email-icon facebook-icon Line-icon

ตอนที่5 ผมหวงอ่ะ

ชื่อตอน : ตอนที่5 ผมหวงอ่ะ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 8.5k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 24 ต.ค. 2563 05:12 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่5 ผมหวงอ่ะ
แบบอักษร

“อ้วน วันนี้คนเยอะกว่าเมื่อวานอีกอ่ะ ไหวไหม กลับไหม …“พอมาถึงโรงพยาบาลในหกโมงเช้าของวันต่อมา ก็มาเจอกลุ่มคนที่เป็นแฟนคลับของตัวเองต่อแถวยาวเหยียด เห็นแล้วรู้สึกสงสารคนอ้วนที่จะต้องมาทนร้อนมารออะไรนานๆแบบนี้ และไม่คิดว่าแฟนคลับของเขาจะทนความลำบากเพื่อเขาขนาดนี้ เขายอมรับว่าเขายิ้มให้แฟนคลับเพราะหน้าที่ แต่หลังจากนี้เขาคงต้องคิดใหม่ เพราะมันไม่ง่ายเลยที่ใครสักคนจะมาทนลำบากเพื่อคนที่ตัวเองชอบได้ขนาดนี้ เมื่อก่อนเขาก็แค่คิดว่าพวกบ้าดารา แต่จริงๆแล้วถ้าเขาไม่รักไม่ชอบจริงๆเขาคงไม่มาทนอะไรแบบนี้แน่ๆ 

“ไม่เป็นไร ผมเอางานมาทำด้วยนี่ไง …”ปลาวาฬยกแท็บเล็ตให้ดู แล้วยิ้มจนแก้มปริให้เขา 

“หึ …“เป็นเอกเห็นแก้มคนอ้วนแล้วนึกอยากให้คนอ้วนนอนหลับตอนนี้เขาจะได้สัมผัสได้ เพราะมันน่าหยิกมากๆ  

“คุณปลาวาฬ !!!! ดีใจจังผมเสี่ยงมาวันนี้คุ้มค่าจริงๆ …“กุมภาเดินเข้ามาทักด้วยความตื่นเต้น ที่ได้เจอคนร่างอวบแต่โคตรน่ารักมากๆในความรู้สึกของเขา 

“สวััสดีครับ เอ๊ะ!! ที่คุณมาคุณไม่ได้เป็นแฟนคลับของเป็นเอกหรอกเหรอ ?…“ปลาวาฬถามขึ้นด้วยความสงสัย 

“เปล่า เมื่อวานนี้ผมมาเป็นเพื่อนน้องชายครับ น้องผมเป็นแฟนคลับของเป็นเอก แต่วันนี้ผมาดักเจอคุณ … “กุมภาพูดยิ้มๆ 

“อ้วน กลับผมเบื่อแล้ว …“วิญญาณที่เอาแต่ใจพูดเสร็จก็เดินมาดักหน้าคนอ้วนแล้วชี้ไปที่ลานจอดรถทันที ถ้าเขาสัมผัสได้เขาคงดึงแขนไปแล้วแต่ตอนนี้เขาได้แต่ยืนหน้างอ ไม่พอใจอยู่อย่างนั้น 

“เอก อย่าเอาแต่ใจได้ไหม…”ปลาวาฬกัดฟันพูดเบาๆ เพราะกุมภามองหน้าเขาอยู่ตลอดเวลา ถึงวิญญาณที่เอาแต่ใจจะมาดักหน้าเขาก็ใช่ว่ากุมภากับเขาจะมองไม่เห็นกัน  

“ครับ ? ปลาวาฬว่าอะไรนะครับ ผมขอเรียกปลาวาฬเฉยๆได้ไหมครับ ผมมองหน้าปลาวาฬทีไร ผมก็คิดว่าผมเป็นพี่ปลาวาฬตลอดเลย อย่าว่ากันนะครับ …”กุมภาพูดเสียงอ้อนในที  

“พ่องมึงสิ …”เป็นเอกพูดตะคอกใส่หน้ากุมภา แต่ก็ไม่มีใครได้ยิน มีแต่คนอ้วนที่อยู่ตรงหน้าเขาตอนนี้ ที่กำลังทำหน้าไม่พอใจอยู่ 

