วรศิษฏ์

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 1 ตกงาน 40%

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 70

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 26 มี.ค. 2563 18:22 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
1 ตกงาน 40%
แบบอักษร

 

“เรียบร้อยแล้วนะครับ เขาฝากขอบคุณคุณคีนด้วย” ชายร่างใหญ่พูดขึ้นหลังจากเปิดประตูรถยนต์เข้ามานั่งประจำที่คนขับ ก่อนจะส่ายหน้าเบาๆ ปนรอยยิ้มเมื่อเห็นว่าที่นั่งข้างคนขับมีผู้เป็นเจ้านายนั่งอยู่ “นั่งข้างหลังเถอะครับคุณคีน สบายกว่านั่งข้างหน้าตั้งเยอะ” 

“ไม่เบื่อบ้างหรือไงปรก มีครั้งไหนบ้างที่คำพูดพวกนี้ของนายใช้ได้ผล” มหภพเงยหน้าขึ้นจากแท็บเลตที่เปิดอ่านข้อมูลลูกค้าฆ่าเวลามาคุยกับคนสนิทด้วยสีหน้าเรียบนิ่งอันเป็นเอกลักษณ์ 

“ก็เผื่อว่าครั้งนี้จะเป็นครั้งแรกที่ใช้ได้ผลไงครับคุณคีน จะให้คนขับรถนั่งเสมอกับเจ้านายได้ยังไงกันครับ” 

“นายคงลืมไปแล้วว่าหมัดของฉันน่ะหนักขนาดไหน” ชายหนุ่มพูดพลางปรับเบาะให้เอนไปด้านหลังมากขึ้น 

ปรกกลั้นเสียงหัวเราะไว้เพียงลำคอ ครั้งก่อนที่เขาพูดสถานะตัวเองว่าเป็นเพียงคนขับรถ มหภพก็ส่งหมัดลุ่นๆ ที่เล่นเอาเขาเห็นดาวให้เป็นของกำนัล 

ปรกเป็นเด็กกำพร้าที่มารดาของมหภพส่งให้เรียนจนจบระดับมหาวิทยาลัย ครอบครัวมหภพมีบุญคุณท่วมหัว และแม้ว่ามหภพจะยกตำแหน่ง ‘น้องชาย’ ให้ หากแต่ปรกก็ไม่คิดจะรับไว้ ด้วยรู้ตัวว่าสถานะนั้นสูงเกินไป นั่นเองที่ทำให้คนฟังไม่ชอบใจนักกับคำว่า ‘คนขับรถ’ 

“แต่ก็ดีนะ ถ้านายอยากเป็นคนขับรถนักฉันก็จะให้เงินเดือนตำแหน่งคนขับรถเพิ่มด้วยอีกอย่าง” 

“ไม่ขอรับดีกว่าครับ แค่เงินเดือนตำแหน่งผู้ช่วยประธานกรรมการบริหาร ควบตำแหน่งเลขาประธานกรรมการบริหารผมก็แทบไม่ได้ถอนออกมาใช้แล้ว ขืนคุณคีนให้เงินเดือนคนขับรถด้วยอีกอย่าง มีหวังผมคงถูกเงินทับตายแน่ๆ” ปรกสาธยายพลางบังคับพวงมาลัยให้รถแล่นไปบนท้องถนน 

“นายก็เก็บเงินไว้ขอเมียสิปรก” มหภพพูดเหมือนเป็นเรื่องง่ายราวกับปอกกล้วยเข้าปาก “ถ้าไม่อยากหาเมียเองก็บอกแม่สิ รับรองไม่เกินเดือน นายได้เข้าหอแน่” 

“อันนี้ก็ไม่ไหวนะครับ ถ้าให้คุณเทียนหาให้ ผมขอหาเองดีกว่า” 

‘คุณเทียน’ คือมารดาของมหภพที่ปรกรักและเทิดทูนเสมือนแม่ผู้ให้กำเนิด หากแต่ประสบการณ์จากการเห็นเจ้านายถูก ‘หลอก’ ให้ไปดูตัว ทำเอาเขาขยาด ก็ผู้เข้าชิงตำแหน่งว่าที่ภรรยาของมหภพแต่ละคนนั้นไม่เคยหลุดพ้นไปจาก บรรดาลูกคุณหนูหน้าตาดีที่เหยียบขี้ไก่ไม่ฝ่อหรือไม่ก็แม่บ้านแม่เรือนแต่หุ่นอ้วนฉุสิวเขลอะทั้งหน้าเลยสักราย 

“พูดเรื่องนี้แล้วหมดอารมณ์” 

“หนามยอกเอาหนามบ่ง ถ้าไม่อยากให้คุณเทียนหาให้ คุณปรกก็หาเองสิครับ” เขาพูดติดตลก 

“ใครจะอยากเอาโซ่มาล่ามตัวเอง ยิ่งถ้ามีลูกด้วยกันคงเป็นเรื่องน่ารำคาญที่สุดในโลก” 

“ระวังจะกลืนน้ำลายตัวเองนะครับ คุณคีนไม่เคยเข้าหาผู้หญิงคนไหนก่อน แต่เด็กเสิร์ฟคนเมื่อกี้ คุณคีนกลับให้นามบัตร แถมยังเขียนเบอร์ตัวเองให้อีก ผมว่ามันยังไงๆ” 

บนโลกนี้คงมีแค่ปรกคนเดียวเท่านั้นที่กล้าแซวมหภพได้ถึงขนาดนี้ 

“หุบปากแล้วขับรถต่อไปเลยไอ้ปรก !” ชายหนุ่มชี้หน้าปรกอย่างคาดโทษ ก่อนจะหันหน้าไปมองนอกหน้าต่างอย่างไม่สบอารมณ์ 

รถราบนถนนยังคงติดหนึบแม้เวลาจะล่วงเลยมาถึงห้าทุ่มแล้ว ความคิดของมหภพไพล่นึกไปถึงเจ้าของใบหน้าหวานที่เพิ่งจะถูกไล่ออกจากงานหมาดๆ 

...ค่ำมืดๆ อย่างนี้ เธอจะกลับบ้านยังไงกันสาวน้อย 

ความคิดเห็น