anika-tarn

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

2 # ดีใจที่ได้เจอ

ชื่อตอน : 2 # ดีใจที่ได้เจอ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 15.1k

ความคิดเห็น : 15

ปรับปรุงล่าสุด : 23 มี.ค. 2563 09:05 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
2 # ดีใจที่ได้เจอ
แบบอักษร

"พ่อคิมครับฆินทร์ขอไปเรียนต่อที่อังกฤษได้มั้ยครับ"ระหว่างทานอาหารเย็นอยู่ที่ห้องอาหารเมฆินทร์เอ่ยขอกับพ่อ

"อะไรนะฆินทร์ ทำไมถึงคิดที่อยากไปเรียนต่อที่อังกฤษครับ"ดารินทร์ถามลูกชาย

"แม่รินทร์จำเฌอได้มั้ยครับ วันนี้ฆินทร์ไปเจอน้องสาวของเฌอมาแล้วฆินทร์ไปถามว่าเฌอหายไปไหนน้องเค้าบอกว่าเฌอไปเรียนต่อที่อังกฤษฆินทร์เลยอยากไป"เมฆาเป็นเล่าให้แม่ฟัง

"งั้นเราทานข้าวเสร็จแล้วไปคุยกันที่ห้องนั่งเล่น"วาคิมหันไปมองหน้าดารินทร์แล้วก็บอกกับลูกชาย

"ฆินทร์ครับ มานั่งข้างพ่อหน่อยสิทำไมถึงอยากไปเรียนต่อที่อังกฤษเป็นจริงอย่างที่เมฆบอกใช่มั้ย"วาคิมถามลูกชาย

"ครับพ่อ ผมจะไปตามหาเฌอ"

"แล้วฆินทร์รู้หรอลูกว่าน้องเค้าเรียนอยู่ที่ไหน อังกฤษออกจะกว้างขวาง"

"ไม่รู้ครับ แต่ว่าพ่อไปถามพ่อของเฌอได้มั้ยครับ ตอนเน็นที่พ่อรับเมฆกับฆินทร์ที่โรงเรียนแล้วไปถามพ่อเฌอก็ได้ว่าเฌออยู่ที่ไหนเรียนที่ไหน"

"ชอบน้องเค้าขนาดนั้นเลยหรอลูกนี้ก็ผ่านมาหลายปีแล้วนะ"

"ครับ เฌอน่ารัก"

"งั้นถ้าตอนเย็นที่พ่อไปรับแล้วพ่อเจอกับพ่อของเฌอพ่อจะถามเค้าให้นะว่าเฌออยู่ที่ไหน แล้วฆินทร์จะไปอยู่คนเดียวได้หรอครับ"

"ได้ครับ ขอแค่ได้เจอกับเฌอ"เมฆินทร์บอกกับพ่อ วาคิมเลยหันไปมองหน้าภรรยาที่นั่งอยู่กับลูกชายอีกคน

"ถ้าไปเรียนต่อที่นั่น ฆินทร์อาจจะต้องเรียนซ้ำชั้นหนึ่งปี เพราะว่าเราจะต้องไปเรียนปรับพื้นฐานที่นั่นก่อนหรือว่าจะรอให้เรียนจบที่นี้แล้วไปเรียนไฮสคูลต่อที่นั่นดีกว่ามั้ย"

"ไม่ครับ ถ้ารอเรียนจบที่นี้ก็ต้องอีกหนึ่งปี ฆินทร์ยอมไปเรียนซ้ำครับ"

"ขนาดนั้นเลยหรอครับ รอมาได้ต้องนานแต่พอรู้ว่าน้องเค้าอยู่ไหนแค่นี้ก็รอไม่ได้ พ่อว่ารอดีกว่านะครับพ่ออนุญาตให้ฆินทร์ไปแต่ว่าต้องเรียนจบที่นี้ก่อนแล้วไปเรียนต่อไฮสคูลที่นั่นเพราะว่าช่วงก่อนเปิดเรียนฆินทร์จะได้ไปเรียนปรับพื้นฐานก่อนได้โดยไม่ต้องไปเรียนซ้ำชั้น ถ้าไม่ทำที่พ่อบอกพ่อก็จะไม่ให้ฆินทร์ไปเรียนต่อที่นั่น"วาคิมบอกกับลูกชาย เมฆินทร์ที่ได้หังก็หน้าเศร้าลงเล็กน้อย

"ฆินทร์ครับทำตามที่พ่อบอกนะ รออีกแค่นิดเดียวเอง"ดารินทร์เกลี้ยกล่อมลูกชาย

"ครับ แบบนั้นก็ได้"เมฆินทร์ตอบกับพ่อแม่ด้วยน้ำเสียงผิดหวังเล็กน้อย

 

