผม! ผมจ่ายเลย 35 ล้าน!! มาเป็นของป๊ะป๋านี่มะ! มั่วฟ!!"

พวกคนที่ออกเงินซื้อเด็กน้อยเหล่านั้น 

น้ำเสียงหาได้มีความสงสารแฝงอยู่หรือว่าอย่างไรกัน

พวกเขาซื้อสินค้าเพราะรู้ว่าจะได้อะไร 

เหมือนกับที่พวกเขาตื่นเต้น

ที่ได้ดูผู้หญิงโดนหมาเอาเลยแย่งกันประมูลซื้อตัวฉันกันชิบหาย!

.

"แกทำได้มีมากเลยนิ่ม! ทำหน้าอ้อนๆขึ้นไปอีก!"

เพี๊ยะ!! โอ๊ยส์! อู้วว!!

"ฮิฮิ... โอย...ดีเหรอครับ? อ๊อยส์...ดีเหรอครับ? ฮิฮิ!"

ส่วนเจ้าคนที่เอามาขาย มันก็เอาไม้แส้

ฟาดเข้าใส่ร่างกายของเด็กคนนั้นต่อหน้าฉันจนแขนเขาขึ้นลาย!!

กรอดด...กึกกึกๆ!

ฉันโกรธ! โกรธเหลือเกิน 

แต่ก็ทำได้เพียงแค่กัดฟันและกำหมัดเอาไว้!

หากฉันเปิดโปงตัวเองในตอนนี้ มันไม่เพียงแต่จะช่วยเขาไม่ได้

โอ๊ยส์! อ๊า! อ๊ากก! ฮิฮิ!

มันยังมีเหยื่ออย่างเขาต่อคิวอยู่หลังเวทีนี้อีกหลายชีวิต

ที่อาจไม่มีโอกาสอื่นอีกแล้วให้สามารถรอดออกไป

ฉันจึงต้องทนและอด! อดและทน! แม่งทรมานเหลือล้น

ต่องกดต่อมศีลธรรมอย่างขื่นขมเก็บเอาไว้!

.

"หืม...? เดี๋ยวนะ... นั่นมันป้าหนา?"

เฮืออก!!?

และพริบตานั่นฉันที่มัวแต่เดือดดาลจนออกอาการมากเกินไป

ชื่อจริงๆของฉันกลับถูกเอ่ยขึ้นมา 

จากชายรูปร่างคุ้นตาที่มีหน้ากากยักษาปิดเอาไว้!

"โอ้... คุณนิคครับ... ขอโทษนะครับ... 

ผมเห็นคุณนิคไม่สนใจจะเอาอีแนนมาขาย

มันมาขอให้ผมเอามาขายเองผมก็เลย..."

เฮืออกก!!x2!!

ก่อนที่ทั้งฉันทั้งชายหนุ่มคนนั้นจะต้องตาเหลือก 

เมื่ออีตาสารวัตรเสือกเปิดเผยเรื่องราวทั้งหมดออกมาอย่างหมดเปลือกแบบง่ายๆ!

ที่แท้นายทาสใต้หน้ากากคนนี้ก็คือไอ้นิค! เพื่อนลูกชายที่รู้ตัวจริงตัวปลอม

และกล่อมให้ฉันถอนตัว หลังจากพาพวกชั่วๆมารุมโทรมฉันแทบหอยและตูดฉีก!

"อะ! ไอ้พวกโง่!! อีนี่มันคืออีกฤษณา! มันเป็นตำรวจ!!!"

สารวัตร - "เอ๋? คุณนิคพูดอะไรครับ? นี่มันอีแนน?...ระ... หรือว่าแกคืออีหนา!?"

สามจ่า - "กะ... แกคืออีดอกผู้กองกฤษนางั้นเหรอ?!"

ในที่สุดพวกมันก็ได้ฤกษ์ตาสว่างขึ้นมา!

วะ...เวร...เวรร!!

ส่วนในหัวของฉันตอนนั้นมันเหมือนกับว่าทุกอย่างกำลังถล่มลงมารวมถึงท้องฟ้า!

ตัวตนที่ปิดบันมาเนิ่นนาน ยอมทนทุกอย่างแม้กระทั่งต้องโดนเสพย์กามโดยดุ้นหมา!

มันกำลังจะสูญสิ้น ทุกสิ่งที่พยายามตลอดมา!

.

"จะ! จับมันเอาไว้! มันเข้ามาเป็นสาย!!"

"หนอย! อีดอกเอ๊ยย!!"

หมับ! โอ๊ยส์!

ไอ้สามจ่ากรูกันเข้ามาจับแขนจับขาของฉัน

ที่ไหวตัวจะหนีรีบล็อคเอาไว้ให้หงายหน้า!

.

"อะไรกัน? เกิดอะไรขึ้นแน่?"

"ตำรวจเหรอ?"

