ปารารินทร์

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

P13 - อดีตเขาคือใคร

ชื่อตอน : P13 - อดีตเขาคือใคร

คำค้น : อดีตของพระเอก

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.7k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 20 มี.ค. 2563 15:03 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
P13 - อดีตเขาคือใคร
แบบอักษร

“นายครับ มีคนลักลอบเข้าวางเพลิงที่โกดังครับ”เสียงบอดี้การ์ดคนสนิทเอ่ยขึ้น 

“รู้ไหมว่าใคร”วิตเตอร์เอ่ยถามออกไปพร้อมทำหน้าตาซีเรียส 

“รู้ตัวแล้วครับ ส่วนความเสียหาไม่มากเราคุมเพลิงได้ครับ” 

“รีบจัดการเรื่องนี้ปิดข่าวให้เงียบที่สุด ตรวจสอบการเดินทางของพวกมันด้วย ไปได้” 

“ครับนาย”วิตเตอร์เอ่ยบอกงานลูกน้อยก่อนเขาจะเดินออกจากห้องไปส่วนทางกับเจด้าที่เดินเข้ามาพอดี 

“เฮีย มีอะไรหรือเปล่าค่ะ”เจด้าถามออกไปขณะที่เดินเข้ามา พร้อมกับเดินไปนั่งโซฟา 

“ไม่มีอะไรหรอก ลมอะไรหอบมาถึงบริษัทพี่”วิตเตอร์เอ่ยถามแฟนสาวที่ร้อยวันพันดีเขาชวนมาบริษัทไม่ค่อยอยากจะเข้ามากับเขาสักเท่าไหร่ 

“ก็หนูไปหาที่ผับหลายวันก็ไม่เห็นเฮียเข้าไป เลยตัดสินว่าวันนี้หนูจะมาที่นี้เลย” 

“ทำไมไม่ไปหาที่บ้าน”เขาเอ่ยถามกลับไปพร้อมกับก้มดูเอกสารตรงหน้า  

“ก็ถ้าไปบ้าน มันไม่ปลอดภัยต่อหนู” 

“ทำไม”เขาเงยหน้าขึ้นมองหญิงสาวก่อนทำหน้าสงสัยกับสิ่งที่เธอพูดออกมา ไม่ปลอดภัยได้ไง บอดี้การ์ดรอบบ้านขนาดนี้ 

“เฮียนั่นแหละ ตัวอันตราย”พูดจบเธอก็หันไปสนใจวารสารตรงหน้า โดยไม่ทันดูคนที่เดินเข้ามาหา 

พรึบ  

วิตเตอร์สวบกอดร่างบางจากด้านหลัง ทำเอาเธอสะดุ้งเล็กน้อย ก่อนหันมาสบตาเขา  

“เฮีย ที่ทำงานเดี๋ยวมีคนเข้าเห็น”เจด้าเอ่ยออกไปพร้อมมองไปที่ประตู เธอคิดว่าในนี้คงไม่ดีมากแน่ ถ้ามีคนโผล่มาตอนทำอะไรต่อมิอะไร 

“ก็ไม่ได้ว่าจะทำนี่ คิดอะไรหึ”วิตเตอร์เอ่ยขึ้นพร้อมดีดไปที่หน้าผากของหญิงสาวเบาๆก็แสยะยิ้มให้เธอ ทำเอาหญิงสาวหน้าแดงด้วยความอาย ไม่น่าปล่อยไก่ตัวเท่าบ้านออกมาเลย  

“เฮีย ถ้าหนูเรียนจบ เฮียจะขอหนูแต่งงานไหม” 

“เป็นเด็กเป็นเล็ก ทำไมคิดถึงเรื่องแต่งงาน” 

“หรือเฮียไม่อยากแต่งงาน”เจด้าเอ่ยถามออกมาทั้งที่อยู่ในอ้อมกอดของวิตเตอร์ 

“ไม่รู้สิ ชีวิตพี่อันตรายเกินกว่าจะมีคนกล้ามาอยู่ข้างๆพี่ได้”เขาเอ่ยออกมาก่อนเหม่อมองออกไปยังข้างนอก 

“หนูไง แล้วเฮียอยากได้ลูกไหม”เจด้าเอ่ยขึ้นด้วยความเดียงสาที่พูดเอาสนุก ก่อนเขาจะเงียบไป 

“ไม่อ่ะ เฮียไม่ชอบเด็ก”เขาตอบออกมาอย่างไม่ได้คิดอะไร “ทำไมถามแบบนี้” 

“เปล่า หนูก็คิดอะไรเล่นๆไปงั้นแหละ” หญิงสาวหน้าสลดลงเล็กน้อย ก่อนเธอจะรีบเปลี่ยนเรื่อง “ออ พอดีหนูจำได้ว่านัดเพียงขวัญไว้ หนูไปก่อนนะ” พูดจบเจด้าก็เดินออกไปทันที ปล่อยให้วิตเตอร์มองตามแผ่นหลังร่างบางออกไป  

