เจ้าเมี้ยว

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Ep.11 งอนเก่งทั้งคู่ จบ

ชื่อตอน : Ep.11 งอนเก่งทั้งคู่ จบ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แอ็คชั่น,บู๊ล้างผลาญ

คนเข้าชมทั้งหมด : 21

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 23 มี.ค. 2563 18:20 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep.11 งอนเก่งทั้งคู่ จบ
แบบอักษร

"เป็นไงบ้างเฮริธ"

แฟนนีเอ่ยถามเฮริธทันที เจ้าตัวเองก็ยิ้มหน้าบาน

"ข้าไม่เป็นอะไรหรอก ยังมีแรงจีบนาน่าอีกเยอะ"

"แหม เจ้าเด็กแก่แดด"

แฟนนีลูบหัวเฮริธแล้วก็ยิ้มตามอย่างเอ็นดู

"เกรนเจอร์?? เจ้าเป็นไงบ้าง"

อลูการ์ดถามทันที ซึ่งเจ้าตัวนั้นก็อยากเจอแต่นาตาเลีย

"ข้าอยากเจอนาตาเลีย แฮ่ก"

"เจ้ามันโง่ เกรนเจอร์"

ไทเกรียวแอบแขวะนิดๆแทนที่จะรักษาตัวให้หาย

"ข้าอยากเจอนาตาเลีย ถ้าไม่มีใคร...พานางมา ข้าจะหอบสังขารไปหานางเอง...แค่กๆ"

"อืมๆ...ไทเกรียว เจ้าช่วยไปตามนาตาเลียมา ด่วนที่สุด"

ซิลวานนาเอ่ยก่อนจะนั่งลงที่เก้าอี้เพื่อช่วยแฟนนีและอลูการ์ดรักษาทั้งสองคน

"อืม"

ว่าแล้วไทเกรียวก็รีบพุ่งไปที่บ้านต้นไม้ในป่าทันที

.

.

.

ก๊อกๆ

"ไทเกรียว...เจ้าอีกแล้ว"

นาตาเลียพูดด้วยหน้าไม่สบอารมณ์ นางไม่อยากเข้าใกล้เขานักเพราะกลัวเกรนเจอร์จะเข้าใจผิด

"เกรนเจอร์บาดเจ็บน่ะ อยากเจอเจ้ามาก"

ในใจนาตาเลียตอนนี้แทบช็อคเมื่อรู้ว่าเกรนเจอร์บาดเจ็บ แต่ถ้านี่เป็นแผนล่ะ??

"ข้าจะเชื่อเจ้าได้ยังไง ถ้ามันเป็นแผนล่ะ"

นาตาเลียหรี่ตาลงมองอย่างจับผิด มันต้องพิสูจน์ก่อน

"ถ้าไม่ใช่ เจ้าก็ฆ่าข้าเสียสิ"

"ก็ได้ๆ งั้นรีบไปเถอะ"

นางรีบเหาะไปที่ปราสาทซิลวานนาทันที เมื่อมาถึงก็พบว่าค่อนข้างเงียบ

"อ้าว นาตาเลีย...เข้าไปสิ เกรนเจอร์รออยู่"

แฟนนีบอกนางทันมีเมื่อมาถึง

"เกิดอะไรขึ้นกับเขา!!"

นางเริ่มคลั่งทันที บ้าน่า...เรายังจูบกันอยู่เลย...เขาต้องปลอดภัยสิ!!!

"เจ้าไปดูเองเถอะ"

แฟนนีก้มหน้าลงลงสลด ร่างบางเริ่มทนไม่ไหวรีบบึ่งไปยังห้องเกรนเจอร์ทันที

"เกรนเจอร์!!!"

นางตกใจแทบทรุดเมื่อเห็นคนตัวสูงที่นอนหน้าซีดอยู่บนเตียง ที่ท้องมีผ้าพันแผลที่ชุ่มด้วยเลือด

"เกรนเจอร์!!! ตื่นขึ้นมานะ!!! ใครสั่งให้เจ้าตาย ตื่นสิ!!!"

นางเขย่าตัวเขาอย่างบ้าคลั่ง มันจะเป็นอย่างงี้ไม่ได้!!!!

"บอกให้ตื่นไงเกรนเจอร์!!! ฮึก...ฮือ..."

