M.T.K

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 1.ตอนเดียวจบ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ทั่วไป

คนเข้าชมทั้งหมด : 121

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 24 มี.ค. 2563 16:31 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
1.ตอนเดียวจบ
แบบอักษร

วันที่ 12

ณ เวลา 8:34 Am.

..ณโรงเรียน..

ณ ห้องนอนส่วนรวม

เห้ย!! ตื่นได้เเล้วไอพวกขี้--:หมี

เเหม่ม:เออ~กูรู้น่า.เเปป.

........:หมี

เเล้วเเต่น่ะ ถ้าโดนครูเขามาว่าละก็:หมี

กูบ่เกี่ยวนะย่ะ:หมี

เเหม่ม:เออ~~ ขอสักเวลา 1 นาที.

พลอย:..............

อ่าวพลอย! ตื่นเเล้วหรอ?:หมี

พลอย:อา~~ห่ะ.

...ตื่นเร็วกว่าข้ากับอี.เเหม่มอีก:หมี

สมเเล้วล่ะ.:หมี

พลอย:สมอะไรอ่ะ? สมน้ำหน้าห่ะ?.

ป่าว~ ไม่ใช่สมน้ำหน้าน่ะ:หมี

สมเเล้วที่เป็นหัวหน้า ต่างหาก!:หมี

พลอย:อ้อ!~ อย่างนี้นี่เอง!.

เออ.อี.พลอย:หมี

พลอย:???อะไร.

เเล้วเมื่อไหร่.อี.เเหม่มจะตื่นอ่ะ?:หมี

พลอย:ไม่รู้สิ.บางทีมันจะตื่นเองอ่ะ?.

..อ้อ..งั้น.ข้าไปก่อนน่ะ.:หมี

พอดีวันนี่มีงานด่วนน่ะ:หมี

บายนะ พลอย:หมี

พลอย:เออ~ บายมึง.

พลอย:.........อี.เเหม่ม.

เเหม่ม:อะไรว่ะ?

พลอย:.มึงมีงานด่วนป่ะวันนี้?

เเหม่ม:งานด่วนอะไรว่ะ?

พลอย:ไม่มีใช่ไหมวันนี้อ่ะ?

เเหม่ม:อา!~....

(เเหม่มรีบลุกขึ้นจากบนเตียงนอน)

เเหม่ม:งานอะไรว่ะ?

พลอย:ไม่รู้สิ?

เเหม่ม:งานของใครอ่ะ?

พลอย:ข้าก็ไม่รู้อ่ะ?

(ไอ.เเหม่ม.คิดเเผนอะไรได้เเล้ว)

เเหม่ม:งั้น.พวกเรา.ไปดูงานที่.

เเหม่ม:อี.หมี.ทำงานกัน!

พลอย:!!!? ความคิดดี ป่ะ!

ณ งานของ อี.หมี,ห้องพักเอกราช

(พลอย กับ เเหม่ม เชงอไปดูในห้องที่มีเรือนกระจกปิดอยู่)

เเหม่ม:...พลอย.เองคิดว่า.อี.หมี.

เเหม่ม:อยู่ในห้องนี่หรอ?

พลอย:ก็.เออ.สิ.กูเห็นมันมาทางนี่.

พลอย:.....บ่อยมากก!

เเหม่ม:อืม!! ก็น่าจะใช่น่ะ?

พลอย:อืม!!

งั้นก็.ขอบคุณนะคะ:หมี

(หมี กำลังจะเดินออกมาจากห้องพักเอกราช)

พลอย:เห้ย!! หลบเร็วมึง!

............:หมี

...เย้!! สำเร็จ!! ไปบอก อี.พลอย:หมี

ดีกว่า:หมี

เเหม่ม:..เห้ย!!อี.พลอย.เองได้ยินป่ะ--

เเหม่ม:อ่าว.อี.พลอย.รอด้วย

ณ ห้องนอนส่วนรวม

พลอย....ข้ามีอะไรจะมาบอกด้วย:หมี

พลอย:..เอง.

พลอย:ไปทำอะไรในห้องพักเอกราช?

????:หมี

ก็ป่าวนี่:หมี

พลอย:จริงอ่ะ?

อืม.:หมี

พลอย:อ--

เเหม่ม:อย่ามาโกหกเลย.หมี!

เเหม่ม:เอง.ไปทำอะไรในห้องพ้กเอกราช?

ก็.เเค่--:หมี

เเหม่ม:ไม่ต้องพูดอะไรเเล้ว!

พลอย:.......อี.เเหม่ม.

พลอย:มึงก็ยอมฟัง.อี.หมี.บ้างสิ

พลอย:ว่ามันจะพูดอะไรอ่ะ?

....ไม่เป็นไรหรอก.:หมี

ไม่มีอะไรจะพูดเเล้วล่ะ:หมี

ถ้าพวกเองนั่นไม่อยากฟังข้าพูด:หมี

ข้าก็ยินดี ที่จะไม่พูด:หมี

งั้นข้าไปก่อน่ะ ข้ายังมีงานอีกน่ะ:หมี

บาย:หมี

เเหม่ม:...........