"อีคนที่โดนหมาเอาเมื่อกี้เป็นตำรวจ!?"

ผู้คนวีไอพีต่างๆที่อยู่ในงานนั่น ต่างแตกตื่นกัน

เพราะเสียงโวยวายดังลั่นนั้นขยายดังออกไมค์ไปไกลทั่วกันทั้งห้องนั้น!

"โฮ่... นี่มันยิ่งน่าสนใจขึ้นอีกแล้วสิ..."

"อึ๊?"

ส่วนผู้ชายหน้ากากหมาป่า เขาหาได้สะทกสะท้านกับเหตุการณ์

ดูเหมือนว่าเขาแสยะยิ้มอย่างสะใจกับสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นตรงหน้าด้วยซ้ำ?

.

"เฮ้! ผู้จัดงานนี่มันเรื่องอะไรกัน!"

"มีตำรวจเหรอ? แล้วจะจัดการเรื่องนี้ยังไง!"

"ดะ! เดี๋ยวนะครับ! ทางเรากำลังตรวจสอบกันอยู่ครับ!"

การตรวจสอบที่ว่าก็คือตัวฉันที่ถูกจับ!

อึ๊! อื๊อ!!

ทั้งสามจ่าต่างพากันบีบแขนฉันแน่นอย่างเลิ่กลั่ก

"มึงอีกฤษณา! อีห่า! มึงถึงขนาดยอมให้พวกกูเอาเลยเหรอ!"

"มึงบอกมานะว่ามึงซ่อนเครื่องติดตามไว้ที่ไหน!"

น้ำเสียงของพวกมันทั้งโกรธแค้น และสีหน้าอันหวาดผวาก็ออกแสดง

เพราะฉันกำลังจะทำให้ชีวิตของพวกมันชิบหายอย่างเหลือแสน!

.

"เฮอะ! พวกมึงมันเดนมนุษย์! กูจะซ่อนเครื่องไว้ตรงไหนมันไม่สำคัญ!

มันสำคัญตรงที่พวกมึงไม่มีทางรอดแน่วันนี้!!"

"หนอย! อีเ-ี้ย! ปากดีนักนะมึง!!"

เพี๊ยะ!! โอ๊ยย!!

ฉันโดนตบเสียหน้าหัน จากแรงเดือดดาลของไอ้สารวัตร

จนแก้มขึ้นปื้นเลือดฝาดแดง!

.

ฮึ!! ถุด!

"เฮ้ยย! อีดอกก!!"

ฉันเงยหน้าขึ้นมาถ่มน้ำลายใส่หน้ามันอย่างที่เคยอยากทำมานานเพื่อตอบแทน!

"ไอ้หน้าตัวเมียอย่างพวกมึง ก็ดีแต่รังแกผู้หญิงและเด็ก กับคนไม่มีทางสู้เท่านั้นล่ะวะ!"

"กรอดด! อีดอกก!!"

เพี๊ยะ!! โอ๊ยย!

แม้ว่าฉันจะไม่กลัวโดนตบอีกทีที่ปากดี 

แต่ความจริงแล้วฉันไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่าจะมีใครมาช่วยไหมในตอนนี้?

เพราะถึงขนาดโดนหมาเอาสดจนไข่มันติดเป้งคารูหอย

ยังไม่มีทีมช่วยเหลือโผล่หัวมาให้เห็นแม้เงาเลยสักที!

.

"หึ! เอางี้ดีกว่า... ในเมื่อไม่ยอมตอบดีๆ กูจะระเบิดหัวมึงให้หลุด!"

"เอ๊ะ!!!?"

กริ๊ก!!

เฮือก!!

แต่แล้วในตอนนั้นเองอยู่ๆเวลาก็เหมือนเปลี่ยนจากวินาทีกลายเป็นหลายสิบปี!

เหงื่ออันเย็นยะเยือกไหลเลื่อนตั้งแต่กลางหลังเย็นวาบลงง่ามตูดรูดไปยันแคมหอย!

นิ้วของสารวัตรชั่วมันกดต่ำลงไปบนปุ่มระเบิดอย่างเหลืออด

และมันกำลังจะระเบิดหัวของฉันให้หลุดออกจากบ่าในทันที!

.

วิ้งง...

ในหัวของฉันมันอื้ออึงไปด้วยความคิดและภาพมากมาย

การกระทำทั้งหลายมันย้อนกลับมาให้เห็นในวินาทีนี้!

.

ตูมมมมมมมม!!! อ๊ากกก!!!

แพละ!!! แผละ! แผละ! 

ว้ายยย!!! กรี๊ดดดดด!!!

เสียงระเบิดอันก้องดังและเศษผิวหนังเศษเลือดกระจุยกระจายไปทั่วพร้อมกลิ่นคาวทั้งพื้นที่!

มันง่ายเหลือเกินที่จะดับดิ้นสิ้นชีวีและหยุดหายใจ...

.

ความคิดเห็น