นิยา เบรานี่

มาอัพทุกวันจ้า รอติดตามกันได้เลยนะคะ ฮิฮิ

ชื่อตอน : ตอนที่ 14

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.5k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 16 มี.ค. 2563 21:21 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 14
แบบอักษร

ชายคนนั้นกอดเธอแน่นขึ้นอีก สัมผัสถึงความนุ่มหยุ่นของสัดส่วนที่ถูกซ่อนเอาไว้ภายใต้เดรสตัวหลวม เธอซ่อนรูปกว่าที่เขาคิด ผิวสัมผัสก็หอมนุ่ม ส่งให้เลือดในกายเริ่มร้อนขึ้นมา เขาอยากจะกอดเธอให้แรงกว่านี้ และสัมผัสให้มากกว่านี้ หากก็ต้องพยายามห้ามใจ โดยถือคติเดิม ช้าๆ ได้พร้าเล่มงาม  

เขาปล่อยให้เธอร้องไห้ฟูมฟายในอ้อมอกอยู่พักใหญ่ทีเดียว จนกระทั่งการโวยวายเริ่มสงบลง และฟุบนิ่งอยู่ในอ้อมแขนของเขานั่นเอง   

นี่คือเวลาที่เขารอคอย รีบยกมือขึ้นส่งสัญญาณเรียกเก็บเงินจากบริกรของร้าน พร้อมกับยื่นส่งเงินสดให้ในจำนวนที่มากเกินพอสำหรับค่าเครื่องดื่มทั้งหมด  

“ไม่ต้องทอน” เขาสำทับ ให้บริกรรู้ว่าส่วนที่เหลือนั้นคือทิป แม้จะค่อนข้างมากกว่าปกติมาก แต่เขาก็คิดว่าคุ้ม ในเมื่อสิ่งที่เขาได้กลับบ้านด้วยในค่ำคืนนี้ช่างมีราคาค่างวดยิ่งกว่าจำนวนเงินทั้งหมดที่เขาเพิ่งจ่ายไป  

ก่อนที่จะพาร่างที่อ่อนปวกเปียกออกไปจากร้าน โดยที่เจ้าหล่อนก็ไม่ได้ขัดขืนแต่อย่างใด เพราะขณะนี้สติสตางค์หลุดหาย มาริสารู้แค่ว่าอ้อมกอดของเขาช่างอบอุ่น และเธอก็รู้สึกปลอดภัยในอ้อมกอดของเขาเหลือเกิน  

  

ดึกมากแล้วแต่คาร์ลอสยังไม่เจอตัวมาริสาเลย มันทำให้เขาสติแตก ในหัวสมองมีแต่เหตุการณ์ชวนให้ขนลุก ไม่ว่าจะเป็นเรื่องที่เธออาจจะถูกฉุดคร่า การทำร้ายตัวเอง หรือแม้กระทั่งอุบัติเหตุ  

“รับสักทียัยเด็กดื้อ ได้โปรดรับโทรศัพท์ของฉัน” คาร์ลอสพยายามโทรหาเธออีก ตราบใดที่เธอยังไม่ปิดเครื่อง ตราบนั้นก็ยังมีความหวัง 

“ฮัลโหล!”  

คาร์ลอสดีใจที่มีคนรับสาย แต่ในขณะเดียวกันก็รู้สึกไม่พอใจขึ้นมาเพราะเสียงนั้นเป็นผู้ชาย และสภาพแวดล้อมก็ค่อนข้างเสียงดังมากทีเดียว 

“นายเป็นใคร” เขาถามอย่างไม่ค่อยสบอารมณ์สักเท่าไหร่นัก 

“ผมเป็นพนักงานเสิร์ฟของร้าน...” ชายคนนั้นรายงานตัว พร้อมบอกชื่อร้านให้ทราบ ซึ่งก็คือร้านที่คาร์อลอสเพิ่งขับรถผ่านมา บรรยากาศของร้านดูหมกมุ่นยังไงก็ไม่รู้ เขาไม่ชอบใจที่รู้ว่าเธอหายเข้าไปในนั้น และโดยเฉพาะในยามที่พนักงานคนนั้นรายงานต่อไปว่า “คือคุณผู้หญิงเจ้าของกระเป๋าเธอลืมเอาไว้น่ะครับ” 

“แล้วตอนนี้เธออยู่ที่ไหน ให้ฉันคุยกับเธอหน่อยได้ไหม” คาร์ลอสกระตือรือร้นถาม 

“คงจะไม่ได้หรอกครับ เธอออกไปสักครู่แล้ว” 

“กับใคร” ถ้าลองลืมกระเป๋าเอาไว้ ก็แสดงว่าเธอต้องไม่มีเงินติดตัว แล้วเจ้าหล่อนจะกลับบ้านยังไง โทรศัพท์ก็อยู่ในกระเป๋า เจ้าหล่อนจะโทรให้ใครมารับได้ยังไง 

หากความกังวลของเขากลับกลายเป็นเรื่องขี้ผงไปเลยเมื่อบริกรคนนั้นบอกว่า 

“กับผู้ชายคนหนึ่งครับ” 

หัวใจของคาร์ลอสตกลงไปอยู่ที่ตาตุ่ม ภาวนาขอให้เป็นพี่ชายทั้งสามคนของเธอ หากก็ไม่สัมฤทธิ์ผล เมื่อเด็กเสิร์ฟคนดังกล่าวบอกรูปพรรณสัณฐานให้ฟัง พร้อมกับลงท้ายว่า 

“เธอเมามาก...”

ความคิดเห็น