พลอย: ....เเหม่ม.ทำไมเองเป็นเเบบนี่อ่ะ?

พลอย:เองก็ลองฟัง.อี.หมี.พูดบ้างสิ

เเหม่ม:........ข้าไปก่อนน่ะ ข้าหิว

พลอย:.............อา..

(ตัดไปทาง หมี )

ณ ห้องพักเอกราช

มาเเล้วคะ:หมี

??:อ่าว? ทำไมมาเร็วจังเลยล่ะ?

...พอดี เพื่อนหนู ไม่ให้หนูพูดน่ะ:หมี

??:อ้อ..อย่างนี้นี่เอง สิน่ะ?

??:เเล้ว.หมีมาทำไงหรอ?

......:หมี

หนู.ขอเข้าร่วมกับคุณด้วยได้ไหมคะ:หมี

??:...จะเอาอย่างนั่นหรอ?

คะ..:หมี

??:ถ้าจะเข้า

??:ก็ต้องผ่านบททดสอบก่อนน่ะ

คะ!!:หมี

??:1.เธอเกียจเพื่อนของตัวเองไหม? ตอนที่ตนเองนั้นมีอะไรจะมาบอกกับเพื่อนๆ เเต่เพื่อนไม่ให้ หนูพูด เธอเกียจเพื่อนเเบบนี่ไหม?

ก็...เกียจอยู่คะ:หมี

??:เหตุผลล่ะ?

หนูเกียจเพื่อนหนู ก็เพราะว่า :หมี

ตอนที่หนูนั้นจะเอาเรื่องการเลื่อนตั้ง:หมี

เเต่เพื่อนของหนูกับไม่ให้หนูพูด:หมี

โดยที่หนูนั้นอยากจะบอกกับพวกมันเเท้ๆ:หมี

เเต่มันไม่ให้หนูบอก งั้นหนูก็.:หมี

ไม่ขอบอกพวกมันละกันคะ:หมี

??:อ้อ..อย่างนี้นี่เองสิน่ะ?

??:2.เธอ มีความสามารถด้านอะไรบ้าง?

ด้านศิลปะ,การร้องเพลง,คณิต,ดนตรี,เเละก็เเต่งเรื่อง คะ:หมี

??:...อืม....มีความสามารถเยอะอยู่น่ะ

??:3.เธออยากอยู่กับใครมากที่สุด?

??????:หมี

??:เพื่อนของหนูอ่ะ?

.......งั้นก็.ขอไม่ตอบท่านคู่คะ:หมี

??:เพราะ..?

เพราะว่า ทั้งคู่นั่นเป็นเพื่อนกันคะ:หมี

??:เธอก็เลย.ขอไม่อยู่กับทั้งคู่?

คะ อย่างนั้น:หมี

??:......โอเค บททดสอบเสร็จเเล้วล่ะ เดี่ยวพรุ่งนี้เจอกันน่ะ.

คะ:หมี

ณ เวลา 11:23 Am.

ณ โรงอาหาร.

*เสียงประกาศ*

*ขอให้ คุณ.หมี มาพบที่ห้องพักเอกราช ด้วยคะ*

?????เขาเรียกข้าอีกเเล้วเเหะ:หมี

ไปหล่ะ:หมี

ณ ห้องพักเอกราช

มาเเล้วคะ เรียกดิฉันมีอะไรหรอคะ?:หมี

??:....ฉัน.ให้เธอเข้าร่วมด้วย.

!!!! จริงหรอคะ?:หมี

??:อืม....งั้น..

??:เอามือมา.

 

คะ??:หมี

 

??????????:หมี

??:อะ เสร็จเเล้วล่ะ!

 

ว้าว สวยจังเลยคะ:หมี

??:อืม.ใช่.สวยดี

??:เเต่.หมี เธอจะต้องใส่ถุงมือมาประจำน่ะ

โอเคคะ:หมี

??:ดีมาก.เพื่อไม่ให้ คนอื่นรู้!

คะ:หมี

เลิกเรียน,กลับบ้าน

พลอย:..หมี!!!!

?!!!:หมี

พลอย:ข้าขอกลับบ้านกับเองได้ด้วยไหม?

ไม่!!!:หมี

พลอย:เอ๋!!

พลอย:ประจำเธอจะไม่เป็นเเบบนี่น่ะ

พลอย:เป็นอะไรรึป่าว?

....ข้าบอกว่าไม่ ก็ไม่ไง!!:หมี

พลอย:อา...??

(ในใจ หมี)

...จริงด้วยเเฮะ ประจำข้าจะไม่มีนิสัยเเบบนี้นี่น่า?

..หรือว่าเป็นเพราะมือน่ะ..

ไม่สิ.มันไม่ใช่ที่มือ.

!!!!ความโกรธมีนี่มันอะไรกัน คิดเรื่องอะไรก็โกรธทุกเรื่อง?

โอ้ย!!! ปวดหัวเเฮะ.รีบกลับบ้านดีกว่า ไปนอนพักให้เรียบร้อย กินยา......นู้นนี่ให้เรียบร้อย!!!

 

วันที่ 13

ณ เวลา 6:01 Am.

..ณ บ้านของ หมี..

.

