Yoruka12

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ช่วยเหลือสกาดี้(2)Xความรัก

ชื่อตอน : ช่วยเหลือสกาดี้(2)Xความรัก

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 155

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 19 มี.ค. 2563 06:16 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ช่วยเหลือสกาดี้(2)Xความรัก
แบบอักษร

“อย่าตายเชียวนะยับบ้า”

.

.

.

.

.

.

.

.

.

 

ณ บ้านของคิริโตะก่อนที่เฮอร์คิวลีสจะปรากฎตัว 10 นาที

คิริโตะที่นั่งดูทีวีอยู่นั้นมีความรู้สึกแปลกๆอาจจะเกิดเรื่องที่สกาดี้ไปปิดรอยแยก แต่คิดไม่ทันเสร็จก็ได้รับการแจ้งเตือน

<<สกาดี้ตกอยู่ในอันตราย>>

<<ภารกิจถูกเปลี่ยน>>

<<ภารกิจ:ปิดรอยแยกระดับ a++="">>

<<รางวัล:สิทธิ์สุ่มกาชา 10="" ครั้ง,การ์ดอัพel1ชิ้น="">>

<<ภารกิจถูกเพิ่ม>>

<<ภารกิจพิเศษ: กำจัดเฮอร์คิวลีส="" ระดับa++="">>

<<รางวัล:เลือกโฮกุ สกิล="" ระดับe-a++="" 1ชิ้น/สกิล="">>

คิริโตะเมื่อได้รับการแจ้งเตือนอันแรกก็รีบเปลี่ยนเป็นร่างวีรชนทันทีและออกจากบ้านโดยใช้ความเร็วสูงสุด

‘อย่าเป็นอะไรไปนะยัยบ้า’

ในหัวก็คิดอย่างนั้นโดยไปสนใจเสียงแจ้งเตือนอะไรเลย กระโดดข้ามบ้านแต่ละบ้านมาเรื่อยๆ ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปกี่นาทีแล้ว

เมื่อมาถึงโรงงานร้าง ก็รีบวิ่งเข้าไปทันที พอเข้าไปก็เห็นสกาดี้ที่นั่งอยู่กับพื้นโดยยกดาบขึ้นมากันดาบของเฮอร์คิวลิสที่จะฟันลงมา

“ดีแล้วละที่ฉันมาคนเดียว คิริโตะจะได้ไม่ต้องมาบาดเจ็บเพราะฉันอีก ฉันจะได้ไม่ต้องทุกทรมานที่ทำให้คนอื่นบาดเจ็บอีก ฉันตายนะดีแล้ว แต่จะไม่ได้กินอาหารฝีมือคิริโตะอีกแล้วสินะ....”

เมื่อคิริโตะได้ยินสิ่งที่สกาดี้พูดถึงจะอยู่ไกลแต่บรรยากาศมันเงียบก็ได้ยิน คิริโตะชักดาบคู่ใจของเขาและพุ่งเข้าไปทันที

Elucidator ถูกชักออกมาและกันดาบศิลาของเฮอร์คิวลิสไว้

“อย่าตายเชียวนะยัยบ้า”

คิริโตะได้ดันดาบของเฮอร์คิวลิส ออกไปอย่างแรงจนเฮอร์คิวลีส กระเดนออกไป ชนกำแพง

ตูมม

“ยัยบ้างั้นเหรอ”

สกาดี้พูดออกมาและมองไปทางคิริโตะที่หันหลังให้เธออยู่ และคิริโตะก็ตะโกนออกมาใส่สกาดี้

“อ่าใช่ ยัยบ้า คิดจะตายจากการปกป้องคนอื่นงั้นเหรอ คิดว่าตัวเองตายไปแล้วจะทำให้คนอื่นไปบาดเจ็บงั้นเหรอ”

“อย่ามาคิดบ้าๆว่าการตายแล้วทำให้คนอื่นไม่เสียใจนะ คิดว่าเธอตายไปแล้วคนอื่นจะดีใจรึไงยัยบ้า”

สกาดี้ที่นั่งอยู่ก็ตะโกนกลับมา

“คำก็ ยัยบ้า สองคำก็ยัยบ้า และจะให้ฉันทำยังไงละตาบ้า ฉันไม่อยากสูญเสียอะไรไปแล้วนิ คนที่อยู่ข้างๆฉันก็ตายไปหมด ถ้าฉันตายไปฉันจะได้ไม่สูญเสียอะไรไปอีกไงเหล่าตาบ้า”