น้ำตาที่เอ่อคลอดวงตาคู่สวยเริ่มไหลรินลงมาผ่านแก้มนวล นางร้องไห้โฮกอดร่างของเกรนเจอร์แน่น

"คนบ้า!!! ทำไมต้องตายด้วย ไหนว่าเก่งนักหนาไง!!!"

นางทั้งร้องไห้ทั้งตัดพ้อ...ทำไม...ทำไมต้องเป็นแบบนี้ นางมาช้าเกินไปสินะ

"ข้ารักเจ้า...เกรนเจอร์"

นางเอ่ยคำว่ารักเสียงแหบแห้ง ก่อนจะจุมพิตที่แก้มของเขา พลันนั้น...นางก็รู้สึกหัวหมุน หน้ามืดจะเป็นลม

"นาตาเลีย!!!"

เกรนเจอร์ที่รู้สึกว่าจะตีบทแตกนั้นรีบเข้ามาประคองร่างบางก่อนจะพานางนอนลงเตียง

"เกรน...เจอร์??"

นางเอ่ยชื่อเขาด้วยเสียงแผ่วเบาก่อนสติทั้งหมดจะดับวูบไป

.

.

.

.

"สมน้ำหน้าเล่นอะไรไม่เล่น"

อลูการ์ดพูดพลางส่ายหัวกับเกรนเจอร์ที่ต้องการพิสูจน์ว่านางรักรึเปล่าจึงต้องแกล้งตาย แต่ทว่านาตาเลียนั่นก็ร้องไห้จนหมดสติไป...แต่ก็คุ้มที่ได้ยินนางบอกรักเขา

"เออจะตอกย้ำอะไรนักหนา ทีเจ้าล่ะกับมีอาน่ะ ข้าไปดูนางก่อนละกัน"

"หนอยเจ้านี่นิ"

อลูการ์ดเล็งสายตาพิฆาตไปทันที แต่เกรนเจอร์นั้นไม่อยู่เสียแล้ว

.

.

.

"เจ้าไม่ได้ตาย...เกรนเจอร์"

"อืมใช่ ข้าแค่พิสูจน์...อยากได้ยินคำบอกรักจากปากเจ้า"

"คนบ้า!!!"

นางหันหนีหน้าเขาทันที เมื่อเขาจะจับตัวนางก็สะบัดมือเขาออก

"นาตาเลีย...เจ้าโกรธข้าเรื่องอะไร ไม่ดีใจเหรอที่ข้าไม่ตายน่ะ"

เกรนเจอร์พูดกับนางด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล แต่คนฟังกับยิ่งฉุนกึก

"เจ้ารู้ไหมว่าข้าเป็นห่วงเจ้ามากแค่ไหน!!! ข้าร้องไห้จนเป็นลมเพราะเจ้า!! แต่เจ้ากลับเห็นเป็นเรื่องล้อเล่น!!"

นางด่ากลับชุดใหญ่ จนเกรนเจอร์เองก็กระโดดกอดนางจากด้านหลังแล้วเอาคางเกยที่ไหล่บอบบาง

"ข้าขอโทษ...จะไม่ทำอีกแล้ว"

"ไปตายซะ!!"

นางกระทุ้งศอกเข้าที่ท้องแกร่งดังปั่ก จนเจ้าตัวงอเป็นกุ้งด้วยความเจ็บ

"เอือก!!"

"ว้าย เกรยเจอร์!!! ข้าขอโทษ!!"

นางรีบหันไปมองทันที ซึ่งเกรนเจอร์นั้นก็งอนนางเสียดื้อ

"หึ เจ้าทำข้าเจ็บทั้งๆที่ข้าง้อเจ้า"

"งอนเหรอ จุ๊บ"

นางจุ๊บที่สันกรามเขาเบาๆแต่คนตัวโตกลับเฉยเมย นางจึง....

"งอนไปเลย ชิ"

นางถอดเสื้อผ้าออกจนล่อนจ้อนแล้วคว้าหมับเข้าที่มังกรยักษ์

"นี่แน่ะ!!! บีบให้ตายเลย"

"โอ้ยๆเมียจ๋า ผัวยอมแล้ว!! แต่ก่อนอื่น...เรามา...ตั้บๆกันดีกว่า"

"ไอ้บ้า คนทุเรศ 555+"

💋💋💗💗💗👉👌

 

End

 

 

เจ้าเมี้ยว

ความคิดเห็น