.......อืม...เช้าเเล้วหรอ??:หมี

......??ไม่ปวดหัวเเล้ว !เย้ :หมี

รีบไปอาบน้ำ.เเต่งตัวดีกว่า:หมี

1 ชั่วโมง ผ่านไป

ณ กระจกเเต่งหน้า

!!!!!!!:หมี

 

!!!ทำไม.ผมฉัน.เป็นอย่างนี่อ่ะ?:หมี

เหมือนเด็กใหม่ ที่มาโรงเรียนใหม่เลย:หมี

เเต่ถ้าเราบอกพวกมันไปว่า ชื่อ หมี ละก็...:หมี

พวกมันอาจจะคิดว่าเราบ้ารึป่าวน่ะ?:หมี

......!!!ลืมไปเลยว่า.มันไม่ให้เราพูดนิ:หมี

ได้!!ต่อไปนี่.ฉันมีชื่อว่า.มีมี่:หมี

ณ โรงเรียน

ด้วยหน้าโรงเรียน

(ในใจ หมี,มีมี่)

ต่างคนก็มามองฉันอย่างกับว่า....

เกียจ ฉันเลยเเฮะ

น่าลำคาณชะมัก

???:นี่!!!เธอน่ะ

?????:หมี

???:เธอเป็นเด็กใหม่สิน่ะ?

ก็เออสิ....:หมี

???:เอ!! ทำไมจะต้องนั่นด้วยอ่ะ?

???:ไม่เป็นไร เรา พร น่ะ.

ฉัน มีมี่....:หมี

พร:Hi,มีมี่ เธอได้สมัครเป็นนักเรียนที่นี่ยังอ่ะ?

สมัคร?หรอ?:มีมี่

พร:เเปลว่า.เธอไม่ได้สมัครสิน่ะ

(ในใจ หมี,มีมี่)

ก็เออสิ.กูยังไม่สมัครนิ อี.พร เอย!

พร:เเล้วเธอรู้จัก.ผ.อ.ที่นี่ไหมอ่ะ?

พร:ถ้าไม่รู้จักข้าจะได้พาเธอไ--

อา...พาข้าไปดิ รอไรอ่ะ?:หมี

พร:โอ.โอเค.ตามมาน่ะ

ข้าไม่.หลง.หรอกย่ะ:หมี

ณ ห้อง ผ.อ

พร:ขออนุญาญ คะ

???:เข้ามา...

?????:หมี

???:?????

พร:..ข้าไปก่อนน่ะ มีมี่

เออ....:หมี

พร:.......

เหอ....คนสมัยนี่น่า:หมี

???:เธอชื่อว่า หมี ใช่ไหม?

.....ทำไมรู้ละคะ หรือว่าเดา:หมี

???:ก็ สมาชิกของข้า ก็จะใส่ถุงมืออ่ะ

?????:หมี

เอกราช:ข้าไง เอกราช.

...!!!คุณเอกราชเป็ ผ.อ หรอคะ?:หมี

เอกราช:ก็ใช่น่ะสิ!

เอกราช:....เธอช่วย.เอาถุงมืออกได้ไหม?

ก็ได้นะคะ:หมี

เอกราช:ขอดูตรงฝ่ามือเธอได้ไหม?

ไม่คะ :หมี

เอกราช:..............

เอกราช:อย่ามา.ปฏิเสธ ข้าน่ะ

เหอ~ ก็ได้คะ:หมี

(ฉันถอดถุงมือออก )

(เเล้วเงยฝ่ามือให้ ผ.อ เอกราชดู)

 

 

เอกราช:ว้าว!!! เธอเองสิน่ะ หมี

อืม...:หมี

เอกราช:หึ พอได้สัญลักษณ์นี่เเล้ว

เอกราช: เธอเปลี่ยนไปเลยนะ หม---

???:ขออนุญาญครับ.

เอกราช:........

.......:หมี

(ในใจ หมี,มีมี่)

!!!??นั่นมัน รุ้นพี่ บอยร์ นี่น่า พี่เขาก็เข้าหรอ?

พี่บอยร์:.......ขะ.ขอโทษทีครับ

เอกราช:ไม่เป็นไรๆ

เอกราช:.เออ.บอยร์

พี่บอยร์:อะไรหรอครับ?

เอกราช:ข้าขอดูสัญลักษณ์หน่อยได้ไหม?

เอกราช:เพื่อมันจะเริ่มจางอ่ะ

พี่บอยร์:ดะ.ได้ครับ

 

!!!!!!:หมี

เอกราช:โอเคมันยั--

พี่บอยร์:!!!! ท่านครับ มีคนรู้เเล้วล่ะครับ

?????:หมี

พี่บอยร์:เดี้ยวผมจักการเองครับ

เอกราช:ไม่ต้องหรอก บอยร์

พี่บอยร์:ทำไมอะครับ

เอกราช:ทำไมเองไม่ดูมือนางหล่ะ?

พี่บอยร์:??????

ถ้าพี่บอยร์จะฆ่าใครอ่ะ:หมี

ดูด้วยนะคะ:หมี

พี่บอยร์:น้องเป็นใคร?

