มณีภัทรสร/ สไบนาง นามปากกา
facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

หัวใจสั่งให้ทำ

ชื่อตอน : หัวใจสั่งให้ทำ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 8.3k

ความคิดเห็น : 48

ปรับปรุงล่าสุด : 25 มี.ค. 2563 21:28 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
หัวใจสั่งให้ทำ
แบบอักษร

หลังจากร้องไห้จนพอใจ ลลนาก็รีบจัดการกับความรู้สึกของตัวเอง เธอจะอ่อนแอไม่ได้ ทั้งๆที่รู้ว่าน้ำตาไม่ได้ช่วยแก้ปัญหา แต่การได้ระบายออกมาก็เป็นอีกทาง ที่ทำให้เธอสบายใจ

 

“จะอ่อนแอเกินไปแล้วนะปอ”เอ่ยเตือนตัวเอง เมื่อลุกขึ้นมาจัดการกับงานที่ค้างอยู่ ยังมีอีกหลายอย่างที่เธอต้องทำให้เสร็จ พรุ่งนี้จะได้เข้าเมืองอย่างสบายใจ ฟังจากที่แตงบอกคร่าวๆ พรุ่งนี้กว่าจะกลับมาถึงไร่ก็น่าจะบ่ายหรือไม่ก็เย็น เพราะเป็นวันพักผ่อน สาวๆที่เข้าเมืองมักจะเดินเที่ยวกันนาน เพราะถือเป็นการพักผ่อน และเที่ยวเล่นเปิดหูเปิดตาไปด้วย

 

ร่างบางลงมือซักเสื้อผ้า เธอไม่มีกะละมังใส่น้ำ เลยใช้ขันตักน้ำราดลงบนกองผ้า ก่อนจะเทผงซักฟอกใส่ แล้วนั่งขยี้ที่ละชิ้นอย่างทุลักทุเล กว่าจะเสร็จก็กินเวลานาน อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า ก่อนจะเดินเอาผ้าไปตากที่หลังบ้าน ระหว่างนั้นตากลมโตก็เห็นอะไรบาง ที่วางอยู่บนโต๊ะหน้าบ้าน ยกสองมือขยี้ตา ก่อนจะฉีกยิ้มหวาน เมื่อเห็นชัดว่าสิ่งนั้นคืออะไร

 

“ปิ่นโต!!!”ร่างบางวิ่งตรงเข้าหา ใช้สองมือประคองปิ่นโต ก่อนจะรีบเปิดดูเร็วๆ

 

“ข้าวสวย! แกงส้มมะละกอ! ปลาเค็ม!”ลลนากรีดร้อง เมื่อเปิดปิ่นโตดูครบทั้งสามชั้น

 

“ขอบคุณนะแตง”เอ่ยขอบคุณ เมื่อแน่ใจว่าแตงคงเอาปิ่นโตมาวางให้เธอ เมื่อเย็นแตงรีบกลับไป เพราะบังเอิญมาเจอฉากเลิฟซีนที่ดุเดือดของเธอกับเผ่าเพชร แตงคงกลับไปเอามาให้เธอใหม่ ใบหน้าสวยฉีกยิ้ม อย่างน้อยๆที่นี่ก็ยังมีเพื่อนที่จริงใจอย่างแตง

 

........................

 

อาคมที่แอบอยู่หลังพุ่มไม้ยิ้มกว้าง เมื่อเห็นคนตัวเล็กนั่งกอดปิ่นโตแน่น เหมือนเป็นของล้ำค่า แบบนี้นี่เองคุณเผ่าถึงได้หลงจนโงหัวไม่ขึ้น ใบหน้าสวยหวานที่ยิ้มจนแก้มปรินั่น มองแล้วก็ทำให้หัวใจชุ่มชื่นได้จริงๆ

 

เมื่อเย็นเขาเดินสวนกับเผ่าเพชรที่หน้าบ้านใหญ่ เห็นคุณเผ่าทำท่าทางแปลกๆ แถมในมือยังถือปิ่นโตเถาใหญ่ไว้อีกด้วย พอเขาถามว่าจะเอาปิ่นโตไปไหน เจ้านายหนุ่มกลับโยนปิ่นโตในมือให้เขา แล้วเดินหนีไปหน้าตาเฉย อาคมยืนคิดอยู่พักใหญ่ๆ ก่อนจะเดินเอาปิ่นโตมาวางไว้หน้าบ้านลลนา คุณเผ่าคงจะเอามาให้หญิงสาว แต่ถูกเขาจับได้สะก่อน เลยอายแล้วโยนภาระมาให้เขา

