Konyanna

ขอบพระคุณสำหรับคำติ คำชมของทุกท่าน และสำหรับทุกๆการสนับสนุนครับ จะตั้งใจเขียนให้ดีครับ

อย่าทำเสียงดังเดี๋ยวผีหลอก

ชื่อตอน : อย่าทำเสียงดังเดี๋ยวผีหลอก

คำค้น : ผีหลอก,เรื่องผี,เจอผี

หมวดหมู่ : นิยาย สยองขวัญ,สั่นประสาท

คนเข้าชมทั้งหมด : 51

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 24 มี.ค. 2563 12:22 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
อย่าทำเสียงดังเดี๋ยวผีหลอก
แบบอักษร

พี่จำได้ว่าตอนนั้นพี่อายุประมาณสิบแปดปี แล้วต้องไปทำงานที่จังหวัดชลบุรี และเรียนต่อด้วย พี่ไปอาศัยอยู่กับพี่สาวและพี่เขยในห้องเช่าเล็กๆเพราะพี่ยังไม่มีรายได้ จนได้เข้าทำงานที่โรงงาน แล้วเขามีห้องพักให้พนักงานโสดพี่เลยขอเขาเข้าไปอยู่เพื่อความสะดวกด้วย หอพักพนักงานโสดนั้นเป็นห้องแถวสองชั้น ชั้นละห้าห้อง มีสองตึก ตึกที่พี่อยู่มันเป็นตึกสองมีกันอยู่ไม่กี่ห้อง ไม่น่าจะเกินสามห้อง แล้วเราก็อยู่ชั้นล่างกันหมด สาเหตุเพราะพนักงานส่วนใหญ่พอมีครอบครัวก็ย้ายออกไปกันหมด เพราะห้องมันเล็กๆเหมาะจะอยู่คนเดียว 

พี่เรียนทางไปรษณีย์ เลยต้องขยันอ่านหนังสือและฟังเทปดึกๆ การมาอยู่คนเดียวจึงไม่รบกวนใคร ปกติพี่จะใส่หูฟังฟังเทปบรรยายกับเครื่องเล่นแบบพกพา จะได้ไม่ดังไปรบกวนคนอื่น พี่อยู่ที่นี่มาสามสี่เดือนได้ก็ไม่มีอะไรนะ แต่พอเข้าเดือนที่ห้า เวลาที่พี่อ่านหนังสือไปด้วยฟังบรรยายไปด้วย พี่จะได้ยินเสียงอะไรกุกกักตรงประตูห้องน้ำ พอเอาหูฟังออกมันก็เงียบ พี่เลยคิดว่าเป็นเสียงที่อยู่ในเทป  

จนวันนึงพี่เลิกงานมาสองทุ่ม อาบน้ำเสร็จพี่ก็คิดว่าจะอ่านหนังสือเรียนสักหน่อยเพราะวันนี้ไม่ดึก วิชาที่อ่านไม่มีเทปบรรยายด้วยพี่เลยอ่านหนังสืออย่างเดียว ไม่ได้เปิดเทป บรรยากาศมันเงียบสงบดีมาก เพราะตึกพี่คนน้อย แล้วส่วนมากพอเขากลับถึงบ้านก็นอนกันหมด พี่อ่านไปได้ครู่เดียวเองมั๊ง ก็มีเสียงกุกกักๆที่ประตูห้องน้ำอีก พี่เลยลุกไปดู ประตูห้องน้ำเนี่ยมันเป็นแบบเปิดเข้าแล้วมันก็แคบๆ พี่ไม่ได้ปิดประตูเอาไว้ พอเดินไปเปิดไฟส่องอะเสียงมันไม่ได้เงียบนะ แต่มันมองไม่เห็นว่าอะไรที่เคาะประตูดัง กุกกักๆที่หลังประตู พี่ระแวงว่าจะเป็นงูนะ และก็รู้สึกไม่ดีบอกไม่ถูก มันกลัวๆกล้าๆพี่เลยเอาไม้กวาดมาดันประตูให้เปิดเข้าไปอีกจนมันชิดไปกับผนัง มันก็จะเห็นชักโครกและฝักบัวแต่ก็ไม่เห็นว่าจะมีอะไรที่พื้น  

