Nor maai

♫~*Thank you for follow.Thanks for your comments ♫~* I LOVE YOU ♥

ตอนพิเศษ วาเลนไทน์ ไอxกีตาร์

ชื่อตอน : ตอนพิเศษ วาเลนไทน์ ไอxกีตาร์

คำค้น : ตอนพิเศษ วาเลนไทน์ ไอxกีตาร์

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 10.9k

ความคิดเห็น : 23

ปรับปรุงล่าสุด : 10 ก.ค. 2559 23:10 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนพิเศษ วาเลนไทน์ ไอxกีตาร์
แบบอักษร

 

ตอนพิเศษ วาเลนไทน์
ไอ
xกีตาร์

 

 

 

 

สายลมอ่อนๆพัดมากระทบที่ใบหน้าของผม มือเรียวยิบแว่นขึ้นมาใส่ก่อนจะบิดกายไล่ความเมื่อยขบ

 

อือกีตาร์เสียงทุ้มนุ่มฟังแล้วหลงใหลทำให้ผมหันกลับไปยิ้มขำร่างสูงผิวซีดที่ละเมอมือไม้ปัดป่ายไปทั่วเตียงเรียกชื่อหาผม

 

กีตาร์พี่ไอหยุดขยับแล้วเงียบไปได้ยินเสียงกรนเบาๆผมจึงลุกไปอาบน้ำแต่งตัวทำอาหารให้พี่ไอที่ยังนอนหลับอยู่เมื่อคืนคงเหนื่อยแย่เห็นเร่งงานจนดึกดื่นเพื่อพาผมมาเที่ยวนี่นาที่จริงผมก็ค้านจะไม่ไปแต่คนตัวโตกว่าก็บังคับให้ผมมาด้วยจนได้

 

หมับ~

 

ทำไมไม่ปลุกพี่ล่ะ ทำไมหนีออกมาล่ะพี่ไอซุกหน้าตัวเองกับท้ายทอยของผมแล้วกอดรัดผมแน่นเหมือนกลัวผมจะหายไปผมยิ้มขำ

 

พี่กำลังอ้อนผมรึเปล่าผมหมุนตัวกลับไปแล้วยิ้มให้พี่ไอที่ยังยืนตาปิดอยู่มือขาวซีดเลื่อนมาจับแก้มผมแล้วลูบไล้ไปมา

 

 “เปล่านี่…”พี่ไอพูดเสียงงัวเงียพยายามดึงผมให้ขึ้นไปนอนด้วยแต่ผมก็รั้งตัวจะทำอาหารต่อจนสุดท้ายพี่ไอยอมแพ้แล้วไปอาบน้ำมาช่วยผมทำแทน

 

มาเที่ยวนะพี่ไอพูดเสียงเรียบผมหันไปยิ้มงง

 

มาเที่ยวแล้วทำไมไม่ออกไปข้างนอกจะอยู่ในบ้านทั้งวันเลยเหรอพี่ไอหั่นผักไปบ่นไปจนผมอดที่จะขำไม่ได้พี่ไอเปลี่ยนไปมากครับจากเย็นชาก็กลายเป็นใจดี เปลี่ยนไปเยอะจนผมตกหลุมรักจนถอนตัวไม่ขึ้นแล้ว

 

เราก็ทำแบบนี้อยู่แล้วนี้ครับพี่ไออีกอย่างวันวาเลนไทน์มันก็ไม่ได้พิเศษไปกว่าวันอื่นๆผมยิ้มร่าไม่ได้มองหน้าพี่ไอซักนิดว่าร่างสูงกำลังทำหน้าแบบไหนตอนที่กำลังมองผม

 

นั่นสินะพี่ไอพูดจบก็เดินไปนั่งรอที่โต๊ะกินข้าวผมก็ยกอาหารออกมาพวกเรากินเงียบๆพอกินเสร็จผมก็ล้างจานสายตาก็มองร่างสูงที่นั่งมองออกไปนอกหน้าต่างที่เป็นกระจกใสบานใหญ่ สายตาพี่ไอเรียบนิ่ง

 

