นิยา เบรานี่

มาอัพทุกวันจ้า รอติดตามกันได้เลยนะคะ ฮิฮิ

ชื่อตอน : ตอนที่ 17

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 7.7k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 19 มี.ค. 2563 18:29 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 17
แบบอักษร

         “ว่าไง เมื่อไหร่หนูพิมจะกลับมา” เจ้าสัวธนาโทรมาถาม กลัวภาคินัยจะลืม 

         “เอ่อ... คือผมต้องไปประชุมที่ยุโรปน่ะครับ ตั้งสองอาทิตย์ และงานก็ยุ่งมาก” ภาคินัยยังไม่พร้อมที่จะพูดเรื่องนี้ คิดว่ากลับจากประชุมเมื่อไหร่ ค่อยกลับมาจัดการ อย่างน้อยที่สุด ก็ควรต้องต่อรองขอลดเงินเดือนอีกสักนิด 

         “ให้ฝ่ายบุคคลเขาจัดการแทนสิ จะไปยุ่งเรื่องเล็กน้อยทำไม เธอเป็นแค่พนักงานระดับล่าง ผู้บริหารอย่างแกไม่ต้องสนใจหรอก ยกเว้นเสียว่า จะพยายามถ่วงเวลา อยากทรมานให้คนแก่ต้องรอ” 

         “ไม่ใช่อย่างนั้นนะครับ” ภาคินัยพยายามอธิบาย 

         “ฉันอยากให้หนูพิมกลับมาทำงานภายในอาทิตย์หน้า อยากจะให้เสร็จก่อนหน้าฝน” 

         “เอ่อ...” ภาคินัยลังเล 

         “หากอยากจะรู้ว่าฉันใจร้อนมากแค่ไหน ก็ให้ย้อนรำลึกถึงตอนที่แกอยากจะได้ที่ดินแถวรัชดา ผืนที่แกเพิ่งสร้างคอนโดเมื่อปีกลาย” 

         เจ้าสัวธนาคือคนที่ช่วยโดยไม่ข้อแม้ ตามใจคนหนุ่มอารมณ์ร้อนเช่นเขา กำไรจากความสำเร็จครั้งนั้น หลายร้อยล้านทีเดียว เขาจึงไม่มีข้ออ้างใดๆ ที่จะเลี่ยงไม่จ่ายเงินเดือนตามที่ผู้หญิงคนนั้นร้องขอ 

         “ก็ได้ครับ ผมจะให้เธอกลับมาทำงานภายในอาทิตย์นี้เลย” 

*** 

         พิมณาราบอกกับที่ทำงานปัจจุบันว่าเธออยากจะขอลาออกเพราะที่ทำงานค่อนข้างไกล ทำให้ไม่สามารถกลับไปรับลูกได้ทันเวลา อีกทั้งการเดินทางด้วยระยะเวลาชั่วโมงครึ่งต่อเที่ยว ไปกลับร่วมสองชั่วโมง ทำให้เธอเหนื่อยกว่าที่ควรจะเป็น  

ที่ทำงานทราบเหตุผลแล้วก็ยังใจดี เสนอจะให้เงินเพิ่มอีก แต่ถึงกระนั้นพิมณาราก็ขอยืนกรานที่จะลาออก เพราะเธอเป็นห่วงพฤกษ์จริงๆ  

         สามวันก่อนหน้านี้ฝนหนักมาก ทำให้การจราจรเป็นอัมพาต ประจวบเหมาะกับพี่เลี้ยงชั่วคราวที่จ้างให้ช่วยรับพฤกษ์กลับบ้านให้มีธุระด่วนไม่สามารถไปรับได้ เธอพยายามโทรหากมลวรรณเพื่อขอความช่วยเหลือ แต่อีกฝ่ายก็ปิดเครื่อง ทำให้เธอต้องไปเอง กว่าจะไปถึงโรงเรียนก็เลิกนานแล้ว  

         พฤกษ์นั่งร้องไห้อยู่กับครูพี่เลี้ยงเพราะกลัวเธอจะไม่ไปรับกลับบ้าน วันนั้นเองที่ทำให้เธอตัดสินใจได้เด็ดขาด ว่าเธอควรจะกลับไปทำงานที่เดิม เพราะอยู่ใกล้ที่พัก เธอไม่อยากจะเสี่ยงอีกแล้ว 

ความคิดเห็น