พี่เลยเอาด้ามไม้กวาดเคาะที่ประดูสามสี่ครั้ง เผื่องูมันจะเกาะอยู่มันจะได้ร่วงลงมาแล้วพี่ค่อยวิ่งหนีไปขอให้คนช่วย แต่ก็ไม่มีอะไรร่วงลงมาพี่คิดว่างูมันน่าจะยังเกาะอยู่เพราะพี่ได้ยินมาว่างูบางชนิดมันปีนตึกได้พี่ก็เลยไม่กล้าดูที่หลังประตู แต่พี่ใช้มือผลักประตูให้มันกระทบข้างฝาแรงๆเสียงดังมาก แล้วก็ไม่มีอะไรร่วงลงมา แต่เสียงกุกกักๆมันยังอยู่ แล้วพี่ก็สะดุ้งเฮียกเมื่อมีเสียงเคาะที่ประตูห้อง พี่รีบมาเปิด คือก็เจอเด็กผู้ชายอายุประมาณเจ็ดขวบได้มั๊ง ไม่สวมเสื้อนะ มายืนที่หน้าห้อง แกจ้องพี่แล้วว่า "น้าอย่าเสียงดังนะ เดี๋ยวผีมาหลอก" พี่ก็ขำขอโทษเด็กแล้วปิดประตูเลย พี่อะคิดว่าพ่อแม่เค้าคงใช้ให้มา บอกเพราะพี่ทำประตูเสียงดัง แต่เฮ๊ย! เด็กคนนี้ลูกใครอะ? เพราะหอนี้มีแต่คนโสดนะ ปกติถ้าจะอยู่กันสองคนในห้องเดียวก็คือ หญิงกับหญิงชายกับชายแบบเพื่อนกันอะ มันไม่น่าจะมีห้องไหนมีลูก พี่รีบเปิดประตูอีกทีจะดูว่าเด็กไปห้องไหน ก็เห็นว่าแกอยู่ห้องริมสุดถัดจากพี่ไปอีกหนึ่งห้อง เพราะห้องที่ติดกับพี่ด้านซ้ายมันว่าง พี่เลยคิดเอาเองว่า สงสัยเพิ่งเข้ามาอยู่ พี่กลับมาที่ห้องน้ำ กลั้นใจเข้าไปดูเลยว่ามีอะไรอยู่หลังประตู แล้วก็ไม่เจออะไร เสียงก็เงียบแล้ว พี่เลยมานอน 

ตอนเข้างานพี่ถามเพื่อนที่พักห้องติดกับพี่ด้านขวาว่า มีใครย้ายเข้ามาอยู่ใหม่ถัดห้องพี่ไปเหรอ พี่เค้าก็บอกว่าไม่น่าจะมีนะ หรืออาจจะมีก็ไม่รู้ไม่ได้สังเกต พี่ก็อืมๆช่างเถอะๆ พอพักเที่ยงพี่ก็ไปนั่งกินข้าวกับพี่สาวและพี่เขย และคนอื่นๆก็เล่าเรื่องตอนที่เจ้าหนูมาเคาะห้องแล้วบอกว่า อย่าสียงดังเดี๋ยวผีมาหลอกให้พี่สาวและพี่เขยฟัง พี่สาวกับพี่เขยหัวเราะ แต่มีพี่คนนึง แกสำลักคำข้าวเลยนะ แล้วแกถามพี่ว่า "น้องอยู่ตึกสองห้องสามชั้นหนึ่งเหรอ?" พี่ก็ตอบว่าใช่ค่ะ แกก็บอกพี่ว่าให้ย้ายออกมาเลยนะ เพราะแกก็เคยอยู่ห้องนี้ แกบอกว่า เคยได้ยินเสียงกุกกักๆในห้องน้ำ พอไปดูปรากฏเป็นลูกกรอกตัวเท่าหัวแม่มือดิ้นอยู่บนพื้น พี่เค้าก็ร้องเสียงดังเลยนะ แล้วก็มีคนมาเคาะประตูห้อง แกเปิดออกมาก็เจอเด็กชายคนนึงไม่ใส่เสื้อนุ่งแต่กางเกงแบบกางเกงนอนยืนอยู่ เด็กนั่นบอกแกว่า น้าอย่าเสียงดังนะเดี๋ยวผีมาหลอก พี่เค้าเลยบอกเด็กว่า ผีมาหลอกแล้วอยู่ในห้องน้ำ เด็กนั่นก็ว่า "นั่นไงหนูว่าแล้ว" แล้วเด็กนั่นก็หายไปเฉยๆพี่เค้ากลัวจนเป็นลมเลย  

........................................เรื่องเล่าจากพี่วันดี 

ความคิดเห็น