“เจด้า!!”เขาตะโกนเรียกเธอออกไปแต่หญิงสาวก็ไม่หันกลับมา เขาได้แต่คิดว่าเธอคงโกรธให้เขาแล้วสินะ 

 

ณ ร้านกาแฟ 

“ฮืออออออ”ฉันนั่งร้องไห้เอาเป็นเอาตายอยู่กับเพียงขวัญและอิเจ๊พอลล่าสาวสองของฉัน ทำไมพี่วิตเตอร์ต้องพูดแบบนี้ พูดเหมือนไม่อยากแต่งงานไม่อยากมีลูกมีครอบครัว ทำไมถึงเย็นชาใจร้ายแบบนี้ 

“โอ๊ยยอิเจด้า เพิ่งจะจบปี 1 ริอยากจะมีผัวเป็นตัวเป็นตนแล้วหรือย่ะ”พอลล่าเอ่ยแขวะฉัน 

“ก็ไม่ใช่ว่าอยากมีแล้ว แต่ก็ต้องพูดถึงอนาคตสิ ฮืออออ”ฉันยังคงพูดไปร้องไห้ไปไม่อายใคร 

“เจด้า แกก็ใจเย็นก่อน คิดอะไรเองเออเอง”เพียงขวัญเอ่ยขึ้น ก่อนจะปล่อยให้ฉันนั่งร้องไห้ไปเรื่อยๆจนฉันเหนี่อยและหยุดร้องไปเอง  

“พวกแกไม่คิดจะห้ามฉันเลยเหรอ ปล่อยให้ร้องไห้อยู่ได้”หลังจากร้องไห้จนเหนื่อยฉันก็มาบ่นเพื่อนต่อ 

“ห้ามแล้วแกเคยฟังไหมล่ะ”เจ๊พอลล่าเอ่ยออกมา มันก็จริงนะ ไม่รู้สิฉันแค่อยากร้องไห้เฉยมั้งเลยเอานั่นนี้มาเป็นข้ออ้าง 

“ทีนี้ก็กลับไปหาพี่วิตเตอร์ได้แล้ว”เพียงขวัญเอ่ยขึ้นอีกครั้ง  

“ไม่อ่ะ ช่วงนี้บริษัทหน้าจะมีปัญหานิดหน่อย ฉันไปก็ไปกวนเขาเปล่าๆ”ฉันเอ่ยไปพร้อมกับกินขนมไปด้วย 

“โทรไปถามสิย่ะ”เจ๊พอลล่าเอ่ยเสริม 

“No” ไม่ว่าจะยังไงฉันก็ปฏิเสธออกไปหมด เดี๋ยวจะหาว่าฉันง้อ ทั้งที่เขาไม่ได้มีความผิดอะไรนะ แต่ไม่รู้สิ ไม่มีเหตุผล 

หลังจากพวกเราทานของว่างเสร็จก็พากันเช็คบิลกลับ แต่ยังไม่ทันที่จะโผล่พ้นร้านก็เห็นร่างสูงเดินเข้ามา ซวยไหมเจด้า เผ่นสิว่ะ 

“จะไปไหน”ยังไม่ทันจะก้าว คือไวมากคะ พี่วิตเตอร์คว้าแขนฉันไว้ก่อนที่จะวิ่ง 

“ไปห้องน้ำคะ”ฉันตอบออกไปก่อนยิ้มแห้งๆไปให้พี่วิตเตอร์ที่ตอนนี้ไม่ยิ้มอะไรเลย โดยมีเพื่อนทั้งสองของฉันมองอยู่ห่างๆ 

“ปิดเครื่องทำไม”เขาถามฉันออกมา แต่ฉันไม่ตอบ 

“อ๊ายยยเฮีย ปล่อยหนูนะ”พี่วิตเตอร์อุ้มฉันขึ้นพาดบ่าก่อนจะอุ้มฉันมาที่รถและจับฉันยัดเข้าไป ฉันกำลังจะรีบลงหลังจากที่เขาปิดประตู 

“ถ้าหนี คงรู้นะว่าจะเกิดอะไรขึ้น”พี่วิตเตอร์เอ่ยขึ้นพร้อมชี้มาที่มือฉันก่อนฉันจะนิ่ง ไม่กล้าเสี่ยงกับชีวิต ชีวิตนี้ยังอีกยาวไกล 

“เฮียจะพาหนูไปไหน” 

“..........”พี่วิตเตอร์ยังคงไม่ตอบอะไร โดยตั้งหน้าตั้งตาขับรถ ทำไมบรรยากาศมันดูแปลกนักนะ 

“เฮียยย หนูขอโทษ ยกโทษให้หนูน๊า ต่อไปหนูจะไม่ทำแบบนี้อีกแล้ว”ฉันยื่นหน้าไปคลอเคลีย์อยู่แขนของพี่วิตเตอร์พร้อมเอ่ยขอโทษที่ไม่ยอมรับโทรศัพท์แถมยังปิดเครื่องหนีเขาอีก 