.......:หมี

จำน้องบ่ได้หรอ?:หมี

พี่บอยร์:??.?.?

เหอ~:หมี

....หมีใง:หมี

พี่บอยร์:!!! หมี น้องไปทำอะไรมาอ่ะ?

พี่บอยร์:ไปย้อมสีผมทำไมห่ะ?

พี่บอยร์:เดี่ยวก--

พี่บอยร์:หมี

น้องไม่ได้ไปย้อมสีผม:หมี

สัณลักษณ์มันทำเอง..:หมี

พี่บอยร์:???น้องสัญลักษณ์อะไรอ่ะ?

มงกุฏ.:หมี

พี่บอยร์:สี?

สีชมพูอ่อน:หมี

พี่บอยร์:!!!!!

พี่บอยร์:.......สีชมพูอ่อนหรอ?

อืม:หมี

พี่บอยร์:ไม่น่าเชื่อเลยอ่ะ?

ทำไมอะพี่บอยร์:หมี

พี่บอยร์:คือว่า..พี่ได้ไปอ่านเรื่อง...

พี่บอยร์:สัณลักษณ์มาน่ะ เขาบอกว่า..

พี่บอยร์:คนที่ได้สัณลักษณ์ เป็น มงกุฏ คือ..

พี่บอยร์:เจ้าหญิง.เเต่ถ้ารวมสีด้วยเป็นสี..

พี่บอยร์:ชมพูอ่อนๆไปด้วย

พี่บอยร์:ก็คือลูกเจ้าหญิงอ่ะ

!!!!!!!:หมี

ไม่จริงหรอกน่า:หมี

เอกราช:ทุกอย่างเป็นเรื่องจริงหมด.

........:หมี

งั้น...หนูไปก่อนน่ะ:หมี

พี่บอยร์:เดี่ยว!! หมี!

.??.:หมี

ณ ห้องพยาบาล

ครู:เหอ~ พวกเธอนี่น่า

ครู:ทำตัวอย่างไงให้ล้มด้วยกันห่ะ?

ถ้าครูลำคาณก็เชิญออกไปได้คะ:หมี

พี่บอยร์:.....!!!!

พี่บอยร์:ครูก็มีสัญลักษณ์ด้วยหรอครับ?

ครู:!!!!!! ใครให้ดูห่ะ?

เอกราช:ผมเอง

...........เชอะ:หมี

ครู:!!!!คุณครูเอกราช!

เอกราช:ใครให้คุณว่าเด็กผมครับ?

เอกราช:คุณรู้ไหมว่าเด็กสองคนนี้

เอกราช:เป็นใครห่ะ?

ครู:มะ.ไม่รู้คะ.

เอกราช:......ข้าจะบอกให้

เอกราช:2 คนนี้เป็นองค์ต่อไป.

ครู:!!!!!!!!!!

!!!!!!!:หมี

พี่บอยร์:!!!!!!!

ครู:อะ.องค์.ต่อไป?

เอกราช:ใช่..นี่คือเจ้าชายกับเจ้าหญิงองค์ต่อไป.

(ในใจ หมี,มีมี่)

ไม่จริงน่า.เราจะเป็น...

เจ้าหญิงไม่ได้นิ

เราเป็นเเค่คนธรรมดาเองน่ะ

ผ.อ เอกราช ดูผิดคนรึป่าว?

......

เอกราช:ครูดูไม่ผิดคนเเน่นอน ครูมิว.

ครูมิว:....ในล่ะสัญลักษณ์อ่ะ เอามาให้ดูสิ.

เอกราช:อืม....

ครูมิว:!!!! ว้าว....

เอกราช:หึ...เป็นไงบ้างหล่ะ?

ครูมิว(ในใจ):ทำไมไม่เป็นลูกข้าน่ะ

ครูมิว(ในใจ):ข้าจะได้มีคนมารับใช้...ชิ

!!!!!!คนรับใช้หรอ?:หมี

เอกราช:?????

ครูมิว:!?!?!

พี่บอยร์:??????

เอกราช:มีมี่.อะไรคือคนรับใช้อ่ะ?

.?..ก็ไม่รู้อ่ะ มีใครก็ไม่รู้บอกมาว่า..:หมี

ทำไมไม่เป็นลูกข้าน่ะ :หมี

ข้าจะได้มีคนรับใช้ เเละก็ ชิ อะ?:หมี

เอกราช:ฤทธิ์ น่าจะออกเเล้วล่ะ!

พี่บอยร์:????

????:หมี

ครูมิว(ในใจ):ให้ตายสิ ทำไมมีมี่รู้วะ?

!!!อีกเเล้วเเหะ:หมี

เอกราช:อะไรหรอ มีมี่?

ใครนินทาหนู? บอกมาตรงๆเลย:หมี

เอกราช:มันบอกว่าอะไร?

ให้ตายสิ ทำไมมีมี่รู้ เเละก็ วะ?:หมี

นางเป็นผู้หญิงน่า ดูเเล้ว:หมี

พี่บอยร์:!!!พี่ก็ได้ยินน่ะ.เสียงได้ยินถนัดเลยอ่ะ.

