Kedrasa

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะคะ 🥰🥰🥰

กรงรักฯ# 55 ความสุขที่แท้จริง

ชื่อตอน : กรงรักฯ# 55 ความสุขที่แท้จริง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 627

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 19 มี.ค. 2563 18:32 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
กรงรักฯ# 55 ความสุขที่แท้จริง
แบบอักษร

 

 

น้องพารัก🍁🍁🍁

 

สายลมเย็นพัดเอื่อยกระทบกับผิวกายของผม มือขาวซีดขยับจับผ้าแพรที่คลุมไหล่ให้กระชับกายบางมากขึ้น วิวทิวทัศน์แล้วก็บรรยากาศของที่นี่ทำให้จิตใจของผมสงบมากขึ้น ผมมาอยู่กับพี่ไมค์ได้สามวันแล้ว วันแรกผมร้องไห้ทั้งวันทั้งคืน แต่พอพวกแฝดดิ้นสติที่เริ่มเลือนลางของผมก็กลับมาทันที

 

ผมบอกกับตัวเองแล้วว่า ผมยังมีลูกๆ พวกเค้าไม่รู้อะไรด้วย ถ้าผมมัวแต่เศร้าเสียใจ ร้องไห้เสียใจเหมือนคนบ้า สุดท้ายผมอาจจะเสียพวกเค้าไปก็ได้ ผมเลยหันมาดูแลตัวเอง หาอะไรทำ ทานของมีประโยชน์ แล้วผมก็เพิ่งสังเกตว่าที่นี่มันสวยมากๆ การนั่งกินลมชมวิวแบบนี้มันก็ไม่เลวแฮะ

 

" นายน้อยครับ อาหารเช้าครับ " ผมหันไปหาพี่ไมค์ พี่ไมค์วางถาดอาหารไว้บนโต๊ะใกล้ๆผม กลิ่นอาหารมันทำให้ผมรู้สึกวิงเวียนพิกล

 

" พี่ไมค์ฮะ...เอ่อ...อะไรเหรอฮะ " ผมมองน้ำดำๆที่อยู่ในถ้วย ยี้~~~อะไรอ่ะ คือแบบมันกินได้ใช่มั้ย ผมทำหน้าสงสัยแล้วเงยขึ้นมองพี่ไมค์ที ไอ้น้ำนี้ที

 

" ซุปไก่น่ะครับ นายท่านให้คนส่งมาให้นายน้อยทาน ท่านบอกว่ามันบำรุงครรภ์ดีน่ะครับ " คุณพ่อกับคุณแม่เหรอที่ส่งของแปลกๆแบบนี้มา

 

" พะ...พี่ไมค์..รัก...เอ่อ...รักเหม็นนะฮะ รักพูดจริงๆนะ อึก....อุ๊บ...อ๊วกกกก" ผมมองไอ้ซุปไก่อีกครั้ง มันทนไม่ไหวจริงๆ ผมรีบพาร่างอันซีดเซียวของผมไปที่ห้องน้ำ แล้วผมก็.....อาเจียน

 

ผมอาเจียนหนักมาก นี่เป็นครั้งแรกที่ผมมีอาการแบบนี้ อาการของคนแพ้ท้อง เอาจริงๆไอ้อาการนี้พี่.....พี่ออยเค้าเป็นก่อนที่ผมจะรู้ตัวว่าท้องซะอีก ตอนนั้นใครๆต่างก็พากันแซวพี่ออยว่า " รักเมียมากนะสิถึงแพ้ท้องแทนกันแบบนี้ " แล้วตอนนี้ล่ะ อยู่ดีๆผมก็อาเจียน มันหมายความว่าพี่ออย.....หมดรัก...ผมแล้วใช่มั้ย

 

กึก!!! ผมสะดุ้งเล็กๆ เมื่อมือหนาของพี่ไมค์ลูบลงมาที่แผ่นหลังของผม ใช่น้องพารัก น้องต้องเข้มแข็ง อย่าปล่อยให้เรื่องแย่ๆมาทำร้ายตัวเราได้ พอคิดได้ผมก็หันไปขอบคุณพี่ไมค์

