Zom

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : รู้สึกหวง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 261

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 25 มี.ค. 2563 23:00 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
รู้สึกหวง
แบบอักษร

หลังจากที่บีมน้องชายฝาแฝดบุ๋นตัดหน้าบอกรักเพื่อนของเปรมละชิงตัดหน้าขอเป็นแฟนก่อนทำให้เขารู้สึกว่าตัวเองโครตเฟลและเสียเซลสุดๆ...แต่ทำไงได้เด็กซื่อบื่ออย่างเปรมไม่รู้จิงๆ

 

 

บ้านบุ๋น

 

 

Boun: ไปไหนมึง?

 

 

Beam: ผมจะไปรับน้องเฟรินอ้ะ

 

 

Boun: เยอะไปนะมึง

 

 

Beam: แล้วเฮียละเมื่อไหร่? (มอง)

 

 

Boun: เมื่อไหร่อะไรว่ะ?

 

 

Beam: เมื่อไหร่จะชัดเจนกับความรู้สึกตัวเองสักที

 

 

Boun: แล้วที่กูแสดงมันไม่ชัดเจาหรอว่ะ?

 

 

(บีมถึงกับส่ายหัวและเดินไปเตะบ่าละพูดว่า)

 

 

Beam: แค่แสดงพี่คิดว่าน้องมันจะดูออกหรอ? พี่แค่กระทำไม่ได้...พี่ต้องพูดความรู้สึกที่มีเขาด้วยนะเฮีย

 

 

Boun: เออๆกูจะไปตรวจละ...มึงจะไปรับน้องมันน้องมันไม่มีเรียนไง? (มอง)

 

 

Beam: เรียนดิเฮีย..แต่ไปรับเขาตอนเย็นส่วนตอนนี้ผมจะไปอาบน้ำเพราะมีเรียนบ่าย

 

 

Boun: เออๆนั้นจะให้กูไปส่งมึงมั้ย?

 

Beam: ไปสิเฮีย

 

 

(บุ๋นไปส่งบีมที่คณะแล้วกลับไผตรวจต่อ)

 

 

คณะนิเทศ

 

 

Perth: มึงน้องคนนั้นเป็นใครว่ะน่ารักสุดๆ

 

 

Beam: ใครว่ะ? (มอง) เมื่อวานคนเยอะชิบ

 

 

Perth: น้อง ผช ที่ตัวเล็กๆที่มึงบอกอยู่ข้างบ้านมึงอ่ะ

 

 

Beam: อ่อน้องเปรม..มึงถามทำไม? มึงชอบเขาหรอ? (มอง)

 

 

Perth: เออ..น้องมันน่ารักดีว่ะ

 

 

Beam: (คิดในใจ) ซวยละพี่กูมีคนไอเพิร์ธมันชอบน้องเปรมถ้าช้าเสร็จในแน่

 

 

 

Perth: มึงคิดไรเนี่ย!!! กูถามไม่ได้ยินหรอ?

 

Beam: เออน้องมันก็โสดๆอยู่นั้นละ

 

 

Perth: มึงช่วยกูจีบน้องมันหน่อยดิ

 

 

Beam: เชี้ยยย!!! ทำไมกูต้องช่วย

 

 

Perth: มึงใช่เพื่อนกูมั้ย?

 

 

Beam: ไม่ต้องมาขู่ตัดเพื่อนให้ตายกูก็ไม่ช่วย...โชคดีนะเฮีย (บ่นพรึมพร่ำ)

 

 

(บีมวิ่งไปโรงละคร)

 

 

........

 

 

คณะแพทย์

 

 

 

Kao: มึงเป็นไร? ตั้งแต่มานี้มึงไม่พูดไม่จาเอาแต่เม่อ

 

 

Earth: อะไรสักอีกละ...มันก็คิดเรื่องน้องเปรมไง

 

 

Ohm: ทำไมมึงไม่บอกน้องมันไปว่ามึงรู้สึกยังไงกับน้องมันว่ะ

 

 

Boun: กูต้องบอกด้วยหรอว่ะ? กูว่ากูก็แสดงชัดเจนละนะ

 

 

Ohm: (ตบหัว) มึงแค่แสดง..มึงคิดว่าน้องมันจะรู้หรอว่ะ? มึงก็ทำแบบนี้กับทุกคนกับพวกกูกับน้องมึง

 

 

Boun: (ร้อง) โอ๊ยยย แต่กับน้องมันกูทำเป็นพิเศษเลยนะเว้ยยยย

 

 

Earth: มันไม่พอไงมึงมึงต้องบอกเขาด้วย

 

 

Kao: ดูน้องมันเป็นคนซื่อๆด้วยแถมน่ารักอีกระวังเหอะมึงหมาจะคาบไปแดก

 

 

(บุ๋นคิดในสิ่งที่เพื่อนๆพูด)

 

 

........

 

 

ร.ร

 

 

16:00 น.