พี่ไอครับพี่โกรธอะไรผมหรือเปล่าผมไม่สบายใจเลยผมเดินไปหาพี่ไอร่างสูงเผยอปากเล็กน้อยเหมือนจะพูดอะไรสุดท้ายก็เงียบไปผมเลยยืนยิ้มค้างทำตัวไม่ถูก

 

เรามาเที่ยวด้วยกันที่ต่างจังหวัดครับหรือจะเรียกง่ายๆก็บ้านผมเองชนบทเงียบๆธรรมชาติสุดๆหอมไอดินกลิ่นไอหญ้า

 

ฟิ้ว~

 

 เฮ้ย!” พอผมออกมาจากบ้านไม่ทันไรเงินที่ผมเตรียมมาซื้อไอติมให้พี่ไอก็ปลิวไปต่อหน้าต่อผมเลยต้องรีบวิ่งจับแบงค์ร้อยที่ปลิวลู่ลม

 

หมับ

 

อะเอ่อผมหยุดวิ่งเมื่อมีคนคว้าเงินของผมเอาไว้ได้ผู้ชายคนนั้นมองหน้าผมแล้วยื่นแบงค์ร้อยให้ก่อนจะค่อยๆคลี่ยิ้มออกมา

 

ยังน่ารักเหมือนเดิมเลยนะแว่น

 

ห่ะ ตอนนี้ผมกำลังอ้าปากค้างมองผู้ชายน่าตาดีตรงหน้าว่าไปรู้จักกันตอนไหน

 

คะคือว่า

 

แน่ะ จำไม่ได้เหรอดรีมเอง หล่อขึ้นเลยจำไม่ได้อ่ะดิผมอ้าปากค้างคูณสอง ดรีม หัวหน้าห้องและประธานโรงเรียนเก่าตอนประถมเมื่อก่อนผมโดนรังแกบ่อยก็ได้ดรีมนี่แหละมาคอยช่วยเหลือตลอด

 

หัวหน้า!” ผมเรียกดรีมแบบที่เคยเรียกร่างสูงกอดอกเชิดหน้าอย่างภาคภูมิใจ

 

แล้วนี่จะไปไหนอ่ะ

 

ออกไปร้านค้าครับผมตอบออกไปซักพักก็ได้ยินเสียงล้อจักรยานขี่มาใกล้ผมหันไปมองก็ยิ้มกว้างเมื่อเป็นพี่ไอขี่มาจอด

 

ขึ้นมานั่งสิอากาศร้อนเดินไปกว่าจะถึงพี่ไอพูดเสียงเรียบผมรีบขึ้นซ้อนท้ายแล้วเกาะเอวพี่ไอเอาไว้แต่พี่ไอดูเหมือนกำลังมองหน้าดรีมอยู่ พอผมจะชะโงกหน้าไปดูพี่ไอก็ออกแรงปั่นจักรยานไปตามถนนลูกรังแทนแดดที่ร้อนส่องจ้าแทบจะเผาผิวของผมให้ไหม้ได้ถ้าไม่ติดว่าผมใส่เสื้อแขนยาวมา

 

ส่วนพี่ไอใส่เสื้อยืดธรรมดาแต่ผมสังเกตเห็นว่าแขนพี่ไอเริ่มแดงเพราะผิวไหม้เหงื่อซึมออกมาตามผิวหนังและไรผมทำให้ผมรู้สึกผิดที่พาพี่เขามาลำบากแบบนี้

 

พี่ไอไม่ร้อนเหรอผิวจะไหม้หมดแล้วนะผมถามด้วยความเป็นห่วงประจวบเหมาะกับที่พี่ไอจอดรถหน้าร้านค้าพอดีร่างสูงเดินไปนั่งม้าหินอ่อนหน้าร้านแล้วเอามือพัดแถวหน้าตัวเองผมรีบเดินไปซื้อไอติมมาส่งให้พี่ไอ

 

ขอบคุณครับพี่ไอรับไปกินผมนั่งข้างๆพี่ไอแล้วเอามือพัดเพื่อให้ความเย็นกับร่างสูงพี่ไอหันมายิ้มให้

 

กลับบ้านกันเถอะร้อนจะแย่พี่ไอเอามือปาดเหงื่อตัวเองในขณะที่ผมไม่มีเหงื่อออกแม้แต่น้อยอาจจะเป็นเพราะว่าผมชินกับอากาศแบบนี้