 

“ทานให้อร่อยนะครับนายหญิง”อาคมพูดกับตัวเองก่อนจะเดินกลับบ้านพักอย่างอารมณ์ดี

 

เผ่าเพชรที่ยืนมองอาคมอยู่บนระเบียงบ้าน กระโดดหลบหลังเสาแทบไม่ทัน เมื่ออาคมมองมาที่เขา ชายหนุ่มสะบัดศีรษะแรงๆ เมื่อรู้สึกตกใจกับสิ่งที่ตัวเองทำ เขาโดดหลบอาคมเนี่ยนะ แล้วเขาจะหลบทำไม เขาไม่ได้ทำอะไรผิดนี่ และนี่ก็เป็นบ้านของเขา เขาเป็นเจ้าของไร่เนื้อที่นับพันๆไร่ มีอำนาจมหาศาล แต่ทำไมกลับรู้สึกเหมือนตัวเองเพิ่งทำความผิดร้ายแรงมาอย่างนั้น 

 

“ก็แค่ปิ่นโต มึงจะกลัวทำไมวะไอ้เผ่า”คิดแล้วก็โมโหตัวเอง ทั้งๆที่เพิ่งจะปะทะคารมกับยัยนั่นมาแท้ๆ และเขาก็โกรธเธอมาก แต่พอกลับมาถึงบ้าน ทำไมเขาต้องรีบเข้าครัว รีบตักข้าวตักกับใส่ปิ่นโต แล้วจะรีบเอาไปให้ยัยนั่นเนี่ยนะ แถมยังมาถูกอาคมจับได้อีก ผีห่าซาตานตนใจดนใจให้เขาทำอย่างนั้น เขาเกลียดเธอ เขาเกลียดเธอ ท่องไว้ว่าเกลียดๆๆๆ

 

“สมองพิการหรอวะไอ้เผ่า”ก่นด่าตัวเอง ที่รู้สึกว่าพักนี้สมองเขาทำงานน้อยเกินไป เพราะทุกอย่างที่เขาทำมักจะถูกหัวใจสั่งเสมอ เพราะหัวใจเป็นกล้ามเนื้ออัตโนมัติ ที่สมองสั่งการไม่ได้ เขาถึงโดนหัวใจสั่งงานบ่อยๆ เผ่าเพชรยกเรื่องนี้ ให้เป็นการทำงานที่ผิดพลาดของหัวใจเขาทั้งหมด

 

...................................

 

โชติทิ้งตัวลงบนร่างอวบที่นอนอยู่ใต้ร่าง ก่อนจะพลิกตัวลงมานอนแผ่หลา เมื่อเสร็จสม สายใจดึงผ้าห่มมาคลุมร่าง เมื่อโชติผละออก เป็นแบบนี้อีกแล้ว ทุกครั้งที่เสร็จสม โชติก็มักจะไม่เห็นความสำคัญของเธอ

 

“เมื่อเย็นฉันเห็นพี่จับมืออีปอ พี่คุยอะไรกับมัน”สายใจเอ่ยถาม เมื่อหันมานอนตะแคงมองหน้าคนข้างๆ

 

“หึงเหรอ”โชติถามกลับ ก่อนจะคว้าบุหรี่มาจุดสูบ 

 

“เปล่า”ถึงแม้จะบอกว่าเปล่า แต่ในใจกลับตรงกันข้าม ถึงแม้โชติจะไม่ใช่เป้าหมายสูงสุดของเธอ แต่ก็มีความสัมพันธ์กันมานาน อยู่ๆมาเห็นเขาสนใจคนอื่น สายใจก็อดหึงไม่ได้ แล้วยิ่งมาเป็นคนที่สาวกว่า สวยกว่า ต่อมความอิจฉาก็เริ่มทำงาน 

 

“พี่ชอบมันหรอ”

 

“ก็น่าสนใจดีนี่”โชติตอบ ก่อนจะพ่นควันบุหรี่ออกจากปาก คำพูดของสายใจ ทำให้เขาคิดถึงใบหน้าขาวเนียนของคนงานใหม่ขึ้นมาทันที นอกจากจะสวยแล้ว มือก็ยังนิ่มมากอีกด้วย

 

“ระวังๆหน่อยก็ดีนะ ฉันเห็นคุณเผ่ามองมันอยู่”

 

“ตกลงที่หึงเนี่ย เธอหึงฉัน หรือหึงนายกันแน่”

 

