email-icon facebook-icon Line-icon

ตอนที่3 แล้วมันเลือกอะไร

ชื่อตอน : ตอนที่3 แล้วมันเลือกอะไร

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 8.7k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 24 ต.ค. 2563 05:08 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่3 แล้วมันเลือกอะไร
แบบอักษร

“เรากลับไปตั้งหลักก่อนดีกว่า ไม่ต้องคิดมาก …”ปลาวาฬปลอบใจคนหน้าเศร้า  

“ผมอยากไปบ้าน …”เป็นเอกพูดขึ้นเสียงเบา 

“ไปบ้านแล้วผมจะบอกเขาว่าอะไร มันไม่ง่ายนะคุณก็รู้ …” 

“แต่ …” 

“เอาน่า !! พรุ่งนี้ผมจะพามาตั้งแต่เขาเปิดให้เข้าเลย …“ 

“จริงนะ !!!…” 

“อือ แต่ตอนนี้เราไปหาอะไรกินก่อนดีกว่าผมหิวแล้ว กินก๋วยเตี๋ยวไหม …” 

“ผมกินได้เหรอ …” 

“เออ ลืมไป งั้นคุณก็นั่งมองผมกินแล้วกัน …“ 

“อ้วน ทำไมเรียกคุณๆอยู่ได้ ผมมีชื่อนะ …” 

“งั้นผมเรียก เป็น สั้นๆได้ไหม… “ปลาวาฬถามแล้วแอบยิ้มมุมปาก 

“โห๊ะ !!!! เอก เถอะตลกแล้วเรียก เป็น เฉยๆมันแปลกๆนะ ไม่มีใครเคยเรียกผมพยางเดียวด้วย …“เป็นเอกทำหน้ามุ่ย 

“ได้ๆ…”ปลาวาฬรับคำขำๆ 

 

“อ้วน !!! พอได้ยัง นี่ชามที่ส่ี่แล้วนะ ยังจะสั่งอีกเหรอ …”เป็นเอกโวยวายขึ้นเมื่อ คนตัวอ้วนยกมือขึ้นจะเรียกพนักงานมา จะสั่งชามที่ห้าเพิ่ม เขานั่งมองนานแล้วและคิดว่ามันเกินไป 

“ก็ผมกลับไปก็ต้องทำงานนะ ผมจะนอนอีกทีก็เกือบเช้า ตื่นอีกทีก็สิบโมงกว่า มันจะเป็นข้าวเที่ยงไปเลย …”ปลาวาฬเถียงตาใสและตาคู่นั้นก็บ่องแบ๊วมากๆ ปากอวบอิ่มนี้ก็เถียงไม่หยุดเลย ทำให้เป็นเอกหมั่นไส้มากๆเรื่องกินนี้เถียงขาดใจจริงๆ 

“อ้าว พรุ่งนี้สัญญากับผมแล้วนะ จะตื่นสิบโมงได้ไง สิบโมงนี้ห้องที่เขาจัดให้เต็มแล้วนะพรุ่งนี้วันหยุดด้วย แฟนคลับเขาไปจองกันตั้งแต่ตีห้าเลยนะ …“เป็นเอกทวงสัญญาหน้ามุ่ย 

“ตีห้านี้เป็นเวลาผมกำลังนอนเลยนะ …“ปลาวาฬพูดยิ้มๆ 

“ไม่ต้องเลย …”เป็นเอกหน้างอทันที แต่ไม่กล้าขึ้นเสียงเหมือนที่เคยทำ เพราะกลัวโดนโกรธอีก เขาต้องอดทนไว้เพราะตอนนี้เขาช่วยเหลือตัวเองยังไม่ได้ ต้องพึ่งคนเหนือคน คนนี้ 

“อือๆ วันนี้ผมไม่ทำงานก็ได้ เดี๋ยวพรุ่งนี้จะได้พาไปเช้าๆโอเคไหมไม่ต้องหน้าบึ่งแล้ว …“ปลาวาฬพูดยิ้มๆ 