 

งั้นผมปั่นเองนะ

 

ปั่นเองเหรอ หึๆพี่ไอเอามือปิดปากตัวเองกลั้นขำจนตัวสั่นกึกๆ แต่ผมขมวดคิ้วแล้วดันแว่นตาตัวเองขึ้น

 

พี่ไอ ทำไมต้องหัวเราะด้วยผมกอดอกทำหน้าบึ้งเจ้าของร้านนั่งขำผมนิดๆพี่ไอส่ายหัวแล้วโบกไม้โบกมือไปมาร่างสูงเดินไปนั่งซ้อนเบาะท้ายส่วนผมก็เดินมานั่งคร่อมจักรยานเตรียมปั่น

 

กึก~

 

หงึกๆ ขาผมกำลังสั่นเนื่องจากออกแรงปั่นจักรยานส่วนพี่ไอก็นั่งยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อยู่ข้างหลัง ผมกัดฟันแล้วใช้พลังทั้งหมดที่มีปั่นออกมาได้สำเร็จ

 

แต่….

 

พี่แว่นแซงเลยๆเด็กน้อยที่ปั่นสามล้อแซงหน้าผมไปอย่างง่ายดายทำให้ผมอ้าปากค้างรีบปั่นตามเด็กน้อยคนนั้นหวังจะแซงแต่แรงกลับมีน้อยนิดทำได้แค่หอบหนักอย่างเหนื่อยอ่อน

 

แฮ่กๆ เหนื่อย แฮ่ก พี่ไอ ผมนะ แฮ่ก เหนื่อยสุดท้ายปั่นมาได้ไม่ถึงครึ่งทางผมก็จอดจักรยานแล้วหอบเอาอากาศหายใจเข้าปอดพี่ไอนั่งขำคิกคักอยู่ข้างหลังก่อนจะขยับมานั่งปั่นเองส่วนผมก็ไปนั่งซ้อนท้ายเหมือนเดิม

 

กลับมาแล้วเหรอคุณยายของผมเดินมาหาในมือก็ถือตะกร้ามะม่วงมาด้วยพี่ไอยกมือไหว้เพราะตั้งแต่มายังไม่เห็นยายของผมเลยเพราะท่านไปทำงานที่สวน

 

แล้วพ่อหนุ่มนี่ใครล่ะคุณยายมองหน้าพี่ไอด้วยความสงสัยผมยิ้มแล้วเกาหัวตัวเองเขินๆพี่ไอยิ้มออกมา

 

ผมเป็นคนรักของกีตาร์ครับ

 

“…”ยายผมเงียบสนิทไม่ปริปากพูดแม้แต่คำเดียวทำเอาผมกลืนน้ำลายดังเอื้อกส่วนพี่ยังคงยืนยิ้มนิ่งๆ

 

ผัวะ!!!

 

แกจะมาล่อลวงหลานชายฉันงั้นเหรอ ออกไปเดี๋ยวนี้นะ!!!”ยายผมเอาตะกร้าที่ถือมาฟาดใส่แขนพี่ไอจนร่างสูงเอามือลูบแขนตัวเองปอยๆผมเข้ามากันยายที่กำลังจะตีพี่ไออีกรอบ

 

ยายครับ!”

 

แกถูกมันหลอก ถอยออกมายายจะจัดการมันเองยายผมพยายามดึงผมออกห่างจากพี่ไอที่ยืนนิ่งไม่ขยับไปไหน

 

ยายครับผมกับพี่ไอเรารักกันนะครับผมเกาะแขนยายเอาไว้ร่างสูงมองหน้าผมนิ่งๆแขนตรงที่ถูกยายฟาดไปยังคงแดงเล็กน้อยพี่ไอเดินมาหายายผมก่อนจะคุกเข่ามันตรงหน้าบ้านนั่นแหละผมอ้าปากค้างไม่ต่างจากยายผม

 

ทะทำอะไรน่ะครับพี่ไอ

 

ลุกขึ้นมานะออกไปจากบ้านฉันด้วย!!!” ยายผมชี้หน้าพี่ไอที่คุกเข่าอยู่

 