ระหว่างตะโกนสกาดี้ก็ร้องให้ออกมา เธอนั้นไม่อยากสูญเสียอะไรไปอีก อย่างน้อยถ้าเธอตายไปก็ไม่ต้องสูญเสียอะไร

“แล้วพวกคนที่ตายไปถ้ารู้ว่าเธอตายไปแล้วพวกเขาจะดีใจรึไง ฉันขอตอบเลยว่า ไม่!! แล้วเธอเคยมองรอบข้างบ้างไหม คนรอบข้างเธอที่ไม่อยากให้เธอตายนะเธอรู้ถึงพวกเขารึป่าวยัยบ้า”

ที่คิริโตะพูดไปแบบนั้นเพราะเขารู้ เขาเคยเสียอะไรไปเหมือนกัน จนกระทั่งได้รับรู้ว่าตัวเขาไม่ได้อยู่คนเดี่ยว คนที่ตายไปก็ไม่ได้ตายเสมอไป

พวกเขายังคงอยู่ ยังคงอยู่ในจิตใจของเรา

“ฉันจะไปรู้ไหมละ ว่ามีคนพวกนั้นอยู่รึป่าวนะ”

ตัวของสกาดี้ไม่รู้อะไรเกี่ยวกับความรู้สึกที่คนรอบข้างมีต่อเธอ เธอรู้แค่ว่าถ้าทำให้พวกเขาเกลียดพวกเขาจะไมาเขาใกล้เธอ

“ฉันไม่รู้หรอกนะว่ามีรึป่าว แต่ก็มีฉันนี้ละที่ไม่อยากให้เธอคนที่ฉันรักต้องตายอีก”

เมื่อสกาดี้ได้ยินอย่างนั้นเธอก็เบิกตากว้าง เธอไม่คิดเลยว่าคิริโตะจะคิดกับเธอแบบนั้น

ตูมม

แต่เฮอร์คิวลิสไม่รอให้พวกเขาคุยกันเสร็จแกะตัวเองออกจากกำแพงและพุ่งตัวมาหาคิริโตะด้วยความเร็วจนกำแพงข้างหลังแตกออก

เคร้ง

เฮอร์คิวลิสที่พุ่งตัวมาทางคิริโตะและใช้ดาบศิลาในมือฟันลงมาทางคิริโตะ แต่คิริโตะกันไว้ได้และเบียงตัวดาบลงให้ดาบลงไปถึงพื้น

ตูม

เมื่อเฮอร์คิวลิสเห็นว่าไม่สำเร็จเขาก็เหวี่ยงดาบไปทางคิริโตะ คิริโตะก็กระโดดหลบไป จนทั้งสองยื่นประจันหน้ากันอยู่

คิริโตะและเฮอร์คิวลิสมองหน้ากันอยู่แปปหนึ่งและพยักหน้าให้กัน นั้นเป็นเหมือนการให้เกริียรติของนักรบ

ถึงแม้ตัวของเฮอร์คิวลิสจะถูกอัญเชิญมาในคลาสเบอร์เซกเกอร์ที่ไม่สามารถพูดได้ได้แต่ทำตามสัญชาตญาณเท่านั้น

แต่การกระทำเมื่อครู่ก็นับเป็นสัญชาตญาณนักรบเช่นกัน เฮอร์คิวลิสจึงทำเช่นนั้น

ถึงแม้ตัวของคิริโตะจะไม่ใช่นักรบ แต่เขาคือนักดาบ การให้เกรียติตอบกลับนับว่าเป็นการเคารพให้แก่คู่ต่อสู้ ถึงจะเคยเป็นถึง ราชาก็เถอะ

เมื่อเสร็จสิ้นการเคารพ ทั้งคู่ก็ตั้งท่าต่อสู้ของต้นเอง เมื่อเสร็จแล้ว ทั้งคู่พุ่งตัวเขาหากันด้วยความรวดเร็ว

เคร้งๆๆๆ

ชึกๆๆ

คิริโตะที่ปัดการโจมตีของเฮอร์คิวลิสได้ก็สวนกับไปทำให้เฮอร์คิวลิสได้แผลไปเยอะ เฮอร์คิวลิสที่โดนเช่นนั้นก็สวนกลับไปพลัดกันลุกกันรับอยู่นาน

.

.

.

.

.

.

.