"ฆินทร์เราว่าทำตามที่พ่อบอกก็ดีนะ ฆินทร์จะได้ไม่ต้องไปเรียนซ้ำชั้น"เมฆาขึ้นมาบนห้องก็คุยกับน้องชาย

"อืม เรารอมาตั้งนานแล้วกะอีกแค่ปีเดียวทำไมเราจะรอไม่ได้"เมฆินทร์บอกกับพี่ชายแล้วทั้งสองก็ล้มตัวลงนอนด้วยกัน

 

1 ปีผ่านไป

"ฆินทร์พ่อจัดการถามพ่อของเฌอให้เรียบร้อยแล้วนะ แล้วก็เรื่องเรียนด้วยโชคดีนะที่นั่นเค้าเป็นโรงเรียนประจำ"วาคิมบอกลูกชายระหว่างที่ทานอาหารเช้าร่วมกัน

"ไชโย ฆินทร์จะได้เจอเฌอแล้ว ฟอด ขอบคุณครับพ่อ"เมฆินทร์ลุกขึ้นกระโดดโลดเต้นแล้วไปหอมแก้มพ่อ

"เมฆไม่ไปเรียนกับฆินทร์หรอลูก"วาคิมถามลูกชายอีกคน

"ไม่เอาครับ เมฆจะอยู่ดูแลพ่อกับแม่ ถ้าเราไปทั้งสองคนพ่อกับแม่จะอยู่กับใคร"เมฆาตอบพ่อ

"ดีนะที่เมฆยังรักพ่อกับแม่ไม่เหมือนคนบางคน"ดารินทร์แกล้งพูดให้เมฆินทร์

"แม่รินทร์ครับ ว่าฆินทร์ใช่มั้ย"เมฆินทร์เข้าไปกอดแม่

"ป่าวครับฆินทร์ร้อนตัวเองไปหรือป่าว ำปครับไปนั่งทานข้าววันนี้พ่อกับแม่จะพาฆินทร์ไปจัดการเรื่องเอกสาร"เมฆินทร์กลับไปนั่งเก้าอี้ของตัวเองแล้วทานข้าวกันต่อ

 

 

"คุณโฬมครับผมมีเรื่องอยากจะสอบถามครับ"วาคิมที่ไปรอรับลูกชายก็เจอโฬมที่ไปรอรับลูกสาวโดยบังเอิญเลยถามเค้าเกี่ยวกับเรื่องของเฌอ

"ครับ มีอะไรหรือป่าวครับ"โฬมถามวาคิม

"ผมจะถามว่าลูกคุณโฬมทั้งสามคนไปเรียนที่ไหนครับ พอดีลูกชายผมเค้าอยากจะไปเรียนด้วย"

"ลูกชายคุณคิมหน่ะหรอครับ"โฬมถามด้วยความสงสัย

"ครับ คนที่เคยดึงผมเฌอ ผมก็ไม่รู้นะครับว่าคุณโฬมจะว่าผมสอนลูกไม่ดีหรือว่าอะไรก็ตามผมก็แค่อยากจะบอกว่าลูกชายของผมเค้ารอเฌอมาตลอดนี้ก็นานมากแล้วนะครับที่เฌอไปเรียนต่อที่ต่างประเทศแต่ฆินทร์ก็ไม่เคยลืมเลย วันแรกที่เค้าเห็นรถที่บ้านคุณโฬมมาจอดเค้าก็เข้าไปถามลูกสาวคุณโฬมว่าเฌอไปไหน"

"ครับ ตอนนั้นลูกสาวผมก็บอกอยู่ครับว่ามีคนมาถามหาเฌอผมรู้เลยครับว่าเป็นฆินทร์"

"นี้ผมกับภรรยาก็พยายามเกลี้ยกล่อมให้เรียนจบที่นี้ก่อนแล้วค่อยไปเรียนต่อไฮสคูลที่นั่นตอนแรกก็นึกว่าจะไม่ยอมแต่ก็โชคดีหน่อยที่เค้ายอมเชื่อฟัง ผมก็เลยอยากจะถามตามที่ผมบอกนะครับแล้วจะได้ส่งฆินทร์ไปเรียน"

"ครับ ทั้งสามคนนั่นไปเรียนต่อที่อังกฤษ ไปอยู่กับปู่กับย่าครับ เค้าเรียนอยู่ที่..โฬมก็บอกรายละเอียดและชื่อเมืองที่ลูกๆของเขาอยู่ให้กับวาคิม

