Siriprapa

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : พลัดถิ่น

คำค้น : โรแมนติค,ดราม่า,อบอุ่น,น่ารัก,อกหัก,nc20+

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 195

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 26 เม.ย. 2563 23:14 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
พลัดถิ่น
แบบอักษร

พลัดถิ่น 

     "คุณ ฉันยังไม่มีเสื้อผ้าอะไรเลย"ปิ๋วบอก 

     "ค่อยไปหาซื้อกัน"แชมป์บอก 

     "แต่ฉันไม่อยากไปไหนแล้ววันนี้ แล้วฉันก็ไม่ทำงานอะไรด้วยวันนี้" 

      "ทำใม" 

      "ฉันยังเจ็บอยู่"สิ้นคำปิ๋วกับดวงตาใสซื่อก็ทำแชมป์สำลักน้ำลายตัวเอง 

 

      "อ้าว คุณแชมป์ แล้วนี่ใครค่ะ"ป้าเกสร เป็นป้าแม่บ้านถาม 

      "นั่นสิ ไม่กลับบ้าน แล้วยังพาใครมาด้วย"คุณนายนิภาภรณ์ คุณแม่ของแชมป์ส่งสายตาและถาม 

      "คือ ผมเมาครับเมื่อคืน แล้วเธอก็ช่วยผมไว้ไม่ให้โดนทำร้าย แล้วเธอก็มีเรื่องลำบากหลายอย่าง ก็เลยให้เธอมาทำงานที่บ้านน่ะครับ"แชมป์อธิบาย 

      "ดีนะ เป็นผู้หญิง ช่วยผู้ชายไว้ได้ด้วย" 

      "แม่ครับ แล้วจะให้ลูกชายคนนี้ เมาไม่เรื่อง โดนอัด แล้วชิงข้าวของไปเหรอครับ"แชมป์เข้าโอบกอดแม่ และทำท่าทีอ้อน 

      "หืม ลูกคนนี้นะ"นิภาภรณ์ก็ต้องใจอ่อนให้ลูกอีกตามเคย 

      "เธอชื่ออะไรเหรอ"วิลาวัลย์เอ๋ยถาม หญิงสาวที่มาใหม่รุ่นราวคราวเดียวกับเธอ 

      "ชื่อปิ๋วค่ะ"ปิ๋วบอก 

      "แล้วข้าวของเธอล่ะ"วิลาวัลย์ถามอีก 

      "ยังไม่มีเลยค่ะ"ปิ๋วบอกและยิ้มแห้งๆให้ 

      "เรื่องข้าวของเดี๋ยวผมจัดการเอง แล้วให้เธอเริ่มงานพรุ่งนี้นะครับ หิวแล้วมีอะไรทานบ้างเอ่ย"แชมป์มองอาหารตรงหน้าและนั่งลงใกล้ๆนิภาภรณ์ 

       "นี่ ไปล้างมือ ล้างไม้ก่อน เร็ว"เมื่อโดนตีแชมป์ก็ต้องทำตามอย่างไว 

 

       เกสรเดินนำปิ๋วไปยังห้องพัก เธอมองชุดที่ปิ๋วใส่ แม้จะมีเสื้อคลุมของคุณแชมป์ แต่เสื้อตัวในก็ยับ เสื้อผ้าเธอก็มีแต่ดูแล้วแก่  

       "อยู่ตามสบายนะ ขาดเหลืออะไรก็บอกป้า"ป้าเปิดประตูและบอกกับปิ๋ว 

       "ป้าค่ะ บ้านนี้มีกี่คน ใครบ้างค่ะ"ปิ๋วถามป้า 

       "อ้าว นึกว่ารู้จากคุณแชมป์แล้ว" 

       "บ้านนี้มีคุณท่านชัชรัญ เป็นนายใหญ่ ตอนนี้ท่านไปทำงาน มีคุณนายนิภาภรณ์ มีคุณแชมป์กับคุณวิ เป็นลูกชายและลูกสาว และมีป้าเป็นแม่บ้าน มีนายพจน์เป็นคนขับรถ แต่พจน์เขาไม่ได้พักที่นี่นะ อยู่ๆไปก็รู้เองแหละ"เกสรบอกกับปิ๋ว 

       "ค่ะ ขอบคุณค่ะป้า"ปิ๋วบอก 

 

       หลังจากที่แชมป์ออกไปข้างนอก 

       "เป็นไงบ้างเกสร"นิภาภรณ์ถาม 

       "ก็ดีนะคะ พูดจาอะไรก็ดี วางตัวดี อยู่ง่าย ดีเหมือนกัน เกสรจะได้มีผู้ช่วย" 

