ปารารินทร์

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : P9 - ฉันรักเขา

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 5k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 15 มี.ค. 2563 14:11 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
P9 - ฉันรักเขา
แบบอักษร

หลังจากเหตุการณ์วันนั้นฉันก็ไม่เห็นพี่วิตเตอร์อีกเลย ไม่รู้ฉันหรือเขาที่หลบหน้า แต่ดูแล้ว พี่วิตเตอร์นั่นแหละที่หลบ วันนั้นฉันรอเขาอยู่จนตี2 ก็ไม่เจอเขาจนฉันหลับที่โซฟาห้องรับแขก และเขายังใช้ลูกน้องให้มาบอกฉันว่าการเป็นเด็กนั่งดริ้งค์ของฉันสิ้นสุดแล้ว

และตอนนี้ฉันก็กลับมาใช้ชีวิตที่บ้านเป็นที่เรียบร้อย พี่เจเจก็กลับมาแล้ว เขาก็ถามนั้นถามนี่ แต่ไม่มีใครบอกเฮียหรอกว่าเกิดอะไรขึ้น แต่เฮียก็มักจะถามฉันตลอดว่าฉันไปทำอะไรพี่วิตเตอร์ไหม ทำไมเขาหลบหน้าเฮีย จะไปรู้เหรอ

“เจด้า แกโอเครไหม?”เพียงขวัญเอ่ยขึ้นหลังจากที่ฉันมานั่งอยู่กับพวกมันที่ม้าหินอ่อน

“โอเคร ทำไมฉันจะไม่โอเคร”ฉันเอ่ยตอบออกไปพร้อมกับเปลี่ยนสีหน้าให้เป็นปกติ

“ที่มันถาม เพราะมันเห็นแกเหม่อลอย อะไรตั้งแต่กลับมาอยู่บ้านนี่คือพูดน้อย นั่งเหม่อ เป็นร๊ายยยย”เจ๊พอลล่าเอ่ยขึ้นอีก นี่จะคั้นเอาคำตอบให้ได้ใช่ไหม

“คิดอะไรไปเพลินอ่ะ”ฉันตอบก่อนมองหน้าไปทางอื่น

“อะไรที่เพลินๆเกี่ยวกับรุ่นพี่วิตเตอร์ไหม”บ๊ะเพื่อนฉันฉลากเหมือนกันนะเนี่ย เพียงขวัญเอ่ยถามออกมา

“จะไปคิดเรื่องเขาทำไม”ฉันยังคงเฉไฉ ใช่จะไปคิดถึงเขาทำไม😭

“เจด้า แกโกหกพวกฉันได้นะ แต่ใจแกเอง แกคงรู้อยู่แก่ใจ ฉันเป็นเพื่อนแกมาตั้งแต่มัธยมทำไมฉันจะไม่รู้จักนิสัยแก” เพียงขวัญยังคงเอ่ยต่อ “ฉันรู้ว่าแกคิดยังไงกับรุ่นพี่”

“.....”ฉันไม่ตอบแต่เอาแต่ก้มหน้า

“นี่ ถึงฉันจะหวงพี่วิตเตอร์ก็ตามนะ แต่ถ้าเห็นเพื่อนต้องมานั่งหงอยคอตกอยู่แบบนี้ ฉันก็ไม่เอาแล้วก็ได้นะ ทำตามหัวใจตัวเองสิอิเจด้า”และเจ๊พอลล่าก็เสริมจากเพียงขวัญ เหมือนจะซึ้งแต่มีแอบขำเล็กๆ

“เขาคงเกลียดฉันไปแล้วล่ะ เขามองว่าฉันเป็นผู้หญิงที่อ่อยผู้ชายไปทั่ว”ฉันเอ่ยออกมาก่อนจะปล่อยน้ำตาให้มันไหล ฉันรู้สึกเหมือนอยากจะร้องไห้อยู่ตลอดเวลา “ฉันรู้ว่าเขาเป็นคนแบบไหน ฮึ ฉันเคยได้ยินว่าไม่ชอบผู้หญิงที่มั่วผู้ชาย ไม่รักตัวเอง อ่อยผู้ชายไปทั่ว ละ ..แล้ววันนั้นฉันไม่ได้ตั้งใจ ฉันทำไปเพราะประชดอ่ะเจ๊ ฮึฮึ ฉันทำเป็นเหมือนรังเกียจเขา ฉันไม่ได้ตั้งใจจริงๆนะ” แลสุดท้ายฉันก็ปล่อยโฮออกมาแบบไม่อายคนที่อยู่แถวนั้น ก่อนเพียงขวัญจะดึงฉันไปกอดปลอบใจ