!!!!!!คุณครูมิว!!!?:หมี

(ฉันมองคุณครูมิวด้วยสายตาเเดงฉา)

(สีเเดงราวกับเลือด)

ครูมิว:!!! อะ.อะไรหรอ? มะ.มี..มี่

ครูมีพิรุตน่า?~~~:หมี

ครูมิว:มะ.มี..พิรุต.อะไร? มะ.ไม่..มี

พี่บอยร์:เดี้ยว.พี่จัดการเอง.....

ฝากด้วยน่ะ พี่บอยร์ :หมี

น้องไม่อยากเลอะด้วยเลือด:หมี

พี่บอยร์:ได้ครับ น้องพี่....

พี่บอยร์:เเต่เอ่ะ พี่ไม่ฆ่าคนอ่ะ ครูครับ.

เอกราช:????

พี่บอยร์:ฝากด้วยนะครับ

เอกราช:อืม..หึ

จงทำตามครู เอกราช เถอะน่ะ :หมี

จะได้ไม่เจ็บตัวเอา:หมี

(ฉันกับพี่บอยร์ ได้ออกมาจากห้องพยาบาล)

(ด้วยกัน)

(เเละก็ได้เเยกย้ายไปทำชีวิตของตนเองปกติ)

(..........)

ณ เวลา 8:34 Am.

วิชา ภาษาอังกฤษ.

...

ครู:โอเคล่ะ นักเรียนเราจะม--

ขออนุญาญคะ:หมี

ครู:...เธอ..คือเด็กใหม่สิน่ะ?

คะ:หมี

ครู:มาตรงสิจ๊ะ.

ครู:เอาล่ะ ไหนลองเเนะนำตัวหน่อยสิจ๊ะ

สวัสดีคะ ดิฉันมีชื่อว่า มีมี่ เดอะมิค นะคะ:หมี

ตอนนี่อายุ 17 ปีคะ :หมี

มาจากโรงเรียน อากาโนะ คากานึสิ คะ:หมี

งั้นก็ของฝาหเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ:หมี

ครู:เอาหล่ะ มีมี่ เธอไปนั่งตรงนั้นน่ะ

.......:หมี

 

??????:หมี

 

!!!!!!:หมี

ครู:นี่.นี่!! เธอโอเคนะ

คะ.ค่ะ:หมี

ครู:โอค.เธอไปนั่งกับคนนั้นน่ะ..

คะ:หมี

...............:หมี

(ในใจ หมี,มีมี่)

เหอ~~ ช่วยไม่ได้เเหะ

มีเเต่คนเเปลกๆทั้งนั้น

............

เชอะ!!

จะไปสนทำไม?

 

.........😒เกลียดหน้ามันสะมัด:หมี

???:.............

(ฉันเลือนเก้าอี้ที่ติดกับผู้ชายคนนั้น)

*เเอ็ด~~*

เสียงเก้าอี้เลื่อน

ครู:เอาหล่ะนักเรียน มาเรียนต่อ.....

???:สวัส...ดี

??????:หมี

สวัสดี:หมี

???:เธอมีชื่อว่า..มีมี่.สิน่ะ?

?อะ..อืม!?:หมี

???:.....ขอยืมปากกาหน่อยได้ไหม?

?!ออะ.อ้อ.ได้:หมี

อ่ะ:หมี

ฉันยื่นมือที่ถือปากกาเอาใว้

ให้ผู้ชายที่นั่งข้างๆฉัน

???(ในใจ):???สัณลักษณ์ มงกุฎ?

???:ขะ..ขอบคุณน่ะ

อืม..ไม่เป็นไร!:หมี

!!!!???:หมี

เธอชื่อว่าอะไรหรอ?:หมี

มิ้ง:เรามิ้งอ่ะ

!!!!?เอ่ะ:หมี

ชื่อเหมือนผู้หญิงเลยอ่ะ 55+:หมี

มิ้ง:!!!! เราไม่ใช่ชื่อว่า มิ้ง น่ะ!

เเล้วเธอชื่อว่าอะไร?:หมี

มิค:เรามิค.....

โธ่~ คิดว่าชื่อมิ้ง.:หมี

มิค:........

มิค:เรียนเถอะ..เดี่ยวก็ตกหรอก..

เธอเป็นห่วงฉันหรอ?:หมี

มิค:ป่าวนี่.

ครู:เอาหล่ะนักเรียนจบคาบเรียนเเล้ว

ครู:พรุ่งนี่อย่าลืมไปท่องด้วยนะ

ครู:หน้า 112ถึง113 นะ นักเรียน

....ข้าไปก่อนน่ะ บาย:หมี

ณ ห้องน้ำหญิง

ตรงกระจกห้องน้ำหญิง

 

เหอ~~~...:หมี

....ไปหาพี้บอยร์ดีกว่า..:หมี

ณ ห้องเรียนพี่บอยร์

พี่บอยร์!!!!:หมี

เอ่ะ????:หมี

(ในใจ หมี,มีมี่)

พี่บอยร์ไม่อยู่หรอ???

พี่มุก:พี่น้องมาหาใครห่ะ?

พี่อัน:หรือว่ามาหาหลัวห่ะ?