ความจริงแล้วมันก็ไม่แปลกที่คุณยายจะติดว่าผมมาหลอกลวงกีตาร์นะครับพี่ไอพูดเสียงเรียบแต่ผมนี่เบิกตากว้างงงว่าพี่ไอกำลังจะสื่อถึงอะไรแต่ยายผมนี่เตรียมฟาดตลอดทำให้ผมต้องรั้งแขนยายเอาไว้

 

แต่ผมก็ไม่ได้มาหลอกอย่างที่คุณยายคิดหรอกครับพี่ไอพูดไปเหงื่อก็ไหลอาบใบหน้าหล่อขาวซีด ยายผมยืนมองหน้าพี่ไอเฉยๆ

 

งั้นฉันจะรู้ได้ยังไงว่าแกไม่ได้มาหลอกหลานฉันยายผมเริ่มใจเย็นลงหน่อยทำเอาผมยิ้มออกมาได้พี่ไอเงยหน้ามองหน้ายายผม

 

จะให้ผมทำอะไรก็ได้ทั้งนั้นแหละครับคุณยาย

 

งั้นแกก็ไปทำสวนให้ฉันไปถากหญ้า พรวนดิน ให้สิยายผมยิ้มเยาะพี่ไอนิ่งไปนิดส่วนผมอ้าปากจะห้ามเพราะพี่ไอไม่เคยมาทำอะไรแบบนี้แน่นอนว่าต้องไม่ไหวอยู่แล้วร่างสูงยิ้มนิดๆ

 

ครับร่างสูงยืนขึ้นมาแล้วปัดดินตรงหัวเข้าตัวเองส่วนผมก็เข้าไปหาพี่ไอทันที

 

พี่ไอ งานมันใช่น้อยๆนะครับอีกอย่างมันร้อนขนาดนี้

 

พี่ก็เป็นผู้ชายนะ มีเมียแล้วด้วยถ้าแค่นี้ทำไม่ได้จะไปดูแลใครได้พี่ไอลูบหัวผมไปมายายผมส่งเสียงบ่นพึมพำก่อนจะดึงแขนผมให้ไปยืนอยู่ข้างๆพี่ไอยืนนิ่งยายผมชี้ไปที่สวนด้านในพี่ไอทำหน้าสงสัยปนงง

 

นั่นแหละไปทำถ้าไม่เสร็จก็อย่าหวังว่าจะได้เห็นหน้าหลานฉันเลยพี่ไอก้าวไปแต่ถูกยายผมดึงแขนเอาไว้

 

เคร้ง!!!

 

จอบ เสียมสองอันถูกโยนมาตรงหน้าพี่ไอขมวดคิ้วงงแล้วหันมามองหน้าผมเป็นเชิงถามว่า มันคืออะไร

 

ไปทำให้เสร็จ!” ยายผมลากแขนผมกลับเข้าบ้านทิ้งพี่ไอเอาไว้คนเดียวร่างสูงหยิบอุปกรณ์ทั้งสองอย่างขึ้นมาถือไว้แล้วเดินเข้าไปในสวนแต่แล้วก็แทบผงะเมื่อพบกับที่ดินหญ้ารกกว้างแดดร้อนเปรี้ยงส่องสะท้าน ร่างสูงหรี่ตามอง

 

จ้างคนมาทำสิบคนทั้งวันก็ไม่เสร็จหรอกแบบนี้ปากก็พูดไปแบบนั้นแต่ก็ลงมือถางหญ้าด้วยเครื่องมือที่น่าจะใช้ถาง ร่างสูงรู้สึกแสบผิวไปหมดเพราะไม่เคยตากแดดนานหลังจากทำไปได้ไม่นานมือก็เริ่มเจ็บร่างสูงมองไปรอบๆพื้นที่ ที่คงไม่มีทางจะทำเสร็จได้ง่าย

 

ยายครับพี่ไอเขาไม่ได้มาหลอกผมนะ เขาเป็นคนดีผมพยายามอธิบายให้ยายฟังเมื่อเข้ามาในบ้าน ยายผมนั่งลงที่โซฟา

 

หลานเชื่อคนแบบนั้นได้ยังไง

 