“แล้วหลบหน้าพี่ทำไม”เขาเอ่ยถามขึ้นด้วยใบหน้านิ่งเฉย ไม่ได้มองหน้าฉันแต่อย่างใด  

“หนูก็ขอโทษแล้วไง”ฉันยังคงอ้อนเขาต่อไป 

“หรือโกรธที่เฮียบอกว่าไม่อยากมีลูก” 

“ป่าวววววววว”เสียงสูงค่ะแม่ ฉันรีบตอบออกมาทันที 

เอี๊ดดดดดด 

โป๊กก 

“โอ๊ยยยเฮียจะจอดทำไมไม่บอกบ้าง”ฉันร้องขึ้นทันทีที่หัวฉันโขกที่หน้ารถ เบรกขนาดนี้ไม่ถีบส่งฉันเลยล่ะ 

“ตกลงโกรธเรื่องนี้ใช่ไหม”เขาเอ่ยถามขึ้นหลังจากที่จอดรถได้เขาก็ยื่นหน้าเข้ามาหาฉันทันที ก่อนฉันจะถอยกรูไปเล็กน้อย 

“เออ ปะ เปล่า”ฉันตอบแบบตะกุกตะกุก ยื่นหน้ามาทำไมใกล้ขนาดนี้ 

“เอาไหมล่ะ ถ้าอยากมีพี่จะทำให้ตอนนี้เลย”เขาไม่พูดไป พร้อมกับจะโยกตัวมาหาฉัน 0-0 

“ม่ายยย!!!!”ฉันรีบดันเขาไว้ทันที อะไรในรถเนี่ยนะ 

“เปลี่ยนบรรยากาศดีไหม”เขาถามพร้อมทำหน้าเจ้าเล่ห์ ทำไมเป็นคนแบบนี้นะ “หึ” 

เขาหัวเราะฉันเล็กน้อยก่อนจะกลับไปนั่งที่เดิม ก่อนจะเคลื่อนรถออกไป สองฝั่งทางเป็นต้นสนเรียงรายตลอดทาง ฝั่งข้างคนขับเป็นทะเลคลื่นลมเบาๆเหมาะสำหรับมาพักผ่อนช่วงนี้สุดๆ ก่อนรถจะเคลื่อนตัวมาจอดที่บ้านพักตากอากาศหลังหนึ่ง ก่อนเขาจะจอดรถลง 

“ชอบไหม”พี่วิตเตอร์ถามฉันขึ้นหลังจากที่ฉันลงรถเดินอ้อมมาทางหลังบ้านซึ่งติดกับทะเล 

“ชอบค่ะ สงบดี”ฉันเดินไปสูดอากาศไป ชอบกลิ่นทะเลสุดๆฉันไม่ค่อยได้มาทะเลหรอก เฮียเจเจบอกว่าดำ เลยไม่ชอบพาฉันมา 

“ชอบแล้วไหนรางวัลพี่ล่ะ” พี่วิตเตอร์เดินมาโอบกอดฉันจากด้านหลัง และเอาใบหน้ามาวางไว้ที่บ่าของฉัน 

“รางวัลอะไรค่ะ” 

“ก็รางวัลที่พี่พามาพักผ่อนไง” 

“ไม่ได้ขอซะหน่อย”ฉันเอ่ยออกไป ก่อนจะเดินเข้ามาในตัวบ้าน เป็นบ้านพัก1ชั้น ขนาดกลาง มีห้องนอนอยู่สามห้อง ทำไมเยอะ และมีห้องรับแขกและห้องนั่งเล่นขนาดกว้าง และยังมีสระไว้น้ำอีก  

“พี่ให้คนไปเอาของที่บ้านมาให้แล้ว เราจะอยู่ที่นี่สักสองสามวันนะ” พี่วิตเตอร์พูดไปพร้อมกับเดินสำรวจของรอบๆบ้าน 

“ห้องนี้ห้องอะไรค่ะ” 

ปัง 

0-0 

“อะไรค่ะ”ยังไม่ทันที่ฉันจะบิดลูกบิดประตูเข้าไปพี่วิตเตอร์ก็พุงมาขวาง 

“ห้องนี้ไม่ได้ทำความสะอาดนานแล้ว ฝุ่นมันเยอะน่ะ เดี๋ยวหนูจะไม่สบายเอาได้”พี่วิตเตอร์เอ่ยออกมาด้วยสายตาที่เกินคาดเดา 

“ออ งั้น หนูกลับไปดูของที่ห้องก่อนนะคะ”พูดจบฉันก็หันหลังเดินออกไป ก่อนจะหันมามอง เห็นเขากำลังใช้กุญแจล็อกไว้ ทำไม ในนั้นมีอะไร ทำไมต้องมีความลับด้วย เราไม่ได้เป็นแฟนกันหรอกเหรอ  