พี่มุก:5555555+

พี่อัน:5555+ น่าจะใช่มึง....

มาหาพี่บอยร์คะ :หมี

พี่มุก:เอ~~~ พี่บอยร์ไม่มาน่ะ

พี่มุก:ทำไมหรอ?

พี่บอยร์มาคะ เสือกมองด้วยนะคะ:หมี

พี่มุก:........

(เเล้วทันใดนั่น พี่มุก ก็มาหยิกผมของหมี)

(ด้วยความโกรธสุด)

(เเล้วก็เหวี่ยงหมีให้ไปชนกับกำเเพง)

*ตึด*

เสียงหัวหมีกระทบของเเข็งอย่างเเรง

พี่อัน:เห้ย!!!! อี.มุก เลือด!!

พี่มุก:!!!!!!!!!

เอกราช:เสียงอะไรดังห่ะ?

เอกราช:!!!!!!!

เอกราช:มีมี่!!!!

(ครูเอกราชรีบมาดูหมีด้วนความตกใจ)

เอกราช:พวกเองสิน่ะที่ทำ

พี่อัน:มะ.ไมน่ะคะ พวกเราไม่ได้ทำคะ

พี่มุก:น้องเขาลื่นเเล้วหัวโขกกับกำเเพงคะ

เอกราช:ทำไมพวกเองรู้?

พี่มุก:ก็...เดินผ่านมาพอดีคะ

เอกราช:ฉันขอตัดเกรตพวกเธอ

พี่มุก:!!!!!!

พี่อัน:!!!!!

เอกราช:ให้พวกเธอนั้นช้ำชั้นเรียน

(พอพูดเสร็จ ครูเอกราช ก็อุ้มหมีขึ้น)

(เเล้วพาไปห้อง พยาบาล)

ครูมิว:....มีอะไรให้ช่วยคะ?

ครูมิว:!!!!!!!มีมี่

เอกราช:มิว..ออกไปก่อนน่ะ เดี่ยวข้านั่นเอง

ครูมิว:คะ...เเล้วใครทำคะ?

เอกราช:อี.มุก กับ อี.อัน น่ะ

ครูมิว:โอเคคะ จะได้จำไปโรงพักคะ

เอกราช:อืม!!!~~

(ตัดไปที่ พี่มุก กับ พี่อัน)

พี่อัน:เห้ย!!!! อี.มุก เองรู้ไหม?

พี่อัน:ว่าถ้าต่อไปมันจะเกิดอะไรขึ้นอ่ะ?

พี่มุก:เกิดอะไรขึ้นวะ?

พี่อัน:ตอนเเรกครูเอกราชมา ต่อไปครูมิวมา

พี่มุก:เหอ~~ กลัวทำไมอ่ะ ข้าไม่ได้ทำ

พี่มุก:เองนะทำ!

พี่อัน:!!อะไรอ่ะมันเป็นฝีมือเองน่ะ

พี่อัน:เเล้วเองก็กลับมาโยนขี้ใส่ฉันเนี่ยน่ะ?

พี่มุก:ทำไม!กูทำผิดเเล้วไง

พี่มุก:ก็มีเองอยู่ด้วย.

พี่อัน:....ก็ได้ข้าผิดเอง ข้ายอมโดนจับก็ได้

พี่อัน:ถ้าเองนั่นไม่ยอมโดนจำ

พี่มุก:ดีมากเพื่อน อยู่ในคุกไปตลอดนะ

ครูมิว:จะไปไหน มุก.

พี่มุก:.ออะ.อ้อ..จะไปห้องน้ำคะ

พี่มุก:กับเพื่อน

พี่อัน:.....ใครเพื่อนเอง.

พี่อัน:ครูคะจับหนุเลยคะ มุก เขาไม่ยอมรับ

พี่อัน:หนุยอมรับเองคะ

ครูมิว:ไม่..ไม่เป็นไรเธอรอด

พี่มุก:!!!!!

พี่อัน:??!?

ครุมิว:เมื่อกี้ครูได้ไปดูกล้องวงจอดปิดมา

ครูมิว:อัน เเค่ยืนมองเฉยๆ

ครูมิว:เเค่ก็ผิดไม่มากหรอกน่ะ เเค่..

ครุมิว:เเค่ 3 เดือน ส่วน

ครูมิว:มุก สาหัสมากน่ะ เเค่ 5 ปี.!

พี่มุก:ไม่..ไม่น่ะครู ไม่หนุขอโทษ!

ครูมิว:เะอยอมตายเพื่อมีมี่ไหม?

พี่มุก:ยอมๆๆๆๆๆคะ

ครูมิว:ตามมา!!!

ณ ห้องพยาบาล

ครูมิว:มาเเล้วคะ

เอกราช:มาเเล้--

เอกราช:มิวเองพาอี.มุก มาทำไมอะ

ครูมิว(กระชิบ):นางยอมตายเพื่อมีมี่คะ

เอกราช:อ้อ....มา มา! มุกนั่งตรงนี่น่ะ......

พี่มุก:........?.?

พี่มุก:ตรงนี่หรอคะ?