 

 

Beam: เฟรินคะพี่มารับแล้วคะ

 

 

Fern: รอนานมั้ยคะพี่บีม

 

 

Beam: ไม่เลยคะสำหรับเฟรินพี่รอได้ (ยีหัว)

 

 

Sammy: Hello ยังอยู่จร้าาา

 

 

Carrtor: พวกมึงก็มีแต่คนมารับอ่ะเนอะ

 

 

Fluke: พี่โอมก็มาด้วยหรอคับ?

 

 

Ohm: ใช่..หรือเราไม่อยากให้พี่มา?

 

 

Fluke: ป่าวนะคับ (ยิ้ม)

 

 

Perth: วันนี้น้องเปรมกลับบ้านคนเดียวนะสิคับ?

 

 

Perm: คับพอดีรถผมเสียเลยต้องนั่งรถแท็กซี่คับ

 

 

Perth: นั้นพี่ไปส่งนะคับ

 

 

Perm: เอ่อ... (ทำท่าคิด)

 

 

Cartor: มึงก็ให้พี่เขาไปส่งสิกูอ่ะกลับกับไอแซมวันนี้แฟนมันไม่มารับ

 

 

Sammy: เออใช่ๆ

 

 

 

Perm: นั้นก็ได้คับ

 

 

Beam: เห้ยยยมึงจะไปส่งน้องมันที่บ้านจิงๆหรอ? (น้ำเสียงต้องการความแน่ชัด)

 

 

Perth: เออดิ...มึงมีไรป่าว?

 

 

Beam: ป่าวก็ดีแล้วกูจะไปส่งเฟริน

 

 

Perth: เออนั้นกูไปละ

 

 

(เพิร์ธช่วยเปรมถือกระเป๋าและขับรถไปส่ง)

 

 

Beam: (คิดในใจ) เฮียยยเอ่ยไม่ชัดเจน..โชคดีนะเฮียขอให้รู้ใจตัวเองเร็วๆนะ

 

 

Fern: ไปกันเถอะคะพี่บีม

 

 

Beam: คะ (จับมือพาเฟรินกลับบ้าน)

 

 

 

............

 

 

บ้านเปรม

 

 

(ในขณะที่ลงจากรถเพิร์ธลงมาเปิดประตูให้เปรมบุ๋นนั่อ่านหนังสืออยู่นอกบ้านเลยเดินมาดู)

 

 

 

Boun: มึงมาทำไรบ้านน้องมัน (น้ำเสียงไม่พอใจ)

 

 

Perth: พอดีรถน้องเสียนะเฮียเลยอาสามาส่ง

 

 

Boun: อ้าว!!! ทำไมไม่โทรตามเฮียไปรบกวนไอเพิร์ธทำไม (พูดน้ำเสียงกระทบแบบไม่พอใจ)

 

 

Perth: ไม่รบกวนเลยนะเฮียผมเต็มใจ (ยิ้มให้เปรม)

 

 

Boun: มึงส่งเสร็จแล้วมึงก็กลับมึงจะยื่นบื่อไรตรงนีว่ะ? (มอง)

 

 

Perth: นั้นผมกลับก่อนนะเฮีย..กลับก่อนนะคับน้องเปรม (ยิ้มให้เปรม)

 

 

Boun: เออรีบกลับได้ละเดะสาวๆของมึงรอนาน (กอดคอเปรม)

 

 

Perth: สาวที่ไหนว่ะเฮีย? (ทำหน้างง)

 

 

Boun: สาววันก่อนที่มึงเดินควงอ่ะ?

 

 

(เปรมยื่นฟังที่บุ๋นคุยกับเพิร์ธยืน งง ในดง ผช)

 

 

Perth: นั้นมันเพื่อนผมเฮียเดะน้องมันเข้าใจผมผิดหมด

 

 

Perm: ไม่หรอกคับ (ยิ้ม)

 

 

Boun: กลับไปได้ละมึง!!!

 

 

Perth: คับเฮีย

 

 

(เพิร์ธนั่งรถกลับบ้าน)

 

 

Boun: ทีหลังรถเสียบอกพี่เดะไปรับไปส่งเองไม่ต้องไปรบกวนมันเข้าใจมั้ย!!! (น้ำเสียงดุ)

 

 

Perm: ไม่อยากรบกวนเฮียนะเฮียมีตรวจนิ

 

 

Boun: แล้วไอเพิร์ธมันเป็นใครเห็นมันวันเดียวไว้ใจมันเลยหรอห๊ะ!!! (น้ำเสียงโมโห)

 

 

Perm: ทำไมเฮียต้องโมโหด้วยอ่ะ (ทำหน้ากลัว)

 

 

Boun: เอาเป็นว่าต่อไปนี้มีไรกูจะดูแลมึงเอง

 

 

Perm: คับเฮีย

 

 

Boun: เข้าบ้านได้ละ

 

 

Perm: คับ

 

 

(เปรมเดินเข้าบ้าน)

 

 

Boun: ไอซื่อบื่อเอ่ยยทำขนาดนี้ยังไม่รู้อีกไงกูหวงมึง

ความคิดเห็น