Kedrasa
email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะคะ 🥰🥰🥰

กรงรักฯ # 58 สถานการณ์น้ำเน่า

ชื่อตอน : กรงรักฯ # 58 สถานการณ์น้ำเน่า

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 611

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 24 มี.ค. 2563 10:26 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
กรงรักฯ # 58 สถานการณ์น้ำเน่า
แบบอักษร

 

น้องพารัก🍁🍁🍁

 

ใช่ฮะทุกคน ผมไม่เคยคิดเลยว่าชีวิตนี้จะมาเจอสถานการณ์น้ำเน่าแบบนี้ เค้ามาที่นี่ คุณน้องเอมอะไรนั่น ที่สำคัญเค้ามายืนเถียงกับพี่ออยที่ตัวเปียกโชกอยู่หน้าบ้านพี่ไมค์ หึ ผมอยากจะบ้า บ้านพี่ไมค์มันหาง่ายขนาดนี้เลยเหรอ

 

ตอนนี้ผมยืนอยู่หน้าประตูบ้านพี่ไมค์ที่มีระยะห่างจากประตูรั้วที่เค้ายืนเถียงกันไม่ถึงสิบเมตร ผมใช้มือเรียวกอดอกตัวเองแล้วพอยท์เท้าข้างหนึ่งด้วย อ่อ...ผมลืมบอกไปผมเบะปากมองบนด้วยฮะ มันโคตรทุเรศลูกกะตาเลย มันเหมือนผมกำลังดูละครดังหลังข่าวอยู่เลย คุณน้องเอมเค้าเพิ่งมาฮะ ก็ไม่นานหลังจากฝนหยุดตก โชคดีที่ผมกินอาหารกลางวันแล้ว แกงเลียงฝีมือคุณป้าใบเตย อื้มมม...มันอร่อยมากๆ

 

อ่อ...ลืมไปมันไม่ใชเวลาที่ผมจะมาชื่นชมอาหารรสเลิสที่ผมเพิ่งกินไปสินะ

 

" นายน้อยครับให้ผมไล่พวกเค้าไปมั้ยครับ " พี่ไมค์ที่ยืนประกบอยู่ข้างๆผมตลอดเวลา คงทนดูไม่ไหว พี่ไมค์เลยถามผมแบบนี้

 

" ไม่ต้องครับพี่ไมค์ รักกำลังอยากดูละครอยู่พอดีเลยฮะ " ฮะ ผมอยากรู้ว่าพี่ออยจะจัดการเรื่องนี้ยังไง ดีเหมือนกันที่คุณน้องเอมมาที่นี่ เพราะผมก็เริ่มเบื่อที่ต้องมานั่งคิดสับสนกับความรู้สึกของตัวเองแล้ว

 

" พี่ออย!!!...พี่ออยต้องรับผิดชอบเอมนะ เอมไม่เคยมีใคร พี่เป็นคนแรกของเอม เอมไม่ยอม...." ผมเห็นทุกอย่างคุณน้องเอมพยายามพูดเสียงดังให้ผมที่ยืนอยู่หน้าบ้านได้ยิน หึ....ผมอยากดูจริงๆว่าถ้าผมยืนอยู่เฉยๆแบบนี้ คุณเค้าจะเต้นไปทางไหน

 

" พี่ออย..พี่อย่ามาเงียบนะ เอมอุตส่าไม่บอกป๊าเอม พี่ต้องสำนึกบุญคุณเอมด้วยซ้ำ ....แล้วดูสภาพพี่สิ ถึงพี่จะเป็นยังไงเอมก็รับได้ อ่อ..ส่วนเมียพี่ เอมไม่เห็นเค้าจะสนใจพี่เลย...โอ้ย!!! เอ็บอ่ะ " มือหนาของพี่ออยบีบเข้าที่คางเรียวของคุณน้องเอมนั่น จนผมเองเห็นแล้วยังเจ็บแทนเลย

 

" อย่ายุ่งกับเมียผม... ผมเคยเตือนแล้วใช่มั้ย... รึผมพูดไม่ชัดเจนพอ..."

