ปารารินทร์

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

P14 - อาการแปลกๆ

ชื่อตอน : P14 - อาการแปลกๆ

คำค้น : มีเงื่อนงำ

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.5k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 20 มี.ค. 2563 15:58 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
P14 - อาการแปลกๆ
แบบอักษร

พลั๊วววว 

“เห้ยยยย เป็นบ้าอะไรของแกว่ะ”จู่ผมนั่งดูเอกสารอยู่ ก็ไม่รู้ลมอะไรหอมไอ้เจเจมาพร้อมหมัดใส่หน้าผมจังๆ 

“มึงนั่นแหละ บ้าอะไร มึงทำอะไรเจด้า”เจเจเอ่ยชี้หน้าผมออกมา 

“เจด้าเป็นไร” 

“มึงยังมีหน้ามาถาม ก็เรื่องแพรนั่นแหละ ไหนมึงบอกว่ามึงลืมแล้ว ทำไมเจด้ายังเห็นสิ่งของของแพรในบ้านมึง มึงจะแก้ตัวยังไงห๊า!!!”เจเจเอ่ยตะคอกใส่ผม แต่ผมก็ไม่ได้ตอบโต้อะไรมันไปเอาแต่เงียบ 

“................” 

“มึงอย่าเงียบสิ ตอบกุมา”มันวิ่งมากระชากคอเสื้อผมขึ้น ไอ้นี่แรงเยอะใช่ย่อย 

“มึงจะให้กูพูดอะไร”ผมถามมันออกไป 

“ก็พูดความจริงสิว่ะ ว่ามึงจะเอายังไงกันแน่ กูเลี้ยงน้องกูมา กูไม่เคยเห็นน้องต้องมาร้องไห้จะเป็นจะตายเพราะผู้ชายมาก่อน ถ้าไม่ติดว่ามึงเป็นเพื่อนกู กูยิงมึงทิ้งแล้วไอ้เวรเอ๊ย!!!!!”เจเจมันผลักผมลุกไปกองที่พื้นอีกครั้ง 

“เพราะกูทำเพื่อเจด้า”ผมเอ่ยออกมาก่อนจะมองไปที่หน้าเจเจ 

“มึงหมายความว่าไง” 

“มันเป็นทางเดียวที่กูจะปกป้องเธอได้ กูจำเป็นต้องสร้างสถานการณ์ทั้งหมด แต่กูยังบอกมึงไม่ได้”ผมเอ่ยออกมาจากความจริงทั้งหมด 

“ทำไมจะบอกกูไม่ได้ มึงไม่เคยมีความลับกับกูมาก่อน” 

“เพราะมันเป็นเรื่องความเป็นความตายของกู”ผมเอ่ยตอบมันออกไป มันจะคาดคั้นให้ได้อะไร “ก็จำเป็นต้องห่างจากเจด้าสักพัก เพื่อความปลอดภัยของเจด้าเอง” 

“มึงเลยเอาเรื่องแพรมาเป็นข้ออ้าง แล้วที่เจด้าบอกว่ารับสายเธอล่ะ” 

“ใช่ เพราะคนอยู่เบื้องหลังหรือนี้คือแพรกับมาเฟียญี่ปุ่น”ผมเอ่ยจากข้อมูลที่ผมได้ยินมา แพรต้องการจะมาหลอกล่อผม และถ้ามีใครรู้ว่าจุดอ่อนผมคือเจด้า ผมคงทนไม่ได้หากเจด้าโดนหมายหัวไว้ “ทั้งเรื่องป่วนผับ เผาโกดัง รวมถึงตอนนี้ฉันโดนยิงด้วย” 

“ทำไมเรื่องใหญ่แบบนี้มึงไม่บอกกูว่ะ”เจเจเอ่ยด้วยสีหน้ากังวล 

“ดูแลเจด้าให้ดีที่สุดก็พอ ช่วงนี้อย่าให้เจด้าออกมาหาฉัน ขอแค่แกเข้าใจฉันก็พอ และอย่าบอกเรื่องนี้กับเจด้า ฉันไม่อยากให้เจด้าเป็นห่วง ”ผมเอ่ยออมาจากใจจริง  

“..................” 

