นิยา เบรานี่

มาอัพทุกวันจ้า รอติดตามกันได้เลยนะคะ ฮิฮิ

ชื่อตอน : ตอนที่ 21

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.3k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 23 มี.ค. 2563 20:14 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 21
แบบอักษร

“นี่คุณกลายเป็นคนขี้ขลาด ไม่กล้าเผชิญหน้าแม้กับพี่ชายตัวเองแล้วหรือ” คาร์ลอสอดที่จะแขวะเธอไม่ได้ เมื่อคิดถึงคำบอกเล่าของเด็กรับใช้ ที่เล่าให้ฟังเมื่อครู่ก่อนนี้ และเขากับเธอก็ไม่เคยพูดจาดีๆ กันได้อยู่แล้ว ในยามที่ต้องอยู่กันตามลำพัง  

มาริสาเปิดไฟที่หัวเตียงขึ้นทันที ก่อนหันมาเผชิญหน้ากับผู้มาใหม่ เมื่อเห็นว่าคือคาร์ลอสก็โกรธจนหน้าแดงเลยทีเดียว  

“ใครใช้ให้คุณเข้ามา” เธอถามห้วนๆ แล้วก็ไล่ทางอ้อมว่า “เด็กๆ ไม่ได้บอกคุณรึไงว่าฉันไม่รับแขกวันนี้ ฉันอยากจะพักผ่อน”  

“ผมไม่ใช่แขก! อย่าลืม คุณพ่อของคุณบอกเสมอว่าผมคือสมาชิกคนหนึ่งของคฤหาสน์หลังนี้” เขาเถียงเสียงเรียบ เพราะหากยอมโอนอ่อนให้เธอเมื่อไหร่ แม่นางฟ้าหน้าสวยคงได้ฉวยโอกาสไล่ให้เขาออกจากเขตคฤหาสน์หลังงามหลังนี้เมื่อนั้น  

คำตอบของเขาทำให้หน้าที่ยับยุ่งของเธอยุ่งมากยิ่งขึ้นอีก  

“มีใครบอกคุณไหมว่าคุณมันน่ารังเกียจ”  

“ไม่เคย! แต่ถ้าจะมีก็คุณนี่ล่ะคนแรก”  

มาริสามองเขาตาขวาง อยากจะขว้างข้าวของใกล้มือซึ่งวางไว้ที่หัวเตียงใส่หน้ายียวนของเขานัก หากร่างนั้นก็รู้ทันเธอ และพูดดักคอว่า  

“เก็บแรงเอาไว้สู้รบกันวันหลังดีกว่า วันนี้มาบำรุงร่างกายกันก่อน เด็กๆ บอกว่าคุณงอแงมาก ไม่ยอมกินอะไรลงท้องเลย ผมก็เลยเอาซุปมาให้ นี่กำลังร้อนๆ เลย ไม่มีแครอทด้วยนะ”  

มาริสาเบ้ปากนิดหนึ่ง สมัยเด็กๆ เธอเกลียดแครอทอย่างกับอะไรดี แต่ตอนนี้ทุกอย่างได้เปลี่ยนไปแล้ว และเธอก็ไม่ใช่เด็กหญิงผู้โง่เขลาที่ยอมให้เขาล่อหลอกได้อีก  

“ฉันชอบแครอทมากต่างหาก”  

คาร์ลอสคิดว่าเธอคงจงใจจะโต้เถียงเขาเท่านั้น จึงบอกไปว่า  

“งั้นผมจะลงไปตักแครอทมาเพิ่มให้”  

“ไม่ต้อง! เพราะยังไงก็กินไม่ลงอยู่แล้ว” เธอตอบแบบไร้เยื่อใย แล้วเธอก็ผลุบกายหายเข้าไปในผ้าห่ม ไม่อยากให้เขามายุ่งกับเธออีก เธออยากจะอยู่ตามลำพังคนเดียว  

หากเขาก็ยังอุตส่าห์ตามมาถลกผ้าห่มออก โดยไม่ลืมที่จะวางถาดซุปร้อนๆ ไว้ที่หัวเตียงก่อน จึงทำให้เกิดการยื้อแย่งผ้าห่มกันขึ้น เพราะเธอไม่อยากจะเห็นหน้าเขา ไม่อยากให้เขาตามมากวนใจ แต่มีหรือที่คนตัวเล็กอยากเธอจะสู้ได้ ในเมื่อเธอทั้งเมาค้างและมีพละกำลังน้อยกว่าเนื่องจากเป็นเพศสตรี ท้ายที่สุดเขาก็ทำสำเร็จ ได้ผ้าห่มผืนหนาไปอยู่ในมือ ส่วนเธอก็ถูกแรงเหวี่ยงจนแทบจะปลิวตกเตียง ดีเท่าไรที่เขาเร็วพอ จึงตามมาคว้าตัวเธอเอาไว้ได้สำเร็จ  

คาร์ลอสประคองร่างของมาริสาเอาไว้ในอ้อมแขน กอดเอาไว้แน่นด้วยกลัวจะตก ทำให้สองร่างแนบชิดกันโดยไม่รู้ตัว สัมผัสได้ถึงความนุ่มหยุ่นของผิวเนื้อนวลภายใต้ชุดนอนตัวบาง เมื่อปรายตาลงดูก็พบว่า เธอไม่ได้สวมใส่อะไรภายใต้ชุดนอนตัวนั้นเลยแม้แต่น้อย จนทำให้เห็นร่องอกเบียดชิด และต่ำลงไปก็เห็นป้านเนื้อสีชมพูเข้ม ส่งให้เลือดหนุ่มที่เคยเย็นยิ่งกว่าน้ำแข็งร้อนฉ่าขึ้นมา เขาสาบานได้ว่าไม่ได้ตั้งใจจะคิดอะไรลามกเลยแม้แต่น้อย แต่ก็อดไม่ได้ที่จะคิดเมื่อได้เห็น   

อืม... เขาไม่ใช่พระอิฐพระปูนนี่นา!  

“ปล่อย...” คนที่ถูกเขารัดไว้พยายามดิ้นหนี โดยที่เจ้าตัวไม่รู้เลยแม้แต่น้อยว่า ยิ่งเธอดิ้นมากเท่าไหร่ สิ่งที่อยู่บนยอดสีชมพูชูชันก็ยิ่งถูไถกับร่างกายของเขา ทำให้เลือดหนุ่มที่เคยร้อนฉ่าลุกพรึ่บติดไฟขึ้นมาในพริบตาเดียว  

และคาร์ลอสก็คงแสดงออกทางสีหน้ามากเกินไปกระมัง เจ้าหล่อนจึงก้มลงมองดูตัวเอง แล้วก็กรีดร้องเสียงดังลั่น  

“ว้าย!” พร้อมๆ กับผลักอกเขาให้ออกห่าง ดีดตัวหนี ทำเสมือนเขาคือไอ้หื่นบ้ากาม แล้วก็รีบเอาผ้าห่มขึ้นมาคลุมปิดจนถึงคางแล้วก็ยังมีหน้ามาบอกเขาอีกว่า  

ความคิดเห็น