       "เกสร เหตุผลเข้าข้างตัวเองว่างั้น"นิภาภรณ์ว่าให้ 

       "อ้าว แล้วนั่นเราจะทำอะไรยัยวิ"นิภาหันมาถามลูกสาว 

       "เสื้อผ้าที่วิไม่ค่อยใส่แล้วน่ะคะ เผื่อปิ๋วเค้าใส่ได้"วิบอก เธอดูใสซื่อในสายตาคนอื่นๆ ถ้าเจอคนดีๆก็ดีไป แต่ถ้าเจอคนเอาเปรียบ นิภาล่ะกลัวเหลือเกิน 

        "อย่าไว้ใจใคร จนเกินไป ให้ดูกันยาวๆ"นิภาบอก 

        "แม่ค่ะ แค่จะเอาเสื้อผ้าที่ไม่ค่อยใส่หรือไม่ใส่เลยไปให้เค้าค่ะ"วิบอกกลับ บางครั้งเธอก็เบื่อหน่ายที่คนอื่นทำเหมือนเธอเป็นเด็ก จริงๆเธอก็เรียนจนจบแล้ว สามารถทำงานทำการได้แล้ว เธอรอวันที่พิสูจน์ให้คนเหล่านั้นเห็นว่าเธอก็ทำได้ 

       "ก็อก ก็อก ก็อก"ปิ๋วลุกขึ้นมาเปิดประตู 

       "คุณวิ" 

       "นี่จ๊ะ วิเอาเสื้อผ้ามาให้ เลือกมาเฉพาะที่ดีๆเลย"วิบอกและยิ้มให้ 

       "คุณวิ ไม่น่าลำบากเลยนะคะ"ปิ๋วบอกและรับเสื้อผ้าไปไม่ให้เธอถืออยู่นาน 

       "ว่าแต่ทำใมเธอหน้าซีดๆ ห้องนี้มันอุดอู้ไหม ไปนั่งข้างนอกก่อนก็ได้นะ"วิถามตามที่เห็น 

       "ก็ได้ค่ะ"ทั้งคู่มานั่งในสวนนอกบ้าน ปิ๋วเล่าเรื่องราวของตัวเองก่อนจะมานี่ แต่ไม่ได้บอกเรื่องที่ผิดผลาดเมื่อคืน และเรื่องเงินที่คุณแชมป์ให้กับแม่  

       "ถึงว่าล่ะ พี่แชมป์ถึงช่วยเหลือเธอ เป็นวิ วิก็ช่วยนะ เธอมีปัญหาเรื่องเงินและครอบครัว แล้วเธอก็ช่วยพี่แชมป์ แฟร์ๆกัน"วิบอก 

        "แต่ อืม ปิ๋วไม่อยากทำอย่างนี้กับพี่ปัณกับปราณเลย"ปิ๋วเอ๋ยลอยๆ 

        "ใครเหรอ"วิถามกลับ 

        "เป็นลูกของเจ้านายน่ะคะ เป็นร้านอาหารที่ปิ๋วทำงาน เค้าดีกับปิ๋ว ที่จริงมีป่นอีกคน เป็นสามหนุ่ม แต่ป่นยังเป็นเด็กมอต้น ปราณรุ่นเดียวกับปิ๋ว ส่วนพี่ปัณ น่าจะรุ่นเดียวกับคุณแชมป์"ปิ๋วบอก เธอยิ้มทุกครั้งเมื่อนึกถึงเธอกับสามหนุ่มนั่น 

         "ไม่ใช่แฟนเธอหรอกเหรอ"วิแกล้งถาม 

         "ไม่ใช่ค่ะ" 

         "จริงนะ" 

         "จริงๆ"ปิ๋วบอก ทั้งคู่หัวเราะคิกคักกันจนคนในบ้านได้ยิน 

 

         "จะรอดไหมเนี่ย มาวันแรกก็ ฉันกลัวยัยวิจะเสียคน"นิภาบ่นกับเกสร 

         "คุณนายขา ปล่อยๆคุณวิบ้างเถอค่ะ สักวันก็ต้องปล่อย ดูคุณแชมป์สิค่ะ เที่ยวยังไงก็กลับมาบ้าน และก็ทำงานกับคุณชัชรัญเลย"เกสรบอก 

         "แต่เมื่อคืนตะแชมป์ไม่ได้กลับบ้าน"นิภาย้อน 

         "ก็บางคืนน่ะคะ"เกสรยิ้มกลบเกลื่อน 

 

********************** 

ขอบคุณที่ติดตามจ้า 

---------------- 

ความคิดเห็น