หลังจากพากันอาบน้ำแต่งตัวเสร็จ ฉันก็ขอเขาออกมาเดินเล่นที่ชายหาด เขาไม่มากับฉันเพราะมีสายเข้าให้ดูงานที่ลูกน้องเขาส่งผ่านอีเมล์มา ก่อนฉันจะหยิบโทรศัพท์ประชุมสายหาเพื่อนทั้งสองคนของฉัน 

(มีอะไรย่ะถึงโทรมาได้)พอลล่าเอ่ยออกมา 

“ฉันมีเรื่องอยากปรึกษาหน่อย” 

(เรื่องอะไรเหรอ ทำไมเสียงฟังดูแปลกๆ)เพียงขวัญถามขึ้น 

“เมื่อตอนกลางวันที่มาถึง ฉันกำลังจะไปเปิดประตูห้องหนึ่ง แต่จู่ๆพี่วิตเตอร์ก็พุงมากันไว้ แล้วบอกว่าห้องนี้มันฝุ่นเยอะ แต่ฉันว่าไม่น่าใช่”ฉันเอ่ยถามเพื่อนๆออกมา “ถ้าเป็นพวกแก พวกแกจะคิดว่าไง” 

(คงไม่มีอะไรหรอกมั้ง) เพียงขวัญเอ่ยขึ้นจะปลอบใจฉันใช่ไหม 

(แต่ฉันว่าน๊า มันต้องมีอะไรแน่ๆ เอางี้ไหม ถ้าเขาหลับแกก็แอบบเข้าไปดู มีกุญแจไหมล่ะ)ความคิดอิเจ๊พอลล่านี่ดี 

“ไม่มีแต่เห็นว่าพี่วิตเตอร์เอาไว้ในลิ้นชัก”ฉันตอบออกไปพร้อมทำหน้าครุ่นคิด 

(เฮ้ย จะดีเหรอฅ)เพียงขวัญทักขัดขึ้น 

(แกหยุดไปเลยขวัญ ไม่เห็นด้วยคือ หุบปาก)พอลล่าเอ่ยดุเพื่อนสาวโลกสวยของเธอ 

“เออ งั้นฉันจะลองดูแค่นี้นะ”พูดจบฉันก็รีบเก็บโทรศัพท์ก่อนเดินเข้ามาในตัวบ้าน ตอนนี้ตะวันตกดินแล้ว ฉันเดินตามหาพี่วิตเตอร์ทั่วบ้าน ไปไหนของเขา ก่อนจะเห็นเขาเดินออกมาจากห้องนั้น ไหนว่าฝุ่นเยอะ 

“เจด้า กลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่”เขาทำหน้าตกใจเล็กน้อยก่อนจะเปลี่ยนเป็นปกติ 

“สักพักแล้วค่ะ หนูหาเฮียไม่เจอ เข้าไปทำอะไรในนั่นคะ”ฉันเอ่ยถามออกไป ก่อนเขาจะรีบปิดประตูลง 

“ไปเอาของนิดหน่อย ไปทานข้าวเถอะพี่ให้คนเอาอาหารมาเตรียมไว้ให้แล้ว”พูดจบพี่วิตเตอร์ก็เดินมาโอมเอวฉันให้เดินไปจากหน้าห้องนี้ ฉันต้องรู้ให้ได้ว่าเขามีความลับอะไรอยู่ 

หลังจากทานข้าวเสร็จ พี่วิตเตอร์ก็ไม่มีทีท่าว่าจะนอน แล้วฉันจะเข้าไปในห้องนั้นได้ไง ถ้าเขายังเป็นอยู่แบบนี้ ฉันต้องทำให้เขาหลับให้ได้ ก็เลยคิดแผนอะไรดีๆออก 

“เฮียขา”ฉันเดินไปนั่งบนตักพี่วิตเตอร์ก่อนจะเอื้อมแขนไปกอดรอบคอเขาไว้ “หนูอยากนอนแล้ว พาหนูไปนอนหน่อยสิ” 

“ทำไมวันนี้อ่อย อยากได้อะไร”เขามองหน้าก่อนถามฉันออกมา แต่สายตานี่แหมมมม หื่นซะไม่มี 

“เปล่า ก็แค่อยากอ้อนนิดหน่อย ไม่ได้หรือไง” 

“เปล่า แน่ใจนะ”พี่วิตเตอร์เอ่ยออกมาก่อนจะอุ้มฉันลุกขึ้น 0-0 เอาจริงเหรอ ก่อนเขาจะเดินอุ้มฉันมาวางที่เตียง 

จุ๊บ พี่วิตเตอร์แตะลงที่หน้าฝากฉันเบาๆ ก่อนจะมองหน้าฉัน  

“พี่เคลียร์เอกสารก่อน นอนก่อนพี่ได้เลยนะ”พี่วิตเตอร์ทำท่าจะลุกขึ้นก่อนฉันจะดึงเขาไว้ 

