รักเอ๋ยรัก

เมื่อยื้อจนสุดแรง การจากไปไม่ใช่เพราะหมดรัก แต่เพราะหัวใจมันล้าเกินกว่าสู้ต่อไปไหว รู้ว่าเขาไม่รักรั้งไว้ก็มีแต่เจ็บปวด สู้อวยพรเหมือนครั้งหนึ่งที่เขาเคยอวยพรให้เธอแล้วจากไป ความทรงจำคงสวยงามกว่า รู้ว่าตัวเองเห็นแก่ตัวแค่ไหน แต่เธอขอชีวิตน้อยๆ เป็นตัวแทนของเขายามที่เธอตัดสินใจเดินจากไป

ชื่อตอน : ครอบครัว

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 113

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 23 มี.ค. 2563 13:03 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ครอบครัว
แบบอักษร

วรุณากลับมาเยี่ยมบ้านของตัวเอง นั่งร่วมโต๊ะกับครอบครัวกินข้าวเที่ยงด้วยกัน

“คืนนี้จะค้างที่นี่ไหมลูก” แม่เธอถามด้วยเสียงอ่อนโยน รู้ว่าเด็กคนนี้ต้องเสียสละมากมายเพื่อครอบครัว แม้ไม่ได้อยู่กันสุขสบายเหมือนตอนร่ำรวยมากๆ แต่ก็เรียกว่ายังอยู่ในสังคมคนรวย

“ดูก่อนค่ะ แม่ลินมีอะไรหรือเปล่าคะ”

“ไม่มีจ้ะ ถ้าไม่รีบยังไงเย็นก็กินข้าวด้วยกันนะ แม่ลินจะทำของอร่อยให้กิน”

“ขอบคุณค่ะ” แล้วเธอก็เดินไปกอดแม่ลิน

“พี่ฝน ไปซื้อของกับฝันไหม” น้องสาวคนเล็กพูดขึ้น

“ฝันไปเถอะ พี่อยากพักผ่อนอยู่บ้านมากกว่า” เธอทำงานเหนื่อยทุกวัน พอกลับบ้านก็อยากอยู่เฉยๆ คุยกับพ่อแม่มากกว่า

“แล้วงานเป็นไงบ้างล่ะลูก” พ่อเธอถามขึ้นบ้าง

“สนุกดีค่ะ แต่เหนื่อยหน่อย วิวหาลูกค้าเก่ง” เธอไม่กล้าเล่าให้พ่อฟังเรื่องเมฆา

“ดีแล้วลูก ถ้ามีอะไรจะเดือดร้อนบอกพ่อกับแม่ได้นะลูก” วสันต์บอกลูกอย่างอาทร

“ขอบคุณค่ะ” เธอรู้ดีว่าพ่อกับแม่ลินรู้สึกผิดไม่น้อยเรื่องที่เธอต้องแต่งงานกับวีรวัฒน์ เธอไม่ได้เป็นคนอ่อนไหวกับเรื่องใดนัก แต่สำหรับเรื่องนี้เธอร้องไห้หลายวันติดกันก่อนจะเข้าพิธีหมั้น ถึงจะสนิทกัน แต่ก็ไม่ใช่คนที่เธอรัก เธอไม่ได้บอกพ่อแม่เรื่องปัญหาของเขา ไม่อย่างนั้นท่านทั้งสองอาจยิ่งรู้สึกผิด 