“งั้นกลับนะ ไม่ต้องกินแล้วกินเยอะเกิน เดี๋ยวก็ท้องอืดหรอก …“ถ้าเป็นเมื่อก่อนเป็นเอกคงจะออกคำสั่งเด็ดขาด แต่กับคนนี้ เขาได้แต่ขอร้อง แล้วก็อ้อนเท่านั้นถึงจะเอาชนะได้ และได้ผลดีที่สุด 

“ก็ด๊ะ น้องครับเก็บตังครับ …”ปลาวาฬยกมือเรียกพนักงาน ทำให้เป็นเอกแอบยิ้มมุมปาก และคิดว่าตัวเองมาถูกทางแล้ว 

…… 

“พึ่งจะหกโมงเช้าเอง เอกจะรีบปลุกผมมาทำไมเนี่ย …“ปลาวาฬจอดรถที่ลานจอดรถของโรงพยาบาลเสร็จก็บ่นให้กับวิญญาณที่ปลุกเขาเป็นสิบรอบตั้งแต่รู้ว่าสามารถสัมผัสเขาได้ตอนที่เขายังไม่มีสติ แต่ถ้ามีสติจะไม่สามารถสัมผัสตัวของเขาได้ และปลุกเขาก่อนจะตีห้าด้วยซ้ำ 

“เข้าไปดูสิ ถ้าไม่เชื่อผมปานนี้แฟนคลับมาเข้าแถวรอเต็มแล้ว …“เป็นเอกไม่อยากเชื่อเลยว่าตัวเองจะมาเป็นแฟนคลับของตัวเอง ถ้าไม่เกิดกับตัวเอง ใครอมโบสถ์มาพูดเขาก็ไม่มีทางเชื่อแน่นอน ว่าจะมีเรื่องแบบนี้จริงๆ 

“ โห !!!! นี่ตื่นกันมากี่โมงเนี่ยแฟนคลับของเอก ทำไมคนเยอะขนาดนี้เนี้ย …ๆปลาวาฬอุทานขึ้นมาด้วยความตกใจเมื่อเดินไปทางด้านหลังตามที่ยามได้บอกไว้ สำหรับแฟนคลับต้องไปเข้าทางไหนเพื่อไม่ให้รบกวนคนไข้รายอื่น  

“เห็นไหมผมบอกแล้ว เขามีที่ให้สำหรับจัดงานอะไรต่อมิอะไรของทางโรงพยาบาลอ่ะ ผมเคยมา กว้างพอสมควร คนขนาดนี้นะ อืม ถ้าไม่มาเพิ่มอีกก็น่าจะพอดี แต่ถ้ามาเพิ่มคงเข้าไม่ได้หมดแน่ๆ …“เป็นเอกยืนคำนวณดูจำนวนคน รวมทั้งนักข่าวที่วันนี้ยังมาไม่มากนัก คงจะเป็นเพราะนี้มันเข้าวันที่เก้าแล้วหรือเพราะยังเช้าอยู่เลยมีแค่ไม่กี่สำนักงานที่มา 

“นี่ผมต้องนั่งรอตั้งแต่หกโมงเช้าถึงสิบโมงเลยเหรอ …“ปลาวาฬทำหน้าเหลือเชื่อว่าเขาต้องมาทำอะไรแบบนั้น  

“ผมขอโทษนะ แต่อ้วนก็ไม่มีวิธีอื่นหนิหน่า …“เป็นเอกทำตาปริบๆอ้อนคนตัวอ้วน ซึ่งในชีวิตนี้ไม่เคยทำมาก่อนในชีวิต ไม่ว่ากับใครทั้งนั้น แม้กระทั้งกับแม่ของตัวเองก็ตาม 

“อือๆก็ได้ ดีนะผมเอางานมาทำด้วย …”ว่าแล้วปลาวาฬก็เอาแท็บเล็ตออกมา แล้วนั่งกับพื้นทำงานโดยหยุดการสนทนาที่เขาเกร็งปากให้ขยับน้อยที่สุดกับเป็นเอกจนเมื่อยไปหมดแล้ว 

“อ้วน อ้วนนนน …”เป็นเอกพยายามสะกิดเอวอวบที่ล้นปลิ้นขอบกางเกงออกมา แต่ไม่สามารถจับได้ เลยต้องเรียกซํ้าๆอยู่แบบนั้นจนปลาวาฬที่ต้องใช้สมาธิทำงานกลอกตาขึ้นบน 