“เดี๋ยวสิ ไม่กล่อมหนูก่อนเหรอ”ฉันยังคงออดอ้อนเขาไป แต่ดูเหมือนมันจะล้มเหลว พี่วิตเตอร์ไม่เล่นด้วยอ่ะ ก่อนเขาจะเดินไปโต๊ะทำงานอีกครั้ง วันนี้คงไม่สำเร็จ งั้นนอนก่อนล่ะกัน ในเมื่อทำอะไรไม่ได้ฉันก็เลยนอนมันซะเลย 

 

“หืมมมมม”เจด้าครวญครางออกมาเล็กน้อย หลังจากที่ผมกลับมายังที่เตียงร่างบางก็หลับไปซะแล้ว ดูใครให้ใส่ชุดแบบนี้ยั่วชะมัด ถ้าเมื่อกี้ไม่ติดว่าต้องดูเอกสาร ผมจัดการเธอไปนานแล้ว ผมเลยอยากจะแกล้งเธอสักหน่อยโทษฐานที่หลับก่อน ทำไมก่อนหน้านี้ถึงมาอ่อยให้ผมอยากแล้วจะจากไปคงไม่ง่ายขนาดนั้นหรอกมั้ง 

“หอมเหลือเกิน”ผมเอ่ยขึ้นหลังจากที่ซุกไซร้อยู่บริเวณลำคอขาวระหงของเธอ เนื้อตัวเธอหอมจนทำให้ผมติดใจไปไหนไม่ได้เลยทีเดียว 

“หืม หนูจะนอน”เจด้าบ่นพรึบพร่ำในลำคอ พร้อมกับใช้มือปัดผมออก ใครบอกให้ยั่วให้อยาก ให้บอกให้ใส่ชุดนี้ล่ะ ผมไม่หยุดแค่นั้น ก่อนจะถอดชุดนอนของเธอออกชั้นในก็ไม่ใส่ นี่เตรียมพร้อมขนาดนี้เลยเหรอ 

ผมเลื่อนมือลงไปสัมผัสที่กึ่งกลางระหว่างตัวเธอในขณะที่ใบหน้ายังคลอเคลียร์อยู่บริเวณหน้าอกของเธอ ก่อนผมจะเมมกัดลงเบาๆที่ผิวขาวเนียนนี้ จนเป็นรอย 

“อ๊ะ พี่วิตเตอร์ อา”เจด้าครวญครางออกมา เมื่อผมใช้นิ้วกรีดไปตามร่องของเธอทำเอาร่างบางบิดไปมา ก่อนจะเล้าโลมเธอไปเรื่อยๆ ก่อนจะถอดเสื้อผ้าทุกชิ้นของผมและไปอยู่ช่วงหว่างขาของเธอ 

“พี่ขอนะ”พูดจบผมก็กดความเป็นชายลงไปในร่างของเจด้าทันที สำหรับเธอผมไม่เคยป้องกันเลย ผมคิดว่าเธอคงปกกันดี เพราะผมเห็นแผงยาคุมในกระเป๋าเธอบ่อยๆ 

“อ๊ะ อา” 

“ซี๊ดดดด” 

เสียงครวญครางเกิดขึ้นครั้งแล้วครั้งเล่า พายุร้อนที่ถาโถมเข้าหาร่างบางไม่มีทีท่าว่าจะหยุดลงได้ มันยังคงดำเนินไปเรื่อยๆทั้งร้อนแรง ดุดัน ในบางขณะก็เปลี่ยนเป็นเนิบๆอ่อนโยน เธอปฏิเสธไม่ได้เลยว่าชอบสัมผัสที่ชายหนุ่มมอบให้เธอประจำ พายุร้อนกว่าจะสงบลงก็กินเวลาข้ามไปเป็นวันใหม่ จนทำให้ร่างบางเหนื่อยล้า จนลืมไปเลยว่าเธอต้องพิสูจน์อะไรจากเขา 

 

เช้าวันใหม่ 

ฉันตื่นขึ้นมาในอ้อมกอดที่คุ้นเคยและอบอุ่นเขาทำให้ฉันได้รับรู้ถึงสิ่งที่ไม่เคยได้รับมาก่อน ฉันเป็นผู้หญิงที่ไม่เคยมีแฟนเพราะอะไรคงไม่ต้องให้พูด ฉันมองไปที่ใบหน้าใสที่ไร้สิวไร้สิวแปลกปลอม พี่มีอะไรปิดบังเจด้าอยู่กันแน่ ทำไมเจด้ารู้สึกเหมือน เจด้ายังเป็นคนอื่นสำหรับพี่ ฉันใช้นิ้วสัมผัสไล่ไปตามใบหน้าของคนข้างๆ พี่รักหนูจริงๆไหม 