เอกราช:อืม....หลับตาน่ะ

(พี่มุกหลับตาตามคำสั่งของครุเอกราช)

(ต่อจากนั้น ผ.อ เอกราช ก็ร่ายคาทาชนิดหนึ่ง)

(ร่ายให้ พี่มุก กับ มีมี่)

(ทันใดนั่นพี่มุกก็รู้สึกเจ็บปวดไปทั้งร่างกาย)

(พอผ.อ เอกราชร่ายคาทาเสร็จ)

เอกราช(กระชิบ):ไปที่ๆดีๆน่ะ

พี่มุก:....!!..?..!

5 นาทีผ่านไป

เอกราช:นี่!!..มีมี่ ตื่นเถอะ

?????...:หมี

พี่บอยร์:พี่อยุ่นี่เเล้วน่ะ.

พี่บอยร์:ตื่นมาหาพี่บอยร์หน่อยน้องพี่

(ทันใดนั่นเสียงโครมครามก็ดังขึ้น)

(ภายนอกห้องพยาบาล)

!!!!!!:หมี

เสียงอะไรอ่ะ?:หมี

พี่บอยร์:เห้ย!!! ทำไรอ่ะ

พี่บอยร์:อันหยุดเดี่ยวนี่เลยน่ะ!!

???:หมี

ข้างนอกเกิดอะไรขึ้นอ่ะ?:หมี

 

 

เอกราช:หมี!เข้าไปไหนห้อง!

????!!:หมี

*ปัง*

เสียงปิดประตูดัง ปัง!!

พี่อัน:เธออยุ่ในนี่สินะ หึหึ

.........:หมี

(เเล้วหมีก้เข้าไปในที่เเคบๆมืดๆเพื่อหลบ,ซ่อน)

(หมี ตอนนี่หวาดกลัวอย่างมาก)

พี่อัน:สวัสดีจ๊า~ ขอเข้าไปข้างในหน่อยคะ

......:หมี

พี่อัน:เอ่~ ไม่เห็นมีใครเลย

พี่อัน:!!!!หน้าต่างเปิดใว้นี่น่า

พี่อัน:น่าจะลงไปข้างล่าง

!!!หน้าต่างเปิดใว้ ใครเปิดอ่ะ:(ในใจ)หมี

(เเล้วเสียงของพี่อันก็เงียบไปสนิท)

?! พี่อันไปเเล้วหรอ?:(ในใจ)หมี

(ฉันเชงอออกไปดูข้างนอกตู้)

(ก็พบว่าพี่อันไม่รุ้เเล้ว)

(ฉันจึงออกมาจากตุ้นั่น)

เหอ~~ รอดไป:หมี

เอกราช:นี่ มีมี่!!

??:หมี

เอกราช:อยุ่ไหม?

อยู่คะ:หมี

เอกราช:ตามมานี่หน่อยสิ

?????:หมี

ณ ห้องเอกราช

เอกราช:เร่จะมาร่ายคาทาน่ะ เธอพร้อมไหม?

พร้อมคะ:หมี

พี่อัน:ขอบคุณนะ น้องมีมี่

!!!!!:หมี

(ต่อจากนั่นฉันก้ได้สะตุนขึ้นจากความฝัน)

(ที่ดูเหมือนฝันร้ายถึงเเก่ชีวิต)

(เเล้วเสียงเรียกฉันก็ดังขึ้น)

พี่บอยร์:น้องพี่โอเครึป่าว?

.......คุณเป็นใครอ่ะ?:หมี

พี่บอยร์:จำพี่ไม่ได้หรอน้องมีมี่?

คุณเป็นใครอ่ะ?:หมี

เเล้วฉันมาอยู่ที่นี่ได้ไง?:หมี

คุณรับพาตัวฉันหรอ?:หมี

(ตาฉันเเดงสุดขีด)

(ก่อนที่เอกราชจะเข้ามาเยี่ยมฉัน)

*เเก๊บ*

เสียงเปิดประตู

เอกราช:...ขออนุญายเข้าน่ะ

เอกราช:!!!??? ทำไมหมีตื่นเเล้วล่ะ

เอกราช:ทำไมไม่นอนหล่ะ มีมี่

คุณ.คือใคร?:หมี

เอกราช:......น่าจะเป็นเพราะฝันน่ะ ดูเเล้ว

พี่บอยร์:จริงหรอครับ?

เอกราช:อืม..

Who are you :หมี

Then I can come here:หมี

and still tell me !!:หมี

เอกราช:นางบอกอะไรอ่ะ?

พี่บอยร์:นางบอกว่า...

พี่บอยร์:พวกคุณเป็นใคร

พี่บอยร์:แล้วฉันมาอยู่ที่นี่ยังบอกมา !!

เอกราช:อ้อ...นางใกล้จะเป็นเจ้าหญิงเเล้วน่ะ

เอกราช:ถ้าลืมความจนจำอ่ะ

พี่บอยร์:อืม.......

Who are you?!:หมี

เอกราช:I have the name

เอกราช:of Independence and you.

My name is:หมี

Princess Apaki Luxmoke.:หมี

เอกราช:.....เเล้วนางบอกว่าอะไรอ่ะ?