“เอก เป็นอะไรอีก …”ปลาวาฬกระซิบถาม  

“ผมเบื่อ …” 

“แล้ว?…” 

“ผมเดินไปที่อื่นได้ไหม ?…” 

“ไปสิ …“ปลาวาฬก้มหน้าตอบเบาๆ เพราะคนที่ใกล้ๆที่มาเข้าคิวรอเหมือนเขาเริ่มหันมามองด้วยความสนใจ 

“น้องมาคนเดี๋ยวเหรอครับ …”คนที่นั่งด้านหน้าถัดไปอีกคนหันมาถาม และเหมือนจะมาด้วยกันกับที่นั่งถัดต่อจากปลาวาฬไป 

“ครับ …”ปลาวาฬพยักหน้างงๆว่าจะมาถามเขาทำไม 

“น้องเรียนอยู่ที่ไหนครับ …”คนถัดไปสอง ถามขึ้นยิ้มกรุ้มกริ่ม 

“น้องทำอะไรอยู่ครับ …”คนถัดไปหนึ่ง ถามขึ้นพร้อมกับชะโงกหน้ามาดู 

“มันเสือกอะไรด้วย ไม่ต้องไปตอบมันเลยนะ …”เป็นเอกพูดขึ้นด้วยนํ้าเสียงเหวี่ยงวีน 

“เออ …”ปลาวาฬทำตัวไม่ถููก ว่าจะเอายังไง เลยยกมือขึ้นมาเกาท้ายทอยแก้เก้อ 

“ว่าไงครับน้อง น้องน่ารักอ่ะ …“คนถัดไปสอง ที่มองปลาวาฬตั้งแต่มาต่อคิวแล้ว ถึงจะอวบไปหน่อย แต่หน้าตาน่ารักมาก โดยเฉพาะตากลมโตดำคลับนั้นมันเด่นมากๆ จนอดไม่ได้ที่อยากจะทำความรู้จักด้วย 

“ผมจบแล้วครับ แล้วก็ทำงานมาสองปีแล้ว …”ปลาวาฬเลี่ยงไม่ได้เลยต้องตอบไป เพราะทั้งสองจ้องหน้ารอคำตอบอยู่อย่างนั้น 

“จริงดิ งั้นก็เป็นพี่พวกผมสิ แต่ทำไมน่ารักจังครับ …”คนถัดไปหนึ่งพูดยิ้มๆ 

“สัส !!! น่ารักพ่องมึงสิ นี่ก็อีกคนบอกไม่ให้คุยกับพวกมันยังจะคุยอีก …“เป็นเอกพูดแล้วหน้างอไม่พอใจ 

“อื้มมมมมม …“ปลาวาฬได้แต่กัดฟันครางในลำคอเบา เพราะพูดอะไรไม่ได้ สองคนนั้นจ้องหน้าเขาตาแทบไม่กระพริบ แล้วเหลือเวลาอีกหลายชั่วโมงมากเขาจะทำตัวยังไงล่ะทีนี้ สองคนก็ถามโน้นถามนี้ อีกหนึ่งวิญญาณก็ห้ามคุยกับใคร แล้วเขาจะต้องทำยังไง ปลาวาฬได้แต่กลอกตาขึ้นบนอย่างเซ็งๆ 

“ไหนบอกจะไปเดินเล่นไงไปสิ เหลืออีกตั้งหลายชั่วโมงนะ”… เมื่อโดนมองอยู่แบบนั้น ปลาวาฬเลยต้องใช้วิธีเขียนให้กับวิญญาณที่นั่งหน้างออยู่ข้างๆแทน 

“ไม่ไปแล้ว … “เป็นเอกพูดด้วยนํ้าเสียงเหวี่ยงวีนอย่างคนเอาแต่ใจ  

ปลาวาฬเลยได้แต่ส่ายหัวเบาๆ แล้วยกแท็บเล๊ตให้สองคนดูว่าเขาขอตัวทำงานนะ เลยทำให้สองคนพยักหน้ารับรู้แล้วนั่งมองหน้าปลาวาฬแล้วยิ้มน้อยยิ้มใหญ่กันอยู่อย่างนั้นนานนับชั่วโมง 