 

" เอมเอ็บอะ...อื้อออ...อ่อยยยย...เอมมม....อื้ออออ...เจ็บ..อึก..พี่ออย!!!..มันจะเกินไปแล้วนะ " พี่ออยสบัดมือที่บีบคางเรียวออก ร่างบางของคุณน้องเอมเซเสียหลักไปเลย ผมที่ยืนมองอยู่แอบตกใจเหมือนกัน พี่ออยหันมามองผม สายตาของเราประสานกัน สายตาแบบนั้นมันทำเอาใจผมสั่นไปเลย ผมรีบเสหน้ามองไปทางอื่น ไม่ได้นะน้องพารัก อย่าใจอ่อนท่องเอาไว้ ท่องไว้

 

" พี่ไมค์ฮะ "

 

" ครับนายน้อย "

 

" พี่ไมค์ช่วยพยุงรักหน่อยสิฮะ " พี่ไมค์พยักหน้าเบาๆ แล้วใช้มือแกร่งพยุงคนท้องอย่างผมเดินมาที่รั้วหน้าบ้าน

 

" อ้าว...พี่พารัก สวัสดีฮะ สบายดีนะฮะ เอมกำลังชวน..สามี..เอมกลับบ้านอยู่พอดี ไหนๆพี่พารักก็ไม่เอาแล้ว..." คุณน้องเอมขยับร่างบางที่มีขนาดความสูงพอๆกับผมมาประชิดรั้วบ้านพี่ไมค์ มือขาวยื่นมาจะจับตัวของผม ผมเบี่ยงตัวออก เค้าเปลี่ยนเป็นขยับหน้าเข้ามาหาผม

 

" เอม...ขอ...นะฮะ.." มือของผมยกของสิ่งหนึ่งขึ้น แล้วผมก็...

 

" กรี๊ดดดดดด..........ทำบ้าอะไรนะ..เปียกหมดเลย แกรู้มั้ยชุดชั้นแพงแค่ไหน กรี๊ดดด....พี่ออย..เอมไม่ยอมนะ พี่จัดการเมียเก่าพี่เลย อี๋...เปียกหมดเลย พี่ออย พี่ออย " พี่ออยมองหน้าผมด้วยสายตาแบบนี้อีกแล้วและทำท่าเหมือนจะพูดอะไรบ้างอย่าง

 

ซ่าาาาาาา........!!!..ซ่าาาาาาา.........!!!

 

มือผมมันไปเองฮะ ผมยกสายยางขึ้นอีกครั้ง หลังจากที่เมื่อกี้ผมฉีดใส่คนบ้าไปหนึ่ง และตอนนี้ผมกำลังฉีดใส่คนขี้โกหกอีกคนหนึ่ง

 

" กรี้ดดดดดดดดดด.....พี่ออย...เอมจะไม่ทนแล้วนะ อ้ายยยยย...ปล่อยยย...ปล่อยยเอมมมม.." มือขาวซีดของผมยังคงฉีดน้ำใส่ทั้งคู่ไม่หยุดถึงแม้จะมีเสียงร้องของคนบ้าโหยหวนอยู่ก็ตาม หึ...แล้วคนขี้โกหกก็ลากคนบ้าขึ้นรถไป รถถูกสตาร์ดแล้วขับผ่านหน้าผมกับพี่ไมค์ไปอย่างช้าๆ มือขาวซีดของผมปล่อยสายยางลงพื้น น้ำยังคงไหลนองเต็มพื้นไปหมด

 

" นายน้อยครับ "

 

" รักไม่เป็นไรพี่ไมค์ เจ็บกว่านี้รักยังเคยผ่านมาแล้วเลยฮะ แค่นี้...รักทนได้ฮะ โอ้ย!!! " อยู่ๆพวกแฝดก็พากันเตะผมเจ็บจนต้องร้องออกมา แต่มันไม่ใช่เตะธรรมดาซะแล้ว

 

"นายน้อยเป็นอะไรครับ " พี่ไมค์จับประคองผมแน่นขึ้น

 

" พี่ไมค์...รักเจ็บ...โอ้ย!!!...ปะ..ปวดด้วยฮะ...พี่ไมค์เด็กๆจะเป็นอะไรมั้ยฮะ..พี่ไมค์.." พี่ไมค์ช้อนตัวของผมขึ้นแล้วพาขึ้นรถที่จอดอยู่ในบ้านทันที

 

" นายน้อย..แข็งใจนิดนะครับ ผมขอไปหยิบเอกสารแป๊บเดียวครับ "

 

" เร็วๆนะฮะ รัก...อึก..รักเจ็บ " พี่ไมค์คลายมือออกจากผม ผมมองตามแผ่นหลังที่รีบวิ่งเข้าไปในบ้าน

 

" ลูกๆจ๋า อย่าเป็นอะไรนะ..มี๊ขอโทษ อื้อออ..." ปวดจัง ผมใช้มือขาวซีดกอดตัวเองไว้หวังบรรเทาความเจ็บปวด แต่สุดท้ายสติผมก็ขาดห้วงไป

.

