ปารารินทร์

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

P19 - เป็นเมียเฮียไง เจเจ-เพียงขว

ชื่อตอน : P19 - เป็นเมียเฮียไง เจเจ-เพียงขว

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.9k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 24 มี.ค. 2563 15:34 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
P19 - เป็นเมียเฮียไง เจเจ-เพียงขว
แบบอักษร

พาทเพียงขวัญ

เช้าวันต่อมา

“อืมมมม”ฉันงัวเงียตืนขึนมา ทําไมมันระบบไปทังตัวแบบนีเนีย รู้สึกเจ็บไปทังตัว ก่อนฉันจะมองไปรอบๆทีนีทีไหน ทําไมมาอยู่ทีนีเมือคืนจําได้ว่าอยู่ผับแล้วก็ -

ขวับ - พีเจเจ!!!! ฉันหันไปมองคนข้างๆอย่างตะลึง เออว่ะ ถึงจะควบคุมตัวเองไม่ได้เมือคืนแต่ฉันจําได้ทุกเหตุการณ์ทีเกิดขึน ซวยไหมฉันจะเอาหน้าไปมุดไว้ทีไหนเพียงขวัญเอ่ย ทําไมบือได้ขนาดนีตัวฉันโอ๊ยยยย ฉันค่อยๆยกแขนทีเขากอดฉันไว้ออก ต้องหนีเพียงขวัญ หนีอย่างเดียวคือทางรอด

หมับ 0-0

“จะไปไหน”ยังไม่ทันทีจะก้าวฉันก็โดนคว้าเอวไว้ “คิดจะหนีหรือไง”ก่อนพีเจเจจะดึงฉันลงไปนอนตามเดิมแถมกอดไว้แน่น เขายังคงหลับตาพริม ส่วนฉันก็ไม่กล้าขยับไปไหน

-/////- เอาไงกับชีวิตดีเพียงขวัญเอ่ย ฉันได้แต่ซุกหน้าลงบนอกพีเจเจ ไม่กล้าสบตาหรือมองหน้าเขา ไม่น่าไปคนเดียวเลย พรึบบบ!!!

“0-0 ฮะเฮียยจะจะ ทําอะไร”ฉันเอ่ยออกมาอย่างตะกุกตะกัก เมือจู่ๆเฮียเจเจก็พลิกตัวขึนมาคร่อมร่างฉันไว้ “ทําแบบเมือคืนไง”เขาแสยะยิมเล็กน้อยก่อนจะฝังหน้าลงทีซอกคฉัน

“เฮียยยยเดียวววว”ฉันผลักเขาออกเล็กน้อย พยายามตังสติไว้ สู้เพียงขวัญสู้ “คือเมือคืน”

“เฮียไม่ถือ”จู่ๆเขาก็เอ่ยออกมาก่อนฉัน

“แต่หนูถือ”

“โอเครเฮียรับผิดชอบ”เอ้า ง่ายขนาดนันเลยเหรอ “ทีนีเฮียขออีกนะ” พูดจบเขาก็ก้มลงบนหน้าอกฉันอีกครังก่อนบีบเค้นมันและดูดเมมลงทีอกของฉัน

“อืมมมเฮียยอย่า”ฉันพยายามผลักเขาออก “เฮีย!!!!เราไม่ได้เป็นอะไรกันนะ” เหมือนจะได้ผลเฮียเจเจหยุดชะงักทันทีก่อนจะผละออกเล็กน้อย

“ก็เป็นแล้วไง”เขาเอ่ยออกมาด้วยนําเสียงเรียบ เป็นอะไรตอนไหน “ก็เป็นแล้วไงเมือคืน” “ง่ายขนาดนันเหรอเหรอ”ฉันถามเขาออกไปด้วยความงง

“อืมง่ายขนาดนันเลย”พูดจบเขาก็จะรังแกฉันอีก ก่อนฉันจะออกแรงทีมีผลักเขาออก “เป็นไรอีกล่ะ”

“เป็นทีว่าเป็นอะไร”ฉันรวบรวมความกล้าถามออกไป เอาว่ะวันนีเป็นไงเป็นกันให้มันรู้กันไป ถ้าไม่โอเครก็ถือว่าเสียความบริสุทธิเพือความจริงจะได้ไม่ต้องหวังลมๆแล้งๆ

“เป็นเมียเฮียไง หรือจะเป็นอย่างอืนก็ได้ แล้วแต่เลย แต่ตอนนีขอนะ”พูดจบเขาจบเขาฉันแยกออกก่อนจะกดเข้าไปพรวดเดียว