…………… 

 

“กรี๊ดๆนั่นๆๆๆๆ พวกเรา ดูนั่น น้องคนเล็กมาแล้ว …“เสียงของแฟนคลับที่นั่งรออยู่ด้วยกันสามชั่วโมงผ่านไป โดยที่ปลาวาฬได้หลุดมาอยู่ในโลกของตัวเองจนลืมเวลา เพราะเขาก็มีกำหนดส่งงานเหมือนกันเลยทำงานจนลืมเวลาไปเลย 

“ใครอีกอ่ะ …“ปลาวาฬขยับปากถามวิญญาณที่นั่งหน้าเบื่อโลกอยู่ข้างๆขึ้น 

“น้องคนเล็กที่เล่นซีรี่ย์วายด้วยกัน ตอนนี้เป็นคู่จิ้นคู่ใหม่แทน กิกิอ่ะ…”เป็นเอกตอบพร้อมกับทำหน้าเซ็งๆ 

“หือ ?ผู้ชายกับผู้ชายคู่กันก็ ดังได้ด้วยเหรอ? …“ปลาวาฬทำงานไปด้วยถามไปด้วย ต้องหยุดซะงักเมื่อได้ยินคำตอบ เขาเคยเห็นผู้ชายกับผู้ชายที่เป็นแฟนกันก็จริง แต่ไม่คิดว่าคนจะนิยมกันถึงขนาดออกสื่อแบบนี้ 

“ไปอยู่ไหนมา ถามจริง …”เป็นเอกถามแล้วมองค้อน แล้วก็ส่ายหัวกับคนล้าหลังมากๆอย่างคนเหนือคน คนนี้ 

“เอ่อ ลองเข้าไปหาเขาสิ …”เผื่อได้อะไรเพิ่ม ปลาวาฬบอกด้วยความตื่นเต้น 

“ไม่อ่ะ ไม่ชอบ …”เป็นเอกพูดหน้าตาเฉย 

“ไม่ชอบ !!!? ก็ทำเพื่อตัวเองให้ได้เข้าร่างได้ไม่ใช่เหรอ ทำไมต้องเลือกชอบไม่ชอบด้วยล่ะ แล้วแถมยังเป็นคู่จิ้นที่น่าจะเป็นคู่จริงด้วยเนี่ย ดูนี่สิข่าวยังลงเลย ว่าน้องคนเล็กมาเยี่ยมทุกวัน อย่างนี้ไม่น่าจะเป็นแค่คู่จิ้นแล้วมั้งนี่ไง เขาเขียนแซวไว้ด้วย …”ปลาวาฬเปิดคลิปให้เป็นเอกดู 

“ทียังงี้ ฉลาดขึ้นมาเลยนะ …”เป็นเอกไม่ดูแถมยังนึกหมั่นเขี้ยวคนที่เปิดดูอย่างไวว่า น้องคนเล็กคนนี้เป็นใคร 

“ประกาศค่ะ ทุกคนคะ วันนี้เนื่องจากเป็นวันหยุดทำให้คนมาเยี่ยมน้องเป็นเอกเยอะมากๆนะคะ เราเลยจะเปิดให้เข้าสองช่วง เช้าและบ่าย วันนี้เราเลยจะเปิดให้เข้าก่อนหนึ่งชั่วโมง จากเวลาเก้าโมงถึง สิบเอ็ดโมงครึ่งนะคะ หวังว่าทุกคนคงเข้าใจนะคะ แบ่งๆกัน เพราะตอนนี้คนเริ่มเยอะแล้ว ตกลงตามนี้คะ เราจะนับจำนวนคนนะคะ เข้าได้แค่ห้าสิบคนนะคะ ช่วยนับตัวเองไปทีละคนนะคะ ถึงห้าสิบก็ยกมือขึ้นด้วยค่ะ เริ่มค่ะ …“สตาฟหญิงคนหนึ่งประกาศทางโทรโข่งแล้วเริ่มเดินตามคนนับไปด้วย 

“ขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย …”ปลาวาฬทำหน้าเหลือเชื่อกับเป็นเอก 

“ผมก็ไม่คิดเหมือนกันว่าการจะเข้าไปดูร่างของตัวเองจะยากลำบากขนาดนี้ …“เป็นเอกทำหน้าเซ็งๆ 