“อ้วน อ้วนครับ ขอโทษอย่าโกรธนะผมลืมตัว …”เมื่อเห็นคนอ้วนยืนทำหน้านิ่ง วิญญาณที่เอาแต่ใจก็รู้สึกผิด ที่พูดจาไม่ดีออกไป 

“คุณปลาวาฬ ไม่ชอบเหรอครับ !! ? งั้นผมเรียกพี่ก็ได้นะ …”กุมภาเมื่อเห็นหน้าที่เรียบเฉยเหมือนไม่พอใจของปลาวาฬเลยรีบเอ่อขอโทษทันที 

“ไม่ ผมยังไงก็ได้ แต่วันนี้ผมต้องกลับแล้วนะครับ ผมมีธุระที่ต้องไปเคลียร์น่ะ …“ปลาวาฬพูดเสร็จก็หันหลังให้กุมภาแล้วเดินออกมาจากตรงนั่นทันที เพื่อตัดปัญหา 

“เดี๋ยวๆ!!!! ครับ เพราะผมหรือเปล่าคุณถึงรีบกลับ ทั้งๆที่คุณก็มารอเยี่ยมเป็นเอกไม่ใช่เหรอครับ …“กุมภาหน้าเสียวิ่งตามมาดึงแขนของปลาวาฬไว้  

“ปล่อยนะไอ้สัส !! แม่งเอ้ย !!! …“เป็นเอกตะคอกเสียงดัง พร้อมกับจับแขนของกุมภากระชากออกอย่างแรงแต่คว้าได้แค่เพียงอากาศเท่านั้น 

“ปล่อยครับ !!!! …”ปลาวาฬพูดกับกุมภาเสียงเรียบนิ่ง ตากลมโตไม่มีแววล้อเล่น กุมภารีบปล่อยทันที เพราะในแววตานั้น มันดูความน่าเกรงขามอยู่ในนั้น จนกุมภาหน้าเสีย จากหน้าตาที่หน้ารัก มันดูมีบางอย่างที่ทำให้กุมภา ไม่กล้าขยับตัว  

“ขอ ขอโทษครับ … “กุมภายืนนิ่งอยู่กับที่ ในขณะที่ปลาวาฬเดินไปถึงรถที่จอดไว้ไม่ไกลมากนัก 

 

 

ทั้งคู่นั่งในรถมาคู่กัน ไม่มีใครพูดอะไรออกมา ทั้งคู่ต่างเงียบและเมินไม่สบตากันตลอดจนถึงคอนโด พอมาถึงห้องปลาวาฬก็แยกเข้าห้องนอนทันที เป็นเอกก็นั่งที่ห้องด้านนอก ต่างคนต่างไม่มองหน้ากัน จนเวลาล่วงเลยถึงเที่ยง ปลาวาฬก็ออกมาทำอาหาร โดยไม่หันไปมองหนึ่งวิญญาณที่นั่งเงียบๆ ไม่มองมาที่คนอ้วนที่กำลังง่วนกับการทำอาหารเช่นกัน 

 

“อ้วนนนนนน !!! …“หลังจากที่ควบคุมสติของตัวเองได้ เป็นเอกก็พยายามทำใจ ปกติเขาเป็นคนที่หวงของมาก และยิ่งมาเป็นวิญญาณที่ไม่อะไรติดตัวมาเลยนอกจากคนอ้วนคนนี้ เขาเลยคิดว่า คนอ้วนเป็นสมบัติชิ้นเดียวที่เขามีอยู่ตอนนี้ เขาเลยกลัวว่าทุกคนจะมาแย่งคนอ้วนของเขาไป  

“ตั้งสติได้แล้วเหรอ …”ปลาวาฬถามเสียงเบา เขาเข้าใจความรู้สึกของวิญญาณที่เคว้งคว้างตนนี้ดี แต่ที่ไม่คุยด้วยเพราะอยากให้ วิญญาณตนนี้ได้ทบทวนตัวเอง ว่าตัวเองได้ลํ้าเส้นความเป็นส่วนตัวของเขามากเกินไป 