 

ผ่านไป 2 ชั่วโมง ตอนนี้เวลา เทียงคืนแล้ว

ตอนนี้คิริโตะได้ฆ่าเฮอร์คิวลิสไปถึง 11 ชีวิต โดยการเทรชดาบไร้ชื่อที่มีระดับมากกว่า A ออกมา

และนี้คือชีวิตสุดท้ายของเฮอร์คิวลิส คิริโตะเลือกที่จะเอาดาบ Night sky sword ออกมา

คิริโตะได้พุ่งเขาไปหาเฮอร์คิวลิสที่ฟื้นตัวเสร็จ ตัวดาบเรืองแสงสีเขียว เขาใช้ Sword skill Sonic Leap ฟันเขาไปกลางตัวของเฮอร์คิวลิส

และใช้ Sword skill Vertical Arc อีกครั้งนึง ดาบเรืองแสงสีฟ้าและฟันไปที่ตัวของเฮอร์คิวลิสจนเป็นรูปตัว V

จนตัวของเฮอร์คิวลิสล้มลง เมื่อเห็นว่าเคววยังไม่จบ คิริโตะจึงเดินเข้าไปหาเฮอร์คิวลิสและเอาNight sky sword วางไว้บนตัวของเฮอร์คิวลิส

“หลับให้สบายนะครับ”

เมื่อคิริโตะพูดออกมาแบบนั้น ตัวดาบเรื่องแสงสีทองและรวบตัวที่ปลายดาบกลายเป็นหยดน้ำหยดลงไป

เมื่อตัวของเฮอร์คิวลิสโดนหยดน้ำนั้น ไม่นานก็เริ่มกลายเป็นต้นส้นขนาดใหญ่ และอีกหลายปีที่นี้จะเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญที่หนึ่งในญี่ปุ่นที่เมื่อคู่รักมาที่นี่จะทำให้รักกันชั่วนิรันดร์ ใต้ต้นส้นนี้

ซึ่งตัวของคิริโตะก็คงไม่รู้เพราะไปโลกอื่นแล้ว

คิริโตะมองดูต้นส้นขนาดใหญ่ได้ไม่นานก็เดินไปหาสกาดี้ทันทีไม่สนเสียงภารกิจสักนิด เมื่อมาถึงคิริโตะได้ยื่นมือมาหาสกาดี้และพูดว่า

“กลับบ้านของเรากัน”

“อืม”

สกาดี้ที่ไม่รู้จะพูดอะไรก็ได้ตอบไปแค่นั้น คิริโตะเลยจัดการอุ้มเธอด้วยท่าเจ้าหญิงทันทีและเปลี่ยนเป็นฟอมร์ALO และกลางปีกบินขึ้นท้องฟ้าและตรงกลับบ้านทันที

ถึงแม้ตัวของเธอจะตกใจที่คิริโตะอุ้มเธอแต่ก็สงบสติอารมณ์อย่างรวดเร็วและหาเหตุผลว่าทำไมถึงอุ้มเธอ

“ทำไมถึงอุ้มฉันละ”

เมื่อคิริโตะได้รับคำถามนั้นก็ตอบกลับ

“ก็เธอบาดเจ็บนิ ผมก็เลยอุ้มเพื่อที่จะพากลับบ้านและไปรักษาได้ง่าย”

เมื่อได้นับคำตอบสกาดี้ก็คิดเรื่องต่อไปทันที แต่เธอก็ลังเลที่จะถามแต่เธอก็รวบรวมความกล้าถามออกในที่สุด

“ที่นายบอกว่ารักฉันนะจริงรึป่าว”

เมืี่อคิริโตะได้ยินคำถามนั้นก็หยุดบินและหันหน้ามามองสกาดี้ที่หน้าแดงอยู่ในอ้อมแขนของเขา

“แล้วถ้าจริง สกาดี้จะรับรักผมรึป่าว”

เสียงที่ออกมาจากปากของคิริโตะทำให้เธอใจเต้น แต่ก็เลือกที่จะตอบกลับไปแต่เสียงกลับแผ่วเบา

“อะ..อืมฉัน..รักนาย”

เมื่อคิริโตะได้ยินอย่างนั้นก็ยิ้มออกมา ถึงแม้เสียงจะเบาแต่เขาก็ได้ยิน คิริโตะได้ยื่นหน้าไปหาสกาดี้และประกบริ้มฝีปากของเขาไปทีีริ้มฝีปากของเธออย่างแผ่วเบา