 

" ขอบคุณมากนะฮะ อึก...พี่ไมค์ฮะ...รักอยากทานผลไม้จังเลยฮะ เอาที่มีรสเปรี้ยวๆนะฮะ คือตอนนี้รักพะอืดพะอมขมคอไปหมดเลยฮะ "

 

" ได้สิครับ แล้วนายน้อยอยากได้อะไรเพิ่มอีกมั้ยครับ "

 

" ไม่มีแล้วฮะ ขอบคุณนะฮะ "พี่ไมค์ช่วยพยุงร่างบางของผมมานั่งที่ระเบียงเหมือนเดิม พี่ไมค์รีบยกไอ้ซุปไก่ออกไปทันที ผมยกน้ำเปล่าขึ้นมาดื่มพร้อมนั่งคิดอะไรเรื่อยเปื่อย อย่างที่ผมบอกที่นี่บรรยากาศดีมากๆ แล้วมันก็ไม่ไกลจากกรุงเทพมากด้วย ที่นี่กาญจนบุรีฮะ

 

" ขอโทษนะครับ มีใครอยู่มั้ยครับ ผมเอาผลไม้มาฝากครับ ขอโทษคะ.....ครับ " ผมค่อยๆเดินพาไอ้ท้องโย้อุ้ยอ้ายออกมาประตูรั้วหน้าบ้าน ผู้ชายคนนี้เค้ามองผมแล้วก็นิ่งไปเลย

 

" เอ่อ....มาหาใครเหรอฮะ...คะ..คือเจ้าของบ้านไม่อยู่น่ะฮะ " ผมอาศัยช่วงที่เค้าเงียบตอบออกไป แต่ผมไม่ได้เปิดประตูให้นะฮะ ผมยืนอยู่ในบริเวณบ้าน ผู้ชายคนนี้น่าจะอายุน้อยกว่าผมเยอะเลย เค้าดูสดใสไม่มีพิษมีภัยอะไร

 

" อ้าว!!!...พี่ไมค์ไม่อยู่เหรอครับ ..ทำไงดีว่ะ..เอ่อ...คุณ..เธอ...เอ่อ.."

 

" ผมเป็นผู้ชาย แล้วผมคิดว่าผมน่าจะอายุเยอะกว่าคุณนะฮะ " ผมส่งยิ้มแสดงท่าทีที่เป็นมิตรไปให้ เพราะอย่างน้อยเค้าก็รู้จักกับพี่ไมค์

 

" ถ้าอย่างงั้นผมเรียกคุณว่าพี่แบบพี่ไมค์แล้วกันนะครับ...เอ่อ..ขอโทษอีกทีนะครับผมลืมแนะนำตัวไปเลยผมลูกแม่ใบเตยชื่อใบตองนะครับ...แล้วพี่ชื่อ..."

 

" อ่อ...ผมชื่อพารัก...เป็นน้องของพี่ไมค์น่ะ"

 

" งั้นไหนๆผมก็มาแล้ว..ผมฝากมะม่วงกับมะยงชิดให้พี่...ผมเรียกพี่พารักแล้วกันนะครับ...เพราะถ้าผมถือกลับบ้านไปแม่ด่าตายพอดี ...อ่ะพี่รับไปสิครับ..ไม่ต้องเกรงใจ...แล้วผมจะมาใหม่นะพี่....พารัก "

 

ผมได้แต่ยืนเอ๋อรับตะกร้าผลไม้ไว้ เออ...ตลกดีเนอะเด็กสมัยนี้พูดเองเออเอง...มาไวไปไว..ผมมองเห็นแต่หลังไวๆหายวับไปกับรั้วข้างบ้านพี่ไมค์ ผมก้มลงมองผลไม้...งื้อ..มะม่วง...มะยงชิด...น่ากินจัง..พี่ไมค์รักไม่รอพี่ไมค์ล่ะนะ รักขอกินของฝากของพี่แล้วกัน

 

แล้วผมก็เดินฮัมเพลงเดินหายไปในครัว ณ วินาทีนี้ผมลืมความเศร้า ความทุกข์ ความไม่สบายใจเสียสิ้น ก็ผลไม้มันน่าทานนี่นา

.