เราผ่านอะไรด้วยกันมาเยอะมากพอที่จะทำให้ผมเชื่อครับผมนึกถึงเหตุการณ์ที่พี่ไอเข้ามาช่วยผมตอนที่ถูกจับตัวและการกระทำอีกหลายอย่างที่พี่ไอทำให้ผม ดูแล และใส่ใจผมเสมอนั่นแหละที่ทำให้ผมเชื่อ

 

ดูท่าแล้วผู้ชายคนนั้นไม่น่าจะดูแลหลานได้เลยดูอย่างกับพวกคุณชายลูกคุณหนู

 

มันก็ใช่พี่ไอเขาเป็นแบบนั้นแต่พี่เขาปกป้องผม ดูแลเอาใจใส่ผมทุกอย่างนะครับ

 

ยายแค่อยากเห็นว่าจะแน่แค่ไหนกันยายผมกอดอกหันหน้าหนีไปทางอื่นผมก้มหน้ารู้สึกผิดก่อนจะมองไปที่หน้าต่างที่มองเห็นสวน ร่างสูงกำลังถางหญ้าไม่หยุดมือผมหยิบเสื้อคลุมก้าวขาออกจากบ้าน

 

กีตาร์ หยุดเดี๋ยวนี้กลับมานั่งข้างยายดูคุณชายแฟนของแกยายผมพูดเสียงเด็ดขาดผมเม้มปากแน่นก่อนจะจำใจหันกลับไปนั่งข้างยายมองดูพี่ไอจากทางหน้าต่าง

 

ยายครับพี่ไอเขาไม่เคยมาทำอะไรแบบนี้หรอก

 

“…ยายรู้ ยายแจะดูความจริงใจเท่านั้นยายผมมองไปยังร่างสูงด้วยสายตาที่ผมเดาไม่ออก พี่ไอเซไปนิดหลังจากถางหญ้าได้เกือบครึ่งร่างสูงยืนค้ำจอบเหมือนกำลังจะเป็นลม

 

ยายครับ

 

แกน่ะพอได้แล้วยายผมตะโกนลงไปพี่ไอหันมามองหน้าที่ซีดขาวตอนนี้แดงจัดหอบเหนื่อยเหมือนไปวิ่งมาเป็นกิโล ร่างสูงของพี่ไอไม่ขยับไปไหน

 

งั้นยอมรับแล้วใช่ไหมครับคุณยายพี่ไอถามกลับมายายผมนั่งเงียบ

 

ไม่ ฉันแค่ไม่อยากเห็นหน้าหงอยๆของหลานตัวเองเท่านั้น

 

“…อ่างั้นผมก็ไม่ไปผมจะทำต่อจนกว่าจะหมดเรงเลยล่ะกันพี่ไอถางหญ้าต่อไปเรื่อยๆไม่สนใจยายผมที่อ้าปากค้างทำหน้าอึ้งเมื่อเห็นว่าร่างสูงยังทำต่อ

 

ทำไม…”

 

พี่ไอเขาก็เป็นแบบนี้นั่นแหละครับจะหยุดก็ต่อเมื่อได้สิ่งที่ตัวเองต้องการผมบอกยายด้วยเสียงที่เหนื่อยอ่อนอยากลงไปหาพี่ไอจอมรั้นแต่ก็ไม่กล้า

 

แกฉันบอกให้มานี่ไง!”ยายผมเริ่มโมโหเกาะขอบหน้าต่างตะโกนบอกร่างสูงพี่ไอทำมาเกือบสามชั่วโมงแล้วยังไม่หยุดพักแถมยังทำต่อเรื่อยๆท่ามกลางแสงแดดที่สาดส่อง

 

คุณยายก็ยอมรับผมก่อนสิครับพี่ไอกอดด้ามจอบเอาไว้แล้วยิ้มเรียบๆแต่ผมนี่เงียบไปเลยครับยายผมดูเหมือนจะโกรธมาก

 

พี่ไอครับขึ้นมาเถอะครับหน้าพี่แดงหมดแล้วผมตะโกนบอกอีกแรงพี่ไอเงยหน้าขึ้นมามองผมแล้วยิ้มอ่อนโยนมาให้

 

