CN

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

secret love | รัก ลับ ลับ ep.3

ชื่อตอน : secret love | รัก ลับ ลับ ep.3

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 60

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 26 มี.ค. 2563 15:20 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
secret love | รัก ลับ ลับ ep.3
แบบอักษร

นักรบ

 

 

หลังจากที่พบรักเดินออกไปพี่เพียวก็ชวนผมออกมาเดินเล่นริมทะเลจะว่าไปบรรยากาศโครตจะโรแมนติก พอเดินมาสักพักพี่เพียวก็พูดสิ่งที่ ีผมตกใจขึ้นมา

 

 

"ดูเพื่อนเราไม่ค่อยจะชอบพี่เลยนะ"

 

 

"..."พี่เขาหมายถึงเพื่อนผม? คนไหน?

 

 

"แต่พี่คงจะคิดไปเองแหละเนาะ"พี่เพียวหันมายิ้มให้ผมซึ่งผมด็ยิ้มตอบไปแบบเดียวกัน

 

จะว่าไงดีล่ะ ผมชอบพี่เพียวนะเพราะ

ความสดใสของพี่เขาล่ะมั้งเพราะแบบนี่ผมเลยลองคุยกับพี่เขาดู ดูกันไปเลื่อยแบบนี้ก็ดีไป

อีกแบบนะผมว่า เพราะผมไม่รีบ

 

 

ส่วนใครที่สงสัยว่าทำไมผมถึงห่วงพบรักเรื่องผู้ชายขนาดนั้นอันนี้ผมก็ไม่รู้เหตุผลเหมือนกันอาจจะเป็นเพราะเธอคือ

เพื่อนผม ผมเลยไม่อยากเห็นน้ำตาของเธอ เธอเหมากับรอยยิ้มมากกว่าน้ำตาซะอีก

 

 

"วันนี้ทำไมเราดูเงียบๆล่ะ"เดินเงียบๆกันมาสักพักพี่เพียวจึงเอ่ยขึ้น

 

"เหนื่อยนิดหน่อยครับเดินทางตั้งนาน"

 

"ถึงว่าล่ะเราดูเงียบๆ"พี่เพียวพูดพร้อมหันมามองผม ผมจึงยิ้มตอบ

 

ที่บอกว่าเหนื่อยผมเหนื่อยจริงๆตามที่พูด

 

"งั้นเรากลับที่พักกันเถอะ เดี๋ยวพี่เดินไปส่ง"

 

"อ่อ...ครับ"

 

 

คุยกันมาระหว่างทางจนถึงที่พักของผมพี่เพียวก็กลับไปที่พักของตัวเองทันทีเพราะการที่ผู้หญิงมาส่งผู้ชายแบบนี้มันดูยังไงๆอยู่เหมือนกัน

 

 

"ไงมึง กลับมาแล้วหรอ"

 

"เออ"

 

ไอ้บอลถามขึ้นทันทีทีาผมเปิดประตูเข้าห้องมา แต่สายตาที่มันมองมาเหมือนมีเรื่อง

อยากถามผม สายคนเราดูออกง่ายจะตาย

รวมถึงสายตาของเพื่อนสนิดของผมด้วย พบรัก

 

 

แค่มองตาผมก็รู้แล้วว่าเธอรู้สึกอะไรกับผม

ไม่แปลกหรอกที่เวลาเราอยู่ใกล้ใครบ่อยๆแล้วหวั่นไหว ผมแค่ไม่คิดว่าเธอจะรู้สึกแบบนั้นกับ

ผม

 

"มีอะไรจะถามก็ถาม"ผมหันไปมองหน้ามันก็พบว่ามันมองผมอยู่ก่อนแล้ว

 

"จริงจังหรอว่ะ คนนี้"

 

 

"มึงคิดว่าไงล่ะ" ตอบมันแบบกวนๆ ที่จริงผมก็ไม่รู้หรอกว่าผมจริงจังแค่ไหน

 