.

.

.

.

ในห้องนอนพี่ออยกับน้องพารัก บ้านรุจิศาสตร์นครินทร์

 

" น้องวี~~~พี่ขอเหล้าอีกครับ...น้องวี...น้องวี~~~"

 

" มาแล้วฮะพี่ออย "

 

" ไหนอ่ะ...เหล้าพี่...อึก.."

 

" พี่ออย..วีว่าพี่ออยหยุดดื่มซะทีเถอะฮะ แล้วก็ไปอาบน้ำอาบท่าได้แล้ว พี่คิดว่าทำแบบนี้พี่รักจะกลับมาเหรอฮะ ไหนล่ะฮะคนที่บอกวีว่าจะเอาหลักฐานความบรสุทธิ์ของตัวเองไปให้พี่รักดู"

 

" ก็พี่หาน้องพารักไม่เจอ ไม่มีใครช่วยพี่ ไม่มีใครเชื่อพี่ วี...พี่คิดถึงเมีย พี่คิดถึงลูก วี....น้องวีช่วยพี่นะครับ..นะ.."

 

" พี่ออยฮะ...พี่ออยฟังวีนะฮะ เพราะพี่ออยเองที่ไม่ยอมเคลียเรื่องพวกนี้ตั้งแต่แรก ใครเรียนผูกคนนั้นก็ต้องเรียนแก้เองฮะ ถึงวีจะเป็นน้องพี่ แต่เรื่องครั้งนี้วีช่วยไม่ได้จริงๆ แล้ววีขอเตือนพี่ออยนะ พี่รักเป็นคนดี คนน่ารัก ถ้าเกิดมีคนอยากเข้ามาดูแล พี่นั่นแหละที่จะเสียใจที่สุด ชิส์ "

 

แล้วน้องวีก็เดินออกไป ทิ้งไว้เพียงความเงียบ ความเงียบที่คนอย่างผมไม่ได้สัมผัสมานานแสนนาน ผมมองหามือถือตัวเอง แล้วหยิบขึ้นมาดู เครื่องมันดับไปตั้งแต่เมื่อไหร่ผมไม่ได้ดูเลย ผมค่อยๆพยุงร่างเน่าๆของตัวเอง เดินหาสายชาร์ตมือถือ แม่ง...แค่นี้ก็หาไม่เจอ ใช่สิ...ก็ทุกครั้งน้องพารักเป็นคนดูแลผม ทุกเรื่อง ทุกอย่าง จนคนอย่างผมเคยตัว หึ หึ ....มันน่าสมเพศตัวเองจริงๆ ผมเดินเซจนมาถึงโต๊ะทำงานเล็กในห้อง ผมมองไปบนโต๊ะ..

 

" อยู่นี่เอง...." ผมหยิบที่ชาร์ตขึ้นมาแล้วเดินกลับมาที่เตียง ผมก้มลงเสียบที่ชาร์ตแล้วพาตัวเองมาที่ห้องน้ำ ผมมองตรงเข้าไปในกระจก ภาพเงาสะท้อนในกระจกมันโคตรทุเรศลูกตาเลย เพราะผมเผ้าหนวดเครามันรุงรังไปหมด ผมเดินไปใต้ฝักบัวแล้วเปิดน้ำรดหัวตัวเอง ขอให้น้ำพาเอาสติกลับมาให้ผม ทำให้สมองผมโปร่งจนคิดวิธีหาน้องพารักเจอโดยเร็วทีเถอะ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

***** อิพี่....คนอย่างพี่ไม่ต้องมาอาบน้ำเลย เปลือง....ชิ์

 

 

ความคิดเห็น