น้องชายได้แต่มองพี่สาวเงียบๆ ไม่พูดอะไร พวกเขาไม่สนิทกันนักด้วยเหตุผลบางอย่าง แต่เขารู้ความเป็นไปหลายอย่างของเธอเพราะเขาแอบติดต่อกับวีรวัฒน์และถามถึงเธอบ่อยๆ เขารู้ปัญหาของวีรวัฒน์และวีรวัฒน์เองก็เต็มใจจะเล่าเรื่องเธอให้เขาฟังเพื่อเขาจะได้ช่วยอะไรได้บ้าง แม้ไม่สนิทแต่เขารู้นิสัยเธอดีเพราะโตมาด้วยกัน เขาก็เหมือนกับพ่อและแม่ แม้รู้สึกขอบคุณพี่สาวคนนี้ก็รู้สึกผิดกับเธอ ตั้งแต่แต่งงานเธอไม่สดใสเหมือนเดิม แม้จะพยายามทำตัวรื่นเริงไม่ให้คนอื่นเป็นห่วงเหมือนไม่มีอะไรแต่ในความเป็นจริงเขารู้ว่าสภาพจิตใจเธอย่ำแย่แค่ไหน ตอนได้ข่าวเรื่องพี่เขยเสียชีวิตเขาไม่แน่ใจว่าจะรู้สึกอย่างไรดี เสียใจที่ต้องเสียพี่เขยไป หรือดีใจที่เธอจะได้เป็นอิสระ แต่สุดท้ายการเป็นลูกสะใภ้เจ้าสัวก็ทำให้เธอเป็นอิสระยากกว่าที่คิด เขาอ่อนกว่าเธอแค่ปีเดียว แต่กลับไม่สามารถช่วยอะไรได้เลยในตอนนั้น ถ้าตอนนี้เขาจะทำอะไรเพื่อพี่สาวได้บ้างเขาก็จะทำ แต่ดูเธอไม่ได้ต้องการอะไร เขาเองไปเรียนกฏหมายที่อเมริกาด้วยเงินที่ได้มาจากเจ้าสัว ถ้าทำได้เขาอยากทำให้เธอมีความสุขกว่านี้ แต่เขาก็ไม่ใช่คนที่จะทำอะไรให้เธอได้มากนัก นี่ก็แค่กลับมาบ้านช่วงวันหยุด ไม่นานเขาก็คงกลับอเมริกาอีก เพราะเขาเป็นทนายอยู่ที่นั่น

เมฆาส่งข้อมูลเกี่ยวกับที่ดินมาให้เธอแล้วตั้งแต่เช้า เรื่องนี้คงสำคัญกับเขามาก เธอโทรหาเจ้าสัวแล้วแจ้งความประสงค์ให้อดีตพ่อสามีทราบ จริงๆ เธอค่อนข้างลำบากใจเพราะเธอไม่เคยคิดยุ่งเกี่ยวกับธุรกิจของเจ้าสัว แต่เธอก็อยากชดเชยให้เมฆา เมื่อเทียบกับเรื่องที่เธอทิ้งเขาแล้ว เรื่องที่เข้ามาหาเธอเพราะต้องการให้เธอเป็นตัวกลางนั้นเทียบกันไม่ได้เลย แม้จะต้องเจ็บปวดที่มีความหมายแค่นั้น แต่ก็ยังดีกว่ไม่ได้เป็นอะไรเลย ตอนแรกที่ไม่อยากได้งานอีเว้นท์ของเขาตอนนี้ก็เปลี่ยนใจ เมื่อมีโอกาสต่อจากนี้เธอจะทำทุกอย่างเพื่อทดแทนให้เขา ในเมื่อถ้าต้องเกี่ยวข้องกันก็อยากทำให้เขาได้มากที่สุด ชดเชยในสิ่งที่เธอทำกับเขา และรู้ดีว่ายังไงเธอก็ยังอยากอยู่ใกล้ๆ

เจ้าสัวถึงกับหัวเราะว่ามีคนต้องการที่ดินผืนนี้มากมาย แต่กลับสงสัยว่าใครกันที่ทำให้ลูกสะใภ้ที่ขี้เกรงใจพ่อสามีแบบเธอกล้าพูดเรื่องนี้กับเขา จึงบอกเธอว่าตกลงและให้นัดมาที่บ้านในวันอาทิตย์ และให้เธอมาด้วย เมื่อเวลาค่อนข้างกระชั้น ตอนแรกที่ว่าจะส่งเมล์บอกเมฆา เธอจึงตัดสินใจโทรแจ้งเขา และส่งแผนที่บ้านเจ้าสัวให้แม้คิดว่าเขาจะรู้แล้วก็ตามที

ความคิดเห็น