“คิดอะไรอยู่”พี่วิตเตอร์เอ่ยขึ้นทั้งที่ยังไม่ลืมตา 

“เปล่าค่ะ”ฉันยังคงจ้องมองไปที่ใบหน้านั้นที่หลับตาพริ้ม 

“โกหก”เขาเอ่ยออกมาก่อนจะลืมตาขึ้น ก่อนจะลุกขึ้นนั่ง “อย่าลืมทานยาคุมด้วยล่ะ”อยู่ๆพี่วิตเตอร์ก็เอ่ยออกมา กินอะไรไม่เคยกิน 

“กินทำไมคะ”ฉันถามออกไปทั้งที่ยังนอนอยู่ 

“ในกระเป๋าไม่ใช่ของหนูเหรอ”เขาหันมาถามฉันด้วยใบหน้างุนงง 

“ไม่ค่ะ ของพอลล่า”ฉันตอบออกไป 

“...........”พี่วิตเตอร์ไม่เอ่ยอะไร ก่อนลุกขึ้นเดินเข้าห้องน้ำไป ทำไมช่วงนี้พี่วิตเตอร์ดูแปลกๆไป ทำไมวันนั้นเขายังคุยกับเฮียเจเจอยู่เลยว่าท้องก็เลี้ยง ทำไมวันนี้เขาพูดแปลกๆ 

ฉันไม่พูดอะไรต่อก่อนเดินออกไปเตรียมอาหารข้างนอกให้พี่วิตเตอร์ และคิดอะไรไปเรื่อยๆ มีอะไรที่ปิดบังกันนะ ทำไมเขาถึงกลับมาเย็นชาอีกครั้ง เขาไม่เป็นแบบนี้นานแล้วนะ 

“ทำอะไรอยู่เหรอ”เสียงพี่วิตเตอร์เอ่ยถามขึ้น ก่อนจะเดินไปนั่งที่โซฟา 

“แซนวิชกับไข่ดาว ทานรองท้องก่อนนะคะ”ฉันเดินถือจานอาหารมาให้พี่วิตเตอร์พร้อมกาแฟ 

“ขอบคุณครับ”เขาเอ่ยขอบคุณพร้อมกับเงยหน้ามามองฉัน  

“งั้นหนูไปอาบน้ำก่อนนะคะ”พูดจบฉันก็เดินเข้าห้องไปทันที 

ครืดดดด ครืดดดดด เอะโทรศัพท์ฉันเหรอ ฉันเดินไปยังโทรศัพท์ไม่ใช่ของฉันนี่ ของพี่วิตเตอร์ใครโทรมาเช้าแบบนี้ ก่อนฉันจะหยิบมือถือขึ้น 

“แพร” ใครอ่ะ ก่อนฉันจะกดรับ 

“วิตทำไมรับสายช้าจังคะ”เสียงผู้หญิงอ่ะ ใครทำไมสนิทกันเหรอ 

“ออ พี่วิตเตอร์อยู่ข้าง...” 

“ทำไร”พี่วิตเตอร์แย่งโทรศัพท์กลับไปยังไม่ทันทีฉันจะตอบผู้หญิงคนนั้น 

“เออ หนูแค่รับสายให้”ฉันเอ่ยออกไป ทำไมต้องทำหน้าแบบนั้นด้วย 

“ทีหลังเอาไปให้พี่นะอย่ารับสายโดยพละการแบบนี้”พูดจบเขาก็เดินออกไป ทำไมฉันจะรับไม่ได้ แค่รับโทรศัพท์ให้แฟนก็ผิดเหรอ ทำไมต้องทำเป็นไม่พอใจด้วยล่ะ แล้วใครโทรมากันแน่ 

หลังจากเหตุการณ์เมื่อเช้าฉันกับพี่วิตเตอร์ก็ไม่ได้คุยกันอีกเลย เขามาบอกแค่ว่าจะออกไปธุระสักครู่เดี๋ยวกลับมา อันนี้มันสามชั่วโมงกว่าแล้วไม่ครู่แล้วมั้ง ก่อนฉันจะนึกอะไรได้รีบวิ่งไปหากุญแจในลิ้นชักพี่วิตเตอร์และมาไขประตูห้อง ฉันเปิดเข้ามาเป็นห้องสีขาวขนาดใหญ่ของทุกอย่างยังดูดีสะอาด ภายในห้องมีรูปพี่วิตเตอร์กับผู้หญิงคนนั้น ดูสวยน่ารัก ใครกัน ก่อนฉันจะเดินสำรวจไปเรื่อยๆ มีทั้งเสื้อผ้าผู้หญิงที่ดูจะเหมือนจะเก่าไปหน่อยแต่ก็ยังดูดีอยู่ ห้องนี้เป็นห้องของใคร ก่อนฉันจะเดินไปหยิบดูรูปที่หัวเตียงแทบจะทรุดลงตรงนั้น และพลิกดูด้านหลัง 