“ขอโทษ แต่ผมไม่มีใครนอกจากอ้วนหนิ เพราะฉะนั้น อ้วนอย่าพึ่งคุยกับใครได้ไหมจนกว่าผมจะเข้าร่างได้ ผมหวงอ่ะ …“วิญญาณที่เอาแต่ใจ ตัดสินใจขออย่างที่ใจต้องการทันที เพราะเขาคิดว่ายังไงก็ทนไม่ได้อยู่ดีถ้าคนอ้วนไปคุยกับคนอื่น ที่เขาไม่ถูกชะตาด้วย โดยเฉพาะ ไอ้กุมภาพันธ์อะไรนั้น คิดแล้วอยากต่อยหน้า ถ้าเขาเป็นคนปกติคงได้บวกกันไปแล้ว 

“เอกรู้ใช่ไหม ถ้าผมไม่ทำตามอย่างที่เอกต้องการ วันนี้ผมคงไม่ยอมเสียมารยาทกับกุมภาเขาแบบนั้นหรอก …“พูดเสร็จปลาวาฬก็ยกอาหารที่ตัวเองทำเสร็จยกออกมาวาง ที่โต๊ะและนั่งกินโดยไม่สนใจวิญญาณที่ยืนยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อยู่คนเดียวด้วยความดีใจ ที่คนอ้วนยอมตามใจเขา 

“อ้วนนนน รู้ตัวไหมว่าอ้วนน่ารักที่สุดเลย …“วิญญาณที่เอาแต่ใจ ยกมือขึ้นมาจะบีบแก้มอวบด้วยความหมั่นเขี้ยวและดีใจด้วยความลืมตัว แต่คว้าได้แค่อากาศ 

“หึๆ เสียใจด้วยตอนนี้ผมมีสติ เอกทำอะไรผมไม่ได้หรอก …”ปลาวาฬยักคิ้วแล้วยิ้มแก้มแทบจะปริให้กับวิญญาณที่ ทำหน้าหงอยเพราะหยิกแก้มเขาไม่ได้ดังใจ 

“เอาไว้ให้อ้วนนอนหลับเมื่อไหร่ จะเป็นเวลาของผม ตื่นมาอย่าตกใจแล้วกัน ผมจะกัดให้แก้มอ้วนเป็นรอยฟันผมเลย …“วิญญาณที่เอาแต่ใจกัดฟันพูดด้วยความหมั่นเขี้ยวคนที่นั่งยิ้มเยอะเย้ยเขาอยู่ 

“เห๊ย !!!! ไม่เอาแบบนั้นดิ …” 

“แต่อ้วนอนุญาตผมแล้วนะ มาห้ามตอนนี้ผมไม่ยอมแล้วนะ …” 

“ก็บอกแล้วไง ทำได้แต่ห้ามแรง …” 

“ห๊ะ !!!! ทำได้ !!!! ?…” 

“ก็ใช่ไง หยิกได้แต่ห้ามแรง ทำไมต้องตกใจขนาดนั้น …” 

“ก็นึกว่าอ้วนนนนน !!! …” 

“เอ้ย คุณคิดบ้าอะไรเนี่ย …” 

“ไม่ได้คิดบ้า แค่คิดว่าเอ่อ …” 

“ไม่ต้องเลย ผมอิ่มแล้ว ผมขอไปทำงานก่อนนะ พรุ่งนี้ผมจะต้องส่งงานและเข้าออฟฟิศ และต้องคุยงานนิดหน่อย บางที่เผื่อเจอคุณปกป้องอาจจะได้อะไรเพิ่มเติมมาบ้าง คุณก็จะได้เจอพี่ชายคุณด้วยไง…“ปลาวาฬพูดพร้อมกับยกจานที่ตัวเองกินเสร็จแล้วไปล้าง และไปทำงานอย่างที่ตัวเองพูดไว้ 

………………… 

“เอกตามผมมานะ ผมขอเจ้าที่ ที่นี่ให้คุณแล้ว เขาบอกรู้จักเอกด้วย เขาเลยไม่มีปัญหาที่จะให้เอกเข้าไปได้ …“ปลาวาฬคอยเรียกคอยบอกเพราะกลัววิญญาณจะหลุดจากสถานที่ไป 