“ไม่เอาแก อย่าร้องสิ ฉันจะร้องตามแล้วนะ”และเพียงขวัญเอ่ยขึ้น

“ฉันรักเขาอ่ะแก ฉันต้องทำไง ฮือออ”

“โอ๊ยยยให้ปลอบเพื่อนย่ะ ยังจะมาร้องตามมันอีก”พอลล่าเอ่ยเอ็ดเพียงขวัญที่แทนที่จะปลอบเพื่อนกลับร้องตาม

“ก็ฉันไม่เคยเห็นมันเป็นแบบนี้”

พอลล่าและเพียงขวัญยังคงปลอบโยนเพื่อนสาวของพวกเธอที่นั่งร้องไห้อย่างไม่อายใคร ก่อนพวกเขาจะปล่อยให้เธอร้องไห้จนให้พอ ก่อนจะพากันไปเรียนเมื่อถึงเวลา

“สภาพดูไม่ได้เลยอิเจด้า”พอลล่าเอ่ยขึ้นเมื่อนั่งมองเพื่อนที่อยู่ในห้องเรียน

“แกโอเครแน่นะเจด้า”และเพียงขวัญ หญิงสาวไม่ตอบเพื่อนแต่อย่างใดเธอพยักหน้าเป็นเชิงตอบ

“เฮ้ย”เพื่อนสาวทั้งสองถอนหายใจออกมาพร้อมกันอย่างเหนื่อยใจแทน เจด้ายังคงนั่งเหม่อลอยไม่พูดไม่จา ก่อนเธอจะหยิบโทรศัพท์ออกมา

เฮียเจเจ - มารอเฮียที่หน้าตึก เดี๋ยวนี้นะ!!

ฉันเปิดดูข้อความจากไลน์ที่เฮียส่งมาให้ มีอะไรด่วนงั้นเหรอ ฉันเก็บโทรศัพท์ลงก่อนจะค่อยๆย่องออกจากห้องพร้อมเพียงขวัญ

เอี๊ดดดดดดด

เสียงรถเบรกกะทันหัน ก่อนเฮียจะเดินลงจากรถมาและมีรถเหล่าบอดี้การ์ดของพี่วิตเตอร์ตามมา

“ยกกันทำไมมาเยอะ”ฉันถามเฮียเจเจออกไป “แล้วทำไมรีบมารับเจด้าค่ะ”

“เฮียกำลังจะไปโรงพยาบาล เดี๋ยวไม่มีคนมารับเรา รีบไปเถอะ”เฮียพูดจบฉันกับเพียงขวัญรีบขึ้นรถตามมาทันที สีหน้าเฮียตอนนี้บอกว่าเครียดมากเกิดอะไรขึ้นกันแหน่นะ ฉันก็ไม่กล้าเอายถาม ก่อนรถจะแล่นเข้ามายังบริเวณโรงพยาบาล

“กระจายกำลังให้ทั่วอย่าให้พวกมันบุกเขามาได้”เฮียเจเจเอ่ยสั่งเหล่าบอดี้การ์ดของพี่วิตเตอร์ แล้วตัวเขาไปไหน

“นี่มันอะไรค่ะเฮีย”ฉันวิ่งตั้งตามเฮียไปพร้อมกับยัยขวัญที่วิ่งตามมาเช่นกัน

“มีคนลอบทำร้ายวิตเตอร์ อาการสาหัส ตอนนี้อยู่ในห้องฉุกเฉิน”ฉันได้ยินแบบนั้ทำให้ถึงกับเข่าอ่อน “เจด้า!!!เป็นไรไหม”เฮียเจเจรีบพยุงฉันไว้ไม่ให้ล้ม