"มึงนี่ก็ยังเป็นเสืออยู่วันยังค่ำสินะ"

 

"เบาๆหน่อยเหอะกูรู้ว่ามึงรู้"

 

มันคงหมายถึงเรื่องที่พบรักรู้สึกเกินเพื่อนกับผมสินะ

 

 

แสดงว่ามันคงดูออกตั้งนานแล้วแต่แค่แกล้งโง่ดท่านั้นก็ดีเหมือนกันจะได้ไม่ต้องเล่าอะไร

ให้ยุ่งยาก ผมเป็นผู้ชาย ผู้ชายที่เจ้าชู้อันนี้ ทุกคนรู้ดีและมันคงยากหน่อยถ้าสักวันจะหยุดอยู่ที่ใครสักคน

 

 

"เรื่องอะไรหรอ"แกล้งโง่ถามๆดูหน่อยล่ะกัน

 

 

"เรื่องพบรัก"

 

ประโยคที่ออกมาจากปากมันทำดอาผมอดยิ้มออกมาไม่ได้ เดาไม่ผิดจริงๆว่ามันรู้เรื่อง

 

 

"หึ หรอ"

 

ตอบมันไปแค่นั้นก่อนจะคว้าเอาผ้าเช็ดตัวไปอาบน้ำ เรื่องความรักพวกนี้มันดูไร้สาระมาก

สำหรับผมแต่ถ้าให้ทำดีด้วยเฉยๆอันนี้ก็พอทำได้

 

 

 

ไอ้ความรักที่แอบรักเพื่อนแบบนั้นถ้าเธอจะเจ็บมันก็ไม่แปลกหรอกเพราะเราต่างรู้ดีว่าไม่ควรรู้สึกเกินเพื่อนกับเพื่อนสงสารเธอเหมือนกันแต่จะให้ผมหันไปรู้สึกแบบเดียวกับเธอหรอ หึ คงยาก แต่ก็อยากลองดูเหมือนกันท้าทายดีออก:)

 

 

 

 

 

 

 

 

พบรัก

 

ตอนนี้กิจกรรมตอนค่ำก็เริ่มขึ้นด้วยการหาพี่รหัสของน้องที่ยังหาไม่เจอวันนี้กิจกรรมคงเบาๆก่อนเพราะพึ่งมาถึงคงจัดหนักในวันพรุ่งนี้

 

ฉันนั่งมองดูผู้คนมากมายกับความวุ่นวายที่แสดงอยู่ต่อหน้าด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย ก็ไม่เก็บเรื่องนักรบมาใส่ใจนักหรอกก็พอรู้ว่ามันไม่ได้คิดแบบเดียวกับที่ฉันคิด แต่มันคงยากเกินไปล่ะมั้งอดสมเพชตัวเองไม่ได้จริงๆ

 

 

รู้ทั้งรู้แต่ก็ตัดไม่ขาดสักที....

 

"ไง..."

 

เสียงคุ้นหูดังขึ้นข้างๆถ้าให้เดาคงจะเป็นเพื่อนในกลุ่มแต่จะเป็นใครล่ะนอกจากนักรบ

แค่คิดถึงก็ปรากฎตัวเลยเหรอเนี้ย

 

"อื้อ ไง"

ตอบกลับไปด้วยเสียงเหนื่อยๆก็ตามนั้นแหละตอนนี้ฉันเหนื่อยกับตัวเองจริงๆ

 

 

"มานั่งทำอะไรคนเดียวตรงนี้"

 

"แกก็รู้ฉันไม่ชอบความวุ่นวาย"

 

"จริงสินะ หึๆ!"

 

แค่นั้นเราก็เงียบไม่รู้สิฉันควรมีเรื่องต้องคุยกับมันแต่ก็ไม่รู้จะหาเรื่องอะไรมาคุยเถียงกับตัวเองจนมีเสียงเรียกดังขึ้นข้างๆเป็นเสียงของคนที่นั่งข้างๆฉันนี้แหละ

 

"พบรัก"

 

"..."