หลังจากที่วาคิมได้ชื่อโรงเรียนและชื่อเมืองเรียบร้อยแล้วเขาก็หาข้อมูลและติดต่อกับทางโรงเรียนเรื่องที่เมฆินทร์จะไปเรียนเป็นที่เรียบ

 

"เมฆไม่เปลี่ยนใจหรอลูก"วาคิมถามย้ำกับลูกชายคนโตอีกครั้งระหว่างเดินทางไปทำเอกสารไปเรียนต่อให้เมฆินทร์

"ไม่ครับ เมฆอยากอยู่กับพ่อคิมแม่รินทร์"

"ครับ ค่อยไปเรียนตอนมหาลัยเอาแล้วกัน"ดารินทร์บอกกับเมฆา เขาก็ส่งยิ้มให้แม่แต่ก็ไม่พูดอะไร

 

และแล้ววันที่เมฆินทร์รอคอยก็มาถึง ทุกคนพากันเดินทางไปที่อังกฤษตามที่โฬมบอกกับวาคิม ซึ่งเขาได้เตรียมที่พักเป็นอพาทเม้นท์หรูที่ให้เช่ารายเดือนไว้และเช่ารถที่จะใช้สำหรับอยู่ที่นี้ไว้เรียบร้อยตั้งแต่อยู่ที่เมืองไทยแล้ว และระหว่างที่เขามาจัดการเรื่องของเมฆินทร์เขาได้ให้พ่อของเขากับพิชัยผู้ช่วยที่ไว้ใจได้ช่วยกันดูแลงานแทน

"พ่อครับเราจะได้ไปดูโรงเรียนวันไหนครับ"เมฆินทร์ถามพ่อของเขา

"พรุ่งนี้ครับ วันนี้เราพักผ่อนกันก่อนนะ"วาคิมตอบลูกชายแล้วพากันเข็นกระเป๋าเดินทางเข้าไปเก็บในห้องนอนของแต่ละคน

"ฆินทร์ตื่นเต้นมั้ย อีกหน่อยต้องอยู่คนเดียวแล้วนะไม่กลัวหรอ"เมฆาขึ้นไปนั่งบนเตียงนอนแล้วถาม

"ไม่กลัวหรอก ยังงัยเราก็มีเฌอแล้วก็พี่กับฝาแฝดเขาอยู่ด้วย"

"แล้วคราวนี้จะกล้าไปคุยกับเขาหรือยัง"

"อืมเราจะเข้าไปคุยกับเฌอ เมฆว่าเฌอจะตกใจมั้ยที่จะเจอฆินทร์"

"ต้องตกใจแน่เลย วันนี้เรานอนพักกันก่อนดีกว่านะพรุ่งนี้เช้าเราจะได้ไปดูโรงเรียนกัน"

"อืม"ทั้งสองคนก็พากันขึ้นไปนอนบนเตียง พอถึงเวลาเย็นดารินทร์ก็เข้ามาปลุกลูกทั้งสองพากันออกไปหาอาหารทานและพากันขับรถเล่นรอบเมืองแล้วก็แวะซุปเปอร์ซื้ออาหารสดเก็บไว้สำหรับทำอาหารจนกระทั่งถึงมืดก็พากันกลับเข้ามาที่พักและก็เข้านอนกัน

 

เช้าวันรุ่งขึ้นเมฆินทร์ตื่นและอาบน้ำแต่งตัวก่อนใครแล้วออกมานั่งที่ห้องนั่งเล่น

"ตื่นแต่เช้าเลยนะครับฆินทร์"

"ครับแม่รินทร์ ดีใจครับที่จะได้เจอเฌอ"

"ขนาดนั้นเลยหรอครับลูก"ดารินทร์ถามลูกชายแล้วก็เดินเข้าครัวไปเตรียมอาหารเช้า

"ครับ"เมฆินทร์ตอบแม่แล้วก็เดินไปหาแม่ที่ห้องครัว

"รอพ่อคิมก่อนนะครับ กำลังอาบน้ำอยู่แล้วเดี๋ยวเราทานอาหารเช้าเสร็จแล้วไปโรงเรียนกัน"

"ครับ แม่รินทร์ทำอะไรให้ทานครับ"

"เบรคฟัสครับ ทำง่ายๆก่อนแม่กลัวจะทำไม่ทัน"

"ครับ ฆินทร์ช่วยนะ"เมฆินทร์เข้าไปช่วยแม่ในครัว หยิบนมออกมาจากตู้เย็นวางไว้บนโต๊ะแล้วก็หยิบนู้นหยิบนี้ช่วยแม่

"ตื่นแต่เช้าเลยนะครับฆินทร์"วาคิมที่อาบน้ำแต่งตัวเสร็จแล้วก็เดินออกมาที่ห้องครัว

"ครับ ดีใจที่จะได้เจอเฌอ"