“ห้าสิบ ห้าสิบ น้องคะ น้องห้าสิบพอดีนะคะ …”สตาฟหญิงคนเดิมชี้ที่ปลาวาฬเพื่อเรียกให้ปลาวาฬมาสนใจตัวเอง  

“อ๋อ เออๆครับ …”ปลาวาฬทำหน้าเหลอหลาเพราะมันแต่หันไปคุยกับเป็นเอกอยู่ 

“เดินตามเพื่อนไปเลยค่ะน้อง …”สตาฟคนเดิมพูดขึ้นเมื่อเห็นปลาวาฬยังไม่ขยับซะที 

“แล้วเอกจะเข้าได้ไงในเมื่อห้าสิบที่ผมพอดี …“ 

“อ้วนครับ ผมเป็นวิญญาณไหม? …”เป็นเอกพูดอย่างเซ็งๆ 

“เออ ใช่แฮร่ๆ …”ปลาวาฬลืมคิดว่าเป็นเอกเป็นคนปกติ 

 

“หื้ม !!! ห้องกว้างเหมือนกันนะเนี่ย ผมไม่คิดว่าเอกจะมีแฟนคลับเยอะจนล้นขนาดนี้ …“เข้าห้องมาปลาวาฬก็พูดอย่างอึ่งๆ แฟนคลับห้าสิบคน แล้วไหนจะนักข่าวที่มาจากอีกหลายสำนัก  

“แปะๆๆ ฟังทางนี้นะคะทุกคน อีกประมาณครึ่งชั่วโมงทางเราจะเปิดให้เยี่ยมดูน้องเป็นเอกทางจอนี้นะคะ เราจะเปิดให้ดูทางกล้องวงจรปิด เวลาสิบนาทีเพื่อไม่ให้รบกวนความเป็นส่วนตัวของทางญาติและรบกวนน้องเป็นเอกนะคะ …“สตาฟคนเดิม พูดด้วยปากเปล่าเพราะอยู่ในห้องเลยได้ยินกันทั่วถึง 

“สวัสดีครับ ผมชลที เป็นผู้จัดการส่วนตัวของน้องเป็นเอก บางคนคงจะรู้จักผมบ้างนะครับ ทางเราได้เตรียมของว่างและเครื่องดื่มสำหรับทุกคนทางนั้นนะครับ ระหว่างที่อยู่ในห้องนี้ เชิญทานได้ตามสบายเลยนะครับ อีกครึ่งชั่วโมงเราจะเปิดให้ดูน้องนะครับ …“ชลทีพูดยิ้มๆแล้วมองแฟนคลับและทักทายไปทั่วทั้งห้องเหมือนรู้จักกับทุกคน 

“นักข่าวหนึ่ง” :เราขอถามคุณชลทีเกี่ยวกับอาการของน้องได้ไหมคะ… 

”ชลที”:ได้ครับ ตอนนี้น้องกลับมาปกติ95เปอร์เซ็นต์แล้วครับ เหลือแค่รอให้น้องเป็นเอกฟื้นมาแค่นั้นครับ โดยรวมแล้วปกติทุกอย่างครับ 

”นักข่าวสอง”:วันนี้เราได้ยินมาว่าน้องคนเล็กมาเยี่ยมน้องเป็นเอกอีก จริงๆแล้วไม่ใช่แค่คู่จิ้นใช่ไหมคะ แต่คือคู่จริง 

“ชลที”: คำถามนี้ผมคงตอบให้ไม่ได้นะครับ ถ้าผมตอบว่าใช่ พอเจ้าตัวเขาบอกว่าไม่ใช่ผมก็โกหกนะสิครับ ให้ภาพมันบอกดีกว่าครับ แล้วก็รอถามเจ้าตัวเองดีกว่า  

“เอก เข้าไปหาเขาสิเขาเป็นผู้จัดการส่วนตัว เผื่อเขากับเอกอาจจะสื่อกันก็ได้นะ ……ปลาวาฬหันมาพูดเบาๆกับคนที่ยืนฟังอึ่งๆอยู่ 

“อือ ก็น่าลองนะ …” 

ความคิดเห็น