ฉันหันไปมองแต่ก็ไม่พูดอะไรแค่ใช้สายตาอ่านสายตาที่นักรบมองมาแค่นั้น

 

 

มีแวบหนึ่งที่สายตาของนักรบนั้นวูบไหวแต่แค่แวบเดียวเท่านั้นจนฉันคิดว่าฉันคงตาฝาดไปเองพอได้มองตามันแบบนี้ก็ทำให้ฉันอยากบอกความรู้สึกของฉันออกไปเหมือนกัน คงจะดีถ้าบอกออกไปแล้วนักรบคิดตรงกัน

คงเป็นเรื่องที่ดีที่สุดให้ชีวิตฉันเลยล่ะมั้ง

 

 

พอคิดๆดูแล้วฉันควรทำตามใจตัวเองบ้าง

ถ้าคิดจะชนก็ชนให้ยับสู้ไม่ถอยไม่ว่าผลลัพธ์นั้นจะเป็นยังไงก็ตาม แต่ถ้าเลือกที่ถอยก็ถอยให้

สุด พอคิดได้แบบนั้นแล้วก็ควรที่บอกความในใจ

ไปสักทีดีกว่าเก็บไว้คนเดียว

 

 

"นักรบ..."

 

"ฮื้ม"มันตอบพร้อมกับหันมามองหน้าฉันตรงๆ

 

"คือ กูมีเรื่องอยากบอกอ่ะ"

 

"เออ ว่า"

 

"กูชอบมึง"

 

"...."เงียบไปเลยดิ รู้สึกโล่งใจขึ้นมาทันที

แต่ก็แอบเสียใจอยู่หน่อยที่ท่าทีของมันดูไม่ตื่นเต้นอะไรเลย หรือมันจะรู้อยู่แล้ว

 

 

"กูชอบมึงมาตั้งนานแล้วแหละ หึ แต่ก็รู้ว่ามึงไม่ได้ชอบกู"

 

หลังที่มันเงียบฉันก็เริ่มพูดต่อ

 

"แต่มึงไม่ต้องห่วงหรอก ว่ากูจะขัดขวางมึง

กับพี่เพียวกูกำลังจะทำใจยอมรับอยู่น่ะ"

 

ฉันว่ายิ้มๆลืมคิดไปเลยว่ามันคุยๆกับพี่เพียวอยู่ ก็ดีจะได้รีบๆตัดใจ

 

"เฮ้อช่างมันเถอะ เปลี่ยนเรื่องคุยกัน"

 

ปั้นหน้ายิ้มเหมือนไม่เป็นอะไร เคยได้ยินมั้ยว่าความเงียบมันก็มีคำตอบในตัวของมันเองซึ่งฉันก็เข้าใจดีว่าในความเงียบนั้น

มันมีคำตอบของมันอยู่แล้ว

 

"หึ!แล้วมึงไม่อยากฟังอะไรจากกูเลยหรอพบ"

 

จู่ๆนักรบที่เงียบอยู่นานก็พูดขึ้นจะฟังอะไรดีล่ะ ตอบที่ตรงกับความรู้สึกฉันหรือความเสียใจ

ที่คิดไม่ตรงกันดีล่ะ

 

"...."

 

 

"ที่จริงกูรู้ว่าสักพักแล้วว่ามึงไม่ได้คิดกับกูแค่เพื่อน"

 

มันรู้แล้วจริงๆด้วย ให้ตาย!