“อ๊ายยยยย/อ๊าๆๆๆๆ”ฉันเผลอกรีดออกมากดมาได้ไงทีเดียวขนาดนัเน ไม่ปรานีกันบ้างเลย “กดมาได้ หนูจุกนะ”

“เฮียขอโทษ อาๆๆ”เขาเอ่ยขอโทษฉันในขณะทีเขาขยับสะโพกเข้าออก เปลียนจากความเจ็บกลายเป็นความเสียวแทน ฉันไม่คิดว่าการมีเซ็กส์จะวิเศษอะไรแบบนี จะทําให้ฉันสุขได้ขนาดนี

ครืดดดด ครืดดดด จู่ๆเสียงโทรศัพท์ฉันก็ดังขึน ก่อนฉันจะเอือมมือไปหยิบมาดูในขณะทีเฮียเจเจก็ขยับเข้าออก

พับ พับ พับ พับ

พอลล่า ตายล่ะว๊าไม่ได้โทรบอกมัน ไม่ใช่ปานนีไปโทรแจ้งตํารวจแล้วเหรอ

“อ๊ะ เฮีย หยุดก่อน หนูจะรับโทรศัพท์”ฉันพยายามดันเข้าออกแต่เขาก็ไม่ขยับ มิหนําซํายังจับฉันพลิกควํา ก่อนจะกดเข้ามาอีกครัง

“หนูก็รับไปสิ อ๊าๆๆ”

พับ พับ พับ พับ เอาว่ะฉันตัดสินใจกดรับโทรศัทพ์ ก่อนเฮียเจเจจะเอือมมือมากดเปิดลําโพง ฉันเลยปัดมือเขาออกก่อนมองหน้าเขา เขาอมยิมเล็กน้อยก่อนจะหยุดขยับ เจ้าเล่ห์จริง คิดผิดคิดถูกทีชอบเขาเนีย

(อิเพียงขวัญ มึงไปตายอยู่ทีไหน ทําไมไม่กลับคอนโดย่ะ)เสียงพอลล่าตะคอกผ่านโทรศัพท์มา ก็จะไปรู้เหรอว่าจะโดนมอมแล้วมาอยู่สภาพนี

“ออ พอดีฉันมาค้างบ้านเพือนเก่าอ่ะ เจอกันทีผับพอดี อ๊ะ -”

เพียยย ฉันหันไปฟาดเฮียเจเจทันทีกระแทกมาได้ไงคุยอยู่นะ เฮียเจเจยิมน้อยยิมใหญ่ นีแกล้งฉันหรือไง (มึงเป็นไรขวัญ เสียงอะไร)

ก่อนเข้าจะเข้ามากระซิบทีหู “ชอบซาดิสก็ไม่บอก” ก่อนเขาจะใช้ฝ่ามือฟาดลงทีก้นฉัน

เพียยย!! ก่อนเข้าจะขยับเข้าแบบเน้นๆสองที

“อ๊ะ -”เจ็บนะอิพีเจเจบ้า

(ขวัญ)เสียงพอลล่าตะโกนตามสายมา

 

“เออมึง มีคนเกิดอุบัติเหตุ กุไปช่วยเขาแปปแค่นีนะมึง” ฉันรีบกดตัดสายทิงทันที ก่อนพอลล่ามันจะรู้ว่าฉันทําอะไรอยู่ “เฮียทําอะไรของเฮียเนีย เดียวพอลล่ามันก็รู้หรอก”

“รู้ก็ช่างสิ เฮียขอต่อนะ”พูดจบเขาก็เริมขยับสะโพกอีกครังและเรือยๆร้อนแรงขึนอีกและอีก “อาๆๆๆอ๊ะอ๊ะ”

“อาแน่นชิบ ตอดดีอะไรแบบนีอา”เขาเอ่ยออกมาด้วยความเสียว แต่มันทําเอาฉันหน้าแดงอย่างบอกไม่ถูกก่อนเขาจะเร่งจังหวะเร็วขึน

“หนูไม่ไหวแล้วเฮีย อ๊ะ อา” “พร้อมกันนะ”

“อ๊ายยยย/อ๊ากกกก” เขาเร่งจังหวะสุดท้ายก่อนฉันจะกระตุกสองสามทีและรู้สึกเหมือนมีนําอุ่นๆฉีดเข้ามาในตัวฉัน ก่อนฉันล้มตัวลงไปนอนโดยเฮียเจเจทับอยู่ เขาจูบลงทีไหล่ของฉันก่อนจะขยับถอนตัวออกจากฉัน

