นิยา เบรานี่

มาอัพทุกวันจ้า รอติดตามกันได้เลยนะคะ ฮิฮิ

ชื่อตอน : ตอนที่ 14

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 8k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 16 มี.ค. 2563 21:27 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 14
แบบอักษร

         ภาคินัยขับรถไปหาเจ้าสัวธนาในเย็นวันนั้นเพื่อค้นหาคำตอบ 

         “สวัสดีครับคุณลุง”  

 เจ้าสัวธนามองด้วยภาคินัยด้วยความเย็นชา ไม่ได้ต้อนรับขับสู้เช่นทุกครั้ง ใบ้ให้รู้ ว่าเขาไม่พอใจมากทีเดียว 

         “ข่าวว่าคุณลุงเกเรกับเด็กๆ ของผม...”  

         เจ้าสัวธนาเหลือบมองด้วยหางตานิดหนึ่ง ก่อนที่จะกลับไปให้ความสนใจกับต้นไม่ที่ตนกำลังรดน้ำอยู่ต่อ 

         “ใครกันแน่ที่เกเร แกไล่หนูพิมออกทำไม” 

         “ก็เธออู้งาน” ภาคินัยบอก 

         “เธอไม่ได้อู้ แต่ลูกของเธอไม่สบาย แกมันแล้งน้ำใจ” 

         ภาคินัยสะดุ้งกับคำวิจารณ์  

         “อาจเป็นแค่คำอ้างก็ได้ คุณลุงเคยสอนผมเองไม่ใช่หรือครับ ว่าคนทำงานต้องเด็ดขาด อย่าใจอ่อน” 

         เจ้าสัวธนามองหน้าภาคินัยด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง ก่อนกล่าวออกมาด้วยความจริงจังว่า 

         “บางทีฉันก็คิดนะ ว่าที่แกเป็นแบบนี้ ส่วนหนึ่งมันเป็นเพราะฉัน”  

         ภาคินัยคือลูกของเพื่อนรัก และเจ้าสัวธนาก็รักและเอ็นดูภาคินัยเหมือนลูกหลานคนหนึ่ง โดยเฉพาะอย่างยิ่งในยามที่เพื่อนรักตายจากไปพร้อมทิ้งหนี้ก้อนใหญ่เอาไว้ให้  

         เจ้าสัวธนายื่นมือเข้าไปช่วยเหลือทันทีที่ทราบเรื่อง ทั้งเรื่องเงินทุนและความคิด ทำให้บริษัทที่กำลังจะล้มละลายค่อยๆกลับมาฟื้นตัว และทำกำไรในที่สุด  

          

         “นี่ล่ะคือข้อเสียของความสำเร็จ ฉันเคยทำพลาดมาแล้ว กว่าจะรู้ตัว ฉันก็สูญเสียผู้หญิงที่สำคัญที่สุดในชีวิตไปเสียแล้ว” 

         เจ้าสัวธนาหมายถึงภรรยาของเขา เพราะเขาเอาแต่ทำงานหนัก สร้างความมั่นคง จึงไม่มีเวลาให้ภรรยา รู้ตัวอีกครั้งเธอก็มีเนื้อร้ายในร่างกาย และลามไปทุกส่วน จนเกินจะเยียวยา เงินทองที่ได้มาก็ไม่สามารถยืดเวลาของชีวิตให้นานขึ้นได้ เขาจึงสอนคนรอบข้างเสมอ ให้มีความสุขกับสิ่งที่มี อย่าเสพย์ติดความสำเร็จจนลืมตัว 

         “ดราม่าอีกแล้วนะครับ” ภาคินัยล้อ เห็นเป็นเรื่องปกติไปเสียแล้ว เพราะช่วงหลังเจ้าสัวธนาเตือนเขาในหัวข้อนี้บ่อย จนเริ่มชินชา และเห็นเป็นเรื่องตลก จึงเปลี่ยนเรื่องคุยว่า 

“ผมได้ข่าวว่าคุณลุงไปเยี่ยมคุณอรที่ต่างประเทศไม่ใช่หรือครับ แล้วทำไมกลับมาเร็วจัง”  

         “เออ ถามก็ดีแล้ว เพราะฉันอยากเจอหนูพิมไง ฉันก็เลยต้องรีบกลับมา” 

         คราวนี้ภาคินัยตีหน้ายุ่ง 

         ...คนแก่ก็ไม่เว้น มิน่า ส่งใครมาทำงานแทนก็ไม่ถูกใจสักคน! 

ความคิดเห็น