สกาดี้ที่ที่เห็นว่าคิริโตะยื่นหน้ามาให้ก็ไม่ปฏิเสธ เธอเลือกที่จะหลับตาลงซึมซับรสจูบนี้

จูบนี้เป็นจูบแรกของทั้งสอง เป็นจูบแสนธรรมดา ที่ไม่มีความเร้าร้อนหรืออะไรเลย แต่เป็นจูบที่อบอุ่น เป็นจูบที่ ให้ด้วยความรักของทั้งสอง

ภายใต้ท้องฟ้ายามค่ำคืนที่เต็มไปด้วยดวงดาวมากมาย ทั้งคู่จูบกันอยู่หลายนาทีและผละออกจากกัน คิริโตะได้ก้มลงไปกระซิบที่ข้างหูของสกาดี้

“เธอนะเป็นของผมแล้วนะ..อย่าคิดหนีเชียวละ”

เมื่อสิ้นเสียงคิริโตะก็ประกบปากลงไปที่คอของสกาดี้และดูดเพื่อทำสัญลักษณ์ว่าเธอคนนี้มีเจ้าของแล้ว

“นะ..นายก็เหมือนกัน..เป็นของฉันแล้วอย่าตายไปก่อนซะละ”

สกาดี้ก็ไม่น้อยหน้าเธอก็ไปกระซิบที่ข้างหูของคิริโตเช่นกันและกัดไปที่คอของคิริโตะเธอไม่ดูดแต่เลือกที่จะกัด

เพราะเธอคิดว่าคิริโตะคงไม่ได้มีเธอเพียงแค่คนเดี่ยวแน่ๆ ถึงจะไม่เคยมีประสบการณ์เรื่องความรักแต่เหมือนกับว่าสัญชาตญาณเธอจะบอกแบบนั้น

อย่างน้อยเธอก็ของบอกหน่อยละกันว่าเธอนะคือ คนแรกของเขาละนะ

เมื่อทำอะไรเสร็จก็บินกลับบ้านทันที วันนี้เขาไม่รีบต้อสู้มาเหนื่อยมากแล้ว ถึงแม้วีรชนจะไม่เหนื่อยแต่จิตใจของเขานั้นก็เป็นเพียงแค่เด็กม.ปลาย(?) ที่ควรจะได้รับการพักผ่อน

เพราะฉะนั้นจึงเป็นการบินช้าๆ ซึมซับบรรยากาศนี้ให้นานที่สุดก่อนจะถึงบ้าน ตัวของสกาดี้ก็หลับไปใยอ้อมแขนของเขาแล้ว

พรุ่งนี้หยุดเรียนสักวันคงไม่เป็นไร มั้งนะ

.

.

.

.

.

.

#ก็จบไปอีกตอนแล้วนะครับ

#มีข่าวดีจะบอกละผมไม่ติดศูนย์ละ เกรดก็ดีกว่าที่คิดมากๆ(ตอนแรกยังงงเลยกูรอดมาได้ไง ตอนแรกคิดว่าจะได้เฉลี่ย2สะอีกแต่ได้3.22ละ!!เพราะฉะนั้นไม่ต้องห่วงว่าจะไม่ลง แต่แค่จะตามอารมณ์เท่านั้นเหมือนเดิม ก็ถือซะว่าเพิ่มโอกาลงละนะ)

#ความจริงตอนนี้มันยาวถึง 16หน้าเลยละแต่ตัดฉากต้อสู้ออกไปเยอะมากๆจนเหลือแค่นี้

#นิสัยของสกาดี้จะเริ่มเปลี่ยนไปเรื่อยๆนะครับ(ตอนนี้ก็เปลี่ยนเยอะอยู่แล้ว)

#เหมือนเดิมครับ ติ ชม แนะนำ หรือผิดอะไรก็บอกได้นะครับผมอ่านทุกคอมเม้นแต่แค่อาจจะไม่ตอบ

#อ่อช่วงนี้อีเวน Saber war เพราะฉะนั้นฟามร์ยาวๆครับ พึ่งเสียเพชรไป120เม็ดกับ ตู้X เมื่อวานนี้น้ำตาจอไหลไม่ได้เพราะฉะนั้นก็ฟามร์ยาวๆอีกครับ

#อยากได้เม้นอะจะได้มีกำลังใจฮะฮะ

#เจอกันตอนหน้าบายยยย

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น