.

.

.

 

บ้านรุจิศาสตร์นครินทร์

 

" ฮัลโหลพี่ไมค์ มีอะไรรึเปล่าฮะ วีกำลังเข้าไปที่โรงพยาบาลฮะ "

 

" คุณวีครับ...ช่วยนายน้อยด้วยนะครับ "

 

" พี่ไมค์ใจเย็นๆนะฮะ ค่อยๆเล่า ........

ฮะ.....ฮะ..รักจะบอกพี่กฤษให้สแตนบายรอนะฮะ...พี่ไมค์วีฝากพี่รักกับหลานๆด้วยนะฮะ" น้องวีโทรบอกทุกคนให้มารวมกันที่โรงพยาบาล เพราะฟังอาการจากพี่ไมค์ พี่รักอาการน่าเป็นห่วงมากๆ

 

.

.

.

 

ณ หน้าห้อง ICU

 

" นี่มันอะไรกันไอ้ออย อาเพิ่งบอกว่าน้องเสี่ยงมากแล้วทำไมมันเป็นแบบนี้ไปได้ว่ะ " อาหมออัครที่เพิ่งกลับจากทำธุระข้างนอก รีบเปลี่ยนชุดเพื่อเข้าไปช่วยน้องวีทันที

 

" ผม...ผมขอโทษครับ " ตอนนี้ทุกคนไม่มีใครพูดอะไร เพราะเรื่องอื่นไม่สำคัญเท่าคนตัวเล็กที่ถูกหามเข้าห้อง ICU แน่นอน

 

".........." อาหมอหันมามองหน้าพี่ออยเพียงแวบเดียวแล้วผลักประตูเข้าห้องฉุกเฉินไป

 

สองชั่วโมงผ่านไป ทุกคนมองไปที่ประตูอย่างเดียว ยังไม่มีใครออกมาจากห้อง ICU เลย

 

พลั๊ก!!! เสียงดันประตูเปิดออกมา

 

" น้องวี เมียพี่เป็นไงบ้าง " พี่ออยลุกขึ้นยืนมือหนาคว้าไปที่แขนเรียวของน้องวี

 

" พี่ออยไม่ต้องเป็นห่วงนะฮะ ปลอดภัยดีทั้งแม่ทั้งลูกฮะ " รอยยิ้มเล็กๆผุดขึ้นที่หน้าซีดเซียวของพี่ออยทันที

 

" แล้วพี่เจอเมียพี่ได้ยังครับ " พี่ออยแสดงสีหน้าดีใจสุดๆที่น้องพารักกับลูกแฝดปลอดภัยกันทุกคน

 

" เอ่อ.....พี่ออย....พี่รักให้มาบอกพี่ว่า..พี่รักยังไม่อยากเจอพี่ฮะ ถ้าพี่.....เอ่อ...ถ้าพี่ไม่ไปจัดการเรื่องวุ่นวายให้จบก่อนนะฮะ...พี่ออย!!!วีว่าพี่ออยบอกความจริงกับพี่รักเถอะฮะ ช่างคุณเอมเค้าไปเถอะ ถ้าพี่ยังเป็นแบบนี้วีกลัว...วีกลัวพี่รักจะพาหลานๆหนีไปอีกฮะ " พี่ออยมองหน้าน้องวี แล้วค่อยๆหันมามองทุกคน โดยเฉพาะพี่ไมค์ที่ยืนจ้องหน้าพี่ออยตาไม่กระพริบเลย

 

 

 

 

 

 

 

 

*****โอ้ย!!!อะไรของอิพี่....ถ้าไม่เคลียจะพานุ้งพารักหนีแล้วนะ ชิส์😠😡🤬

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น