“รับปากฉันสิ” 

“อืม” 

ไม่ใช่ว่าผมไม่รักไม่ห่วงเธอ เพราะทั้งหวงและห่วง ผมจำเป็นต้องทำมัน ผมลืมผู้หญิงใจร้ายคนนั้นไปนานแล้ว ที่ผมบอกเจด้าไปดุเธอที่เธอรับโทรศัพท์ผม เพียงเพราะผมกลัวว่าพวกมันจะสืบเรื่องเจด้า ผมไม่อยากให้คนที่ผมรักต้องมาตกอยู่ในอันตราย ไม่ใช่ผมไม่อยากมีครอบครัวมีลูกกับเธอ แต่เพียงเพราะสถานการณ์ทุกอย่างมันยังเลวร้าย ผมไม่อยากให้ลูกเมียต้องมาเสี่ยงชีวิตอะไรแบบนี้ ผมคิดจะวางมือจากธุรกิจมืดตามที่ได้คุยกับพ่อผมไว้ จะเหลือไว้แต่ธุรกิจที่สังคมยอมารับแค่นี้พวกผมก็สบายไปทั้งชาติได้อยู่แล้วแม้ไม่ทำธุรกิจมืดนี้ 

 

หลังจากวันนั้นที่เฮียมาส่งฉันที่บ้านเขาก็กลับเข้าบ้านมาด้วยใบหน้าที่แสนจะเคร่งเครียด เป็นอะไรของเฮียเนี่ย 

“เฮียคิดอะไรอยู่ ทำไมหน้าเครียดเชียว” 

“เจด้า ต่อไปนี้ไปไหนมาไหนบอกเฮียทุกครั้งนะ เฮียจะให้คนติดตาม”เฮียเจเจเอ่ยด้วยแววตาจริงจัง เกิดอะไรขึ้น 

“ทำไมค่ะ”ฉันถามกลับออกไป 

“ทำตามที่เฮียบอกก็พอ”เฮียไม่พูดอะไรอีกก่อนปลีกตัวขึ้นไปบนห้องตัวเอง เป็นอะไรของเขา หลังจากนั้นฉันก็ขึ้นมาบนห้องก่อนจะมาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู ทำไมช่วงนี้พี่วิตเตอร์ไม่โทรหาฉันบ้างนะ หรือฉันจะโทรไปดี 

ครืดดด ครืดดด 

“ว๊ายยยลูกแม่ร่วง”ยังไม่ทันจะคิดถึงไหน โทรศัพท์ฉันก็สั่นขึ้น ตกใจหมด –พี่วิตเตอร์งั้นเหรอ- 

“ว่าไง กว่าจะรับสายนะ”เสียงปลายสายเอ่ยมาแบบแซวๆ ทำไมเขายังทำเสียงสดใสได้ ไม่สำนึกบ้างเลยหรือไง 

“ไปเข้าห้องน้ำมาค่ะ”ฉันโกหกพี่วิตเตอร์ออกไป 

“ทำอะไรอยู่” 

“กำลังจะนอนค่ะ”ฉันประชดเขาออกไปทันที 

“ถ้างั้นเฮียไม่กวนแล้ว ฝันดีนะ” 

“เดี๋ยว”ตูด ตูด ตูด เอ้าไม่รออะไรเลยเหรอ ไม่คิดจะง้อฉันบ้างหรือไง ชิ ไม่อยากคุยก็บอกกันดีๆก็ได้นี่ 

ครืดดด โทรศัพท์ฉันสั่นอีกครั้งก่อนฉันจะหยิบขึ้นมาดู ข้อความนี่ 

-ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ทุกอย่างที่เฮียทำไป เฮียทำเพื่อหนูนะ รอเฮียหน่อยนะคนดี- 

โอ๊ยยยยส่งอะไรมาเลี่ยนอ่ะ แต่คือ โคตรจะเขินนนนนนนอร๊ายยยยยยยยยยยยย ทำไมพี่วิตเตอร์ส่งมาแบบนี้ มีอะไรหรือเปล่าเฮียเจเจก็มาเคร่งครัดกับฉัน มันต้องมีอะไรไม่ชอบมาพากลแน 