 

"แต่กูไม่ได้รู้สึกกับมึงแบบนั้น"

 

เหมือนมีมีดนับสิบแทงลงมาที่กลางหัวใจไม่คิดว่าความจริงจะโหดร้ายขนาดนี้ ที่บอกว่าทำใจยอมรับไว้แล้วดูเป็นเรื่อง

หลอกลวงซะงั้นเพราะมันเจ็บเหมือนไม่ได้ทำใจรับไว้เลยยังไงล่ะ สมเพชตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่า

แต่ก็ดีเพราะฉันจะแยกออกว่าที่ผ่านมันคือความหวังดีของเพื่อน ไม่มีการให้ความหวัง แต่แค่ฉันที่คิดไปเองคนเดียว

 

 

"หรอ ก็คิดเอาไว้แล้วแหละ ฮะๆๆ"

 

หัวเราะกลบเกื่อนเป็นอะไรหน้าอายที่สุดแล้วมั้งในตอนนี้

 

"ไม่เสียใจหน่อยหรอ?"

 

นับรบถามขึ้น เสียใจหรอ ตอบเลยว่ามาก

แต่แค่แกล้งทำว่ายังไหวทั้งๆที่ไม่ไหว

 

"เสียใจสิแต่ช่างมันเถอะ. คนไม่รักอ่ะทำยัง

ไงก็ไม่รัก มึงคิดแบบนั้นมั้ยล่ะ"

 

 

"ไม่ล่ะ แค่คิดว่ามึงยังทำไม่เต็มที่"

 

ยังไม่เต็มที่หรอ ตรงไหนล่ะ ฉันปาดน้ำตาที่ไหลออกมาตอนไหนก็ไม่รู้หันไผมองหน้านักรบให้เต็มตาว่าที่พูดมานั้นหมาย

ความอะไร

 

 

"งั้นหรอ แต่ฉันว่าฉันเต็มที่กับความรู้สึกตัวเองแล้วนะ"

 

"แค่บอกชอบเรียกเต็มที่แล้วหรอ"

 

ต้องการอะไรกันนะ

 

"แล้วมึงต้องการอะไรจะให้กูตามจีบมึงรึไง"

 

"ลองดูมั้ยล่ะ"

 

"!!?"

 

อะไรนะ นี่ฉันไม่ได้ฟังผิดใช้มั้ยที่บอกว่าให้

ฉันตามจีบ เหอะ! ฉันเป็นผู้หญิงนะจะให้ตามจีบผู้ชายหรอบ้าสิ้นดี

 

"อยากเป็นแค่เพื่อนหรือมากกว่าเพื่อนก็ขึ้นอยู่กับมึงนะพบรัก"

 

นักรบหันมามองหน้าพร้อมกับรอยยิ้มเจ้าเล่ห์

ัคิดจะทำอะไร คิดจะเล่นกับความรู้สึกฉันงั้นหรอ

 

ฉันมองหน้านักรบอย่างไม่เข้าใจในสิ่งที่มันพูด เหมือนให้ความหวังเลยแฮะ

 

 

แต่ลองดูสักตั้งจะเป็นอะไรมั้ย ถ้าฉันอยากเสี่ยงดูจะดีกว่านี้มั้ยแค่ลองทำดูคงไม่มีอะไรเสียหายใช่มั้ยแค่ฉันชอบนักรบแค่นั้น แค่นั้นจะเสี่ยงไปมั้ย

 

"มึงคิดงั้นจริงๆหรอนักรบ"

 

"ก็...ใช่"

 

ได้ถ้าต้องการแบบนั้นฉันจะลองดูก็ได้กับความสัมพันธ์แบบนี้ไม่มีอะไรที่ต้องเสียแล้วนิ

 

"ในความสัมพันธ์นี้ถ้ากูเลือกที่จะชนกูจะชนให้ยับ สู้ไม่ถอยไม่ว่าผลลัพธ์จะเป็นยังไงก็ตาม

แต่ถ้ากูเลือกที่จะถอยกูจะถอยให้สุดจนมึงอาจจำไม่ได้เลยว่าครั้งหนึ่งเคยมีกูอยู่ในชีวิตมึง"

 

"....."

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น