“ไปอาบนําเถอะ เดียวเฮียไปส่งทีคอนโด เฮียจะเข้าดูงานทีบริษัท”เขาเอ่ยขึนก่อนจะเดินออกจากห้องไป นีมันอะไร มันเกิดขึนเร็วมากแบบไม่ทันได้ตังตัว นีฉันไม่โกรธเขาเลยเหรอทีฉวยโอกาสกับฉัน ต้องโกรธสิเพียงขวัญอะไรว่ะ งงตัวเอง (ไรท์ก็งงเหมือนกัน) เมือทําอะไรไม่ได้ฉันเลยรีบจัดการตัวเองก่อนจะเดินออกจากคอนโดไปขึนรถกับเขาบอกเลยครังแรกนีหนักหน่วงมา บอกตามตรง แทบเดินไม่ออก แต่คือฝืนตัวเองมา วันนีไม่ไปเรียนหรอกนะ สภาพนีเหมือนไปรบมา ขอพักสักวันแล้วกันนะ

หลังจากทีได้รับโทรศัพท์จากอิเจ๊พอลล่า มันโทรมาเม้าส์มอยยัยขวัญ เพียงขวัญนีนะ คิดแล้วคิดอีกโอกาสเป็นไปได้ทีมันจะไปนอนกับผู้ชายมีน้อยมาก มันชอบเฮียฉันไม่ใช่เหรอ แล้วมันจะไปนอนกับใครได้ว่ะ

“คิดอะไรอยู่”พีวิตเตอร์เดินมานังลงข้างๆฉันก่อนจะยกมือขึนมาโอบไหล่ฉัน

“คิดเรืองยัยขวัญค่ะ”

“มีอะไรหรือเปล่า”พีวิตเตอร์ยังถามออกมา

“พอลล่ามันบอกว่ายัยขวัญไปผับเฮียเมือคืน แล้วไม่กลับคอนโด ซําตอนโทรหาก็เหมือนกําลังทําอะไรสักอย่างที + อ่ะ”ฉันเอ่ยให้พีวิตเตอร์ฟัง ก่อนเขาจะอมยิม “ยิมอะไรค่ะ”

“เมือคืนเพียงขวัญออกไปกับเจเจ”จู่ๆพีวิตเตอร์ก็เอ่ยขึน เป็นไปได้ไง “ทําไมรู้”

“พีโทรถามลูกน้องพี เขาบอกรู้สึกผู้หญิงจะโดนผู้ชายมอมยา แต่ดีทีไอ้เจเจเข้าไปช่วยไว้ทัน ไม่งันเพือนเราอาจจะโดนผู้ชายทีไหนก็ไม่รู้อุ้มไปแน่”พีวิตเตอร์เอ่ยเล่าให้ฉันฟัง ก่อนฉันจะปะติดปะต่อเหตุการณ์

 

“หรือว่า-”

“ก็อาจเป็นไปได้” พีวิตเตอร์เอ่ยออกมาอีกครัง แหมมมคิดเป็นแต่เรืองเดียวหรือไง “ปล่อยให้พวกเขาเคลียร์กันเองเถอะ เรามาสนใจเรืองของเราดีกว่า” พีวิตเตอร์เปลียนเรืองวกเข้าหาตัวเองทันที

“เรืองอะไรค่ะ”ฉันถามออกไปด้วยความงุนงง

“ต่อแขนให้ลูกอีกสักรอบไหม”เขาเอ่ยขึนพร้อมกับทําหน้าเจ้าเล่ห์ไปเอานิสัยนีมาจากไหน ตังแต่ฟืนขึนมาหืนกว่าเดิมอีก วันนันถ้าไม่ว่ามีบอดีการ์ดอยู่รอบบ้านฉันคงโดนเขาเอาทีสระว่ายนําแน่

“ทะลึงไม่เลิก ไม่เอาค่ะ ไปทํางานได้แล้ว”ฉันจัดการไล่เขาไปทํางาน ขืนปล่อยให้อยู่บ้านมีหวังฉันหุบขาไม่ได้แน่ ผู้ชายอะไรหืนได้ตลอดเวลา