“เขา เขาไม่เป็นไรใช่ไหมเฮีย”ฉันเอ่ยถามออกมาก่อนจะน้ำตาคลอ เฮียเจเจมองหน้าฉันด้วยสายตาที่ต้องการคำตอบ ใช่เฮียน้องเฮียหลงรักผู้ชายคนนี้แล้ว รักแบบถอนตัวไม่ขึ้น แต่เธอก็ไม่ได้เอ่ยอะไรออกมา

“เฮียก็ไม่รู้ เราไปรออยู่หน้าห้องดีกว่า”พูดจบเฮียเจเจก็รีบเดินพาฉันกับเพียงขวัญไปหน้าห้องฉุกเฉินก่อนจะเห็นลูกน้องคนสนิมเขายืนอยู่

“วิตเตอร์เป็นไงบ้าง”เฮียเจเจถามลูกน้องของวิตเตอร์หลังจากที่เขาลุกขึ้นทำความเคารพเฮียฉัน

“อาการหนักครับคุณเจเจ คุณวิตเตอร์เสียเลืิดมากกว่าจะมาถึงโรงพยาบาล”ลูกน้องคนสนิทเอ่ยรายงาน ฉันได้ยินแบบนั้นถึงกับเซไปพิงผนัง นี่ทำไมเป็นแบบนี้

“ฮึ ฮึ”ฉันสะอื้นร้องไห้นั่งลงกับพื้น เขาจะเป็นอะไรไหม ฉันยังไม่ได้บอกความในใจฉันเลย

“เจด้า”เพียงขวัญมานั่งลงข้างๆฉันก่อนจะลูบไหล่ฉันเป็นเชิงปลอบใจ

“แกรักมันเหรอเจด้า”จู่ๆเฮียเจเจก็เอ่ยถามขึ้นด้วยเสียงราบเรียบก่อนจะมองหน้าฉันเพื่อหาคำตอบ

“เฮียยหนู.... ฮึฮึฮืออ”ฉันจะเอ่ยแต่มันพูดอะไรไม่ออก ฉันกลัวเขาจะเป็นอะไรไป ฉัน...

“ไม่เป็นไรๆ เจด้าเฮียเข้าใจหนู ไอ้วิตมันไม่เป็นไรหรอก”เฮียเจเจนั่งรถข้างๆพร้อมดึงน้องสาวอย่างฉันไปกอด ยิ่งได้ยินแบบนี้ฉันยิ่งร้องหนักกว่าเดิม สิ่งที่ฉันกลัวอีกอย่างคือกลัวพี่ชายจะห้าม จะดุด่าว่าเธอเรื่องที่เธอชอบใครหรือจะคบกับใคร แต่ผิดถนัดที่เฮียเจเจกลับไม่ว่าอะไรฉัน หรือเพราะผู้ชายคนนั้นคือพี่วิตเตอร์

จู่ๆหมอก็พรวดพราดออกมาจากห้อง

“คนไข้เสียเลือดมาต้องการเลือกกรุ๊ปB ด่วน ตอนนี้โรงพยาบาลเราขาดมาก ใครพอให้ได้บ้างครับ”หมอเอ่ยออกมา

“ฉันค่ะ”ฉันเรียบถลาไปหาคุณหมอ ฉันๆเลือดกรุ๊ปบี

“เจด้าแต่หนูกลัวเข็มไม่ใช่เหรอ”เฮียเจเจเอ่ยขึ้น ไม่ฉันทำได้

“นะ..หนูทำได้ค่ะเฮีย”

“งั้นเชิญทางนี้ครับ”หมอเอ่ยขึ้นก่อนฉันจะเดินตามหมอไป

“ขอผมเข้าไปกับน้องสาวได้ไหมครับ”เฮียเจเจเอ่ยตามหลังมา

“เชิญครับ”หมออนุญาตก่อนเฮียเจเจจะรีบวิ่งตามฉันเข้ามา

ฉันเดินมานอนที่เตียงผู้ป่วยโดยมีม่านใสขุ่นๆกั้นระหว่างฉันกับเขาโดยมีเฮียเจเจยืนเป็นเพื่อนฉัน ฉันเป็นโรคกลัวเข็มตั้งแต่เด็ก เรื่องนี้พี่ชายฉันรู้ดี หมอเข้ามาเจาะเลือดฉันก่อนเฮียจะเอามือปิดตาฉันไว้