“อย่างฉันเนี่ยนะจะเอาอะไรไปหึงนาย ฉันก็มีแต่พี่นี่แหละ ที่เตือนก็เพราะห่วง”สายใจพูด ก่อนจะขยับมากอดเอวของโชติไว้อย่างเอาใจ เรื่องที่เธอหวังสูง มีหรือที่ใครๆจะดูไม่ออก แต่ตอนนี้เป้าหมายนั้นยังอีกไกล เธอก็ต้องเก็บของตายไว้ก่อน

 

“ถ้าพี่ชอบมัน ก็จัดการเถอะ”สายใจยุส่ง เมื่อนึกอะไรบางอย่างได้ ถ้าโชติได้นางนั่นมาเป็นเมียจริงๆ งานนี้เธอก็มีแต่ได้กับได้ นอกจากจะกำจัดศัตรูหัวใจของตัวเองแล้ว นวลแพรคงให้รางวัลเธออย่างงาม ที่เธอกำจัดศัตรูหัวใจให้นวลแพรได้อีกคน เท่ากับยิงกระสุนนัดเดียว ได้นกถึงสองตัวด้วยกัน สายใจเริ่มคิดแผนร้ายในใจ

 

“ให้ฉันช่วยไหมพี่”ถามอย่างคนใจกว้าง

 

“ไม่ต้อง ของดีๆ ได้ยากๆ พี่ชอบ ”คำพูดของโชติทำให้สายใจหน้าชา ของดีๆอย่างนั้นหรือ แสดงว่าโชติเห็นมันดีกว่าเธอ มือบางกำเข้าหากันแน่น ก่อนจะก่นด่าลลนาในใจ ที่โชติเห็นมันมีคุณค่ามากกว่าเธอ

 

.................................

 

เสียงไก่ขันที่ลอยมาตามลม ปลุกให้หญิงสาวที่นอนขดอยู่ใต้ผ้าห่มผืนบางตื่นขึ้น ร่างบางบิดขี้เกียจไปมา นี่เป็นอีกวันที่เธอตื่นเพราะเสียงไก่ขัน แสดงว่าเธอเริ่มชินกับที่นี่แล้วสินะ มือบางควานหามือถือ ก่อนจะกดเปิดดูเวลา 

 

“เพิ่งจะตีห้า”บอกตัวเอง ก่อนจะล้มตัวลงนอน เธอตั้งนาฬิกาปลุกไว้แปดโมงเช้า แต่ต้องมาตื่นก่อนเวลาเนี่ยนะ เมื่อคืนเธอนอนเกือบๆห้าทุ่ม เพราะมัวแต่ไถเฟซฯไปเรื่อยเปลื่อย เพราะแอบกลัว แต่ที่นี่ไม่มีผีอย่างที่เผ่าเพชรเคยบอกไว้ เพราะสี่คืนแล้วที่เธอนอนหลับสบาย ในโลกโซเชียลยังมีข่าวของเธออยู่ แต่ก็เริ่มน้อย เพราะตอนนี้มีข่าวอื่นเข้ามาแทนที่ อีกหน่อยเธอก็คงถูกลืม เมื่อถึงวันที่เธอกลับไป งานที่เคยล้นมือก็คงหดหาย คิดมาถึงตรงนี้ลลนาก็ถอนใจออกมาแรงๆ อดใจหายไม่ได้ ไม่ใช่เรื่องงาน แต่ทุกครั้งที่คิดว่าจะต้องไปจากที่นี่ หัวใจก็เจ็บทุกครั้ง อยู่ๆเธอก็รู้สึกผูกพันธ์กับที่นี่ขึ้นมาซะงั้น ระยะเวลาแค่ไม่กี่วัน ทำไมหัวใจเธอถึงฝังรากลงไปเยอะขนาดนี้

 

“ปล่อยให้เป็นแบบนี้ได้ไงวะปอ เข้มแข็งหน่อยสิวะ”บอกตัวเอง เมื่อพยายามห้ามใจไม่ให้คิดฟุ้งซ่าน เธอต้องเข้มแข็งให้มากกว่านี้ 

 

......................................

 

ชอบความเลิ่กลั๊กของเฮีย...ถึงสมองเฮียจะไม่ทำงาน แต่หัวใจยังสั่งการได้100%เต็ม

 

ใจสั่งมา เฮียกล่าว

 

เฮโล่!!!มีคนเม้นถูกใจ เลยมาแถมให้อีกตอน ขอบคุณที่รักเฮียนะคะ

 

ฝากเฮียด้วยน๊า

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น