เกิดอะไรขึ้นครับเนี่ยตะโกนเสียงดังเชียวเสียงของใครบางคนดังขึ้นผมหันไปมองก็เป็นครีมที่เดินถือกระเช้าผลไม้ขึ้นมาบนบ้านยายผมหันไปสนใจดรีมแทน

 

อ้าวครีมของใครล่ะนั้น

 

ของแม่ผมเองครับฝากมาให้ยายกีตาร์แล้วนี่ทำอะไรกันครับเสียงดังเชียวดรีมเดินมาใกล้ผมแล้วมองดูข้างล่างผ่านหน้าต่างแล้วชะงักไป พี่ไอก็มองหน้าดรีมเหมือนกันแต่เป็นสายตาที่ผมไม่เห็นบ่อยนัก เพราะเห็นครั้งสุดท้ายก็ตอนที่โกรธใครมากๆนั่นแหละ

 

โห นึกว่าใครทีแท้ลูกจ้างใหม่เหรอครับยายดรีมยิ้มพลางพูดให้พี่ไอยินร่างสูงขมวดคิ้วไม่พอใจเมื่อดรีมจับไหล่ผม ผมขยับหนีออกมา

 

เปล่าเห็นบอกว่าเป็นแฟนกีตาร์ยายเลยให้ทดสอบตัวเองดู

 

อ่อดรีมทำหน้าเหมือนเข้าใจแล้วเท้าคางมองพี่ไอด้วยสายตาที่ถ้าเป็นผมเห็นก็คงกระโดดถีบไปแล้ว

 

อ่อนอ่ะ นี่หรอแฟนแว่นตาร์

 

“…ไปเห่าไกลๆ ขี้เกียจฟังพี่ไอทำท่าไม่สนแล้วแล้วทำงานต่อยายผมหันมามองหน้าผม

 

ก็ได้ฉันยอมรับขึ้นมาได้แล้วยายผมบอกพี่ไอก็เก็บจอบเสียมแล้วเดินถือกลับมาที่บ้านผมรีบวิ่งไปหาพี่ไอทันที

 

พี่ไอเป็นอะไรไหมผมจับมือพี่ไอมาดู มันพองและแดงผมดูแล้วก็เจ็บแทน มือผมสั่นระริกน้ำตาก็เริ่มคลอ เพราะผมพี่ไอเลยต้องมาทำอะไรแบบนี้

 

อย่าร้องเด็ดขาดนะกีตาร์พี่ไอบอกผมพร้อมกับยิ้ม ผมเลยกลั้นน้ำตาเอาไว้แล้ววิ่งไปหาผ้าขนหนูชุบน้ำมาเช็ดหน้าให้พี่ไอ

 

พี่ไอบ้า ทำไมต้องทำอะไรเกินตัวเองแบบนี้ด้วย

 

อวดดียายผมพูดเสียงไม่ดังมากนักแต่พี่ไอคงได้ยิน

 

ผมจริงใจครับ กับกีตาร์ถ้าไม่ทำแบบนี้คุณยายจะยอมรับเหรอพี่ไอบอกเสียงเรียบยายผมเดินมาหาพี่ไอ

 

ไหนดูมือสิพี่ไอยื่นมือขาวซีดที่เป็นแผลให้ยายผมดูแล้วลากตัวพี่ไอไปข้างบ้านยายผมเอาว่านหางจระเข้มาทาที่มือให้พี่ไอที่ยังยืนงงปนสงสัยกับว่านหางจระเข้

 

หึ ฉันยอมรับแกก็ได้พ่อหนุ่มแต่ถ้าทำให้หลานฉันร้องไห้ฉันจะตามไปฟาดถึงที่เลยยายผมว่าจบก็ยิ้มเล็กน้อยก่อนจะเดินจากไป

 

 ..............................