พี่บอยร์:..555+

Just shut up.:หมี

เอกราช:ข้าคิดว่าร่ายคาทากันเถอะ

พี่บอยร์:อืม!!

เอกราช:Should I borrow your hand?

Ok no problem:หมี

เอกราช:Thank you, Princess.

Wow Amazing !!:หมี

!!!!!!!:หมี

เอกราช:ขอบคุณนะครับ

เอกราช:ไปกันเถอะ บอยร์

เอกราช:เดี่ยวปล่อยนางให้นอนสักพัก

พี่บอยร์:โอเคครับ

.................

เวลาผ่านไป 2 เดือน

หมี,มีมี่ก้ได้ตื่นขึ้น

พร้อม.....

ง้าว:หมี

(ฉันหาว)

.........พี่บอยร์!!:หมี

..??:หมี

พี่บอยร์อยู่ไหม?:หมี

*เเก๊บ*

เสียงเปิดประตู

พี่บอยร์อ--.

???มืดเเล้วหรอเนี่ย?:หมี

..กี่โมงเเล้วน่ะ?:หมี

!!!!1:25 Pm.!:หมี

ทำไงดีหล่ะ ทางหน้าโรงเรียนก็ปิดเเล้ว?:หมี

เหอ~~:หมี

............:หมี

!!!!:หมี

งั้นลองไปห้องพักเอกราชดีกว่า:หมี

😌😌😌:หมี

(หมี,มีมี่ รีบวิ่งไปห้องพักเอกราชทันที)

???:😏😏😏

(ตัดไปเอกราช กับ พี่บอยร์)

ณ บ้านของเอกราช

พี่บอยร์:นี่ครูครับ มีมี่จะนั่นไหมอ่ะครับ?

เอกราช:คืออะไรอ่ะ? ชีวิตดับหรอ?

พี่บอยร์:ไม่ใช่อย่างนั่นน่ะครับ!!

เอกราช:เเล้วหมายถึงอะไรอ่ะ บอยร์

พี่บอยร์:กูคือว่ามีมี่จะตื่นไหม?

เอกราช:อ้อ~~~

พี่บอยร์:เออ..เอกราชครับ

พี่บอยรืเราไปโรงเรียนเยี่ยมมีมี่ไหมครับ.

เอกราช:ก็น่าจะดีน่ะ ไป!!

(ตัดไปยีง มีมี่,หมี)

ขออนุญาญนะคะ:หมี

......??:หมี

ครูเอกราชไม่อยู่ที่นี่หรอ?:(ในใจ)หมี

อืม....เเล้วไปไหนอ่ะ?:(ในใจ)หมี

???:นี่..มาสนุกกันเถอะน่ะ..

????:หมี

(ฉันหันตามเสียงเรียกปริศนาอันนั่นทันที)

อิริทา:ไง..ฉันมีชื่อว่า อิริทา เเม็กคารี่ .

อิริทา:เธอน่าจะเป็น มีมี่ ใช่ไหม?

อิริทา:ชื่อเพราะดีน่ะ มีมี่ .

ยิ้มสะไหญ่เลย น่าขนลุก!:(ในใจ)หมี

อิริทา:เอ่~~ ไหนบอกว่าเป็นเจ้าหญิงไง

!!!!?:หมี

อิริทา:ไม่เห็นเหมือนเจ้าหญิงเลย.

😡😡:หมี

อิริทา:เอ่ะ!! อย่าพึ่งโกรธสิ

อิริทา:เดี่ยวก็นั่นหรอก.

*คื่น*

เสียงใต้ดินขยับ!

(เเล้วร่างของฉันก็ได้ตกลงไป)

อ่า!!!!~~:หมี

ไม่น่ะ ใครก็ได้:(ในใจ)หมี

ไม่น่ะ ฉันจะนั่นไม่ได้น่ะ:(ในใจ)หมี

พี่บอยร์:!!!เธอหายไปไหนอ่ะ?

เอกราช:..?.!!เธออยู่พักเอกราชไปกัน

...ใครก็ได้.ช่วยด้วย:(ในใจ)หมี

!!!!!:หมี

พี่บอยร์:เจอตัวจงได้น่ะ มีมี่ น้องพี่

พี่บอยร์!!!:หมี

(พี่บอยร์ดึงฉันขึ้นมาจากรอยดินเเยกจากกัน)

เอกราช:เองน่ะ อิริทา ไม่ได้เจอกันนานเลยน่ะ

อิริทา:ยังจำได้ข้าได้ด้วยเรอะ?

เอกราช:ถ้าจำไม่ได้ไม่น่าทักเลยเรา หึ

อิริทา:เเปลว่าเราจะต้องสู้กันอีกเเล้วหรอ?

อิริทา:ฉันเกียจการต่อสู้จังเลย

อิริทา:หึ

พี่บอยร์:รออยู่ตรงนี่น่ะน้องพี่

ไม่!น้องไม่อยากให้คนที่ดูเเลหนูขอกไป:หมี

พี่บอยร์:......ก็ได้

 

โปรดติดตามตอนต่อไปคะ

บายนะคะ

เดี่ยวตอนต่อไปจะขยันนะคะ

บายคะ

...

..

.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น