-สัญญานะว่าจะอยู่กับผมตลอดไป- 

-สัญญาคะ ว่าเราจะมีครอบครัวที่น่ารัก- 

-2 เดือนแล้วนะ- 

นี่มันอะไรกัน เหมือนรูปแต่งงานเลย อะไรคือสองเดือน ภาพที่เหมือนจะมีความหมายหรือผู้หญิงในรูปท้องกับพี่วิตเตอร์ นี่มันคืออะไร ฉันงงไปหมดแล้ว ฉันรีบเอาทุกอย่างวางไว้ก่อนรีบออกจากห้องนี้ น้ำตาที่ฉันพยายามสะกดมันไว้ไหลออกมา ฉันรีบเอากุญแจไปไว้เหมือนเดิม อะไรกัน เขามีแฟนแล้ว เขาหลอกฉันเหรอ เขาจะทำแบบนี้ไปทำไม ฉันเหมือนคนบ้าที่ทำอะไรไม่ถูกได้แต่นั่งร้องไห้ที่เตียง ฉันรู้สึกเหมือนชาไปทั้งตัว แล้วตลอดเวลาที่ผ่านมาเกือบปี สำหรับฉันกับเขามันคืออะไร ฉันร้องไห้จนร่างกายอ่อนล้าก่อนจะเผลอหลับไป ตื่นมาอีกทีก็มืดแล้ว ก่อนจะมองไปที่นาฬิกา 1 ทุ่มแล้วเหรอ ทำไมพี่วิตเตอร์ยังไม่กลับมาอีก ก่อนฉันจะได้ยินเสียงคนเดิน ฉันเลยลุกขึ้นไปเปิดประตูออกไปดู 

“พี่วิตเตอร์” 

“ยังไม่นอนเหรอ”พี่วิตเตอร์หันมาถามฉัน ในขณะที่เขากำลังง่วนอยู่กับการทำอาหาร 

“เพิ่งตื่นค่ะ เผลอหลับไป”ฉันตอบพร้อมกับมองไปที่ใบหน้าเขา พี่มีอะไรปิดบังฉันไหม ยิ่งฉันมองมันยิ่งทำให้ไม่สามารถควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่ได้ฉันเลยรีบหันหน้าหนีก่อนจะยกมือขึ้นเช็ดน้ำตา 

“เป็นอะไรหรือเปล่า”พี่วิตเตอร์เดินมายืนอยู่ข้างหลังฉันก่อนจะถามฉันขึ้น 

“เปล่าค่ะ หนูปวดหัวนิดหน่อย”ฉันตอบออกไปก่อนหันไปหาเขาอีกครั้ง 

“ตัวร้อนไหม”พี่วิตเตอร์ยกมือขึ้นแตะที่หน้าผากฉัน ก่อนจะมองมาที่หน้าฉัน 

“วันนี้ไหนมาคะ”ฉันถามออกไปก่อนเขาจะหลบสายตาฉัน 

“พี่ไปคุยลูกค้าแถวนี้อ่ะ ตอนนี้ปลีกตัวออกมาเกือบได้ แต่สุดท้ายก็หนีออกมาหาหนูไม่ได้ พี่ขอโทษนะที่ปล่อยหนูไว้แบบนี้”พี่วิตเตอร์สวมกอดฉันเบาๆยิ่งทำให้ฉันกั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ 

“ฮึ ฮึ” 

“ร้องไห้ทำไม พี่ขอโทษ”เขายังเอ่ยขอโทษ ขอโทษไม่ขาดปากในคำขอโทษนั้นมีอะไรขอโทษนอกจากเรื่องนี้หรือเปล่าค่ะ ฉันอยากจะถามออกไปเหลือเกิน แต่ไม่กล้า ฉันรู้สึกอ่อนแอเกินไปที่จะรับรู้เรื่องราวที่เขาซ่อนไว้ในใจ ขอเวลาฉันสักพักนะถ้าฉันพร้อมที่ฟังความจริงจากพี่เมื่อไหร่ ฉันจะถามพี่โดยตรง ฉันปล่อยให้น้ำตามันไหลออกมา ตอนนี้ฉันรู้สึกเหนื่อยเหลือเกิน เหนื่อยจนไม่รู้จะบรรยายออกมายังไง ขอให้ฉันได้อยู่ในอ้อมกอดนี้ต่อไปก่อนได้ไหม 

 

หลังจากกลับมาจากทะเล เหมือนกับเขาพยายามหลบหน้าฉัน ฉันกับเขาไม่ค่อยได้เจอกันบ่อยเหมือนแต่ก่อน ด้วยเหตุที่ว่างานยุ่ง บินต่างประเทศ จนทำให้ชีวิตในการเรียนฉันกลับมาเหมือนเดิมคือไปไหนมาไหนกับเพื่อนและเฮียเจเจ และวันนี้เฮียเจเจก็มารับฉันเช่นทุกวัน 

“เฮีย”ฉันเอ่ยออกมาหลังจากขึ้นมาบนรถ ก่อนเฮียเจเจจะหันมามองหน้าฉัน 

“มีอะไร ทำไมช่วงนี้เหม่อๆว่ะ”เฮียถามฉันขึ้น 

“เฮียรู้จักผู้หญิงที่ชื่อแพรไหม”ฉันถามออกไปพร้อมกับหันไปมองหน้าเฮียเจเจ ก่อนเขาจะทำหน้าตกใจเล็กน้อย 

“แพรไหน คนชื่อเหมือนกันก็ตั้งเยอะ” 

“เจด้ารู้ว่าเฮียรู้”ฉันเอ่ยออกมาพร้อมกับน้ำตาที่คลอออกมา 

“............” 