"ขนาดนั่นเลยหรอลูก"

"พ่อครับ พ่อรู้มั้ยว่าพ่อถามเหมือนแม่ถามฆินทร์เลย"

"ฮ่าๆๆ พ่อไม่ถามก็ได้เข้าไปดูเมฆให้พ่อหน่อยว่าเสร็จหรือยังถ้าเสร็จแล้วก็ให้ออกมาทานอาหารเช้าแล้วเราจะได้ไปโรงเรียนกัน"

"ครับ"เมฆินทร์ก็เดินเข้าำปในห้องที่เขานอนเมื่อคืนเพื่อไปดูเมฆา เมฆาที่อาบน้ำแต่งตัวเสร็จแล้วกำลังจะเดินออกไปพอดี

"เสร็จหรือยังพ่อให้มาดู"เมฆินทร์ถาม

"เสร็จแล้วกำลังจะออกไปพอดี"แบ้วทั้งสองคนก็ออกมาจากห้องนอนแล้วไปที่ห้องครัวเพื่อทานอาหารเช้า

 

"เป็นงัยครับใหญ่มั้ย"วาคิมและทุกคนเดินทางมาโรงเรียนที่โฬมได้บอกกับเขาไว้

"พ่อครับใหญ่ขนาดนี้แล้วฆินทร์จะเจอเฌอมั้ย"เมฆินทร์ที่เห็นโรงเรียนก็ถามพ่อ

"เจอครับ น้องเรียนอยู่เยียร์เจ็ดครับ ฆินทร์มาเรียนที่นี้ก็เท่ากับอยู่เยียร์แปดที่นี้เค้าลำดับขั้นการเรียนมาเยียร์ครับ ถ้าเทียบกับเกรดก็เท่ากับเกรดหกกับเกรดเจ็ดครับ"วาคิมอธิบายใก้ลูกชายฟังแล้วพากันเดินเข้าไปติดต่อเรื่องที่แผนกธุรการของโรงเรียน

คุณครูพาทุกคนเดินไปดูหอพักสำหรับเมฆินทร์และห้องเรียนที่ตอนนี้กำลังมีนักเรียนสอบวันสุดท้ายกันอยู่

"ฆินทร์ๆ มาดูนี้สิ"เมฆาเดินไปดูห้องเรียนที่มีนักเรียนกำลังก้มหน้าก้มตาสอบกันอยู่

"เฌอ"เมฆินทร์มองเข้าไปในห้องเจอเด็กผู้หญิงที่หน้าตาบ่งบอกได้เลยว่าเธอเป็นลูกครึ่งถักเปียสองข้างแบบเดิมที่เขาจำได้ติดตามกำลังนั่งทำข้อสอบอยู่

"แม่รินทร์ครับฆินทร์เห็นเฌอแล้ว"เมฆินทร์ดีใจเดินไปบอกแม่

"ไหนครับ"ดารินทร์เดินไปดูกับลูกชาย

"นั่นไงครับ น้องนั่งอยู่นั่น"เมฆินทร์ชี้ให้แม่ดูแล้วเขาเองก็ยิ้มจนแก้มปริอย่างดีใจ

 

 

พี่ฆินทร์ดีใจเหลือเกินที่ได้เจอน้อง

น้องอ่ะจะจำพี่ฆินทร์ได้มั้ย

แต่ที่แน่นพี่ฌานจำได้ชัวร์

เพราะพี่ฌานไปผลักเค้าจนล้มไปนั่งกับพื้น

😂😂😂

มาแล้วคร๊าบบบ

ขอโทษทีค่ะที่มาช้า

เวลาแต่งนิยายติดว่าต้องนอนที่นอนตัวเอง

แล้วสามีจะต้องนอนเคียงข้างถึงจะแต่งได้

ไรท์ไม่ได้เวอร์นะแต่เป็นเรื่องจริง

 

รักษาสุขภาพกันด้วยนะคะรีด เราต้องป้องกันตัวเราค่ะ ออกไปข้างนอกปิดผ้าปิดจมูกถ้าราคาผ้าปิดจมูกอนามัยแพงเราใช้แบบผ้าแล้วขยันซักเอาทุกวันค่ะเพราะตอนนี้ไรท์ซื้อแบบผ้ามาสลับสับเปลี่ยนเอา ทำอะไรเสร็จก็ล้างมือให้สะอาด แล้วทาครีมด้วยนะคะเพราะล้างมือมากมือก็แห้งไรท์ล้างทั้งวันจนตอนนี้มือแห้งหยาบไปหมดแล้วค่ะ😂😂

 

 

 

ความคิดเห็น