 

เช้าวันต่อมา 

“อิเจด้า ตื่นนนนนนนนนนนน” 

“โอ๊ยยยยยยยยยยยยยย” 

และเสียงนาฬิกาปลุกฉันอันใหม่ก็ทำงาน ไม่สิ เสียงอิพอลล่า 

“อะไรของพวกแกนี้ทำไมถึงมาแต่เช้าเนี่ย” 

“ก็พี่ชายแกไปรับพวกฉันให้มาอยู่เป็นเพื่อนแก สั่งห้ามให้ออกข้างนอกนะสิ”และพอลล่าก็ตอบออกมาซะยาวเยียด ห้ามทำไม ทำไมช่วงนี้เขาทำอะไรแปลก ถามไรท์ได้ไหม (ม่ายด้ายยยย : ไรท์) 

“ทำไมเฮียทำแบบนั้น หืมมมมใครใส่น้ำหอมอะไรว่ะ ทำไมเหม็นแบบนี้”ฉันเบื้อนหน้าหนี้ทันทีให้สั่งใครสอนให้ใส่น้ำหอมมาเหม็นขนาดนี้ 

“ว๊ายยยอย่ามาว่านะ น้ำหอมแบรนด์ดังจะเหม็นได้ไงย่ะ” 

“ไม่รู้ออกไปเลยมึงอ่ะ อิพอลล่า”ฉันรีบผลักพอลล่าออกไปยืนที่ระเบียง 

“พิลึกคนนะแกเจด้า”เพียงขวัญเอ่ยขึ้น 

“ก็มันเหม็น” 

“ก็มันกลิ่นที่แกเคยใช้เลยนะ”เพียงขวัญยังมองฉันแปลกๆ 

“ไม่รู้แหละ ไปอาบน้ำใหม่เลยพอลล่า”และฉันก็ไล่เพื่อนไปอาบน้ำใหม่ทันที ก่อนฉันจะค่อยๆดีขึ้น  

“อิเจด้า อ้วนขึ้นไหมมึง”จู่ๆอิพอลล่าก็ถามขึ้นหลังจากพวกเรานั่งกินของว่างอยู่ที่ริมสระน้ำ 

“ปากเสีย...อ้วนบ้านแกนะสิ” 

“ก็แต่ก่อนมึงไม่มีน้ำมีนวลแบบนี้ ผอมแห้งเหมือนผีตายซาก”พอลล่ายังเอ่ยต่อก่อนเพียงขวัญจะเอาแต่มองฉัน 

“อะไรของแก มองฉันทำไม”ฉันหันไปถามเพียงขวัญ 

“ฉันเห็นด้วยกับพอลล่านะ”แนะ ไม่เข้าข้างฉันสักคน 

“อืม กินเยอะไปหน่อยช่วงนี้”ฉันตอบไปพร้อมยัดผลไม้เข้าปาก 

“ช่วงนี้มีอาการแปลกๆอะไรไหม”เพียงขวัญยังคงถามต่อ 

“นี่คิดอะไรของแกย่ะ”ยังไม่ทันที่ฉันจะถามพอลล่าถามขึ้นก่อนฉันทันที เอ่ยคิดอะไรของแก 

“คิดไปเรื่อยอ่ะแก ช่างเถอะ”หลังจากนั้นพวกเราก็ไม่ได้พูดอะไรอีกก่อนจะชวนกันหาอะไรทำในบ้าน นี่ฉันจะต้องเหี่ยวเฉาตายในบ้านใช่ไหม เฮียเจเจมีความลับอะไรอยู่แน่แต่ไม่ยอมบอกฉัน ไหนจะข้อความของพี่วิตเตอร์เมื่อคืน ฉันต้องรู้ให้ได้ว่าเกิดอะไรขึ้น 

 

***************** 

ฝากเมน ฝากติดตามต่อด้วยนะคะ 

ความคิดเห็น