นิยา เบรานี่

มาอัพทุกวันจ้า รอติดตามกันได้เลยนะคะ ฮิฮิ

ชื่อตอน : ตอนที่ 23

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 7.5k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 25 มี.ค. 2563 13:19 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 23
แบบอักษร

         เขาจึงยังคิดมาโดยตลอดว่า เด็กคนนั้นไม่มีชีวิตอยู่บนโลกใบนี้อีกแล้ว จนกระทั่งนาทีนี้ นาทีที่เขาคิดว่าเขาได้เจอกับเธออีกครั้ง 

         แล้วความกลัวก็เริ่มเข้ามาครอบงำจิตใจของเขาอีกครั้ง และยิ่งได้เห็นท่าทีหลุกหลิก มีพิรุธของเธอ เขาก็ยิ่งกลัว 

         ...โอ...หวังว่าลูกของเธอคงไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับเขาหรอกนะ 

         แล้วขณะนั้นเอง พฤกษ์ก็เดินกลับมาจากห้องน้ำ กลิ่นกับข้าวหอมฉุยภายในบ้านทำให้เริ่มหิว จึงมาบอกแม่เพื่อขอข้าวกิน  

         พิมณาราเห็นพฤกษ์เดินมาทางตนก็ยิ่งตกใจ จ้องมองไปที่ลูกชายด้วยความหวาดหวั่นมากยิ่งขึ้น ทำหน้าปั้นยาก ภาคินัยมองตามสายตาของเธอ แล้วก็เห็นเด็กน้อย เดาเอาว่าคงจะเป็นลูกของเธอ  

         แต่ทำไม... 

         ทำไมเจ้าเด็กคนนี้ถึงได้หน้าตาเหมือนเขาในวัยเด็ก ราวกับแกะออกมาจากพิมเดียวกันแบบนี้ ไม่ว่าจะเป็นดวงตา จมูก ปาก เหมือนเปี๊ยบ! 

         อย่าบอกนะว่า... 

         ภาคินัยหยุดความคิดเอาไว้เพียงแค่นั้น ไม่อยากจะคิดต่อแม้แต่น้อย กล้ามเนื้อที่หน้าอกข้างซ้ายเต้นรัวแรง หันกลับไปจ้องสบตาอดีตนางบำเรอ พร้อมถามเสียงเครียด  

         “บอกผมมานะว่าเด็กคนนี้เป็นลูกใคร” ขณะถาม เขาพยายามควบคุมน้ำเสียงไม่ให้สั่น กำมือแน่น เขากลัวคำตอบเหลือเกิน 

         พิมณาราทำหน้าแหย หน้าที่ซีดอยู่เป็นทุนยิ่งซีดหนักเข้าไปอีก แต่ก็กล้ายืดอกรับ 

         “ลูกของฉันเองค่ะ ฉัน...”  

         “ผมรู้แล้วว่าลูกคุณ” เขาตวาดเสียงดัง การควบคุมใกล้จะสิ้นสุดลง “แต่ผมถามเพราะผมอยากรู้ว่าใครคือพ่อของเด็กคนนี้ ว่าอย่างไร ใครเป็นพ่อของเขา”  

         พิมณาราไม่เข้าใจว่าทำไมเขาถึงต้องฉุนเฉียวมากขนาดนี้ และยิ่งไม่เข้าใจเข้าไปใหญ่เมื่อเขาถามถึงพ่อของเด็ก  

         ภาคินัยตัวสั่นด้วยโทสะ คนงานหลายชีวิตจ้องมองมาที่เขาอย่างไม่ว่างตา แล้วไหนจะเด็กชายที่ทำหน้าไร้เดียงสาอีก เขาคิดว่าความอดทนของเขาต้องสิ้นสุดลงในเสี้ยวนาทีนี้แน่ และก่อนที่เขาจะทำให้เรื่องในวันนี้กลายเป็นละครฉากใหญ่ให้ลูกน้องนินทากันสนุกปาก เขารีบคว้าข้อมือของเธอ แล้วพาเดินไปยังอีกมุมของตัวบ้าน ที่ค่อนข้างเป็นส่วนตัวมากกว่า 

ความคิดเห็น