เป็นหมูไม่อ้วนก็แปลก >//<

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนพิเศษ

คำค้น : เสือ

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.4k

ความคิดเห็น : 10

ปรับปรุงล่าสุด : 18 มี.ค. 2563 22:30 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนพิเศษ
แบบอักษร

ตอนพิเศษ 

หลังจากที่ผมคลอดลูกนี่ก็ผ่านมาเดือนกว่าๆแล้ว รามพาผมกับลูกมาอยู่ที่ถ้ำ ถ้ำเดิมที่ผมกับรามเคยอยู่มาก่อน ตอนนี่ลูกผมแปลงเป็นคนได้แล้ว ลูกผมเป็นผู้ชายทั้งหมดหน้าตาลูกทั้ง2คนเหมือนรามเป๊ะๆแต่อีกคนหนึึ่งหน้าเหมือนผม แน่นอนลูกเสือสีส้มเข้มหน้าเหมือนรามแต่ตัวสีขาวที่เกิดทีหลังสุดหน้าเหมือนผมแถมยังมึนเหมือนกันอีก ผมล่ะอยากจะบ้าตาย  

ตอนนี้ก็นอนดูดนมผมอยู่ ผมต้องสลับไปมาเพื่อให้กินได้ทั่วถึงแต่ล่ะคนดูดหน้าอกผมจนแดงไปหมด โดยเฉพาะเจ้า ไอศูรย์ ลูกคนแรกที่ถอดแบบรามมาเป๊ะๆตามด้วยเจ้า อสูร ลูกคนที่สองที่ได้นิสัยคนเป็นพ่อมาเต็มๆแล้วก็เจ้า บุศบา ที่หน้าได้ผมเต็มๆตอนแรกนึกว่าผู้หญิงด้วยซ้ำถ้าไม่เห็นไอ้นั่นก่อน เจ้าไอศูรย์กับอสูรจะติดผมแต่บุษบาจะติดพ่อแทน  

"โอ้ยย ไอศูรย์ดูดเบาๆสิ" 

"หึ"  

เห้ย จะพิสดารเกินไปแล้วเกิดมาพึ่งเคยเห็นเด็กหัวเราะในลำคอได้ มันถอดแบบพ่อมันมาเร็วไปไหมแถมยังจ้องผมด้วยสายตาแปลกๆอีก จะผิดไหมถ้ากลัวลูกตัวเอง 

"เจ้าไอศูรย์ มันจะมากเกินไปแล้วน่ะ" 

"รามอย่าดุลูก" 

"แต่มัน....." 

ผมเอ็ดรามที่ดุไอศูรย์ขณะที่ตัวเองนอนเล่นกับบุษบาอยู่ส่วนเจ้าอสูรก็นอนอยู่บนตักผม รามชักจะดุเจ้าไอศูรย์กับอสูรบ่อยเกินไปแล้ว ไม่ว่าใครคนหนึ่งทำอะไรแปลกๆก็ดุไปหมดทั้งที่ตัวเองเป็นคนทำให้เห็นแท้ๆ  

"ฮึก แงง" 

"โอ๋ ไม่ร้องน่าคนเก่ง"  

ผมอุ้มไอศูรย์ที่หยุดดูดนมแล้วร้องไห้ขึ้นมาพาดไว้ที่ไหล่ก่อนจะตบเบาๆไปที่ก้น เสียงดังจนเจ้าอสูรได้ยินจึงงัวเงียตื่นขึ้นมาพอดีพอเห็นคนเป็นพี่ร้องไห้ตัวเองก็ร้องตาม อ้าวว หนักกว่าเดิมอีกทีนี่ 

"ฮึกก แงงง" 

"แงงง" 

"โอ๋ โอ๋ อสูร ไอศูรย์ ไม่ร้องน่าาคนดี" 

ผมอุ้มเอาอสูรขึ้นมาแนบอกปากก็โอ๋ให้หยุดร้อง ส่วนคนที่เป็นสาเหตุก็นอนเล่นกับลูกคนเล็กอยู่จะสบายเกินไปแล้ว  

"ไอศูรย์ อสูร ถ้ายังไม่หยุดร้องก็ไปอยู่กับพ่อน่ะ" 

"......" 

"..."  

เงียบสนิทพอได้ยินประโยคนี่ เด็กทั้งสองคนนี่ดูจะไม่กินเส้นกับรามเอามากทั้งที่หน้าตาเหมือนรามขนาดนี่ สะอื้นเบาๆ ผมจึงอุ้มเอาไอศูรย์ลงมานอนที่กองฟางข้างๆตัวตามด้วยอสูร ตอนที่มารามเอากองฟางมาถมเต็มไปหมดจึงมีที่นอนให้เจ้าพวกนี่นอนด้วย  

เด็กสองคนนี่ก็คลานเข้ามาหาผมอีกอะไรจะติดขนาดนี้ผมพยายามดันให้ทั้งสองคนนอนลงจะได้เอาผ้าห่มคลุมให้แต่เด็กทั้งสองก็ไม่ยอมอยู่เชยๆให้ห่ม ปีนขึ้นมาจนถึงตกผมก่อนจะนอนเบียดกันที่ตักผม น่ารักน่าเอ็นดูจริงๆ ต่างจากคนเป็นพ่อโดยสิ้นเชิง 

"บุปผา เจ้าเด็กนรกพวกนั้นนอนหรือยัง" 

"นอนแล้ว รามบอกกี่รอบแล้วว่าอย่าเรียกลูกแบบนั้น" 

"ช่วยไม่ได้"  

ก่อนที่รามจะอุ้มเอาลูกทั้งสองที่นอนบนตักผมไปนอนข้างๆบุศบาที่หลับอยู่ ก่อนจะตามมาขึ้นคร่อมผม ผมเงยหน้ามองรามนิดๆรามก็ส่งยิ้มเจ้าเลห์ให้ผม 

"รามลูกนอนอยู่น่ะ" 

"เจ้าก็อย่าร้องดังสิ" 

"นี่เจ้า..อื้ออ"  

พูดยังไม่ทันจบ อีกฝ่ายก็ประกบปากมาก่อนและเริ่มบทเพลงรักอีกหลายต่อหลายรอบ จนผมตัวสั่นไปตามแรงกระแทกของอีกฝ่าย 

"บุปผา ข้ารักเจ้าน่ะ" 

"ข้าก็รักเจ้าเช่นกัน...อื้อ"  

นี่ก็จบไปแล้วน่ะค่ะกับเรื่องแรกของไรท์  

เรื่องที่สองจะมารูปแบบไหนรอดูได้เลยค่าา 

ความคิดเห็น