“ก็อยากอยู่อ้อนเมียนี ไม่ไปไม่ได้เหรอ”พีวิตเตอร์ทําเป็นหน้างอ ก่อนจะเอียงศีรษะมาซบทีไหล่ฉัน “ไม่ได้ค่ะ เดียวคลอดมาจะไม่มีเงินเลียงลูก”ฉันเอ่ยพร้อมกับดันเขาออก

“หืมมม คลอดมาอีก คนก็เลียงไห้”

“ไม่เอาขีเกียจคลอด”ฉันเอ่ยขึนก่อนทําเชิดหน้าใส่เข้า ก่อนเขาจะคว้าเอวฉันไปกอด

“แต่พีขยันทํา ไปล่ะจุ๊บบ”พูดจบพีวิตเตอร์หอมแก้มฉันหนึงฟอดก่อนจะเดินออกไป ขยันบ้าอะไรเล่า -/////-

 

 

พาทเจเจ

หลังจากผมไปส่งเพียงขวัญทีคอนโดผมก็ขับรถมายังบริษัททันที ก่อนจะเดินเข้าบริษัทอย่างอารมณ์ดี ไม่รู้เป็นไร รู้แต่ว่าวันนีอารมย์ดี

“ว่าไงเพือน เดินหน้าบานมาเชียว”และคนแรกทีแซวผม มันมาอยู่นีได้ไง “อะไรของมึง”ผมถามวิตเตอร์ออกไป “งานการไม่ทําหรือไงมาสิงอยู่ทีบริษัทกูเนีย”

“มีแต่อยากมา หลบเมียมาได้ เลยจะมาดูหน้าเพือนทีไปแอบกินเพือนเมียซะหน่อย”วิตเตอร์เอ่ยออกมาก่อนจะยิมเจ้าเล่ห์ ไอ้นีตังแต่มีเมีย เอาใหญ่เลยนะ เปลียนไปมาก เอาไอ้วิตคนไม่พูดคนเดิมกลับมาได้ไหม

“ใครแอบ ไม่ได้แอบโว๊ย สถานการณ์มันพาไป” “เหรอ”วิตเตอร์เอ่ยประชดผมทันที “งันแสดงว่ามึงไม่ได้จริงจังกับน้องเขาว่างัน” “เออสิว่ะ”ผมตัดสินใจออกไป

“หึ ปากดีนะมึง ระวังจะพลาด เสียของรักของหวงไป จะหาว่ากูไม่เตือน ไปล่ะ”วิตเตอร์เอ่ยออกมาก่อนมันจะเดินออกไป ไอ้นีไปไม่ลามาไม่ไหว้จริงๆ ทําไมต้องเสียว่ะ อาจจะยังไม่รู้ใจตัวเอง แต่ก็รู้สึกดีไม่น้อยนะ

 

ผมไม่ได้สนใจไอ้วิตเตอร์พูดเท่าไหร่ก่อนจะก้มหน้าก้มตาทํางานก่อนจะนึกอะไรขึนได้เลยหยิบโทรศัทพ์ขึนมาก่อนจะกดข้ อความส่งหาคนบางคน

ผม : พักผ่อนหรือยัง

ผมส่งข้อความไลน์ไปหาเพียงขวัญ ไม่ใช่อะไรหรอก สงสารเธอทีเจอศึกหนักจากผมก็แค่นัน ก่อนเธอจะส่งข้อความกลับมา

เพียงขวัญ : กําลังค่ะ พีเจเจค่ะ เรืองทีเกิดขึนขอให้เป็นความลับได้ไหมค่ะ

ทําไมต้องเป็นความลับว่ะ ไม่เข้าใจ หรือเธอไม่ชอบผมงันเหรอ อะไรออกจะรูปหล่อ พ่อรวย ดีกรีนักธุรกิจชือดัง ถึงแม้จะไม่ได้เรียนดีเกียรตินิยมอันดับหนึงเหมือนไอ้วิตเตอร์ก็ตามเถอะ แต่ผมก็ว่าผมเพอร์เฟคอยู่นะ ผมไม่ได้ตอบกลับไปอะไร ก่อนจะโยนโทรศัพท์ไปอีกทาง กําลังอารมณ์ดีอยู่แล้วเชียว เลยชวนให้อารมณ์เสียไปได้ เซ็งโว๊ยยย

*******

ฝากลุ้นกับเฮียเจเจต่อ แต่ความหวานของวิตเตอร์ยังไม่หมดแค่นี้น๊ายังมีต่อ ฝากติดตามด้วยนะคะ

ความคิดเห็น