“บอกหนูมาเถอะ”ฉันหันออกไปมองที่ข้างนอกพยายามที่ซ่อนน้ำตา เฮียเจเจเงียบอยู่นาน ก่อนจะออกรถและมาจอดอยู่ริมแม่น้ำ 

“เฮียไม่รู้นะว่าแกไปรู้จักชื่อนี้มาได้ไง ถ้าจะหมายถึงคนที่อยู่รอบตัววิตเตอร์”เฮียพักไว้แค่นั้นก่อนจะถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ “ผู้หญิงคนนั้นเคยเป็นคู่หมั้นของวิตเตอร์มัน และจะมีลูกด้วยกัน” สิ่งที่ฉันได้ยินมันก็ทำให้ฉันอึ้งเล็กน้อย ทำไมเขาไม่เคยพูดให้ฉันฟังบ้างล่ะ 

“แล้วตอนนี้เธออยู่ไหน”ฉันกัดฟันถามเฮียออกไป 

“หลังจากเหตุการณ์หนึ่งที่ทำให้เธอแท้ง มันก็เหมือนเป็นตราบาปสำหรับวิตเตอร์ไป ทำให้มันไม่อยากมีลูก ทั้งที่ก่อนหน้านี้มันอยากมีลูกมีครอบครัวที่น่ารัก มันอาจจะฟังดูไวนะ แต่หลังจากนั้นมันไม่เคยยุ่งกับผู้หญิงคนไหนได้ยาวนาน ตอนนี้แพรไปอยู่ที่เยอรมัน แต่เฮียไม่รู้ว่าพวกเขายังติดต่อกันอยู่หรือไม่”เฮียเจเจเอ่ยสิ่งที่ฉันถามออกมา 

“เขายังลืมผู้หญิงคนนั้นไม่ได้ใช่ไหม”ฉันถามออกไป 

“ไม่นะ เฮียก็คิดว่ามันลืมเธอไปแล้วนะ เพราะแพรเป็นคนทิ้งมันไป” 

“แต่อาทิตย์ก่อนหนูยังรับสายเขาอยู่เลย”ฉันเอ่ยออกมาก่อนจะหันไปมองใบหน้าพี่ชายของฉัน 

“เจด้า” 

“เฮียยยเขายังไม่ลืมผู้หญิงคนนั้นใช่ไหม ฮึฮึ หนูเห็นข้าวของทุกอย่างในห้องนั้น ฮือออออ เขายังเก็บมันไว้ทุกอย่าง เขายังไม่ลืมผู้หญิงคนนั้นใช่ไหม ฮืออ”น้ำตาที่ฉันจะซ่อนมันไว้ ฉันไม่ไหวแล้ว ฉันอยากระบายออกมา อะไรก็ได้ที่ทำให้ฉันสบายใจขึ้นกว่านี้ เฮียเจเจไม่เอ่ยอะไรก่อนจะลงรถและอ้อมมาหาฉันยังฝั่งข้างคนขับและเปิดประตูมาโอมกอดฉันไว้ จะมีสักกี่คนที่ยังรักและห่วงใยฉันเหมือนเฮีย ฉันปล่อยน้ำตาให้ไหล เฮียเจเจก็ไม่ได้เอ่ยอะไรมา ฉันไม่รู้เฮียจะคิดอะไรอยู่ แต่เขารู้ว่าฉันคิดอะไรเขาก็ไม่ได้เอ่ยอะไรที่ทำให้ฉันเครียด 

“ไปพักเถอะ เฮียต้องไปทำธุระต่อ”หลังจากฉันร้องไห้จนพอเฮียก็ขับรถมาส่งฉันที่บ้าน ก่อนฉันจะโดนเฮียไล่ให้มานอน นอนได้ไงน้ำยังไม่อาบเลย 

 

“มึงอยู่ไหน”ชายหนุ่มเอ่ยขึ้น และรอคำตอบจากปลายสาย “อีก15นาที มึงรอกูอยู่ที่นั่น” 

 

******** 

คืออะไรวิตเตอร์ มันคืออะไรกันแน่ทำไมไม่ทำให้เคลียร์ 

ฝากเมน ฝากติดตาม เอาใจช่วยทั้งตัวละครและไรท์ด้วยนะคะ 

ความคิดเห็น