นิยา เบรานี่

มาอัพทุกวันจ้า รอติดตามกันได้เลยนะคะ ฮิฮิ

ชื่อตอน : ตอนที่ 22

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.3k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 24 มี.ค. 2563 15:36 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 22
แบบอักษร

“ออกไปได้แล้ว!” เมื่อเขายังยืนนิ่งเธอก็พูดเชิงหาเรื่องว่า “ยังจะยืนอยู่ทำไมอีก ไม่ได้ยินหรือไง เจ้าของห้องเขาไล่ ยังจะหน้าด้านยืนบื้ออยู่อีกทำไม”  

ถ้าเป็นคนอื่นพูดจาไม่น่ารักเช่นนี้ เขาคงจะรีบจากไปโดยเร็วที่สุด หากเธอคือคนที่เขาต้องรับผิดชอบดูแล และเขาก็รู้ฤทธิ์เธอดี ว่าเธอร้ายกาจมากเพียงใด จึงไม่อยากจะเก็บคำพูดของเธอมาใส่ใจให้เสียอารมณ์  

การจะสู้รบตบมือกับเธอนั้น ใช้อารมณ์ไม่ได้หรอก ต้องพยายามใจเย็นเข้าไว้ โดยใช้ความนิ่งสยบความร้ายกาจจะดีที่สุด  

“กินซุปนี่ก่อน แล้วผมสัญญาว่าจะไม่กวนใจคุณอีกเลย”  

“บอกแล้วไงว่าไม่หิว” เธอยังดื้อแพ่ง  

คาร์ลอสเดินเข้ามาใกล้กว่าเดิม ประกายตาสีฟ้าน้ำทะเลเปล่งประกายจรัสจ้าด้วยอารมณ์บางอย่าง ที่มาริสามั่นใจว่าคงไม่ใช่เรื่องดีแน่ ส่งให้เธอถอยหลังกรูดตามสัญชาตญาณ ยังไงเสียเขาก็เป็นผู้ชาย มีพละกำลังมากกว่าเป็นไหนๆ หากเขาจับซุปกรอกใส่ปาก เธออาจจะไม่สามารถสู้แรงเขาได้  

“อย่ามาบังคับกันนะ บอกว่าไม่กินก็ไม่กินสิ”  

เขาทิ้งกายลงนั่งใกล้ๆ ไม่ได้รุกล้ำข้ามเขตมาหา แต่มาริสาก็ยังไม่ไว้ใจเสียทีเดียว โดยเฉพาะเมื่อเขาเคลื่อนมือหนาขึ้นมาจับที่ไหล่เบาๆ จนเธอต้องเบี่ยงตัวหนี  

“บางทีผมก็อดคิดไม่ได้นะว่า คุณทำตัวแย่ๆ เพราะอยากให้ผมอยู่ใช่ไหม คุณอยากให้ผมอยู่ใกล้ๆ ใช่ไหม”  

“หลงตัวเอง” เธอสบประมาทเขา “นอกจากคุณจะเป็นคนที่น่ารังเกียจที่สุดแล้ว คุณยังเป็นผู้ชายที่หลงตัวเองมากที่สุดในโลกด้วย รู้ตัวบ้างหรือเปล่า”  

คาร์ลอสหัวเราะเบาๆ   

“ก็ใครจะไปรู้ สาวๆ ทั้งฝรั่งเศสต่างคลั่งผมออก ทั้งนิตยสารและหนังสือพิมพ์ต่างก็ยกให้ผมเป็นชายในฝันอันดับต้นๆ ของปีนี้ ทั้งๆ ที่พวกเขาเองไม่รู้เสียด้วยซ้ำไปว่าผมหน้าตาเป็นยังไง แต่คุณ... คุณมีโอกาสนั้นแล้วแท้ๆ น่าจะคว้าเอาไว้นะ โอกาสทองเลยนะจะบอกให้”  

เธอย่นจมูกหยีตา ทำท่าเหมือนเจอสิ่งปฏิกูลที่น่ารังเกียจที่สุด  

“รีบออกไปเลยนะ ก่อนที่ฉันจะหมดความอดทน” พลางชี้ไปที่ประตู เขาจะได้รู้ ว่าควรออกทางไหน  

เขาไม่สนใจ หันหลังไปหยิบถาดซุบมาส่งให้  

“กินซะ แล้วผมจะไปทันที”   

“ไม่กิน!” เธอยืนกราน แต่มีหรือที่เขาจะยอมแพ้ยัยเด็กดื้อง่ายๆ  

“อย่าให้ต้องบังคับกัน!” เขายื่นคำขาด พร้อมๆ กับน้ำเสียงและสีหน้าที่ดูเครียดขึ้นทันตา แต่คิดหรือว่าเธอจะกลัว ตรงกันข้าม กลับยิ่งทำให้รู้สึกสนุกก็เท่านั้น อยากจะรู้เหมือนกันว่าเขาจะบังคับเธอยังไง  

“ก็เอาสิ” เธอท้า “อย่าคิดนะว่ามีคุณพ่อและพี่ๆ ของฉันให้ท้ายแล้วคุณจะทำอะไรก็ได้ ฉันไม่กลัวคุณหรอก และฉันก็จะไม่มีวันทำอะไรที่ฉันไม่ต้องการด้วย คุณก็น่าจะรู้เรื่องนี้ดีนี่ เพราะไม่เช่นนั้น ฉันก็คงไม่คบกับริชาร์ด ทั้งๆ ที่ใครต่อใครอยากให้เราแต่งงานกัน”  

ชื่อของชายอีกคนปลุกอารมณ์บางอย่างให้พลุกพล่านขึ้น  

คาร์ลอสยิ้มให้เธอ เป็นรอยยิ้มที่ยากแก่การคาดเดา จนทำให้มาริสาคิดเอะใจ เขามีแผนอะไรอยู่ในใจอย่างนั้นหรือ แล้วก็ค่อยโล่งใจ เมื่อเห็นว่าเขาตักซุปเข้าปากตัวเขาเอง เขาคงอยากจะกินยั่วเธอให้เธอรู้สึกหิวสินะ   

เสียใจย่ะ! วินาทีนี้เธอไม่มีความตะกละหลงเหลือ ไร้ความอยากอาหารอย่างสิ้นเชิง แผนของเขาไม่มีวันสำเร็จหรอก  

มาริสาเผยยิ้มออกมาด้วยความสะใจ การเอาชนะเขาในเรื่องเพียงเล็กน้อย ยังสามารถนำพารอยยิ้มมาสู่สีหน้าของเธอได้อยู่ โดยที่ไม่เอะใจเลยแม้แต่น้อยว่า เขาจะคิดกระทำการที่อุกอาจกว่านั้นมาก รู้ตัวก็ตอนที่ถูกมือแข็งแรงตรึงจับท้ายทอยของเธอเอาไว้ พร้อมกับกับโน้มกายลงมาประกบกลีบปากของเธอ ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก จนต้องเบิ่งตากว้าง และทันทีที่ได้สติก็พยายามร้องห้าม และจังหวะนั้นเองน้ำซุปอุ่นๆ ก็ค่อยๆ ถ่ายเทเข้ามาสู่โพรงปากของเธอ  

ความคิดเห็น