“อืมผมก็ตามอ้วนอยู่นี่ไง …“เป็นเอกเหมือนกับเริ่มหัดเดินใหม่ เวลาไปไหนคนอ้วนจะต้องคอยเรียกคอยมองหาเหมือนเขาจะล้มถ้าเดินไม่ดี เขายอมรับว่าเขาไม่ชอบคนอ้วน คนอายุมากกว่า คนเตี้ย แต่พอมีเหตุการณ์แบบนี้กับตัวเขา ทำให้เขารู้สึกว่า คนอ้วน คนอายุมากกว่า คนเตี้ย เขาก็ไม่ใช่คนไม่ดี มันก็แค่รูปลักษณ์ภายนอกแค่นั้น มันไม่รวมถึงจิตใจของเขาด้วยเลยสักนิด และเขาเริ่มสัมผัสความรู้สึกนี่ได้ตั้งแต่ คนอ้วนพาเขาไปที่โรงพยาบาลแล้ว คอยเรียกคอยมองหาเขาด้วยความห่วงใยจากความสึกจริงๆไม่ได้เสแสร้งแกล้งทำ 

“พี่ปลาวาฬ !! …“ปกป้องเดินเข้าบริษัทมาก็เจอปลาวาฬเหมือนกับกำลังมองหาแล้วเหมือนคุยกับใครสักคนที่หน้าลิฟต์ แต่มองหาแล้วไม่มีใครอยู่ตรงนั้นเลย  

“กล้าเรียกเขาพี่เนอะ หน้าแก่กว่าเขาอีก…“วิญญาณที่ยืนอยู่ด้านหน้าของปกป้องพูดขึ้นแล้วบึนปากใส่พี่ตัวเองอย่างหมั่นไส้ แต่ก็แอบดีใจที่ได้เจอพี่ชายของตัวเอง 

“สวัสดีครับคุณปกป้อง …”ปลาวาฬส่ายหัวให้กับวิญญาณนิดหน่อยเพื่อไม่ให้ปกป้องผิดสังเกต แล้วทักทายกลับไป 

“ไม่เจอกันนานเลย ไปคุยที่ห้องผมดีกว่าครับ …”พูดเสร็จปกป้องก็ไม่สนใจอะไรเดินนำเข้าไปในลิฟต์ทันที 

แกร๊ก 

“เชิญนั่งๆ เดี๋ยวผมคุยกับเลขาแป๊บ …“เปิดห้องเข้าไปปกป้องก็ชี้มือให้ปลาวาฬไปนั่งโซฟาสำหรับรับแขกที่มุมห้องไม่ไกลจากโต๊ะทำงานของเขานัก แล้วปกป้องเดินออกไปจากทันที 

ปัง 

“อ้วนจะคุยอะไรกับพี่ปกป้องอ่ะ …”วิญญาณที่เอาแต่ใจรีบถามทำที อย่างคนที่ไม่มีความอดทนที่จะรออะไร  

“ต้องรอดูก่อน ว่าคุณปกป้องจะคุยอะไร อาจจะเรื่องงาน ที่ผมส่งเมื่อคืนก็ได้มั้ง …”ปลาวาฬเองก็ไม่รู้ว่าปกป้องจะคุยเรื่องอะไร ได้แต่เดาเอาเหมือนกัน 

 

แกร๊ก 

“โทษทีนะพี่ปลาวาฬที่ให้รอ …”ปกป้องนั่งลงข้างๆปลาวาฬพร้อมกับเอ่ยขอโทษ 

“เห๊ย !!!!! อ้วนขยับออกมาเลย ห้ามนั่งใกล้ … “วิญญาณที่เอาแต่ใจ เริ่มหวงของของตัวเองอีกแล้ว 

“ไม่เป็นไรครับ คุณปกป้องมีอะไรจะพูดกับผมหรือเปล่าครับ …“ปลาวาฬถามขึ้นพร้อมขยับออกห่างอย่างเนียนๆแต่ไม่ค่อยจะเนียนอย่างที่ใจคิดนัก เพราะความที่อวบระยะสุดท้ายเลยขยับตัวได้ยาก  