 

สำออยดรีมพูดขึ้นพร้อมกับมองหน้าพี่ไอผมจับมือพี่ไอแล้วทาว่านหางจระเข้ให้ตรงที่พองแต่พี่ไอกลับหันไปมองหน้าดรีม

 

ปากอยู่ดีๆเอาไว้กินข้าวก็ดีอยู่แล้วนะ ไม่น่ามาพูดจาอ้อนเท้าแถวนี้เลย พี่ไอยิ้มเยาะดรีมกำหมัดแน่นแต่หน้ายังคงยิ้ม

 

แล้วไงกูจะบอกให้กูดูแลกีตาร์มาตั้งแต่เด็ก ดูแลมาก่อนมึงชอบมาก่อนมึงด้วยดรีมชี้หน้าพี่ไอ แต่ผมสะอึกไปกับคำพูดนั้นผมกำแขนเสื้อพี่ไอเอาไว้

 

มาก่อนแล้วไง ยังไงคนสุดท้ายและตลอดไปก็คือฉันพี่ไอบอกด้วยน้ำเสียงราบเรียบดรีมกัดฟันแน่นตั้งท่าจะเข้ามาต่อยพี่ไอยกยิ้ม

 

มึง!!!”ดรีมเงื้อหมัดขึ้นพี่ไอยื่นนิ่ง

 

ตาดรีมจะทำอะไรน่ะ!!!” เสียงคุ้นหูดังขึ้นแม่ของดรีมเดินมาหาพวกเราดรีมรีบลดมือลงอย่างรวดเร็วพี่ไอก็ลดมือที่ยกขึ้นมาเตรียมตั้งแต่ตอนไหนไม่รู้ลงเช่นกัน

 

ปะเปล่าครับดรีมดูสงบเสงี่ยมขึ้นมาทันที

 

มาหาเรื่องคนอื่นเขาอีกแล้วใช่ไหมเด็กดื้อ

 

ก็กีตาร์เป็นของผมนี่ม๊า กีตาร์อ่า

 

เลิกง้องแง้งแล้วกลับบ้านไปหาเมียกับลูกแกได้แล้วดรีม!” ผมอ้าปากค้างยืนนิ่งแข็งเป็นหิน อะไรนะดรีมมีลูกมีเมียแล้วเหรอ ผมไม่รู้มาก่อนเลย

 

ม๊าอ่าาา กีตาร์งั้นไปก่อนนะ ส่วนแกไอ้ซีดถ้ากีตาร์เสียใจกูจะไปเอากีตาร์คืน!” ดรีมว่าจบก็ถูกแม่ลากลับไปผมยืนยิ้มขำพี่ไอก็หันมามอง

 

จุ๊บ~

 

อื้อออพี่ไอก้มลงมาจูบปากผมลิ้นร้อนเลียที่ริมฝีปากผมจนผมต้องอ้าปากรับพี่ไอประคองหน้าผมเอาไว้เพื่อให้รับจูบได้ถนัด

 

พี่ไอ

 

กลับไปบ้านเราแล้วค่อยต่อกันนะพี่ไอคลอเคลียใกล้แก้มใสของผมแถมยังมาเลียที่มุมปากผมไปมาอีก

 

พี่ไอ!”ผมดันหน้าหล่อๆออกห่างเพราะความเขินก่อนจะชะงักเมื่อรู้สึดเย็นๆที่คอตัวเองผมเอามือไปจับดู

 

พะพี่ไอนี่มัน…”

 

สร้อยคู่ไงพี่เลือกเองเลยนะพี่ไอหยิบสร้อยที่ตัวเองสวมมาโชว์ผมก้มมองสร้อยตัวเองที่พี่ไอคงใส่ให้ตอนที่จูบ ของผมเป็นตัว I ส่วนของพี่ไอเป็นตัว G ผมยิ้มกว้าง

 

ขอบคุณครับผมชอบมาก ขอบคุณจริงๆครับผมกอดพี่ไอแน่นยิ้มออกมาด้วยความสุขที่เต็มหัวใจ

 

“Happy valentine นะกีตาร์พี่ไอจูบซับที่กลุ่มผมนิ่มขอผมเรายืนกอดกันอยู่แบบนั้นไม่รู้ว่ามันนานเท่าไหร่ ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ที่หัวใจของเราเต้นเป็นจังหวะเดียวกัน เมื่อไหร่ไม่รู้ที่พวกเราสองคนไม่สามารถห่างจากกันได้

 

หัวใจน้ำแข็งของพี่ไอ ผมเป็นคนละลายมันด้วยหัวใจของผมเอง

 

 

+++++++++++++++++++++++++++++++++

 

 

 

 



แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}