“หมอคะคนไข้ชีพจรอ่อนมากค่ะ!!!”เสียงพยาบาลฝั่งพี่วิตเตอร์ ร้องขึ้น

“เตรียมปั้มหัวใจด่วน”ฉันได้ยืนแค่นั้นฉันยิ่งกระวนกระวายกว่าเดิม ก่อนจะหันไปมองพี่ชายของฉัน น้ำตาฉันไหลไม่หยุด

“ฮึ เฮีย ฮือออ”เฮียเจเจบีบข้อมือฉันเป็นเชิงปลอบใจ “เขาจะไม่เป็นไรใช่ไหม” เฮียเจเจไม่พูดอะไรก่อนหันหน้าหนี เท่าที่ฉันรู้พี่วิตเตอร์กับเฮียเจเจเป็นเพื่อนที่รักกันมากและพวกเขาตายแทนกันได้ด้วยซ้ำไป เฮียก็คงสะเทือนใจไม่น้อยกว่าฉัน

 

พาทเจเจ

หลังจากบริจาคเลือดเสร็จ เจด้าก็เป็นลมทันที ยัยนี้กลัวเข็มจะตาย ผมเป็นห่วงทั้งเพื่อนและน้องสาว ก่อนหน้านี้ผมแทบช็อคเมื่อรู้ว่าเจด้ารักไอ้วิตเตอร์มาเฟียผู้เกรงงขาม แต่ต้องปรับสีหน้าให้เป็นปกติ ผมกับมันเป็นเพื่อนร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมา ผมไม่เคยไว้ใจผู้ชายคนไหนให้เข้าใกล้น้องสาวผม นอกจากไอ้วิตเตอร์ เพราะมันดุพอๆกับผม ผมคิดว่าน้องสาวผมคงจะเกรงกลัวมันเหมือนผม แต่ผมคิดผิด เหมือนผมหาแฟนให้น้องสาวซะมากกว่า รู้งี้ผมไม่ปล่อยพวกมันไว้ด้วยกันแน่ แต่จะทำไงได้ ในเมื่อมันรักกันไปแล้วนี่ ผมก็ไม่ใช่คนใจไม้ใส่ระกำอะไร แค่เป็นห่วงน้องสาวที่ต้องเข้ามาพัวพันกับมาเฟีย ชีวิตของวิตเตอร์เต็มไปด้วยอันตรายและลึกลับเขาไม่สามารถบอกใครๆได้ว่าเป็นมาเฟีย ซึ่งมีแค่ผมที่รู้และผู้คนรู้เพียงแค่ว่าเขาเป็นนักธุรกิจรุ่นใหม่ที่กำลังเป็นที่จับตามอง ซึ่งน้ันเป็นสิ่งที่ผมกังวลและห่วงเจด้า

“เพียงขวัญ หมอย้ายเจด้าไปพักฟื้นที่ห้อง 314 ไปอยู่เป็นเพื่อนเจด้าเถอะ เดี๋ยวเฮียอยู่นี่เอง” ผมเอ่ยบอกเพื่อนสนิทน้องสาว ผมก็พอดูออกว่าเธอคิดอะไรกับผม แต่เธอไม่ใช่สเป๊กผมเท่าไหร่ ผมต้องเอ็กซ์ๆหน่อยจะดี

“พี่เจเจโอเครไหมค่ะ”เธอเอ่ยถามผมก่อนผมจะเอ่ยขึ้น

“เฮียไม่เป็นไร”ผมพูดแค่นั้นก่อนเธอจะเดินไป ผมลุกขึ้นไปยืนที่หน้าห้องฉุกเฉิน ก่อนจะมองเข้สไป

“มึงอย่าเป็นอะไรนะ มึงต้องฟื้นนะไอ้วิตเตอร์ กูไม่อยากให้น้องกูต้องเสียใจนะ”

 

**********

วิตเตอร์นายอย่าเป็นอะไรนะ เฮียเจเจอนุญาตให้พวกนายคลกันแล้ว ฟื้นน๊า

มาม่าก็มา ขอบ้างนะคะอยากแต่งแนวดราม่าบ้างไม่ว่าไรท์น๊ะ😂

 

 

ความคิดเห็น