”พี่ปลาวาฬเป็นอะไรหรือเปล่าครับ ร้อนหรือเปล่าผมถึงนั่งใกล้ไม่ได้ …“ปกป้องถามขึ้นเมื่ออีกคนพยายามขยับหนีเขาด้วยท่าทางน่ารักมากๆ เพราะเหมือนที่จะขยับไป แต่ตูดก็ไม่ได้เขยื้อนอะไรเลย ทำให้ปกป้องเห็นท่าทีนั้นแล้วหมั่นเขี้ยวขึ้นมา ทั้งๆที่ตอนแรกเขาก็ไม่เห็นความน่ารักในตัวของรุ่นพี่คนที่หน้าเด็กคนนี้มาก่อนเลย 

“เปล่าๆผมกลัวคุณปกป้องนั่งไม่พออ่ะ …“ปลาวาฬเกาท้ายทอยแก้เก้อที่โดนจับได้ ว่าพยายามขยับหนีตามคำเรียกร้องจากวิญญาณที่เอาแต่ใจ 

“พี่ปกป้องออกไปไกลๆเลย …“วิญญาณที่เอาแต่ใจเข้าไปผลักร่างพี่ชายของตัวเองออกห่างจากปลาวาฬ แต่คว้าได้แค่อากาศเท่านั้น เลยได้แต่ทำหน้าไม่พอใจใส่พี่ชายตัวเองอยู่อย่างนั้น 

“อ๋อ ไม่เป็นไรครับผมนั่งได้ พี่ปลาวาฬนั่งตามสบายเลยครับ …“ปกป้องพูดยิ้มๆด้วยความเอ็นดู คนที่หน้าอวบขาวอมชมพูที่นั่งข้างๆตัวเอง 

“จิ๊ …”วิญญาณจิปากอย่างไม่ได้ดั่งใจ 

“เอ่อ คือ ผมขอถามเรื่อง ของคุณเป็นเอกได้ไหมครับ …“ปลาวาฬตัดสินใจถาม เพราะเขาก็อยากรู้ว่าปกป้องจะเชื่อเรื่องเหนือธรรมชาติพวกนี้มากน้อยแค่ไหน ทำให้อีกหนึ่งวิญญาณหยุด ความหวงของตัวเองลงได้ 

“หืม !!!! ?พี่ปลาวาฬก็เป็นแฟนคลับของเป็นเอกด้วยเหรอครับ ผมแปลกใจนะเนี่ย เท่าที่รู้จักพี่มาไม่เคยถามถึงเลย … “ปกป้องทำหน้าแปลกใจอย่างที่พูด 

“ไม่ใช่ครับ คือผมเห็นมาจากข่าวนะครับแล้วนามสกุลเดียวกันกับคุณปกป้อง เลยคิดว่าน่าจะมีอะไรเกี่ยวข้องกับคุณ …“ปลาวาฬเอ่ยขึ้นยิ้มๆเพื่อกลบเกลื่อนหน้าของตัวเองที่เริ่มจะแดงขึ้นมาหน่อยๆ เขาไม่ได้โกหกนะเพราะเขาไม่ได้เป็นแฟนคลับของเป็นเอกจริงๆ แต่ก็บอกทั้งหมดไม่ได้จริงๆ ถ้าบอกไปปกป้องอาจจะให้ยามมาโยนเขาออกไปจากบริษัทเลยก็ได้  

“เออ เป็นเอกเป็นน้องชายแท้ๆของผมครับ ตอนนี้ยังนอนอยู่ที่โรงพยาบาลครับ ผมก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมถึงไม่ฟื้นชะที ทั้งๆที่หมอก็บอกว่าร่างกายกลับมาปกติร้อยเปอร์เซ็นต์แล้ว …“ปกป้องเล่าให้ฟังหน้าเศร้า เมื่อคิดว่าเมื่อไหร่น้องชายถึงจะฟื้นซะที 

“เอ่อ คือ คุณปกป้องเชื่อเรื่องวิญญาณไหมครับ ? … “ปลาวาฬกลั้นใจรอคำตอบ 

“หืม ? …” 

ความคิดเห็น